ഗരുഡപുരാണമ്

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൮ ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । ശ്രവണാനാം വചഃ ശ്രുത്വാ ക്ഷണം ധ്യാത്വാ പുനസ്തതഃ । യത്കൃതം തു മനുഷ്യൈശ്ചപുണ്യം പാപമഹര്നിശമ് ॥ ൨,൧൮.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ശ്രവണരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം ഒരു നിമിഷം ധ്യാനം ചെയ്ത്, മനുഷ്യർ പകലും രാത്രിയും ചെയ്യുന്ന പുണ്യവും പാപവും,

തത്സര്വം ച പരിജ്ഞായ ചിത്രഗുപ്തോ നിവേദയേത് । ചിത്രഗുപ്തസ്തതഃ സര്വം കര്മ തസ്മൈ വദത്യഥ ॥ ൨,൧൮.

അവിടെ സംഭവിച്ച എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി ചിത്രഗുപ്തൻ അതിനെ അറിയിക്കുന്നു. പിന്നെ ആ ചിത്രഗുപ്തൻ ആ വ്യക്തിയുടെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും വിശദമായി പറയുന്നു.

വാചൈവ യത്കൃതം കര്മ കൃതം ചൈവ തു കായികമ് । മാനസം ച തഥാ കര്മ കൃതം ഭുങ്ക്തേ ശുഭാശുഭമ് ॥ ൨,൧൮.

വാക്കിലൂടെ ചെയ്തതും ശരീരത്തിലൂടെ ചെയ്തതും മനസ്സിൽ ചെയ്തതും എല്ലാം, നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയ പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം മനുഷ്യൻ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും.

ഏവം തേ കഥിതസ്താര്ക്ഷ്യ പ്രേതമാര്ഗസ്യ നിര്ണയഃ । വിശ്രാന്തി ദാനി സര്വാണി സ്ഥാനാനി കഥിതാനി തേ ॥ ൨,൧൮.

ഇങ്ങനെ, താർക്ഷ്യാ, മരിച്ചവരുടെ യാത്രയുടെ വിധിയും വഴിയിലെ വിശ്രമസ്ഥലങ്ങളും ഞാൻ നിന്നോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു.

തമുദ്ദിശ്യ ദദാത്യന്നം സുഖം യാതി മഹാധ്വനി । ദിവാ രാത്രൌ തമുദ്ദിശ്യ സ്ഥാനേ ദീപപ്രദോ ഭവേത് ॥ ൨,൧൮.

അവന്റെ പേരിൽ അന്നം അർപ്പിച്ചാൽ ആ വലിയ യാത്രയിൽ സന്തോഷം ലഭിക്കും. പകൽ അല്ലെങ്കിൽ രാത്രി, ആ സ്ഥലത്ത് അവന്റെ പേരിൽ ദീപം കൊടുക്കണം.

അന്ധകാരേ മഹാഘോരേ ശ്വപൂര്ണേ ലക്ഷ്യവര്ജിതേ । ദീപ്തേഽധ്വനി ച തേ യാന്തി ദീപോ ദത്തശ്ച യൈര്നരൈഃ ॥ ൨,൧൮.

ഭയങ്കരമായ ഇരുണ്ടതിലും നായ്ക്കൾ നിറഞ്ഞതിലും അടയാളങ്ങളില്ലാത്തതിലും പ്രകാശമുള്ള വഴിയിലും, ദീപം നൽകിയവരുടെ സഹായത്താൽ അവൻ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു.

കാര്തികേ ച ചതുര്ദശ്യാം ദീപദാനം സുഖായ വൈ । അഥ വക്ഷ്യാമി സംക്ഷേപാദ്യമമാര്ഗസ്യ നിഷ്കൃതിമ് ॥ ൨,൧൮.

കാർത്തിക മാസത്തിലെ പതിനാലാം തീയതിയിൽ ദീപം നൽകുന്നത് സന്തോഷം നൽകുന്നു. ഇനി ഞാൻ യമന്റെ വഴിക്കുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം ചുരുക്കത്തിൽ പറയുന്നു.

വൃഷോത്സര്ഗസ്യ പുണ്യേന പിതൃലോകം സ ഗച്ഛതി । ഏകാദശാഹപിണ്ഡേന ശുദ്ധദേഹോ ഭവേത്തതഃ ॥ ൨,൧൮.

കാളയെ വിടുന്നതിന്റെ പുണ്യഫലത്തോടെ അവൻ പിതൃലോകം പ്രാപിക്കും. പതിനൊന്നാം ദിവസമുള്ള പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചാൽ ശരീരം ശുദ്ധമാകും.

ഉദകുമ്ഭപ്രദാനേന കിങ്കരാസ്തൃപ്തിമാപ്നുയുഃ ॥ ൨,൧൮.

ജലകുംഭം അർപ്പിച്ചാൽ യമന്റെ സേവകർ തൃപ്തി പ്രാപിക്കും.

ശയ്യാദാനാദ്ബിമാനസ്ഥോ യാതി സ്വര്ഗേഷു മാനവഃ । തദഹ്നി ദീയതേ സര്വം ദ്വാദശാഹേ വിശേഷതഃ ॥ ൨,൧൮.

കിടക്ക അർപ്പിച്ചതിന്റെ ഫലമായി departed ആത്മാവ് ദിവ്യവിമാനത്തിൽ ഇരുന്നു സ്വർഗത്തിൽ പോകുന്നു. ആ ദിവസം, പ്രത്യേകിച്ച് പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം, എല്ലാം അർപ്പിക്കണം.

പദാനി സര്വവസ്തൂനി വരിഷ്ഠാനി ത്രയോദശേ । യോ ദദാതി മൃതസ്യേഹ ജീവന്നപ്യാത്മഹേതവേ ॥ ൨,൧൮.

മരണാനന്തരത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും, ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പതിമൂന്നു പദങ്ങൾ ആരെങ്കിലും അർപ്പിച്ചാൽ അതിന്റെ ഫലം അവനു ലഭിക്കും.

തദാശ്രിതോ മഹാമാര്ഗേ വൈനതേയ സ ഗച്ഛതി । ഏക ഏവാസ്തി സര്വത്രേ വ്യവഹാരഃ ഖഗാധിപ ॥ ൨,൧൮.

അത് ആശ്രയിച്ച് ആ വലിയ വഴിയിൽ അവൻ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു, വിനതയുടെ പുത്രാ. എവിടെയും, പക്ഷിരാജാ, ഒരേ നിയമം മാത്രമാണ് പ്രാബല്യത്തിൽ.

ഉത്തമാധമമധ്യാനാം തത്തദാവര്ജനം ഭവേത് । യാവദ്ഭാഗ്യം ഭവേദ്യസ്യ താവന്മാര്ഗേഽതിരിച്യതേ ॥ ൨,൧൮.

ഉയർന്നവർക്കും ഇടത്തരംവർക്കും താഴ്ന്നവർക്കും അവരുടെ യോഗ്യതയ്ക്ക് അനുസരിച്ച് ഫലം ലഭിക്കും. ആരുടെ ഭാഗ്യം എത്രയോ അത്രയേയ്ക്ക് വഴിയിൽ കൂടുതൽ ലഭിക്കും.

സ്വയം സ്വസ്യേന യദ്ദത്തം തത്തത്രാധികരോതി തമ് । മൃതേ യദ്ബാന്ധവൈര്ദത്തം തദാശ്രിത്യ സുഖീ ഭവേത് ॥ ൨,൧൮.

താനെത്തന്നെ തന്റെ സമ്പത്ത് ഉപയോഗിച്ച് അർപ്പിച്ചതൊക്കെയും അവിടെ അവനു ലഭിക്കും. മരിച്ചശേഷം ബന്ധുക്കൾ അർപ്പിച്ചതിനെ ആശ്രയിച്ചാണ് അവൻ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നത്.

ഗരുഡ ഉവാച । കസ്മാത്പദാനി ദേയാനി കിംവിധാനി ത്രയോദശ । ദീയതേ കസ്യ ദേവേശ തദ്വദസ്വ യഥാതഥമ് ॥ ൨,൧൮.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ഈ പദങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് അർപ്പിക്കേണ്ടത്? പതിമൂന്ന് പദങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ്? അവ എവർക്കാണ് നൽകേണ്ടത്, ദേവാദിപതേ? അതിന്റെ യഥാർത്ഥം ദയവായി പറയൂ.

ശ്രീഭഗവാനുവാച । ഛത്ത്രോപാനഹവസ്ത്രാണി മുദ്രികാ ച കമണ്ഡലുഃ । ആസനം ഭാജനം ചൈവ പദം സപ്തവിധം സ്മൃതമ് ॥ ൨,൧൮.

ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: കുട, ചെരിപ്പ്, വസ്ത്രം, മോതിരം, ജലകുംഭം, ഇരിപ്പിടം, പാത്രം — ഇവയെല്ലാം ഏഴു വിധ പദങ്ങളായി അറിയപ്പെടുന്നു.

ആതപസ്തത്ര യോ രൌദ്രോ ദഹ്യതേ യേന മാനവഃ । ഛത്രദാനേന സുച്ഛായാ ജായതേ പ്രേതതുഷ്ടിദാ ॥ ൨,൧൮.

അവിടെ കഠിനമായ ചൂടിൽ മനുഷ്യൻ ദഹിക്കുമ്പോൾ, കുട അർപ്പിച്ചാൽ തണലും മരിച്ചവർക്കു സന്തോഷവും ലഭിക്കും.

അസിപത്രവനം ഘോരം സോഽതിക്രാമതി വൈ ധ്രുവമ് । അശ്വാരൂഢാശ്ച ഗച്ഛന്തി ദദതേ യ ഉപാനഹൌ ॥ ൨,൧൮.

അയിരം വാളുകൾ പോലെ ഉള്ള ഭയങ്കരമായ കാടു അവൻ കടന്ന് പോകും. ചെരിപ്പ് അർപ്പിച്ചവർ കുതിരപ്പുറത്ത് കയറിയതുപോലെ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു.

ആസനേ സ്വാഗതേ (ഭോജനേ) ചൈവ ദത്തം തസ്മൈ ദ്വിജായതേ । സുഖേന ഭുങ്ക്തേ സ പ്രേതഃ പഥി ഗച്ഛഞ്ഛനൈഃ ശനൈഃ ॥ ൨,൧൮.

ഇരിക്കാൻ അല്ലെങ്കിൽ ഭക്ഷിക്കാൻ ഇരിപ്പിടം ദ്വിജനു നൽകിയാൽ, മരിച്ചവൻ ആ വഴിയിൽ പതിയെ പതിയെ സുഖത്തോടെ മുന്നേറുന്നു.

ബഹുധര്മസമാകീര്ണേ നിര്വാതേ തോയവര്ജിതേ । കമണ്ഡലുപ്രദാനേന സുഖീ ഭവതി നിശ്ചിതമ് ॥ ൨,൧൮.

നാനാ കര്‍മങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞു കാറ്റില്ലാതെ വെള്ളം ഇല്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് ഒരു കമണ്ഡലു നല്‍കുന്നവന്‍ ഉറപ്പായും സന്തോഷം ലഭിക്കും.

മൃതോദ്ദേശേന യോ ദദ്യാദുദപാത്രം തു താമ്രജമ് । പ്രപാദാനസഹസ്രസ്യ തത്ഫലം സോഽശ്നുതേ ധ്രുവമ് ॥ ൨,൧൮.

മരിച്ചവരുടെ പേരില്‍ ആരെങ്കിലും താമ്രപാത്രം നല്‍കിയാല്‍ ആയിരം പാദപീഠം നല്‍കിയതിന്റെ ഫലം അവന്‍ ഉറപ്പായും അനുഭവിക്കും.

യമദൂതാ മഹാരൌദ്രാഃ കരാലാഃ കൃഷ്ണപിങ്ഗലാഃ । ന പീഡയന്തി ദാക്ഷിണ്യാദ്വസ്ത്രാഭരണദാനതഃ ॥ ൨,൧൮.

യമന്റെ ദൂതന്മാര്‍ ഭയാനകവും കറുത്തും പിങ്കും മുഖമുള്ളവരും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവരുമായിരിക്കും. വസ്ത്രവും ആഭരണവും നല്‍കിയവരെ ദയകൊണ്ടു അവര്‍ പീഡിപ്പിക്കില്ല.

സായുധാ ധാവമാനാശ്ച ന മാര്ഗേ ദൃഷ്ടിഗോചരാഃ । പ്രയാന്തി യമദൂതാസ്തേ മുദ്രികായാഃ പ്രദാനതഃ ॥ ൨,൧൮.

മുദ്രിക നല്‍കിയവന്‍ യാത്രാമാര്‍ഗത്തില്‍ ആയുധധാരികളായും ഓടുന്നവരുമായ യമദൂതന്മാരെ കാണുകയില്ല.

ഭാജനാസനദാനേന ആമാന്നഭോജനേന ച । ആജ്യയജ്ഞോപവീതാഭ്യാം പദം സമ്പൂര്ണതാം വ്രജേത് ॥ ൨,൧൮.

പാത്രവും ഇരിപ്പിടവും നല്‍കുകയും പാകം ചെയ്ത ഭക്ഷണവും നെയ്യും യജ്ഞോപവീതവും നല്‍കുകയും ചെയ്താല്‍ പൂര്‍ണ്ണമായ സ്ഥാനം ലഭിക്കും.

ഏവം മാര്ഗേ ഗച്ഛമാനസ്തൃഷാര്തഃ ശ്രമപീഡിതഃ । മഹിഷീരഥ (ദുഗ്ധ) ദാനാച്ച സുഖീ ഭവതി നിശ്ചിതമ് ॥ ൨,൧൮.

ഇങ്ങനെ വഴിയിലൂടെ പോകുമ്പോള്‍ ദാഹവും ക്ഷീണവും അനുഭവിക്കുന്നവന്‍ പശു, രഥം, പാല്‍ എന്നിവ നല്‍കിയാല്‍ ഉറപ്പായും സന്തോഷം ലഭിക്കും.

ഗരുഡ ഉവാച । മൃതോദ്ദേശേന യത്കിഞ്ചിദ്ദീയതേ സ്വഗൃഹേ വിഭോ । സ ഗച്ഛതി മഹാമാര്ഗേ തദ്ദത്തം കേന ഗൃഹ്യതേ ॥ ൨,൧൮.

ഗരുഡന്‍ ചോദിച്ചു: മഹാനേ, മരിച്ചവരുടെ പേരില്‍ വീട്ടില്‍ നല്‍കുന്ന ദാനം ആ വലിയ വഴിയില്‍ ആര്‍ സ്വീകരിക്കുന്നു?

ശ്രീഭഗവാനുവാച । ഗൃഹ്ണാതി വരുണോ ദാനം മമ ഹസ്തേ പ്രയച്ഛതി । അഹം ച ഭാസ്കരേ ദേവേ ഭാസ്കരാത്സോഽശ്നുതേ സുഖമ് ॥ ൨,൧൮.

ശ്രീഭഗവാന്‍ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: വരുണന്‍ ആ ദാനം സ്വീകരിച്ച് എന്റെ കൈയിലേക്ക് നല്‍കുന്നു. പിന്നെ ഞാന്‍ അതു സൂര്യദേവനു നല്‍കുന്നു. സൂര്യനില്‍ നിന്നാണ് അവന്‍ ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നത്.

വികര്മണഃ പ്രഭാവേണ വംശച്ഛേദേ ക്ഷിതാവിഹ । സര്വേ തേ നരകം യാന്തി യാവത്പാപസ്യ സംക്ഷയഃ ॥ ൨,൧൮.

ദുഷ്‌ക്രിയകളുടെ ഫലമായി ഭൂമിയില്‍ വംശം നശിച്ചാല്‍ അവരൊക്കെയും പാപം തീരുന്നതുവരെ നരകത്തില്‍ പോകേണ്ടിവരും.

കസ്മിംശ്ചിത്സമയേ പൂര്ണേ മഹിഷാസനസംസ്ഥിതഃ । നരകാന്വീക്ഷ്യ ധര്മാത്മാ നാനാക്രന്ദസമാകുലാന് ॥ ൨,൧൮.

ഒരു സമയത്ത് മഹിഷാസനത്തില്‍ ഇരുന്ന് ധര്‍മാത്മാവായ യമന്‍ വിവിധ നിലവിളികളാല്‍ നിറഞ്ഞ നരകങ്ങള്‍ കണ്ടു ചിന്തിക്കുന്നു.