ഗരുഡപുരാണമ്

ദിനാനി ദശ പിണ്ഡാംശ്ച കുര്വന്ത്യത്ര സുതാദയഃ । പ്രത്യഹം തേ വിഭജ്യന്തേ ചതുര്ഭാഗാഃ ഖഗേശ്വര ॥ ൨,൧൫.

പത്ത് ദിവസം മക്കളും മറ്റുള്ളവരും പിണ്ഡം ഒരുക്കണം; ഓരോ ദിവസവും, കിളികളുടെ രാജാവേ, അതു നാലുഭാഗം ആയി വിഭജിക്കണം.

ഭാഗദ്വയം തു ദേഹാര്ഥം പ്രീതിദം ഭൂതപഞ്ചകേ । തൃതീയം യമദൂതാനാം ചതുര്ഥം ചോപജീവ്യതി ॥ ൨,൧൫.

രണ്ടുഭാഗം ശരീരത്തിനും, അങ്ങനെ അഞ്ചുഭൂതങ്ങൾക്കും തൃപ്തിക്കായി; മൂന്നാമത്തേത് യമദൂതന്മാർക്കായി; നാലാമത്തേത് ഉപജീവനത്തിനായി.

അഹോരാത്രൈസ്തു നവഭിഃ പ്രേതോ നിഷ്പത്തിമാപ്നുയാത് । ജന്തോര്നിഷ്പന്നദേഹസ്യ ദശമേ വലവത്ക്ഷുധാ ॥ ൨,൧൫.

ഒമ്പതു ദിവസം-രാത്രികളിൽ departed-ന് ശരീരം പൂർണ്ണമാകും; പത്താം ദിവസം ആ ജീവിക്ക് ശക്തമായ വിശപ്പ് അനുഭവപ്പെടും.

ന വിധിര്നൈവ മന്ത്രശ്ച ന സ്വധാവാഹനാശിഷഃ । നാമ ഗോത്രം സമുച്ചാര്യ യദ്ദത്തം തദ്ദശാഹികമ് ॥ ൨,൧൫.

വിധിയും മന്ത്രവും സ്വധാ അർപ്പണവും അനുഗ്രഹവും ഇല്ലാതെയും, പേര് ഗോത്രം ഉച്ചരിച്ച് നൽകുന്ന ദാനം പത്ത് ദിവസം മാത്രം നിലനിൽക്കും.

ദഗ്ധേ ദേഹേ പുനര്ദേഹമേവമുത്പദ്യതേ ഖഗ । പ്രഥമേഽഹനി യഃ പിണ്ഡസ്തേന മൂര്ധാ പ്രജായതേ ॥ ൨,൧൫.

ദേഹം ചുട്ടശേഷം, പക്ഷീ, പുതിയ ദേഹം ഉണ്ടാകുന്നു; ആദ്യ ദിവസം അർപ്പിക്കുന്ന പിണ്ഡം കൊണ്ട് തല രൂപം നേടുന്നു.

ഗ്രീവാ സ്കന്ധൌ ദ്വിതീയേ ച തൃതീയേ ഹൃദയം ഭവേത് । ചതുര്ഥേന ഭവേത്പൃഷ്ഠം പഞ്ചമേ നാഭിരേവ ച ॥ ൨,൧൫.

രണ്ടാം ദിവസം കഴുത്തും തോളുകളും, മൂന്നാം ദിവസം ഹൃദയവും, നാലാം ദിവസം പുറവും, അഞ്ചാം ദിവസം നാഭിയും രൂപം നേടുന്നു.

ഷട്സപ്തമേ കടീ ഗുഹ്യമൃരൂ ചാപ്യഷ്ടമേ തഥാ । താലൂ പാദൌ ച നവമേ ദശമേഽഹ്നി ക്ഷുധാ ഭവേത് ॥ ൨,൧൫.

ആറാം, ഏഴാം ദിവസങ്ങളിൽ കമരും രഹസ്യഭാഗവും, എട്ടാം ദിവസം തുണ്ടുകളും, ഒമ്പതാം ദിവസം താലുവും കാലുകളും, പത്താം ദിവസം വിശപ്പും ഉണ്ടാകും.

ദേഹം പ്രാപ്തഃ ക്ഷുധാവിഷ്ടോ ഗൃഹേ ദ്വാരേ ച തിഷ്ഠതി । ദശമേഽഹനി യഃ പിണ്ഡസ്തം ദദ്യാദാമിഷേണ തു ॥ ൨,൧൫.

ദേഹം ലഭിച്ച് വിശപ്പാൽ വലയുന്നവൻ വീട്ടിന്റെ വാതിലിൽ നിൽക്കും; പത്താം ദിവസം അവനു മാംസത്തോടെ പിണ്ഡം അർപ്പിക്കണം.

യതോ ദേഹേ സമുത്പന്നേ പ്രേതോഽതീവ ക്ഷുധാന്വിതഃ । അതസ്ത്വാമിഷബാഹ്യേന ക്ഷുധാ തസ്യ ന നശ്യതി ॥ ൨,൧൫.

ദേഹം രൂപം കൊണ്ടപ്പോൾ പ്രേതന് വലിയ വിശപ്പുണ്ടാകുന്നു; അതുകൊണ്ടു മാംസം ഇല്ലാത്ത അർപ്പണത്തിൽ അവന്റെ വിശപ്പ് തീരില്ല.

ഏകാദശേ ദ്വാദശാഹേ പ്രേതോ ഭുങ്ക്തേ ദിനദ്വയമ് । യോഷിതഃ പുരുഷാസ്യാപി പ്രേതശബ്ദം സമുച്ചരേത് ॥ ൨,൧൫.

പതിനൊന്നാം, പന്ത്രണ്ടാം ദിവസങ്ങളിൽ പ്രേതൻ രണ്ട് ദിവസം ഭക്ഷണം കഴിക്കും; സ്ത്രീപുരുഷന്മാർക്ക് ഒരുപോലെ 'പ്രേത' എന്ന വാക്ക് ഉച്ചരിക്കണം.

ദീപമന്നം ജലം വസ്ത്രം യത്കിഞ്ചിദ്വസ്തു ദീയതേ । പ്രേതശബ്ദേന തദ്ദേയം മൃസ്യാനന്ദദായകമ് ॥ ൨,൧൫.

ദീപം, അന്നം, വെള്ളം, വസ്ത്രം, എന്ത് വസ്തുവായാലും, 'പ്രേത' എന്ന വാക്ക് ഉച്ചരിച്ച് നൽകണം; അത് departed-ന് സന്തോഷം നൽകും.

ത്രയോദശേഽഹ്നി സ പ്രേതോ നീയതേ ച മഹാപഥേ । പിണ്ഡജം ദേഹമാശ്രിത്യ ദിവാ നക്തം ബുഭുക്ഷിതഃ ॥ ൨,൧൫.

പതിമൂന്നാം ദിവസം, പിണ്ഡം കൊണ്ടുള്ള ദേഹം സ്വീകരിച്ച്, പ്രേതൻ വലിയ പാതയിലൂടെ, പകലും രാത്രിയും വിശപ്പോടെ യാത്ര ചെയ്യുന്നു.

ശീതോഷ്ണശങ്കുക്രവ്യാദവഹ്നിമാര്ഗസ്തു പാപിനാമ് । ക്ഷുധാ തൃഷ്ണാത്മികാ ചൈവ സവ്വ സൌമ്യം കൃതാത്മനാമ് ॥ ൨,൧൫.

പാപികൾക്ക് പാത തണുപ്പും ചൂടും കുരിശുകളും കാട്ടുമൃഗങ്ങളും അഗ്നിയും, വിശപ്പും ദാഹവും നിറഞ്ഞതാണ്; ധർമ്മശീലികൾക്ക് അതു സുഖകരമാണ്.

മാര്ഗേ ചൈതാനി ദുഃ ഖാനി അസിപത്രവനാന്വിതേ । ക്ഷുത്പിപാസാര്ദിതോ നിത്യം യമദൃതൈഃ പ്രപീഡിതഃ ॥ ൨,൧൫.

ആ പാതയിൽ വാൾ ഇലകളുടെ കാടുകളും മറ്റു കഷ്ടതകളും ഉണ്ട്; പ്രേതൻ എപ്പോഴും വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിച്ച് യമദൂതന്മാരാൽ പീഡിക്കപ്പെടുന്നു.

അഹന്യഹനി വൈ പ്രേതോ യോജനാനാം ശതദ്വയമ് । ചത്വാരിംശത്തഥാ സപ്ത അഹോരാത്രേണ ഗച്ഛതി ॥ ൨,൧൫.

പ്രതിദിനം, പ്രേതൻ ഇരുനൂറ്റി നാല്പത്തേഴു യോജന ദൂരം ഒരു ദിവസം രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

ഗൃഹീതോ യമപാശൈശ്ച ഹാഹേതി രുദിതേ തു സഃ । സ്വഗൃഹം തു പരിത്യജ്യ യാമ്യം പുരമനുവ്രജേത് ॥ ൨,൧൫.

യമന്റെ പാശങ്ങൾകൊണ്ട് പിടിക്കപ്പെടുകയും 'ഹാ' എന്നു കരയുകയും ചെയ്ത്, സ്വന്തം വീട് വിട്ട് യമന്റെ നഗരത്തിലേക്കുള്ള വഴി പിന്തുടരുന്നു.

ക്രമേണ യാതി സ പ്രേതഃ പുരം യാമ്യം ശുഭാശുഭമ് । അതീത്യ താനിതാന്യേവ മാര്ഗേ പുരവരാണി ച ॥ ൨,൧൫.

ക്രമമായി, പ്രേതൻ ആ വഴിയിൽ വിവിധ നഗരങ്ങൾ കടന്ന്, നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയ യമന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു.

യാമ്യം സൌരിപുരം നഗേന്ദ്രഭവനം ഗന്ധര്വശൈലാഗമൌ । ക്രോഞ്ചം ക്രൂരപുരം വിചിത്രഭവനം ബഹ്വാപദം ദുഃ ഖദമ് ॥ ൨,൧൫.

യമന്റെ നഗരം, സൂര്യന്റെ നഗരം, പർവ്വതാധിപന്റെ ഭവനം, ഗന്ധർവശൈലങ്ങൾ, ക്രോഞ്ചം, ക്രൂരനഗരം, വിചിത്രമായ ഭവനങ്ങൾ, അപകടങ്ങളും ദുഃഖവും നിറഞ്ഞ നഗരം.

നാനാക്രന്ദപുരം സുതപ്രഭവനം രൌദ്രം പയോവര്ഷണം ശീതാഢ്യം ബഹുധര്മഭീതഭവനം യാമ്യം പുരം ചാഗ്രതഃ ॥ ൨,൧൫.

നാനാവിധം കരച്ചിലുകൾ നിറഞ്ഞ നഗരം, പുത്രന്മാരുടെ ഭവനം, ഭയാനക നഗരം, വെള്ളം പെയ്യുന്ന നഗരം, കാറ്റും തണുപ്പും നിറഞ്ഞ നഗരം, ധർമ്മം ഭയപ്പെടുന്നവരുടെ ഭവനം, മുന്നിൽ യമന്റെ നഗരം.

ത്രയോദശേഽഹ്നി സ പ്രേതോ ഗൃഹീതോ യമകിങ്കരൈഃ । തസ്മിന്മാര്ഗേ ബ്രജത്യേകോ ഗൃഹീത ഇവ മര്കടഃ ॥ ൨,൧൫.

പതിമൂന്നാം ദിവസം, യമദൂതന്മാർ പ്രേതനെ പിടിക്കുന്നു; ആ വഴിയിൽ അവൻ ഒരുത്തൻ പോലെ, പിടിക്കപ്പെട്ട കുരങ്ങിനെപ്പോലെ, ഒറ്റയ്ക്ക് പോകുന്നു.

തഥവ സ വ്രജന്മാര്ഗേ പുത്രപുത്രേതി ച ബ്രുവന് । ഹാഹേതി ക്രന്ദതേ നിത്യം കീദൃശം തു മയാ കൃതമ് ॥ ൨,൧൫.

അങ്ങനെ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ, 'മകനേ, മകനേ' എന്ന് വിളിക്കുകയും, 'ഹാ' എന്ന് എപ്പോഴും കരയുകയും, 'എന്താണ് ഞാൻ ചെയ്തതെന്ന്' ദുഃഖപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

മാനുഷ്യം ലഭ്യതേ കസ്മാദിതി ബ്രൂതേ പ്രസര്പതി । മഹതാ പുണ്യയോഗേന മാനുഷ്യം ജന്മ ലഭ്യതേ ॥ ൨,൧൫.

മനുഷ്യജന്മം എങ്ങനെ ലഭിക്കുന്നു എന്ന് അവൻ ചോദിക്കുന്നു. വലിയ പുണ്യഫലങ്ങൾ സമ്പാദിച്ചാൽ മാത്രമേ മനുഷ്യജന്മം കിട്ടൂ.

ന തത്പ്രാപ്യ പ്രദത്തം ഹി യാചകേഭ്യഃ സ്വകം ധനമ് । പരാധീനം തദഭവദിതി ബ്രൂതേ (രൌതി) സഗദ്ഗദഃ ॥ ൨,൧൫.

അത് ലഭിച്ചിട്ടും, ഭിക്ഷക്കാരെ തന്റെ സ്വത്തു കൊടുത്തില്ല; അതിനാൽ, 'എന്റെ സ്വത്തൊക്കെ മറ്റുള്ളവരുടെ കൈവശമായി' എന്ന് അവൻ വിങ്ങി വിലപിക്കുന്നു.

കിങ്കരൈഃ പീഡ്യതേഽത്യര്ഥം സ്മരതേ പൂര്വദൈഹികമ് ॥ ൨,൧൫.

യമദൂതന്മാർ അത്യന്തം പീഡിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അവൻ തന്റെ മുമ്പത്തെ ജന്മം ഓർക്കുന്നു.

സുഖസ്യ ദുഃ ഖസ്യ ന കോപി ദാതാ പരോ ദദാതീതി കുബുദ്ധിരേഷാ । പുരാ കൃതം കര്മ സദൈവ ഭുജ്യതേ ദേഹിന്ക്വചിന്നിസ്തര യത്ത്വയാ കൃതമ് ॥ ൨,൧൫.

സുഖത്തിനോ ദുഃഖത്തിനോ മറ്റാരും കാരണമല്ല; അങ്ങനെ കരുതുന്നത് തെറ്റാണ്. മുൻജന്മത്തിൽ ചെയ്ത കർമഫലം എല്ലായിടത്തും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും; നീ ചെയ്തതൊക്കെയും സഹിക്കേണ്ടതാണ്.

മയാ ന ദത്തം ന ഹുതം ഹുതാശനേ തപോ ന തപ്തം ഹിമശൈലഗഹ്വരേ । ന സേവിതം ഗാങ്ഗമഹോ മഹാജലം ദേഹിന്ക്വചിന്നിസ്തര യത്ത്വയാ കൃതമ് ॥ ൨,൧൫.

ഞാൻ ദാനം ചെയ്തില്ല, ഹോമത്തിൽ അർപ്പിച്ചില്ല, ഹിമപർവ്വതത്തിലെ ഗുഹകളിൽ തപസ്സു ചെയ്തില്ല, ഗംഗാനദിയിൽ സേവനം ചെയ്തില്ല; എവിടെയായാലും, നീ ചെയ്തതൊക്കെയും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും.

ന നിത്യദാനം ന ഗാവാഹ്നികം കൃതം ന വേദദാനം ന ച ശാസ്ത്രപുസ്തകമ് । പുരാ നദൃഷ്ടം ന ച സേവിതോഽധ്വാ ദേഹിന്ക്വചിന്നിസ്തര യത്ത്വയാ കൃതമ് ॥ ൨,൧൫.

ദൈനംദിന ദാനം ചെയ്തില്ല, പശുക്കൾക്ക് സേവനം ചെയ്തില്ല, വേദങ്ങളും ശാസ്ത്രപുസ്തകങ്ങളും ദാനം ചെയ്തില്ല, പുണ്യയാത്രകൾ കണ്ടില്ല, സേവിച്ചില്ല; എവിടെയായാലും, നീ ചെയ്തതൊക്കെയും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും.

ജലാശയോ നൈവ കൃതോ ഹി നിര്ജലേ മനുഷ്യഹേതോഃ പശുപക്ഷിഹേതവേ । ഗോതൃപ്തിഹേതോര്ന കൃതം ഹി ഗോചരം ദേഹിന്ക്വചിന്നസ്തര യത്ത്വയാ കൃതമ് ॥ ൨,൧൫.

ജലരഹിത സ്ഥലങ്ങളിൽ മനുഷ്യർക്കും മൃഗങ്ങൾക്കും പക്ഷികൾക്കും വേണ്ടി കുളം ഉണ്ടാക്കിയില്ല, പശുക്കൾക്ക് പുല്ലു ഒരുക്കിയില്ല; എവിടെയായാലും, നീ ചെയ്തതൊക്കെയും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും.

മയാ ന ഭുക്തം പതിസങ്ഗസൌഖ്യം വഹ്നിപ്രവേശോ ന കൃതോ മൃതേ സതി । തസ്മിന്മൃതേ തദ്വ്രതപാലനം വാ ദേഹിന്ക്വചിന്നിസ്തര യത്ത്വയാ കൃതമ് ॥ ൨,൧൫.

ഭർത്താവിനൊപ്പം ഐക്യസുഖം അനുഭവിച്ചില്ല, ഭർത്താവ് മരിച്ചപ്പോൾ അഗ്നിയിൽ ചാടിയില്ല, ആ വ്രതം പാലിച്ചുമില്ല; എവിടെയായാലും, നീ ചെയ്തതൊക്കെയും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും.