ഗരുഡപുരാണമ്

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൧ ഗരുഡ ഉവാച । മുക്തിം യാന്തി കഥം പ്രേതാസ്തദഹം പ്രഷ്ടുമുത്സുകഃ । യന്മുക്തൌ ച മനുഷ്യാണാം ന പീഡാ ജായതേ പുനഃ ॥ ൨,൨൧.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ഭൂതങ്ങൾ എങ്ങനെ മോക്ഷം നേടുന്നു? ഇതാണ് ഞാൻ ഉത്സാഹത്തോടെ ചോദിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നത്. കാരണം, മനുഷ്യർക്ക് മോക്ഷം ലഭിച്ചാൽ വീണ്ടും ദു:ഖം ഉണ്ടാകില്ല.

ഏതൈശ്ച ലക്ഷണൈര്ദേവ പീഡോക്താ പ്രേതജാ ത്വയാ । തേഷാം കദാ ഭവേന്മുക്തിഃ പ്രേതത്വം ന കഥം ഭവേത് ॥ ൨,൨൧.

പ്രഭോ, ഈ ലക്ഷണങ്ങളോടെ ഭൂതങ്ങളുടെ ദു:ഖം നീ പറഞ്ഞുതന്നല്ലോ. അവർക്കെപ്പോൾ മോക്ഷം ലഭിക്കും? ഭൂതാവസ്ഥ എങ്ങനെ അവസാനിക്കും?

പ്രേതത്വേ ഹി പ്രമാണം ച കതി വര്ഷാണി സംഖ്യയാ । ചിരം പ്രേതത്വമാപന്നഃ കഥം മുക്തിമവാപ്നുയാത് ॥ ൨,൨൧.

ഭൂതാവസ്ഥയ്ക്ക് എത്ര വർഷം എന്നത് എങ്ങനെ അളക്കാം? ദീർഘകാലം ഭൂതനായി കഴിഞ്ഞാൽ എങ്ങനെ മോക്ഷം നേടാം?

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । മുക്തിം പ്രായന്തി തേ പ്രേതാസ്തദഹം കഥയാമി തേ । യദൈവ മനുജോഽവൈതി മമ പീഡാ കൃതാ ത്വിയമ് ॥ ൨,൨൧.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ആ ഭൂതങ്ങൾക്കു തീർച്ചയായും മോക്ഷം ലഭിക്കും; ഞാൻ ഇതു നിന്നോട് പറയുന്നു. ഒരാൾ മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ—'ഈ ദു:ഖം എന്റെ കാരണമാണ്' എന്നു—

പൃച്ഛാര്ഥം ഹിതമന്വിച്ഛന്ദൈ വജ്ഞേ വിനിവദയേത് । സ്വപ്നേ ദൃഷ്ടഃ ശുഭോ വൃക്ഷഃ ഫലിതശ്ചൂതചമ്പകഃ ॥ ൨,൨൧.

അവരുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച്, നിർദ്ദേശിച്ച കർമങ്ങൾ ചോദിച്ച് നിർവ്വഹിക്കണം. സ്വപ്നത്തിൽ മാങ്ങയോ ചാമ്പകമരമോ ഫലവത്തായി കാണുന്നുവെങ്കിൽ,

വിപ്രോ വാ വൃഷഭോ ദേവോ ഭ്രമതേ തീര്ഥഗോ യദി । ഏവം ദൃഷ്ടോ യദാ സ്വപ്നോ മൃതഃ കോഽപിസ്വഗോത്രജഃ ॥ ൨,൨൧.

അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെയോ കാളയെയോ ദേവതയെയോ തീർത്ഥയാത്രികനെയോ കാണുന്നുവെങ്കിൽ, അഥവാ മരിച്ച ബന്ധുവിനെ സ്വപ്നത്തിൽ കാണുന്നുവെങ്കിൽ,

സ്വപ്നേ സത്യം പരിജ്ഞായ ദൃഷ്ടം പ്രേതപ്രഭാവതഃ । അദ്ഭുതാനി പ്രദൃശ്യന്തേ പ്രേതദോഷാദ്വിനിശ്ചിതമ് ॥ ൨,൨൧.

സ്വപ്നത്തിൽ യാഥാർത്ഥ്യം തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, ഭൂതത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ അത്ഭുതങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു—ഇവയെല്ലാം ഭൂതദോഷം കൊണ്ടാണെന്ന് ഉറപ്പാണ്.

തീര്ഥസ്നാനേ മതിര്യാവച്ചിത്തം ധര്മപരായണമ് । ധര്മാപായം പ്രകുരുതേ പ്രേതപീഡാ തദാ വ്രജേത് ॥ ൨,൨൧.

തീർത്ഥസ്നാനത്തിലും ധർമ്മത്തിൽ മനസ്സ് ആകെയുള്ളപ്പോൾ, ധർമ്മത്തിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിച്ചാൽ ഭൂതപീഡ വരും.

തദാ തത്ര വിനാശായ ചിത്തഭങ്ഗം കരോതി സാ । ശ്രേയാംസി ബഹുവിഘ്നാനി സമ്ഭവന്തി പദേപദേ ॥ ൨,൨൧.

അപ്പോൾ നാശത്തിനായി മനസ്സിൽ കലഹം ഉണ്ടാക്കുന്നു; നല്ല കാര്യങ്ങളിൽ പല തടസ്സങ്ങളും ഓരോ ഘട്ടത്തിലും വരും.

അശ്രേയസി പ്രവൃത്തി ച പ്രേരയന്തി പുനഃ പുനഃ । ഉച്ചാടനം ച ക്രൂരത്വം സര്വം പ്രേതകൃതം ഖഗ ॥ ൨,൨൧.

അശുഭത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രേരിപ്പിക്കുകയും, എല്ലാ തരം ഭീഷണിയും ക്രൂരതയും ഭൂതങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്, പക്ഷീശ.

സര്വവിഘ്നാനി സന്ത്യജ്യ മുക്ത്യുപായം കരോതി യഃ । തസ്യ കര്മഫലം സാധു പ്രേതവൃത്തിശ്ച ശാശ്വതീ ॥ ൨,൨൧.

ആർക്കും എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് മോക്ഷത്തിനുള്ള മാർഗം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, അവനു നല്ല ഫലവും, ഭൂതാവസ്ഥ സ്ഥിരമായും ലഭിക്കും.

സ ഭവേത്തേന മുക്തസ്തു ദത്തം ശ്രേയസ്കരം പരമ് । സ്വയം തൃപ്യതി ഭോഃ പക്ഷിന്യസ്യോദ്ദേശേന ദീയതേ ॥ ൨,൨൧.

അത് കൊണ്ട് അവൻ മോക്ഷം നേടുന്നു; അത്യുത്തമമായ ശുഭദാനം ലഭിക്കുന്നു. ആര്ക്ക് വേണ്ടി അർപ്പണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു, അവൻ തന്നെ തൃപ്തനാകുന്നു, പക്ഷീ.

ശൃണു സത്യമിദം താര്ക്ഷ്യ യദ്ദദാതി ഭുനക്തി സഃ । ആത്മാനം ശ്രേയസാ യുഞ്ജ്യാത്പ്രേതസ്തൃപ്തിം ചിരം വ്രജേത് ॥ ൨,൨൧.

ഇത് സത്യമാണെന്ന് കേൾക്കു ടാർക്ഷ്യാ: ഒരാൾ എന്ത് നൽകുകയും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്താലും, അതു ശുഭത്തിനായി അർപ്പിക്കണം; ഭൂതം ദീർഘകാലം തൃപ്തനാകും.

തേ തൃപ്താഃ ശുഭമിച്ഛന്തി നിജബന്ധുഷു സര്വദാ । അജ്ഞാതയസ്തു യേ ദുഷ്ടാഃ പീഡയന്തി സ്വവംശജാന് ॥ ൨,൨൧.

തൃപ്തരായവർ എപ്പോഴും സ്വന്തം ബന്ധുക്കൾക്ക് നല്ലത് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; എന്നാൽ അറിയപ്പെടാത്ത ദുഷ്ടഭൂതങ്ങൾ സ്വന്തം വംശജരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു.

നിവാരയന്തി തൃപ്താസ്തേ ജായമാനാനുകമ്പകാഃ । പശ്ചാത്തേ മുക്തിമായന്തി കാലേ പ്രാപ്തേ സ്വപുത്രതഃ । സദാ ബന്ധുഷു യച്ഛന്തി വൃദ്ധിമൃദ്ധിം ഖഗാധിപ ॥ ൨,൨൧.

തൃപ്തരായവർ ജനിക്കുന്നവരെ തടയുകയും കരുണ കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ശേഷം യോജിച്ച സമയത്ത് സ്വന്തം മക്കളുടെ വഴി മോക്ഷം നേടുന്നു. എപ്പോഴും ബന്ധുക്കൾക്ക് വളർച്ചയും സമൃദ്ധിയും നൽകുന്നു, പക്ഷീശ.

ദര്ശനാദ്ഭാഷണാദ്യസ്തു ചേഷ്ടാതഃ പീഡനാദ്ഗതിമ് । ന പ്രാപയതി മൂഢാത്മാ പ്രേതശാപൈഃ സ ലിപ്യതേ ॥ ൨,൨൧.

കാണൽ, സംസാരിക്കൽ, പ്രവർത്തനം, പീഡനം എന്നിവയിലൂടെ അവരെ മുന്നോട്ട് നയിക്കാതിരിക്കുന്ന മണ്ടൻ, ഭൂതശാപങ്ങളിൽ കുടുങ്ങുന്നു.

അപുത്രകോഽപശുശ്ചൈവ ദരിദ്രോ വ്യാധിതസ്തഥാ । വൃത്തിഹീനശ്ച ഹീനശ്ച ഭവേജ്ജന്മനിജന്മനി ॥ ൨,൨൧.

അവൻ മക്കളില്ലാത്തവനും, പശുവില്ലാത്തവനും, ദരിദ്രനും, രോഗിയും, ഉപജീവനമില്ലാത്തവനും, എല്ലാ ജന്മങ്ങളിലും കുറവുള്ളവനും ആകുന്നു.

ഏവം ബ്രുവന്തി തേ പ്രേതാഃ പുനര്യാഭ്യം സമാശ്രിതാഃ । തത്രസ്ഥാനാം ഭവേന്മുക്തിഃ സ്വകാലേ കര്മസംക്ഷയേ ॥ ൨,൨൧.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് വീണ്ടും നിന്നിൽ ആശ്രയം തേടുന്ന ആ പ്രേതന്മാർക്ക്, അവരുടെ കർമ്മഫലങ്ങൾ തീർന്ന സമയത്ത് അവിടുന്ന് മോക്ഷം ലഭിക്കും.

ഗരുഡ ഉവാച । നാമ ഗോത്രം ന ദൃശ്യേത പ്രതീതിര്നൈവ ജായതേ । കേചിദ്വദന്തി ദൈവജ്ഞാഃ പീഡാം പ്രേതസമുദ്ഭവാമ് ॥ ൨,൨൧.

ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു: പേര് അല്ലെങ്കിൽ ഗോത്രം കാണാനാവില്ല, ഉറപ്പും ഉണ്ടാകുന്നില്ല; ചില ജ്യോതിഷികൾ ഈ കഷ്ടം പ്രേതങ്ങളുടെ കാരണമാണെന്ന് പറയുന്നു.

ന സ്വപ്നശ്ചൈഷ്ടിതം നൈവ ദര്ശനം ന കദാചന । കിം കര്തവ്യം സുരശ്രേഷ്ഠ തത്ര മേ ബ്രൂഹി നിശ്ചിതമ് ॥ ൨,൨൧.

സ്വപ്നം ഇല്ല, ചലനം ഇല്ല, ഒരിക്കലും ദർശനം പോലും ഇല്ല; ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോനേ, അങ്ങനെയെങ്കിൽ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് ഉറപ്പോടെ പറയൂ.

ശ്രീഭഗവാനുവാച । സത്യം വാപ്യനൃതം വാപി വദന്തി ക്ഷിതിദേവതാഃ । തദാ സഞ്ചിന്ത്യ ഹൃദയേ സത്യമേതദ്ദ്വിജേരിതമ് ॥ ൨,൨൧.

ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: സത്യമോ അസത്യമോ ഭൂമിയിലെ ദേവതകൾ പറയുന്നുണ്ട്; അതു മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, ദ്വിജന്മാർ പറയുന്നത് സത്യമാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

ഭാവഭക്തിം പുരസ്കൃത്യ പിതൃഭക്തിപരായണഃ । കൃത്വാ കൃഷ്ണബലിം ചൈവ പുരശ്ചരണ പൂര്വകമ് ॥ ൨,൨൧.

ഭാവഭക്തിയും പിതൃഭക്തിയും മുൻനിർത്തി, യഥാവിധി കൃഷ്ണബലി നടത്തണം.

ജപഹോമൈസ്തഥാ ദാനൈഃ പ്രകുര്യാദ്ദേഹസോധനമ് । കൃതേന തേന വിഘ്നാനി വിനശ്യന്തി ഖഗേശ്വര ॥ ൨,൨൧.

ജപം, ഹോമം, ദാനം എന്നിവയിലൂടെ ശരീരം ശുദ്ധീകരിക്കണം; ഇതു ചെയ്താൽ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നശിക്കും, പക്ഷിരാജാവേ.

ഭൂതപ്രേതപിശാചൈര്വാ സ ചേദന്യൈഃ പ്രപീഡ്യതേ । പിത്രുദ്ദേശേന വൈ കുര്യാന്നാരായണബലിം തദാ । വിമുക്തഃ സര്വപീഡാഭ്യ ഇതി സത്യം വചോ മമ ॥ ൨,൨൧.

ഭൂതം, പ്രേതം, പിശാച് എന്നിവയാലോ മറ്റുള്ളവരാലോ പീഡനം ഉണ്ടെങ്കിൽ, പിതാക്കളുടെ പേരിൽ നാരായണബലി നടത്തണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ എല്ലാ പീഡനങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും—ഇത് എന്റെ സത്യവാക്യമാണ്.

പിതൃപീഡാ ഭവേദ്യത്ര കൃത്യൈരന്യൈര്ന മുച്യതേ । തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന പിതൃഭക്തിപരോ ഭവേത് ॥ ൨,൨൧.

പിതൃപീഡനം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മറ്റു മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ മോചനം കിട്ടുന്നില്ലെങ്കിൽ, അതിനാൽ എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി പിതൃഭക്തിയോടെ ഇരിക്കണം.

നവമേ ദശമേ വര്ഷേ പിക്ഷുദ്ദേശേന വൈ പുമാന് । ഗായത്ത്രീമയുതം ജപ്ത്വാ ദശാംശേന ച ഹോമയേത് ॥ ൨,൨൧.

ഒമ്പതാം അല്ലെങ്കിൽ പത്താം വർഷത്തിൽ, പിതാക്കളുടെ പേരിൽ പുരുഷൻ ഗായത്രി പതിനായിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ച്, അതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് ഹോമം ചെയ്യണം.

കൃത്വാ കൃഷ്ണബലിം പൂര്വം വൃഷോത്സര്ഗാദികാഃ ക്രിയാഃ । സര്വോപദ്രവഹീനസ്തു സര്വസൌഖ്യമവാപ്നുയാത് । ഉത്തമം ലോകമാപ്നോതി ജ്ഞാതിപ്രാധാന്യമേവ ച ॥ ൨,൨൧.

ആദ്യം കൃഷ്ണബലി നടത്തി, വൃഷഭം വിടുവിക്കൽ തുടങ്ങിയ ക്രമങ്ങൾ ചെയ്താൽ, എല്ലാ ദുരിതങ്ങളും ഇല്ലാതായി, സമ്പൂർണ്ണ സുഖം ലഭിക്കും; ഉത്തമ ലോകം പ്രാപിക്കുകയും ബന്ധുക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠത നേടുകയും ചെയ്യും.

പിതൃമാ തൃസമം ലോകേ നാസ്ത്യന്യദ്ദൈവതം പരമ് । തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന പൂജയേത്പിതരൌ സദാ ॥ ൨,൨൧.

ലോകത്തിൽ പിതാക്കൾക്കു സമം മറ്റൊരു ദേവതയില്ല; അതിനാൽ എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി എപ്പോഴും മാതാപിതാക്കളെ ആരാധിക്കണം.

ഹിതാനാമുപദേഷ്ടാ ഹി പ്രത്യക്ഷം ദൈവതം പിതാ । അന്യാ യാ ദേവതാ ലോകേ ന ദേഹപ്രഭവോ ഹി താഃ ॥ ൨,൨൧.

നന്മയുടെ ഉപദേശകൻ, നേരിട്ടുള്ള ദൈവം അപ്പനാണ്; ലോകത്തിലെ മറ്റ് ദേവതകൾ ശരീരത്തിന്റെ ഉത്ഭവകാരണമല്ല.