ഗരുഡപുരാണമ്

പ്രാപ്തം സുകൃതിനം ദൃഷ്ട്വാ സ്ഥാനാച്ച ലതി സൂര്യജഃ । ഏഷ മേ മണ്ഡലം ഭിത്ത്വാ ബ്രഹ്മലോകം പ്രയാസ്യതി ॥ ൨,൧൯.

സുകൃതവാനായവനെ കണ്ടാൽ, സൂര്യപുത്രൻ തന്റെ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് മാറി, 'ഇവൻ എന്റെ മണ്ഡലം തുരന്ന് ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് പോകും' എന്നു പറയുന്നു.

ദാനേന സുലഭോ ധര്മോ യമമാര്ഗഃ സുഖാവഹഃ । ഏഷ മാര്ഗോ വിശാലോഽത്ര ന കേനാപ്യ നുഗമ്യതേ । ദാനപുണ്യം വിനാ വത്സ ന ഗച്ഛേദ്ധര്മമന്ദിരമ് ॥ ൨,൧൯.

ദാനത്തിലൂടെ ധർമ്മം എളുപ്പത്തിൽ ലഭിക്കുന്നു, യമന്റെ വഴി സന്തോഷം നൽകുന്നു; ഈ വഴി വലിയതാണെങ്കിലും, ദാനപുണ്യം ഇല്ലാതെ ആരും അതിൽ പോകുന്നില്ല. ദാനപുണ്യം ഇല്ലെങ്കിൽ, മകനേ, ധർമ്മമന്ദിരത്തിൽ എത്താൻ കഴിയില്ല.

തസ്മിന്മാര്ഗേ തു രൌദ്രേ വൈ ഭീഷണാ യമകിങ്കരാഃ । ഏകൈകസ്യ പുരസ്യാഗ്രേ തിഷ്ഠത്യേകസഹസ്രകമ് ॥ ൨,൧൯.

ആ ഭയാനകമായ വഴിയിൽ, യമന്റെ ഭീകരസേവകർ ഓരോ നഗരത്തിന്റെ വാതിലിൽ ആയിരം പേരായി നില്ക്കുന്നു.

പചന്തി പാപിനം പ്രാപ്യ ഉദകേ യാതനാകരാഃ । ഗൃഹ്ണന്തി മാസമാസാന്തേ പാദശേഷം തു തദ്ഭവേത് ॥ ൨,൧൯.

പാപിയെ പിടിച്ചെടുത്ത്, യാതനാദൂതന്മാർ വെള്ളത്തിൽ വേവിക്കുന്നു; ഓരോ മാസവും അവസാനിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ കാലിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രം ശേഷിക്കും.

ഔര്ധ്വദൈഹികദാനാനി യൈര്ന ദത്താനി കാശ്യപ । മഹാകഷ്ടേന തേ യാന്തി തസ്മാദ്ദേയാനി ശക്തിതഃ । അദത്ത്വാ പശുവദ്യാന്തി ഗൃഹീതോ വന്ധബന്ധനൈഃ ॥ ൨,൧൯.

കാശ്യപാ, അർദ്ധവൈഹിക ദാനങ്ങൾ നൽകാത്തവർ വലിയ കഷ്ടത്തിൽ പോകുന്നു; അതിനാൽ, കഴിയുന്നത്ര ദാനം ചെയ്യണം. ദാനം ചെയ്യാതെ പോയാൽ, അവരെ കയറ്റി കെട്ടി, മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.

ഏവം കൃതേന സമ്പശ്യേത്സ നരഃ ഭൂതകര്മണാ । ദൈവികീം പൈതൃകീം യോനിം മാനുഷീം വാഥ നാരകീമ് ॥ ൨,൧൯.

അവനു ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾക്കനുസരിച്ചു, ആൾക്കാർക്ക് ദൈവികം, പിതൃസംബന്ധമായത്, മനുഷ്യജന്മം, അല്ലെങ്കിൽ നരകത്തിൽ ജനനം എന്നിങ്ങനെ വിവിധ ജന്മങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു.

ധര്മരാജസ്യ വചനാന്മുക്തിര്ഭവതി വാ തതഃ । മാനുഷ്യം തത്ത്വതഃ പ്രാപ്യ സ പുത്ത്രഃ പുത്ത്രതാം വ്രജേത് ॥ ൨,൧൯.

ധർമ്മരാജാവിന്റെ കല്പനപ്രകാരം മോക്ഷം ലഭിക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ, സത്യമായി മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ചാൽ, അവൻ പുത്രനായി ജനിച്ച് പുത്രത്വം പ്രാപിക്കും.

യഥായഥാ കൃതം കര്മ താന്താം യോനിം വ്രജേന്നരഃ । തത്തഥൈവ ച ഭുഞ്ജാനോ വിചരേത്സര്വലോകഗഃ ॥ ൨,൧൯.

യാതൊരു പ്രവൃത്തിയാണവൻ ചെയ്തതോ, അതനുസരിച്ച് ആ ജന്മം അവൻ പ്രാപിക്കും; അതുപോലെ അനുഭവിച്ചുകൊണ്ട്, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കും.

അശാശ്വതം പരിജ്ഞായ സര്വലോകോത്തരം സുഖമ് । യദാ ഭവതി മാനുഷ്യം തദാ ധര്മം സമാചരേത് ॥ ൨,൧൯.

ലോകത്തിലെ എല്ലാ സുഖങ്ങളും നശ്വരമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ചാൽ, അപ്പോൾ ധർമ്മം ആചരിക്കണം.

കൃമയോ ഭസ്മ വിഷ്ഠാ വാ ദേഹാനാം പ്രകൃതിഃ സദാ । അന്ധകൂപേ മഹാരൌദ്രേ ദീപഹസ്തഃ പാതേത്തു വൈ ॥ ൨,൧൯.

ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവം എപ്പോഴും പുഴുക്കൾ, ചാരം, അല്ലെങ്കിൽ മല തന്നെയാണ്; ഭയങ്കരമായ ഇരുണ്ട കുഴിയിൽ, വിളക്കേന്തി ഒരാൾ വീഴാം.

മഹാപുണ്യപ്രഭാവേണ മാനുഷ്യം ജന്മ ലഭ്യതേ । യസ്തത്പ്രാപ്യ ചരേദ്ധര്മം സ ഗച്ഛേത്പരമാം ഗതിമ് ॥ ൨,൧൯.

വലിയ പുണ്യത്തിന്റെ ഫലമായി മനുഷ്യജന്മം ലഭിക്കുന്നു; ആ ജന്മം പ്രാപിച്ച് ധർമ്മം ആചരിക്കുന്നവൻ പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കും.

അപി ജാനന്വൃഥാ ധര്മം ദുഃ ഖമായാതി യാതി ച ॥ ൨,൧൯.

ധർമ്മം അറിയുന്നവനും, അതിനൊന്നും പ്രയോജനപ്പെടാതെ, ദു:ഖത്തിൽ അലയുന്നു.

ജാതീശതേന ലഭതേ കില മാനുഷത്വം തത്രാപി ദുര്ലഭതരം ഖഗ ഭോ ദ്വിജത്വമ് । യസ്തത്ര പാലയതി ലാലയതി വ്രതാനി തസ്യാമൃതം ഭവതി ഹസ്തഗതം പ്രസാദാത് ॥ ൨,൧൯.

നൂറ് ജന്മങ്ങൾക്കു ശേഷം മാത്രമേ മനുഷ്യജന്മം ലഭിക്കൂ; പക്ഷേ, മനുഷ്യരിൽ ദ്വിജത്വം അതിലും ദുർലഭം. അവിടെ വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ച് പ്രീതിയോടെ ജീവിക്കുന്നവർക്കു ദൈവകൃപയാൽ അമൃതം കൈവശമാകുന്നതുപോലെയാണ്.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൦ ഗരുഡ ഉവാച । യേ കേചിത്പ്രേതരൂപേണ കുത്ര വാസം ലഭന്തി തേ । പ്രേതലോകാദ്വിനിര്മുക്താഃ കഥം കുത്ര വ്രജന്തി തേ ॥ ൨,൨൦.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: പ്രേതരൂപത്തിൽ എവിടെയോ വസിക്കുന്നവർ, പ്രേതലോകത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായാൽ, എങ്ങനെയും എവിടേക്കാണവർ പോകുന്നത്?

ചതുര്യുക്താശീതി ലക്ഷൈര്നരകൈഃ പര്യുപാസിതാഃ । യമേന രക്ഷിതാസ്തത്ര ഭൂതൈശ്ചൈവ സഹസ്രശഃ ॥ ൨,൨൦.

നാല്പത്തിയൊന്നായിരം നരകങ്ങളിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, അവിടെ യമനും ആയിരക്കണക്കിന് ഭൂതങ്ങളും അവരെ കാത്തിരിക്കുന്നു.

വിചരന്തി കഥം ലോകേ നരകാച്ച വിനിര്ഗതാഃ । ഗരുഡോദീരിതം ശ്രുത്വാ ലക്ഷ്മീനാഥോഽബ്രവീദിദമ് ॥ ൨,൨൦.

നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായവർ ലോകത്ത് എങ്ങനെയാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്? ഗരുഡന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ലക്ഷ്മീപതി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । പക്ഷിരാജ ശൃണുഷ്വ ത്വം യത്ര പ്രേതാശ്ചരന്തി വൈ । പരാര്ഥദാരഗ്രഹണാച്ഛ (ബ) ലാദ്ദ്രോഹാന്നിശാചരാഃ ॥ ൨,൨൦.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: പക്ഷിരാജാവേ, മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യയെ കൈവശമാക്കുന്നവരും, മോഷ്ടാക്കളും, ദ്രോഹികളുമാണ് രാത്രിയിൽ അലയുന്ന പ്രേതരാകുന്നത്. അവർ എവിടെയാണു സഞ്ചരിക്കുന്നത് എന്ന് ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കൂ.

തഥൈവ സര്വപാപിഷ്ഠഃ സ്വാത്മജാന്വേഷണേ രതാഃ । വിചരന്ത്യശരീരാസ്തേ ക്ഷുപ്തിപാസാര്ദിതാ ഭൃശമ് ॥ ൨,൨൦.

അതിനുപോലെ തന്നെ, ഏറ്റവും പാപികളായവരും, സ്വന്തം മക്കളെ അന്വേഷിക്കുന്നവരും, ദേഹമില്ലാതെ, അതിവിശേഷം വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിച്ച് അലയുന്നു.

ബന്ദീഗൃഹവി നിര്മുക്താ യേഭ്യോ നശ്യന്തി ജന്തവഃ । തേ വ്യവസ്യന്തി ച പ്രേതാ വധോപായം ച ബന്ധുഷു ॥ ൨,൨൦.

ജയിൽ വിട്ടു പുറത്തുവരുന്നവരും, മറ്റുള്ളവരെ കൊല്ലുന്നവരും, ആ പ്രേതങ്ങൾ ബന്ധുക്കളെ നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

പിതൃദ്വദാരാണി രുന്ധന്തി തന്മാര്ഗോച്ഛേദകാസ്തഥാ । പിതൃഭാ ഗാന്വിഗൃഹ്ണന്തി പാന്ഥേഭ്യസ്തസ്കരാ ഇവ ॥ ൨,൨൦.

അവർ പിതാക്കളുടെ ഭാര്യമാരെ തടയുകയും, അവരുടെ വഴി തടയുന്നവരെയും തടയുകയും ചെയ്യുന്നു; പിതൃസമ്പത്ത് യാത്രക്കാരിൽ നിന്ന് മോഷ്ടിക്കുന്ന മോഷ്ടാക്കളെപ്പോലെ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു.

സ്വം വേശ്മ പുനരാഗത്യ മിത്രസ്ഥാനേ വിശന്തി തേ । തത്ര സ്ഥിതാ നിരീക്ഷന്തേ രോഗശോകാദിബന്ധനാഃ ॥ ൨,൨൦.

അവർ വീണ്ടും സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്ന്, സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇടങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; അവിടെ ഇരുന്നു, രോഗം, ദു:ഖം മുതലായ ബന്ധങ്ങളിൽ കുടുങ്ങി അവിടെയുള്ളവരെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു.

പീഡയന്തി ജ്വരീഭൂയ ഏകാന്തരമിഷേണ തു । തൃതീയകജ്വരാ ഭൂത്വാ ശീതവാതാദിപീഡയാ ॥ ൨,൨൦.

അവർ ജ്വരമായി മാറി, ചിലപ്പോൾ ഭക്ഷണത്തിലൂടെ, മൂന്നാമത്തെ ജ്വരമായി മാറി, തണുപ്പ്, കാറ്റ് മുതലായവ കൊണ്ട് പീഡിപ്പിക്കുന്നു.

അന്യാംശ്ച വിവിധാന്രോഗാഞ്ഛിരോഽര്തിം ച വിഷൂചികാമ് । ചിന്ത യന്തി സദാ തേഷാമുച്ഛിഷ്ടാദിസ്ഥലസ്ഥിതാഃ ॥ ൨,൨൦.

അവർ മറ്റു പലവിധ രോഗങ്ങളും, തലവേദനയും, വിഷൂചികയും ഉണ്ടാക്കുന്നു; അവശേഷിച്ച ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളിൽ താമസിക്കുന്നവരാണ് ഇവർ എല്ലായ്പ്പോഴും ഈ ദുരിതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത്.

ആത്മജാനാം ഛലാല്ലോകാ ഭൂതസങ്ഘൈശ്ച രക്ഷിതാഃ । പിബന്തി തേ ച പാനീയം ഭോജനോച്ഛിഷ്ടയോജിതമ് ॥ ൨,൨൦.

സ്വന്തം മക്കളുടെ ചതിയാൽ വഞ്ചിതരായി, ഭൂതങ്ങളുടെ കൂട്ടം കാവലിരിക്കുന്നു. അത്തരം ആളുകൾ ഭക്ഷണശേഷം ശേഷിച്ച വെള്ളം കുടിക്കുന്നു.

ഏവം പ്രേതാഃ പ്രവര്തന്തേ നാനാദോഷൈര്വികര്മിണഃ ॥ ൨,൨൦.

ഇങ്ങനെ, പലവിധ പാപങ്ങളും തെറ്റുകളും ചെയ്തവരായ പ്രേതങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ഗരുഡ ഉവാച । കഥം കുര്വന്തി തേ പ്രേതാഃ കേന രൂപേണ കസ്യ കിമ് । ജ്ഞായതേ കേന വിധിനാ ജല്പന്തി ന വദന്തി വാ ॥ ൨,൨൦.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ആ പ്രേതങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു? അവർക്കു എങ്ങനെയുള്ള രൂപം? ആര്ക്ക് എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്? എങ്ങനെ അറിയാം? അവർ സംസാരിക്കുമോ, അല്ലെങ്കിൽ മൗനമായിരിക്കും?

ഏനം ഛിന്ധി മനോമോഹം മമ ചേദിച്ഛസി പ്രിയമ് । കലികാലേ ഹൃഷീകേശ പ്രേതത്വം ജായതേ ബഹു ॥ ൨,൨൦.

എന്റെ മനസ്സിലുള്ള സംശയം നീക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ദയവായി അതു തീർക്കണം. കലിയുഗത്തിൽ, ഹൃഷീകേശാ, പ്രേതാവസ്ഥ വളരെ അധികം സംഭവിക്കുന്നു.

ശ്രീവിഷ്ണുരുവാച । സ്വകുലം പീഡയേത്പേതഃ പരച്ഛിദ്രേണ പീഡയേത് । ജീവന്സ ദൃശ്യതേ സ്നേഹീ മൃതോ ദുഷ്ടത്വമാപ്നുയാത് ॥ ൨,൨൦.

ശ്രീവിഷ്ണു പറഞ്ഞു: പ്രേതം തന്റെ കുടുംബത്തെയും, മറ്റുള്ളവരുടെ തെറ്റുകൾ കൊണ്ടും ദുരിതം ഉണ്ടാക്കുന്നു. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ സ്നേഹത്തോടെ കാണപ്പെടുന്നു; മരിച്ചശേഷം ദുഷ്ടതയിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.

രുദ്രജാപീ ധര്മരതോ ദേവതാതിഥിപൂജകഃ । സത്യവാക്പ്രിയവാദീ ച ന പ്രേതൈഃ സ ഹി പീഡ്യതേ ॥ ൨,൨൦.

രുദ്രജപം ചെയ്യുന്നവനും, ധർമ്മത്തിൽ താല്പര്യമുള്ളവനും, ദേവതകളെയും അതിഥികളെയും ആദരിക്കുന്നവനും, സത്യം സംസാരിക്കുകയും സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനും പ്രേതങ്ങൾ ബാധിക്കില്ല.