ഗരുഡപുരാണമ്

ശ്രീഭഗവാനുവാച । സത്യം വാപ്യനൃതം വാപി വദന്തി ക്ഷിതിദേവതാഃ । തദാ സഞ്ചിന്ത്യ ഹൃദയേ സത്യമേതദ്ദ്വിജേരിതമ് ॥ ൨,൨൧.

ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: സത്യമോ അസത്യമോ ഭൂമിയിലെ ദേവതകൾ പറയുന്നുണ്ട്; അതു മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, ദ്വിജന്മാർ പറയുന്നത് സത്യമാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

ഭാവഭക്തിം പുരസ്കൃത്യ പിതൃഭക്തിപരായണഃ । കൃത്വാ കൃഷ്ണബലിം ചൈവ പുരശ്ചരണ പൂര്വകമ് ॥ ൨,൨൧.

ഭാവഭക്തിയും പിതൃഭക്തിയും മുൻനിർത്തി, യഥാവിധി കൃഷ്ണബലി നടത്തണം.

ജപഹോമൈസ്തഥാ ദാനൈഃ പ്രകുര്യാദ്ദേഹസോധനമ് । കൃതേന തേന വിഘ്നാനി വിനശ്യന്തി ഖഗേശ്വര ॥ ൨,൨൧.

ജപം, ഹോമം, ദാനം എന്നിവയിലൂടെ ശരീരം ശുദ്ധീകരിക്കണം; ഇതു ചെയ്താൽ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നശിക്കും, പക്ഷിരാജാവേ.

ഭൂതപ്രേതപിശാചൈര്വാ സ ചേദന്യൈഃ പ്രപീഡ്യതേ । പിത്രുദ്ദേശേന വൈ കുര്യാന്നാരായണബലിം തദാ । വിമുക്തഃ സര്വപീഡാഭ്യ ഇതി സത്യം വചോ മമ ॥ ൨,൨൧.

ഭൂതം, പ്രേതം, പിശാച് എന്നിവയാലോ മറ്റുള്ളവരാലോ പീഡനം ഉണ്ടെങ്കിൽ, പിതാക്കളുടെ പേരിൽ നാരായണബലി നടത്തണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ എല്ലാ പീഡനങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും—ഇത് എന്റെ സത്യവാക്യമാണ്.

പിതൃപീഡാ ഭവേദ്യത്ര കൃത്യൈരന്യൈര്ന മുച്യതേ । തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന പിതൃഭക്തിപരോ ഭവേത് ॥ ൨,൨൧.

പിതൃപീഡനം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മറ്റു മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ മോചനം കിട്ടുന്നില്ലെങ്കിൽ, അതിനാൽ എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി പിതൃഭക്തിയോടെ ഇരിക്കണം.

നവമേ ദശമേ വര്ഷേ പിക്ഷുദ്ദേശേന വൈ പുമാന് । ഗായത്ത്രീമയുതം ജപ്ത്വാ ദശാംശേന ച ഹോമയേത് ॥ ൨,൨൧.

ഒമ്പതാം അല്ലെങ്കിൽ പത്താം വർഷത്തിൽ, പിതാക്കളുടെ പേരിൽ പുരുഷൻ ഗായത്രി പതിനായിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ച്, അതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് ഹോമം ചെയ്യണം.

കൃത്വാ കൃഷ്ണബലിം പൂര്വം വൃഷോത്സര്ഗാദികാഃ ക്രിയാഃ । സര്വോപദ്രവഹീനസ്തു സര്വസൌഖ്യമവാപ്നുയാത് । ഉത്തമം ലോകമാപ്നോതി ജ്ഞാതിപ്രാധാന്യമേവ ച ॥ ൨,൨൧.

ആദ്യം കൃഷ്ണബലി നടത്തി, വൃഷഭം വിടുവിക്കൽ തുടങ്ങിയ ക്രമങ്ങൾ ചെയ്താൽ, എല്ലാ ദുരിതങ്ങളും ഇല്ലാതായി, സമ്പൂർണ്ണ സുഖം ലഭിക്കും; ഉത്തമ ലോകം പ്രാപിക്കുകയും ബന്ധുക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠത നേടുകയും ചെയ്യും.

പിതൃമാ തൃസമം ലോകേ നാസ്ത്യന്യദ്ദൈവതം പരമ് । തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന പൂജയേത്പിതരൌ സദാ ॥ ൨,൨൧.

ലോകത്തിൽ പിതാക്കൾക്കു സമം മറ്റൊരു ദേവതയില്ല; അതിനാൽ എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി എപ്പോഴും മാതാപിതാക്കളെ ആരാധിക്കണം.

ഹിതാനാമുപദേഷ്ടാ ഹി പ്രത്യക്ഷം ദൈവതം പിതാ । അന്യാ യാ ദേവതാ ലോകേ ന ദേഹപ്രഭവോ ഹി താഃ ॥ ൨,൨൧.

നന്മയുടെ ഉപദേശകൻ, നേരിട്ടുള്ള ദൈവം അപ്പനാണ്; ലോകത്തിലെ മറ്റ് ദേവതകൾ ശരീരത്തിന്റെ ഉത്ഭവകാരണമല്ല.

ശരീരമേവ ജന്തൂനാം സ്വര്ഗമോക്ഷൈകസാധനമ് । ദേഹോ ദത്തോ ഹി യേനൈവം കോഽന്യഃ പൂജ്യതമസ്തതഃ ॥ ൨,൨൧.

ജീവികൾക്ക് സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നേടാൻ ശരീരമേ ഏക ഉപാധിയാകുന്നുള്ളു; ഈ ശരീരം നൽകുന്നത് മാതാപിതാക്കളാണ്, അതിനാൽ അവരെക്കാൾ ആരാധനാർഹൻ ആരും ഇല്ല.

ഇതി സഞ്ചിന്ത്യഹൃദയേ പക്ഷിന്യദ്യത്പ്രയച്ഛതി । തത്സര്വമാത്മനാ ഭുങ്ക്തേ ദാനം വേദവിദോ വിദുഃ ॥ ൨,൨൧.

ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, പക്ഷിയേ, ഹൃദയപൂർവ്വം എന്ത് ദാനം ചെയ്താലും അതിന്റെ ഫലം മുഴുവനും തന്നെയാണ് അനുഭവിക്കുന്നത്; ഇതാണ് വേദപാരായണർ ദാനമായി അറിയുന്നത്.

പുന്നാമനരകാദ്യസ്മാത്പിതരം ത്രായതേ സുതഃ । തസ്മാത്പുത്ത്ര ഇതി പ്രോക്ത ഇഹ ചാപി പരത്ര ച ॥ ൨,൨൧.

പുന്നാമനരകത്തിൽ നിന്ന് അപ്പനെ രക്ഷിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് മകനെ 'പുത്രൻ' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്, ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും.

അപമൃത്യുമൃതൌ സ്യാതാം പിതരൌ കസ്യചിത്ഖഗ । വ്രതതീര്ഥാവിവാഹാദിശ്രാദ്ധം സംവത്സരം ത്യജേത് ॥ ൨,൨൧.

പക്ഷിയേ, അകാലമൃത്യുവിൽ അച്ഛനോ അമ്മയോ മരിച്ചാൽ, ഒരു വർഷം വ്രതം, തീർത്ഥാടനം, വിവാഹം, ശ്രാദ്ധം എന്നിവ ഒഴിയണം.

സ്വപ്നാധ്യായമിമം യസ്തു പ്രേത ലിങ്ഗനിദര്ശകമ് । യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി പ്രേതചിഹ്നം ന പശ്യതി ॥ ൨,൨൧.

സ്വപ്നത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ അധ്യായം, പ്രേതലക്ഷണങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നതാണ്; ഇത് വായിക്കുന്നവനോ കേൾക്കുന്നവനോ പ്രേതലക്ഷണം കാണുകയില്ല.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൨ ഗരുഡ ഉവാച । സമ്ഭവന്തി കഥം പ്രേതാഃ കേന തേഷാം ഗതിര്ഭവേത് । കീദൃക്തേഷാം ഭവേദ്രൂപം ഭോജനം കിം ഭവേത്പ്രഭോ ॥ ൨,൨൨.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: പ്രേതങ്ങൾ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു, അവർക്കെന്താണ് ഗതി, അവയുടെ രൂപം എങ്ങനെയാണ്, അവ എന്താണ് ഭക്ഷിക്കുന്നത്, പ്രഭോ?

സുപ്രീതാസ്തേ കഥം പ്രേതാഃ ക്വ തിഷ്ഠന്തി സുരേശ്വര । പ്രസന്നഃ കൃപയാ ദേവ പ്രശ്രമേനം വദസ്വ മേ ॥ ൨,൨൨.

ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, മരിച്ചവരെ എങ്ങനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാം? അവർ എവിടെയാണ് താമസിക്കുന്നത്? ദയയും കരുണയും ഉള്ള ദേവനേ, ദയവായി ഇതിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ എനിക്ക് പറയൂ.

ശ്രീഭഗവാനുവാച । പാപകര്മരതാ യേ വൈ പൂര്വകര്മവശാനുഗാഃ । ജായന്തേ തേ മൃതാഃ പ്രേതാസ്താഞ്ഛൃണുഷ്വ വദാമ്യഹമ് ॥ ൨,൨൨.

ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: പാപകരമായ പ്രവൃത്തികളിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവരും, മുമ്പ് ചെയ്ത കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലത്തിൽ ആകർഷിതരായവരും, മരിച്ചാൽ പ്രേതരായി ജനിക്കുന്നു. അവരെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.

വാപീകൂപതഡാഗാംശ്ച ആരാമം സുരമന്ദിരമ് । പ്രപാം സദ്മ സുവൃക്ഷാംശ്ച തഥാ ഭോജനശാലികാഃ ॥ ൨,൨൨.

കിണറുകൾ, കുളം, ചതുപ്പ്, തോട്ടങ്ങൾ, ദേവാലയങ്ങൾ, വിശ്രമശാലകൾ, വീടുകൾ, മനോഹരമായ വൃക്ഷങ്ങൾ, ഭക്ഷ്യശാലികൾ —

പിതൃപൈതാമഹം ധര്മം കിക്രീണാതി സ പാപഭാക് । മൃതഃ പ്രേതത്വമാപ്നോതി യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ് ॥ ൨,൨൨.

പാപം ചെയ്തവൻ പിതൃപിതാമഹന്മാരുടെ ധർമ്മം വിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ, മരിച്ച ശേഷം സൃഷ്ടി നശിക്കുന്നതുവരെ അവൻ പ്രേതവസ്ഥയിൽ കഴിയുന്നു.

ഗോചരം ഗ്രാമസീമാം തഡാഗാരാമഗഹ്വരമ് । കര്ഷയന്തി ച യേ ലോഭാത്പ്രേതാസ്തേ വൈ ഭവന്തി ഹി ॥ ൨,൨൨.

മേച്ചൽഭൂമി, ഗ്രാമപരിധി, കുളം, തോട്ടം, കാടുകൾ എന്നിവ ലാഭലോഭത്തിൽ പിടിച്ചെടുക്കുന്നവർ പ്രേതരായി മാറുന്നു.

ചണ്ഡാലാദുദകാത്സര്പാദ്ബ്രാഹ്മണാദ്ബൈദ്യുതാഗ്നിതഃ । ദംഷ്ട്രിഭ്യശ്ച പശുഭ്യശ്ച മരണം പാപകര്മിണാമ് ॥ ൨,൨൨.

ചണ്ഡാളൻ, വെള്ളം, പാമ്പ്, ബ്രാഹ്മണൻ, മിന്നൽ, പല്ലുള്ള മൃഗങ്ങൾ, മറ്റു മൃഗങ്ങൾ എന്നിവയാൽ മരണം സംഭവിക്കുന്നത് പാപികൾക്കാണ്.

ഉദ്ബന്ധനമൃതാ യേ ച വിഷശസ്ത്രഹതാശ്ച യേ । ആത്മോപഘാതിനോ യേ ച വിഷൂച്യാദിഹതാസ്തഥാ ॥ ൨,൨൨.

കയറ്റി കൊലപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നവർ, വിഷം കഴിച്ച് മരിക്കുന്നവർ, ആയുധം കൊണ്ടു കൊല്ലപ്പെടുന്നവർ, സ്വയം ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നവർ, വിഷൂചിക പോലുള്ള രോഗങ്ങളിൽ മരിക്കുന്നവർ —

മഹാരോഗൈര്മൃതാ യേ ച പാപരോഗൈശ്ച ദസ്യുഭിഃ । അസംസ്കൃതപ്രമീതാ യേ വിഹിതാചാരവര്ജിതാഃ ॥ ൨,൨൨.

വലിയ രോഗങ്ങളിൽ മരിക്കുന്നവർ, പാപരോഗങ്ങളിൽ മരിക്കുന്നവർ, കള്ളന്മാരാൽ കൊല്ലപ്പെടുന്നവർ, ശുദ്ധീകരണം ചെയ്യാതെ മരിക്കുന്നവർ, നിർദ്ദേശിച്ച ആചാരം പാലിക്കാത്തവർ —

വൃഷോത്സര്ഗാദിലുപ്താശ്ചലുപ്തമാസികപിണ്ഡകാഃ । യസ്യാനയതി ശൂദ്രോഗ്നിം തൃണകാഷ്ഠഹവീംഷി സഃ ॥ ൨,൨൨.

വൃഷഭം വിട്ടതുകൊണ്ട് ശവസംസ്കാരം നഷ്ടപ്പെടുന്നവർ, മാസിക പിണ്ഡം അർപ്പിക്കാത്തവർ, ശൂദ്രൻ അഗ്നി കൊണ്ടുവരാത്തവർ, പുല്ലും കാടും അർപ്പിക്കാത്തവർ —

പതനാത്പര്വതാനാം ച ഭിത്തിപാതേന യേ മൃതാഃ । രജസ്വലാദിദോഷൈശ്ച ന ച ഭൂമൌ മതാശ്ച യേ ॥ ൨,൨൨.

പർവതങ്ങളിൽ നിന്ന് വീണ് മരിക്കുന്നവർ, മതിൽ ഇടിഞ്ഞ് മരിക്കുന്നവർ, രജസ്വലാദി അശുദ്ധികളാൽ മരിക്കുന്നവർ, ഭൂമിയിൽ അടക്കം ചെയ്യപ്പെടാത്തവർ —

അന്തരിക്ഷേ മൃതാ യേ ച വിഷ്ണുസ്മരണവര്ജിതാഃ । സൂതകൈഃ ശ്വാദിസംപര്കൈഃ പ്രേതഭാവാ ഇഹ ക്ഷിതൌ ॥ ൨,൨൨.

ആകാശത്ത് മരിക്കുന്നവർ, വിഷ്ണുവിനെ ഓർക്കാത്തവർ, സൂതകത്തിൽ അശുദ്ധരുമായി, നായ്ക്കളുമായി തുടങ്ങിയവരുമായി സമ്പർക്കം പുലർത്തുന്നവർ — ഇവർ ഭൂമിയിൽ പ്രേതരാവുന്നു.

ഏവമാദിഭിരന്യൈശ്ച കുമൃത്യുവശഗാശ്ച യേ । തേ സര്വേ പ്രേതയോനിസ്ഥാ വിചരന്തി മരുസ്ഥലേ ॥ ൨,൨൨.

ഇങ്ങനെ അന്യായമായ മരണങ്ങൾ കൊണ്ടും, കാലമില്ലാതെ മരിച്ചവരും, അവരൊക്കെയും പ്രേതയോനിയിൽ മരുഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു.

മാതരം ഭഗിനീം ഭാര്യാം സ്നുഷാം ദുഹിതരം തഥാ । അദൃഷ്ടദോഷാം ത്യജതി സ പ്രേതോ ജായതേധ്രുവമ് ॥ ൨,൨൨.

അമ്മയെ, സഹോദരിയെ, ഭാര്യയെ, മരുമകളെ, മകളെ — അവർക്കു തെറ്റൊന്നുമില്ലാതെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ ഉറപ്പായും പ്രേതനാവുന്നു.

ഭ്രാതൃധ്രുഗ്ബ്രഹ്മഹാ ഗോഘ്നഃ സുരാപോ ഗുരുതല്പഗഃ । ഹേമക്ഷൌമഹരസ്താര്ക്ഷ്യ സ വൈ പ്രേതത്വമാപ്നുയാത് ॥ ൨,൨൨.

സഹോദരനെ വഞ്ചിക്കുന്നവൻ, ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലുന്നവൻ, പശുവിനെ കൊല്ലുന്നവൻ, മദ്യം കുടിക്കുന്നവൻ, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ സ്പർശിക്കുന്നവൻ, പൊന്നോ വസ്ത്രമോ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ — ടാർക്ഷ്യ, അവൻ പ്രേതവസ്ഥയിലാകും.