ഗരുഡപുരാണമ്

പദദാനാനി കുര്വീത ശ്രദ്ധാഭക്തിസമന്വിതഃ । തിലപാത്രാണി കുര്വീത സപ്ത പഞ്ച യഥാക്രമമ് ॥ ൨,൧൪.

ശ്രദ്ധയോടും ഭക്തിയോടും കൂടി കാലുറകൾ ദാനം ചെയ്യണം; ഏഴ്, അഞ്ച് എന്നിങ്ങനെ തിലം കൊണ്ടുള്ള പാത്രങ്ങൾ ഒരുക്കണം.

ബ്രാഹ്മണാന് ഭോജയേത്പശ്ചാദേകാം ഗാം ച പ്രദാപയേത് । വൃഷം ഹി ശന്നോദേവീതി വേദോക്തവിധിനാ തതഃ ॥ ൨,൧൪.

ശേഷം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷിപ്പിച്ച് ഒരു പശു ദാനം ചെയ്യണം; അതിന് ശേഷം, വേദവിധിയിൽ 'ശന്നോ ദേവി' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ഒരു കാളയും നൽകണം.

ചതസൃഭിര്വത്സതരീഭിഃ പരിണയനമാചരേത് । വാമേ ചക്രം പ്രദാതവ്യം ത്രിശൂലം ദക്ഷിണേ തഥാ ॥ ൨,൧൪.

നാലു കാളക്കുട്ടികളോടെ പ്രദക്ഷിണം നടത്തണം; ഇടതുവശത്ത് ചക്രവും വലതുവശത്ത് ത്രിശൂലവും നൽകണം.

മൂല്യം ദദ്യാദ്വൃഷസ്യാപി തം വൃഷം ച വിസര്ജയേത് । ഏകോദ്ദിഷ്ടവിധാനേന സ്വാഹാകാരേണ വുദ്ധിമാന് ॥ ൨,൧൪.

കാളയുടെ വില നൽകി, ആ കാളയെ വിട്ടയക്കണം. ഒരാൾക്ക് മാത്രം അർപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിൽ, 'സ്വാഹാ' എന്ന ഉച്ചാരണത്തോടെ, ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി ഈ ദാനം നടത്തണം.

കുര്യാദേകാദശാഹം ച ദ്വാദശാഹം ച യത്നതഃ । സപിണ്ഡീകരണാദര്വാക്കുര്യാച്ഛ്രാദ്ധാനി ഷോഡശ ॥ ൨,൧൪.

പതിനൊന്ന് ദിവസവും പന്ത്രണ്ടു ദിവസവും ശുദ്ധമായി ആചരിച്ചശേഷം, സപിണ്ഡീകരണം ഉൾപ്പെടെ പതിനാറ് ശ്രാദ്ധകർമ്മങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ നിർവഹിക്കണം.

ബ്രാഹ്മണാന് ഭോജയിത്വാ തു പദദാനാനി ദാപയേത് । കാപോസോപരി സംസ്ഥാപ്യ താമ്രപാത്രേ തഥാച്യുതമ് ॥ ൨,൧൪.

ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷിപ്പിച്ചശേഷം, കാലുവിരാമങ്ങൾ മരപ്പലകയിൽ വച്ച് ദാനം ചെയ്യണം. അതുപോലെ തന്നെ, തക്കതായ രീതിയിൽ നിറച്ച താമ്രപാത്രങ്ങളും അർപ്പിക്കണം.

വസ്ത്രേണാച്ഛാദ്യ തത്രസ്ഥമര്ഘം ദദ്യാച്ഛുഭൈഃ ഫലൈഃ । നാവമിക്ഷുമയീം കൃത്വാ പട്ടസൂത്രേണ വേഷ്ടയേത് ॥ ൨,൧൪.

അവിടെ വച്ചിരിക്കുന്നതിനെ വസ്ത്രം കൊണ്ട് മൂടി, ശുഭഫലങ്ങളാൽ അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം. ഇനിയും, ഇഞ്ചിപ്പഞ്ചസാരകൊണ്ട് ഒരു തൂണോക്കു രൂപം ഉണ്ടാക്കി, പറ്റു നൂലാൽ കെട്ടണം.

കാംസ്യപാത്രേ ഘൃതം സ്ഥാപ്യ വൈതരണ്യാ നിമിത്തതഃ । നാവാരോഹണം കുര്യാത്പൂജയേദ്ഗരുഡധ്വജമ് ॥ ൨,൧൪.

കാംസ്യപാത്രത്തിൽ നെയ്യ് നിറച്ച്, വൈതരണി കടക്കുന്നതിനായി വയ്ക്കണം. പിന്നീട്, നാവിൽ കയറുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തി, ഗരുഡധ്വജത്തെ ആരാധിക്കണം.

ആത്മവിത്താനുസാരേണ തച്ച ദാനമനന്തകമ് । ഭവസാഗരമഗ്നാനാം ശോകതാപാര്തിദുഃ ഖിനാമ് ॥ ൨,൧൪.

സ്വന്തം ശേഷിയനുസരിച്ച്, ഈ അക്ഷയമായ ദാനം നൽകണം. ഭവസാഗരത്തിൽ മുങ്ങി ദുഃഖത്തിലും താപത്തിലും പീഡിതരായവർക്കായി ഇതാണ് ഉചിതം.

ധര്മപ്ലവവിഹീനാനാം താരകോ ഹി ജനാര്ദനഃ । തിലാ ലോഹം ഹിരണ്യം ച കാര്പാസം ലവണം തഥാ ॥ ൨,൧൪.

ധർമ്മത്തിന്റെ തൂണില്ലാത്തവർക്കു രക്ഷകൻ ജനാർദ്ദനനാണ്. എള്ള്, ഇരിമ്പ്, പൊന്നు, കപ്പാസ്, ഉപ്പ് എന്നിവയും അർപ്പിക്കണം.

സപ്തധാന്യം ക്ഷിതിര്ഗാവോ ഹ്യേകൈകം പാവനം സ്മൃതമ് । തിലപാത്രാണി കുര്വീത ശയ്യാദാനം ച ദാപയേത് ॥ ൨,൧൪.

ഏഴു വിധ്യാന്യങ്ങൾ, ഭൂമി, പശു — ഇതൊന്നൊന്നും ശുദ്ധികരണമാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. എള്ള് നിറച്ച പാത്രങ്ങൾ അർപ്പിക്കുകയും, കിടക്കയും ദാനം ചെയ്യുകയും വേണം.

ദീനാനാഥവിശിഷ്ടേഭ്യോ ദദ്യാച്ഛക്ത്യാ ച ദക്ഷിണാമ് । ഏവം യഃ കുരുതേ താര്ക്ഷ്യ പുത്രവാനപ്യപുത്രവാന് ॥ ൨,൧൪.

ദരിദ്രർക്കും അനാഥർക്കും ശ്രേഷ്ഠർക്കും തക്ക ശേഷിയനുസരിച്ച് ദാനം നൽകണം. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവൻ, ടാർക്ഷ്യ, അവനു മക്കളുണ്ടായാലോ ഇല്ലാതെയോ അതൊന്നും പ്രശ്നമല്ല.

സ സിദ്ധിം സമവാപ്നോതി യഥാ തേ ബ്രഹ്മചാരിണഃ । നിത്യം നൈമിത്തികം കുര്യാദ്യാവജ്ജീവതി മാനവഃ ॥ ൨,൧൪.

അവൻ ബ്രഹ്മചാരിമാരെപ്പോലെ സിദ്ധി നേടും. ഒരാൾ ജീവിക്കുന്നവരെല്ലാം നിത്യവും നൈമിത്തികമായും ഈ കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം.

യഃ കശ്ചിത്ക്രിയതേ ധര്മസ്തത്ഫലം ചാക്ഷയം ഭവേത് । തീര്ഥയാത്രാവ്രതാദീനാം ശ്രാദ്ധം സംവത്സരസ്യ ഹി ॥ ൨,൧൪.

ഏത് ധർമ്മകർമ്മം ചെയ്താലും അതിന്റെ ഫലം അക്ഷയമാകും. തീർത്ഥയാത്ര, വ്രതം തുടങ്ങിയവയിൽ, വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ ചെയ്യുന്ന ശ്രാദ്ധം അത്രമേൽ ഫലപ്രദമാണ്.

ദേവതാനാം ഗുരൂണാം ച മാതാപിത്രോസ്തഥൈവ ച । പുണ്യം ദേയം പ്രയത്നേന പ്രത്യഹം വര്ധതേ ഖഗ ॥ ൨,൧൪.

ദേവന്മാർക്കും ഗുരുക്കന്മാർക്കും മാതാപിതാക്കൾക്കും അർപ്പണം ശ്രദ്ധയോടെ ചെയ്യണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ആ പുണ്യം ഓരോ ദിവസവും വളരുന്നു, പക്ഷീ.

അസ്മിന്യജ്ഞേഃ ഹിയഃ കശ്ചിദ്ഭൂരിദാനം പ്രയച്ഛതി । തത്തസ്യ ചാക്ഷയം സര്വം വേദികായാം യഥാ കില ॥ ൨,൧൪.

ഈ യാഗത്തിൽ ആരെങ്കിലും ധാരാളം ദാനം ചെയ്താൽ, ആ ദാനഫലം അവനു അക്ഷയമാകും. യാഗവേദിയിൽ ലഭിക്കുന്നതുപോലെയാണ് അതിന്റെ ഫലം.

യഥാ പൂജ്യതമാ ലോകേ യതയോ ബ്രഹ്മചാരിണഃ । തഥൈവ പ്രതിപൂജ്യന്തേ ലോകേ സര്വേ ച നിത്യശഃ ॥ ൨,൧൪.

ലോകത്തിൽ യതിമാരും ബ്രഹ്മചാരിമാരും എങ്ങനെ ഏറ്റവും ആദരിക്കപ്പെടുന്നു, അതുപോലെ ഈവിധം ചെയ്യുന്നവരും എല്ലായിടത്തും എപ്പോഴും ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.

വരദോഽഹം സദാ തസ്യ ചതുര്വക്ത്രസ്തഥാ ഹരഃ । തേ യാന്തി പരമാംല്ലോകാനിതി സത്യം വചോ മമ ॥ ൨,൧൪.

ഞാൻ എപ്പോഴും അവർക്കു വരദാനങ്ങൾ നൽകുന്നവനാണ്; നാലുമുഖനും ഹരനും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. അവർ പരമലോകങ്ങൾ പ്രാപിക്കും — ഇതാണ് എന്റെ സത്യവചനം.

ഉത്സൃഷ്ടോ വൃഷഭോ യത്ര പിബത്യപോ ജലാശയേ । ശൃങ്ഗേണാലിഖതേ വാപി ഭൂമിം നിത്യം പ്രഹര്ഷിതഃ ॥ ൨,൧൪.

വിട്ടയച്ച കാള കുളത്തിൽ വെള്ളം കുടിക്കുമ്പോഴും, അതിന്റെ കൊമ്പുകൊണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ നിലം കുറിക്കുമ്പോഴും,

പിതൄണാമന്നപാനം ച പ്രഭൂതമുപതിഷ്ഠതി । പൌര്ണമാസ്യാമമായാം വാ തിലപാത്രാണി ദാപയേത് ॥ ൨,൧൪.

അവിടെ പിതാക്കന്മാർക്ക് ധാരാളം അന്നവും വെള്ളവും ലഭിക്കും. പൗർണമിയും അമാവാസ്യയും ദിവസങ്ങളിൽ എള്ള് നിറച്ച പാത്രങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം.

സംക്രാന്തീനാം സഹസ്രാണി സൂര്യപര്വശതാനി ച । ദത്ത്വാ യത്ഫലമാപ്നോതി തദ്വൈ നീലവിസര്ജനേ ॥ ൨,൧൪.

സൂര്യന്റെ സംക്രാന്തികൾ ആയിരം തവണയും, പര്വദിനങ്ങൾ നൂറു തവണയും ദാനം ചെയ്താൽ കിട്ടുന്ന ഫലം, നീല കാളയെ വിട്ടയച്ചാൽ അതേ ഫലം ലഭിക്കും.

വത്സതര്യഃ പ്രദാതവ്യാ ബ്രാഹ്മണേഭ്യഃ പദാനി ച । തിലപാത്രാണി ദേയാനി ശിവഭക്തദ്വിജേഷു ച ॥ ൨,൧൪.

കാളക്കുട്ടികളും പശുക്കളും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകണം. കൂടാതെ, ചെരിപ്പുകളുടെ ഒരു ജോഡിയും ശിവഭക്തരായ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് എള്ള് നിറച്ച പാത്രങ്ങളും സമർപ്പിക്കണം.

ഉമാമഹേശ്വരം ചൈകം പരിധാപ്യ പ്രിദാപയേത് । അതസീപുഷ്പസങ്കാശം പീതവാസസമച്യുതമ് ॥ ൨,൧൪.

ഉമയും മഹേശ്വരനും ഉള്ള പ്രതിമയെ അതസി പൂവിന്റെ നിറമുള്ള മഞ്ഞ വസ്ത്രം അണിയിച്ച്, അക്ഷരമായ ഭാവത്തോടെ അർപ്പിക്കണം.

യേ നമസ്യന്തി ഗോവിന്ദം ന തേഷാം വിദ്യതേ ഭയമ് । പ്രേതത്വാന്മോക്ഷമിച്ഛന്തോ യേ കരിഷ്യന്തി സത്ക്രിയാമ് ॥ ൨,൧൪.

ഗോവിന്ദനെ ഭക്തിപൂർവ്വം വണങ്ങുന്നവർക്കു ഭയമൊന്നുമില്ല. പ്രേതാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും ശരിയായ ക്രിയകൾ ചെയ്യുന്നവരും അതു നേടും.

യാസ്യന്തി തേ പരാംല്ലോകാനിതി സത്യം വചോ മമ । ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം മയാ ചൈവോര്ധ്വദൈഹികമ് ॥ ൨,൧൪.

അവർ ഉന്നത ലോകങ്ങളിൽ എത്തും — ഇതാണ് എന്റെ സത്യവചനം. മരണാനന്തര ക്രിയകളെക്കുറിച്ച് എല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു.

യച്ഛ്രുത്വാ സര്വപാപേഭ്യോ മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ । ശ്രുത്വാ മഹാത്മ്യമതുലം ഗരുഡോ ഹര്ഷമാഗതഃ । മാനുഷാണാം ഹിതാര്ഥായ പുനഃ പ്രപച്ഛകേശവമ് ॥ ൨,൧൪.

ഇത് കേട്ടാൽ എല്ലാപാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും — ഇതിൽ സംശയമില്ല. അതുല്യമായ മഹത്വം ശ്രവിച്ച ഗരുഡൻ സന്തോഷത്തോടെ, മനുഷ്യരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി വീണ്ടും കേശവനോട് ചോദിച്ചു.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൫ ഗരുഡ ഉവാച । ബഗവന്ബ്രൂഹി മേ സര്വം യമലോകസ്യ നിര്ണയമ് । ജന്തോഃ പ്രയാണമാരഭ്യ മാഹാത്മ്യം വര്ത്മവിസ്തരമ് ॥ ൨,൧൫.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ഭഗവനേ, യമലോകത്തിലെ വിധിയെക്കുറിച്ച്, ജീവന്റെ യാത്ര തുടങ്ങുന്നതിൽ നിന്ന് അതിന്റെ മഹത്വവും വഴിയുടെ വിശാലതയും വരെ എല്ലാം ദയവായി പറയൂ.

ശ്രീഭഗവാനുവാച । ശൃണു താര്ക്ഷ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി യമമാര്ഗസ്യ നിര്ണയമ് । പ്രയാണകാനി സര്വാണി നഗരാണി ച ഷോഡശ ॥ ൨,൧൫.

ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: ടാർക്ഷ്യാ, ഞാൻ യമന്റെ വഴിയുടെ വിധിയും, യാത്രയുടെ എല്ലാ ഘട്ടങ്ങളും പതിനാറ് നഗരങ്ങളും വിശദമായി പറയാം, നീ കേൾക്കൂ.

ഷാഡശീതിസഹസ്രാണി യോജനാനാം പ്രമാണതഃ । യമലോകസ്യ ചോര്ധ്വം വൈ അന്തരാ മാനുഷസ്യ ച ॥ ൨,൧൫.

യമലോകത്തെയും മനുഷ്യലോകത്തെയും ഇടയിൽ എൺപത്തി ആറായിരം യോജന ദൂരം ഉണ്ട്.