ഗരുഡപുരാണമ്

ഉക്താനി വാച്യാനി മയാ നരാണാമതഃ ശൃണുഷ്വാവഹിതോഽപി പക്ഷിന് । സ്ത്രീണാം ശരീരം പ്രതിലഭ്യ ദേഹീ ബ്രവീതി കര്മാണി കൃതാനി പൂര്വമ് ॥ ൨,൧൫.

പുരുഷന്മാർ പറഞ്ഞത് ഞാൻ പറഞ്ഞു; പക്ഷീശ്വരാ, ഇനി ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. സ്ത്രീശരീരം ലഭിച്ചവൾ തന്റെ മുൻജന്മത്തിലെ കർമങ്ങൾ പറയുന്നു.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൬ ശ്രീഭഗവാനുവാച । ഏവം വിലപതസ്തസ്യ പ്രേതസ്യൈവം ഖഗേശ്വര । ക്രന്ദമാനസ്യ നിതരാം പീഡിതസ്യ ച കിങ്കരൈഃ ॥ ൨,൧൬.

ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ആ പ്രേതം വിലപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പക്ഷീശ്വരാ, യമദൂതന്മാർ അതിനെ അത്യന്തം പീഡിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അതു കരയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

സപ്തദശ ദിനാന്യേകോ വായുമാര്ഗേ വികൃഷ്യതേ । അഷ്ടാദശേ ത്വഹോരാത്രേ പൂര്വം യാമ്യപുരം വ്രജേത് ॥ ൨,൧൬.

പതിനേഴു ദിവസം ആ ആത്മാവ് വായുവിലൂടെ ഇഴയ്ക്കപ്പെടുന്നു; പതിനെട്ടാം ദിവസം-രാത്രിയിൽ ആദ്യം യമപുരിയിൽ എത്തുന്നു.

തസ്മിന്പുരവരേ രമ്യേ പ്രേതാനാം ച ഗണോ മഹാന് । പുഷ്പഭദ്രാ നദീ തത്രന്യഗ്രോധഃ പ്രിയദര്ശനഃ ॥ ൨,൧൬.

ആ മനോഹരമായ വലിയ നഗരത്തിൽ അനേകം പ്രേതങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവിടെ പുഷ്പഭദ്രാ എന്ന നദി ഒഴുകുന്നു, മനോഹരമായ ഒരു ആൽമരം നിലകൊള്ളുന്നു.

പുരേ സ തത്ര വിശ്രാമം പ്രാപ്യതേ യമകിങ്കരൈഃ । ജായാപുത്രാദികം സൌഖ്യം സ്മരേത്തത്ര സുദുഃ ഖിതഃ ॥ ൨,൧൬.

അവിടെ, യമദൂതന്മാർ കൊണ്ടു അവൻ വിശ്രമം നേടുന്നു; അതീവ ദുഃഖത്തോടെ ഭാര്യ, മക്കൾ, മറ്റു ബന്ധുക്കൾ എന്നിവരോടുള്ള സുഖങ്ങൾ ഓർക്കുന്നു.

രുദതേ കരുണൈര്വാക്യൈ സ്തൃഷാര്തഃ ശ്രമപീഡിതഃ । സ്വധനം സ്വകലത്രാണി ഗൃഹം പുത്രാഃ സുഖാനി ച ॥ ൨,൧൬.

കഠിനമായ വാക്കുകളോടെ കരയുന്നു, ദാഹവും ക്ഷീണവും കൊണ്ട് പീഡിതനായി, തന്റെ സ്വത്തും ഭാര്യയും വീടും മക്കളും സുഖങ്ങളും എല്ലാം ഓർത്ത് ദുഃഖിക്കുന്നു.

ഭൃത്യമിത്രാണി ചാന്യച്ച സര്വം ശോചതി വൈ തദാ । ക്ഷുധാര്തസ്യ പുരേ തസ്മിന്കിങ്കരൈസ്തസ്യ ചോച്യതേ ॥ ൨,൧൬.

ഭൃത്യന്മാരെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും മറ്റെല്ലാവരെയും കൂടി അവൻ ദുഃഖിക്കുന്നു; അപ്പോൾ ആ നഗരത്തിൽ, വിശപ്പോടെ വലയുമ്പോൾ, യമദൂതന്മാർ അവനോട് പറയുന്നു:

കിങ്കരാ ഊചുഃ । ക്വ ധനം ക്വ സുതാ ജായാ ക്വ ഗൃഹം ക്വ ത്വമീദൃശഃ । സ്വകര്മോപാര്ജിതം ഭുങ്ക്ഷ്വ ചിരം ഗച്ഛ മഹാപഥേ ॥ ൨,൧൬.

യമദൂതന്മാർ പറഞ്ഞു: എവിടെയാണ് നിന്റെ ധനം, മക്കൾ, ഭാര്യ, വീട്? നീ ഇങ്ങനെ എവിടെയാണ്? നീ സ്വന്തമായി സമ്പാദിച്ചതു അനുഭവിച്ചുകൊണ്ട്, ഈ വലിയ വഴിയിൽ ദീർഘമായി പോ.

ജാനാസി ശംബലവശം ബലമധ്വഗാനാം നോ ശംബലഃ പ്രയതതേ പരലോകപാന്ഥ । ഗന്തവ്യമസ്തി തവ നിശ്ചിതമേവ തേന മാര്ഗേണ യത്ര ഭവതഃ ക്രയവിക്രയൌ ന ॥ ൨,൧൬.

നീ അറിയാമോ, യാത്രക്കാരെ ഓടിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്ന ദണ്ഡത്തിന്റെ ശക്തി? ഇഹലോക യാത്രക്കാരനായി ആരും സഹായിക്കില്ല. നീ തീർച്ചയായും ആ വഴിയിൽ പോകേണ്ടതാണു, അവിടെ നിനക്ക് വാങ്ങലും വിൽപ്പനയും ഇല്ല.

യമദൂതോദിതം വാക്യം പക്ഷിന്നൈവം ത്വയാ ശ്രുതമ് । ഏവമുക്തസ്തതഃ സര്വൈര്ഹന്യമാനഃ സ മുദ്ഗരൈഃ ॥ ൨,൧൬.

യമദൂതന്മാർ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ, പക്ഷീ, നീ ഇങ്ങനെ കേട്ടു. അങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, അവനെ എല്ലാവരും വലിയ കുരുക്കളാൽ അടിക്കുന്നു.

അത്ര ദത്തം സുതൈഃ പാത്രേ (ത്രൈഃ) സ്നേഹാദ്വാ കൃപയാഥ വാ । മാസികം പിണ്ഡമശ്രാതി തതഃ സൌരിപുരം വ്രജേത് ॥ ൨,൧൬.

ഇവിടെ മക്കൾ സ്നേഹത്താലോ കാരുണ്യത്താലോ യോഗ്യനായവർക്കു മാസത്തിൽ ഒരിക്കൽ പിണ്ടം സമർപ്പിച്ചാൽ, അവൻ സൌരിപുരം എന്ന നഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.

തത്ര നാമ്നാ തു രാജാ വൈ ജങ്ഗമഃ കാലരൂപധൃക് । തം ദൃഷ്ട്വാ ഭയഭീതസ്തു വിശ്രാമേ കുരുതേ മതിമ് ॥ ൨,൧൬.

അവിടെ ജംഗമൻ എന്ന രാജാവാണ് കാലത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭയപ്പെട്ടവൻ മനസ്സിൽ ആശ്വാസം തേടുന്നു.

ഉദകം ചാന്നസംയുക്തം ഭുങ്ക്തേ തസ്മിന്പുരേ ഗതഃ । ത്രൈപക്ഷികേ തു യദ്ദത്തം തത്പുരം സ വ്യതിക്രമേത് ॥ ൨,൧൬.

ആ നഗരത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ, അവൻ അന്നം കലർന്ന വെള്ളം കഴിക്കുന്നു. മൂന്ന് മാസത്തിൽ ഒരിക്കൽ നൽകിയതുകൊണ്ട്, അവൻ ആ നഗരം കടന്ന് പോകുന്നു.

നഗേന്ദ്രനഗരേ രമ്യേ പ്രേതോ യാതി ദിവാനിശമ് । ഗച്ഛന്വനാനി രൌദ്രാണി ദൃഷ്ട്വാ ക്രന്ദതി തത്ര സഃ ॥ ൨,൧൬.

നഗേന്ദ്രനഗരത്തിൽ മനോഹരമായ നഗരത്തിൽ, പ്രേതാത്മാവ് പകൽ രാത്രിയില്ലാതെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഭയാനകമായ കാടുകൾ കണ്ടപ്പോൾ അവിടെ അവൻ കരയുന്നു.

ഭീഷണൈഃ ക്ലിശ്യമാനസ്തു രുദതേ ച പുനഃ പുനഃ । മാസദ്വയാവസാനേ തു തത്പുരം സോഽതിഗച്ഛതി ॥ ൨,൧൬.

ഭയങ്കരന്മാരാൽ പീഡിക്കപ്പെട്ട്, അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും കരയുന്നു. രണ്ട് മാസം കഴിഞ്ഞാൽ, അവൻ ആ നഗരം കടന്ന് പോകുന്നു.

ഭുക്ത്വാ ചാന്നം ജലം പീത്വാ യദ്ദത്തം വാന്ധവൈരിഹ । ക്ലിശ്യമാനസ്തതഃ പാശൈര്നോയതേ യമകിങ്കരൈഃ ॥ ൨,൧൬.

ബന്ധുക്കൾ ഇവിടെ നൽകിയ അന്നവും വെള്ളവും കഴിച്ച ശേഷം, യമദൂതന്മാർ പാശങ്ങളാൽ അവനെ പിടിച്ച് കൊണ്ടുപോകുന്നു.

തൃതീയേ മാസി സമ്പ്രാപ്തേ ഗന്ധര്വനഗരം ശുഭമ് । തൃതീയം മാസികം ഭുക്ത്വാ തത്ര ഗച്ഛത്യസൌ പുരഃ ॥ ൨,൧൬.

മൂന്നാം മാസം എത്തിയപ്പോൾ, അവൻ ഗന്ധർവനഗരം എന്ന ശുഭമായ നഗരത്തിൽ എത്തുന്നു. അവിടെ മൂന്നാം മാസശ്രാദ്ധം കഴിച്ച്, ആ നഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.

ശൈലാഗമം ചതുര്ഥേ സ മാസേ പ്രാപ്നോതി വൈ പുരമ് । പാഷാണാസ്തത്ര വര്ഷന്തി പ്രേതസ്യോപരി സംസ്ഥിതാഃ ॥ ൨,൧൬.

നാലാം മാസത്തിൽ, അവൻ ശൈലാഗമം എന്ന നഗരത്തിൽ എത്തുന്നു. അവിടെ, അവിടെ നില്ക്കുന്ന പ്രേതന്റെ മേൽ കല്ലുകൾ മഴപോലെ വീഴുന്നു.

ചതുര്ഥമാസികേ ശ്രാദ്ധം ഭുക്തേ തത്ര സുഖീ ഭവേത് ॥ ൨,൧൬.

നാലാം മാസശ്രാദ്ധം അവിടെ കഴിച്ച ശേഷം, അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു.

തതോ യാതി പുരം പ്രേതഃ ക്രൂരം മാസേ തു പഞ്ചമേ । ഇഹ ദത്തം സുതൈര്ഭുങ്ക്തേ പ്രേതോ വൈ തത്പുരേ സ്ഥിതഃ । ഷഷ്ഠേ മാസി തതഃ പ്രേതോ യാതി ക്രൌഞ്ചാബിധം പുരമ് ॥ ൨,൧൬.

അതിനുശേഷം, അഞ്ചാം മാസത്തിൽ, പ്രേതൻ ക്രൂരമായ ഒരു നഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. അവിടെ, മക്കൾ നൽകിയതെല്ലാം അവൻ ആ നഗരത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ കഴിക്കുന്നു. ആറാം മാസത്തിൽ, പ്രേതൻ ക്രൗഞ്ചം എന്ന നഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.

തത്ര ദത്തേന പിണ്ഡേന ശ്രാദ്ധേനാപ്യായിതഃ പുരേ । മുഹൂര്താര്ധം തു വിശ്രമ്യ കമ്പമാനഃ സുദുഃ ഖിതഃ ॥ ൨,൧൬.

അവിടെ, പിണ്ഡവും ശ്രാദ്ധവും കഴിച്ച്, ആ നഗരത്തിൽ അൽപസമയം വിശ്രമിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവൻ നടുങ്ങിയും വളരെ ദുഃഖിതനുമായി ഇരിക്കുന്നു.

തത്പുരം സ വ്യതിക്രമ്യ തര്ജിതോ യമകിങ്കരൈഃ । പ്രയാതി ചിത്രനഗരം വിചിത്രോ യത്ര പാര്ഥിവഃ ॥ ൨,൧൬.

ആ നഗരം കടന്ന്, യമദൂതന്മാർ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അവൻ ചിത്രനഗരം എന്ന നഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു, അവിടെ രാജാവ് അത്ഭുതകരനാണ്.

യമസ്യൈവാനുജഃ സൌരിര്യത്ര രാജ്യം പ്രശാസ്തി ഹി । മാസൈസ്തു പഞ്ചഭിഃ സാര്ധൈരൂപഷാണ്മാസികം ഭവേത് ॥ ൨,൧൬.

അവിടെ, യമന്റെ സഹോദരനായ സൌരി രാജ്യം ഭരിക്കുന്നു. അഞ്ചര മാസം കഴിഞ്ഞ് ആറാം മാസശ്രാദ്ധം അവിടെ നടത്തപ്പെടുന്നു.

ഊനഷാണ്മാസികം തത്ര ഭുങ്ക്തേ യാമ്യസമാഹതഃ । മാര്ഗേ പുനഃ പുനസ്തസ്യ ബുഭുക്ഷാ പീഡയത്യലമ് ॥ ൨,൧൬.

അവിടെ, യമദൂതന്മാർ പീഡിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, അവൻ പൂർണ്ണമല്ലാത്ത ആറാം മാസശ്രാദ്ധം കഴിക്കുന്നു. യാത്രയിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും വിശപ്പ് അവനെ വളരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു.

സന്തിഷ്ഠതേ മൃതേ കോഽപി മദീയഃ സുതബാന്ധവഃ । സൌഖ്യം യോ മേ ജനയതി പതതഃ ശോകസാഗരേ ॥ ൨,൧൬.

മരണത്തിനു ശേഷം എന്റെ മക്കളോ ബന്ധുക്കളോ ആരെങ്കിലും ശേഷിച്ചാൽ, ഞാൻ ദു:ഖസമുദ്രത്തിൽ വീഴുമ്പോൾ അവർ എനിക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്നു.

ഏവം മാര്ഗേ വിലപതി വാര്യമാണശ്ച കിങ്കരൈഃ । ആയാന്തി സംമുഖാസ്തത്ര കൈവര്താസ്തു സഹസ്രശഃ ॥ ൨,൧൬.

അങ്ങനെ, വഴിയിൽ വിലപിച്ചുകൊണ്ട്, ദൂതന്മാർ തടയുമ്പോൾ, ആയിരക്കണക്കിന് കപ്പൽക്കാരൻമാർ അവിടെ അവന്റെ മുന്നിൽ എത്തുന്നു.

വയം തേ തര്തുകാമായ മഹാവൈതരണീം നദീമ് । ശതയോജനവിസ്തീര്ണാം പൂയശോണിതസംകുലാമ് ॥ ൨,൧൬.

നാം നിന്നെ വലിയ വൈതരണി നദി കടത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ആ നദി നൂറു യോജന വീതിയുള്ളതും, പുഴു നിറഞ്ഞ രക്തവും പുഴുവുമാണ്.

നാനാഝഷസമാകീര്ണാം നാനാപക്ഷിഗണൈര്വൃതാമ് । വയം ത്വാം താരയിഷ്യാമഃ സുഖേനേതി വദന്തി തേ ॥ ൨,൧൬.

വിവിധതരം മീനുകൾ നിറഞ്ഞതും, പലതരം പക്ഷികൾ ചുറ്റിയതുമായ ഈ നദി, നമുക്ക് എളുപ്പത്തിൽ കടത്താമെന്ന് അവർ പറയുന്നു.

അന്തരം ദേഹി ഭോ പാന്ഥ ബഹുലാ ചേദ്രുചിസ്തവ । തേന തത്ര പ്രദത്താ ഗൌസ്തയാ നാവാ പ്രസര്പതി । മനുജാനാം ഹിതം ദാനമന്തേ വൈതരണീ സ്മൃതാ ॥ ൨,൧൬.

യാത്രക്കാരാ, നിന്റെ പാപം വലിയതാണെങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്ക് വഴിവിടു; അതിനാലാണ് അവിടെ ഒരു പശുവിനെ നൽകുന്നത്, ആ പശുവിന്റെ സഹായത്താൽ നാവു മുന്നോട്ട് പോകുന്നു. മനുഷ്യരുടെ ഭലത്തിനായി നൽകിയ ഈ ദാനം വൈതരണി എന്ന പേരിൽ അവസാനം ഓർക്കപ്പെടുന്നു.