ഗരുഡപുരാണമ്

ഇതി സഞ്ചിന്ത്യഹൃദയേ പക്ഷിന്യദ്യത്പ്രയച്ഛതി । തത്സര്വമാത്മനാ ഭുങ്ക്തേ ദാനം വേദവിദോ വിദുഃ ॥ ൨,൨൧.

ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, പക്ഷിയേ, ഹൃദയപൂർവ്വം എന്ത് ദാനം ചെയ്താലും അതിന്റെ ഫലം മുഴുവനും തന്നെയാണ് അനുഭവിക്കുന്നത്; ഇതാണ് വേദപാരായണർ ദാനമായി അറിയുന്നത്.

പുന്നാമനരകാദ്യസ്മാത്പിതരം ത്രായതേ സുതഃ । തസ്മാത്പുത്ത്ര ഇതി പ്രോക്ത ഇഹ ചാപി പരത്ര ച ॥ ൨,൨൧.

പുന്നാമനരകത്തിൽ നിന്ന് അപ്പനെ രക്ഷിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് മകനെ 'പുത്രൻ' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്, ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും.

അപമൃത്യുമൃതൌ സ്യാതാം പിതരൌ കസ്യചിത്ഖഗ । വ്രതതീര്ഥാവിവാഹാദിശ്രാദ്ധം സംവത്സരം ത്യജേത് ॥ ൨,൨൧.

പക്ഷിയേ, അകാലമൃത്യുവിൽ അച്ഛനോ അമ്മയോ മരിച്ചാൽ, ഒരു വർഷം വ്രതം, തീർത്ഥാടനം, വിവാഹം, ശ്രാദ്ധം എന്നിവ ഒഴിയണം.

സ്വപ്നാധ്യായമിമം യസ്തു പ്രേത ലിങ്ഗനിദര്ശകമ് । യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി പ്രേതചിഹ്നം ന പശ്യതി ॥ ൨,൨൧.

സ്വപ്നത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ അധ്യായം, പ്രേതലക്ഷണങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നതാണ്; ഇത് വായിക്കുന്നവനോ കേൾക്കുന്നവനോ പ്രേതലക്ഷണം കാണുകയില്ല.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൨ ഗരുഡ ഉവാച । സമ്ഭവന്തി കഥം പ്രേതാഃ കേന തേഷാം ഗതിര്ഭവേത് । കീദൃക്തേഷാം ഭവേദ്രൂപം ഭോജനം കിം ഭവേത്പ്രഭോ ॥ ൨,൨൨.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: പ്രേതങ്ങൾ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു, അവർക്കെന്താണ് ഗതി, അവയുടെ രൂപം എങ്ങനെയാണ്, അവ എന്താണ് ഭക്ഷിക്കുന്നത്, പ്രഭോ?

സുപ്രീതാസ്തേ കഥം പ്രേതാഃ ക്വ തിഷ്ഠന്തി സുരേശ്വര । പ്രസന്നഃ കൃപയാ ദേവ പ്രശ്രമേനം വദസ്വ മേ ॥ ൨,൨൨.

ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, മരിച്ചവരെ എങ്ങനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാം? അവർ എവിടെയാണ് താമസിക്കുന്നത്? ദയയും കരുണയും ഉള്ള ദേവനേ, ദയവായി ഇതിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ എനിക്ക് പറയൂ.

ശ്രീഭഗവാനുവാച । പാപകര്മരതാ യേ വൈ പൂര്വകര്മവശാനുഗാഃ । ജായന്തേ തേ മൃതാഃ പ്രേതാസ്താഞ്ഛൃണുഷ്വ വദാമ്യഹമ് ॥ ൨,൨൨.

ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: പാപകരമായ പ്രവൃത്തികളിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവരും, മുമ്പ് ചെയ്ത കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലത്തിൽ ആകർഷിതരായവരും, മരിച്ചാൽ പ്രേതരായി ജനിക്കുന്നു. അവരെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.

വാപീകൂപതഡാഗാംശ്ച ആരാമം സുരമന്ദിരമ് । പ്രപാം സദ്മ സുവൃക്ഷാംശ്ച തഥാ ഭോജനശാലികാഃ ॥ ൨,൨൨.

കിണറുകൾ, കുളം, ചതുപ്പ്, തോട്ടങ്ങൾ, ദേവാലയങ്ങൾ, വിശ്രമശാലകൾ, വീടുകൾ, മനോഹരമായ വൃക്ഷങ്ങൾ, ഭക്ഷ്യശാലികൾ —

പിതൃപൈതാമഹം ധര്മം കിക്രീണാതി സ പാപഭാക് । മൃതഃ പ്രേതത്വമാപ്നോതി യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ് ॥ ൨,൨൨.

പാപം ചെയ്തവൻ പിതൃപിതാമഹന്മാരുടെ ധർമ്മം വിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ, മരിച്ച ശേഷം സൃഷ്ടി നശിക്കുന്നതുവരെ അവൻ പ്രേതവസ്ഥയിൽ കഴിയുന്നു.

ഗോചരം ഗ്രാമസീമാം തഡാഗാരാമഗഹ്വരമ് । കര്ഷയന്തി ച യേ ലോഭാത്പ്രേതാസ്തേ വൈ ഭവന്തി ഹി ॥ ൨,൨൨.

മേച്ചൽഭൂമി, ഗ്രാമപരിധി, കുളം, തോട്ടം, കാടുകൾ എന്നിവ ലാഭലോഭത്തിൽ പിടിച്ചെടുക്കുന്നവർ പ്രേതരായി മാറുന്നു.

ചണ്ഡാലാദുദകാത്സര്പാദ്ബ്രാഹ്മണാദ്ബൈദ്യുതാഗ്നിതഃ । ദംഷ്ട്രിഭ്യശ്ച പശുഭ്യശ്ച മരണം പാപകര്മിണാമ് ॥ ൨,൨൨.

ചണ്ഡാളൻ, വെള്ളം, പാമ്പ്, ബ്രാഹ്മണൻ, മിന്നൽ, പല്ലുള്ള മൃഗങ്ങൾ, മറ്റു മൃഗങ്ങൾ എന്നിവയാൽ മരണം സംഭവിക്കുന്നത് പാപികൾക്കാണ്.

ഉദ്ബന്ധനമൃതാ യേ ച വിഷശസ്ത്രഹതാശ്ച യേ । ആത്മോപഘാതിനോ യേ ച വിഷൂച്യാദിഹതാസ്തഥാ ॥ ൨,൨൨.

കയറ്റി കൊലപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നവർ, വിഷം കഴിച്ച് മരിക്കുന്നവർ, ആയുധം കൊണ്ടു കൊല്ലപ്പെടുന്നവർ, സ്വയം ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നവർ, വിഷൂചിക പോലുള്ള രോഗങ്ങളിൽ മരിക്കുന്നവർ —

മഹാരോഗൈര്മൃതാ യേ ച പാപരോഗൈശ്ച ദസ്യുഭിഃ । അസംസ്കൃതപ്രമീതാ യേ വിഹിതാചാരവര്ജിതാഃ ॥ ൨,൨൨.

വലിയ രോഗങ്ങളിൽ മരിക്കുന്നവർ, പാപരോഗങ്ങളിൽ മരിക്കുന്നവർ, കള്ളന്മാരാൽ കൊല്ലപ്പെടുന്നവർ, ശുദ്ധീകരണം ചെയ്യാതെ മരിക്കുന്നവർ, നിർദ്ദേശിച്ച ആചാരം പാലിക്കാത്തവർ —

വൃഷോത്സര്ഗാദിലുപ്താശ്ചലുപ്തമാസികപിണ്ഡകാഃ । യസ്യാനയതി ശൂദ്രോഗ്നിം തൃണകാഷ്ഠഹവീംഷി സഃ ॥ ൨,൨൨.

വൃഷഭം വിട്ടതുകൊണ്ട് ശവസംസ്കാരം നഷ്ടപ്പെടുന്നവർ, മാസിക പിണ്ഡം അർപ്പിക്കാത്തവർ, ശൂദ്രൻ അഗ്നി കൊണ്ടുവരാത്തവർ, പുല്ലും കാടും അർപ്പിക്കാത്തവർ —

പതനാത്പര്വതാനാം ച ഭിത്തിപാതേന യേ മൃതാഃ । രജസ്വലാദിദോഷൈശ്ച ന ച ഭൂമൌ മതാശ്ച യേ ॥ ൨,൨൨.

പർവതങ്ങളിൽ നിന്ന് വീണ് മരിക്കുന്നവർ, മതിൽ ഇടിഞ്ഞ് മരിക്കുന്നവർ, രജസ്വലാദി അശുദ്ധികളാൽ മരിക്കുന്നവർ, ഭൂമിയിൽ അടക്കം ചെയ്യപ്പെടാത്തവർ —

അന്തരിക്ഷേ മൃതാ യേ ച വിഷ്ണുസ്മരണവര്ജിതാഃ । സൂതകൈഃ ശ്വാദിസംപര്കൈഃ പ്രേതഭാവാ ഇഹ ക്ഷിതൌ ॥ ൨,൨൨.

ആകാശത്ത് മരിക്കുന്നവർ, വിഷ്ണുവിനെ ഓർക്കാത്തവർ, സൂതകത്തിൽ അശുദ്ധരുമായി, നായ്ക്കളുമായി തുടങ്ങിയവരുമായി സമ്പർക്കം പുലർത്തുന്നവർ — ഇവർ ഭൂമിയിൽ പ്രേതരാവുന്നു.

ഏവമാദിഭിരന്യൈശ്ച കുമൃത്യുവശഗാശ്ച യേ । തേ സര്വേ പ്രേതയോനിസ്ഥാ വിചരന്തി മരുസ്ഥലേ ॥ ൨,൨൨.

ഇങ്ങനെ അന്യായമായ മരണങ്ങൾ കൊണ്ടും, കാലമില്ലാതെ മരിച്ചവരും, അവരൊക്കെയും പ്രേതയോനിയിൽ മരുഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു.

മാതരം ഭഗിനീം ഭാര്യാം സ്നുഷാം ദുഹിതരം തഥാ । അദൃഷ്ടദോഷാം ത്യജതി സ പ്രേതോ ജായതേധ്രുവമ് ॥ ൨,൨൨.

അമ്മയെ, സഹോദരിയെ, ഭാര്യയെ, മരുമകളെ, മകളെ — അവർക്കു തെറ്റൊന്നുമില്ലാതെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ ഉറപ്പായും പ്രേതനാവുന്നു.

ഭ്രാതൃധ്രുഗ്ബ്രഹ്മഹാ ഗോഘ്നഃ സുരാപോ ഗുരുതല്പഗഃ । ഹേമക്ഷൌമഹരസ്താര്ക്ഷ്യ സ വൈ പ്രേതത്വമാപ്നുയാത് ॥ ൨,൨൨.

സഹോദരനെ വഞ്ചിക്കുന്നവൻ, ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലുന്നവൻ, പശുവിനെ കൊല്ലുന്നവൻ, മദ്യം കുടിക്കുന്നവൻ, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ സ്പർശിക്കുന്നവൻ, പൊന്നോ വസ്ത്രമോ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ — ടാർക്ഷ്യ, അവൻ പ്രേതവസ്ഥയിലാകും.

ന്യാസാപഹര്താ മിത്രധ്രുക്പരദാരരതസ്തഥാ । വിശ്വാസഘാതീ ക്രൂരസ്തു സ പ്രേതോ ജായതേ ധ്രുവമ് ॥ ൨,൨൨.

അമാനതുകൾ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ, സുഹൃത്തിനെ വഞ്ചിക്കുന്നവൻ, പരസ്ത്രീയുമായി ബന്ധം പുലർത്തുന്നവൻ, വിശ്വാസം തകർക്കുന്നവൻ, ക്രൂരൻ — അവൻ ഉറപ്പായും പ്രേതനാവും.

കുലമാര്ഗാംശ്ച സന്ത്യജ്യ പരധര്മരതസ്തഥാ । വിദ്യാവൃത്തവിഹീനശ്ച സ പ്രേതോ ജായതേധ്രുവമ് ॥ ൨,൨൨.

കുടുംബത്തിന്റെ മാർഗം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ, അന്യരുടെ ധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനം കാണുന്നവൻ, വിദ്യയും ഉപജീവനവും ഇല്ലാത്തവൻ — അവൻ ഉറപ്പായും പ്രേതനാവും.

അത്രൈവോദാഹരന്തീമമിതിഹാസം പുരാതനമ് । യുധിഷ്ഠിരസ്യ സംവാദം ഭീഷ്മേണ സഹ സുവ്രത । തദഹം കഥയിഷ്യാമി യച്ഛ്രുത്വാ സൌഖ്യമാപ്നുയാത് ॥ ൨,൨൨.

ഇവിടെയാണ് പുരാതനമായ ഒരു കഥ പറയുന്നത് — യുദ്ധിഷ്ഠിരനും ഭീഷ്മനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം. അതു ഞാൻ പറയാം; അതു കേട്ടാൽ ഒരാൾക്ക് സുഖം ലഭിക്കും.

യുധിഷ്ഠിര ഉവാച । കേന കര്മവിപാകേന പ്രേതത്വമുപജായതേ । കേന വാ മുച്യതേ കസ്മാത്തന്മേ ബ്രൂഹി പിതാമഹ । യച്ഛ്രുത്വാ ന പുനര്മോഹമേവം യാസ്യാ മി സുവ്രത ॥ ൨,൨൨.

യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു: ഏത് കർമ്മഫലത്താൽ ഒരാൾ പ്രേതനാവുന്നു? ഏതു വഴി മോചിതനാകുന്നു? അതെന്തുകൊണ്ടാണ്? അതെനിക്ക് പറയൂ, പിതാമഹാ. ഞാൻ ഇത് കേട്ടാൽ ഇനി ഒരിക്കലും മോഹത്തിൽ ആകാതിരിക്കും.

ഭീഷ്മ ഉവാച । യേനൈവ ജായതേ പ്രേതോ യേനൈവ സ വിമുച്യതേ । പ്രാപ്നോതി നരകം ഘോരം ദുസ്തരം ദൈവതൈരപി ॥ ൨,൨൨.

ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു: ഒരാൾ പ്രേതനായി ജനിക്കാൻ കാരണമായത് കൊണ്ടുതന്നെ അവൻ മോചിതനാകുന്നു; അതല്ലെങ്കിൽ ദേവന്മാർക്കുപോലും കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ഭയങ്കരമായ നരകമാണ് അവൻ പ്രാപിക്കുന്നത്.

സതതം ശ്രവണാദ്യസ്യ പുണ്യശ്രവണകീര്തനാത് । മാനവാ വിപ്രമുച്യന്തേ ആപന്നാഃ പ്രേതയോനിഷു ॥ ൨,൨൨.

ആയാളുടെ പുണ്യകഥകൾ എപ്പോഴും കേൾക്കുകയും പാടുകയും ചെയ്യുന്നവരെ, മനുഷ്യർ പ്രേതയോണിയിൽ വീഴുന്നതിൽ നിന്ന് മോചിതരാകുന്നു.

ശ്രൂയതേ ഹി പുരാ വത്സ ബ്രാഹ്മണഃ ശംസിതവ്രതഃ । നാമ്നാ സന്തപ്തകഃ ഖ്യാത സ്തപോര്ഽഥേ വനമാശ്രിതഃ ॥ ൨,൨൨.

കുഞ്ഞേ, പഴയകാലത്ത് ശുദ്ധവ്രതങ്ങൾ പാലിച്ചിരുന്ന സന്തപ്തക എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ തപസ്സിനായി കാടിൽ താമസിച്ചിരുന്നുവെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

സ്വാധ്യായയുക്തോ ഹോമേന യോ (യാ) ഗയുക്തോ ദയാന്വിതഃ । യജന്സ സകലാന്യജ്ഞാന്യുക്ത്യാ കാലം ച വിക്ഷിപന് ॥ ൨,൨൨.

സ്വാധ്യായത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട് ഹോമം നടത്തി, ദയയുള്ളവനായി, എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളും യഥാവിധി നടത്തി, ഇങ്ങനെ സമയം കഴിച്ചു.

ബ്രഹാമചര്യസമായുക്തോ യുക്തസ്തപസി മാര്ദവേ । പരലോകഭയോപേതഃ സത്യശൌചൈശ്ച നിര്മലഃ ॥ ൨,൨൨.

ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ ഉറച്ചവനായി, മൃദുവായ തപസ്സിൽ സ്ഥിരനായി, പരലോകഭയത്തിൽ നിറഞ്ഞവനായി, സത്യത്തിലും ശുദ്ധിയിലും നിർമലനായി ജീവിച്ചു.

യുക്തോഽഹി ഗുരുവാക്യേന യുക്തശ്ചാതിഥിപൂജനേ । ആത്മയോഗേ സദോദ്യുക്തഃ സര്വദ്വന്ദ്വവിവര്ജിതഃ ॥ ൨,൨൨.

ഗുരുവിന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച് ജീവിച്ചു, അതിഥികളെ ആദരിക്കാൻ എപ്പോഴും തയ്യാറായിരുന്നു, ആത്മസംയമനത്തിൽ നിരന്തരം ശ്രദ്ധയോടെ, എല്ലാ ദ്വന്ദങ്ങളും വിട്ടു ജീവിച്ചു.