ഗരുഡപുരാണമ്

പാത്രേ ദത്തേ ഖഗശ്രേഷ്ഠ അഹന്യഹനി വര്ധതേ । ദാതുര്ദാനമപാപായ ജ്ഞാനിനാം ച പ്രതിഗ്രഹഃ ॥ ൨,൧൪.

യോഗ്യനായവർക്കു ദാനം ചെയ്താൽ, അതിന്റെ ഫലം ദിവസേന വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും, കിളികളിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ. ദാനം ചെയ്യുന്നവന് പാപം ഉണ്ടാകില്ല, ജ്ഞാനികൾ അതു സ്വീകരിച്ചാലും അവർക്കും ദോഷമില്ല.

വിഷശീതാപഹോ മന്ത്രവഹ്നിഃ കിം ദോഷഭാജനമ് । ദാതവ്യം പ്രത്യഹം പാത്രേ നിമിത്തേഷു വിശേഷതഃ ॥ ൨,൧൪.

മന്ത്രശക്തിയുള്ള അഗ്നി വിഷവും തണുപ്പും നീക്കുന്നതുപോലെ, യോഗ്യനായവർക്കു ദാനം ചെയ്യുന്നതിൽ എന്ത് ദോഷമുണ്ട്? പ്രത്യേകിച്ചും നല്ല ദിവസങ്ങളിൽ, എല്ലാ ദിവസവും യോഗ്യരായവർക്കു ദാനം ചെയ്യണം.

നാപാത്രേ വിദുഷാ കിഞ്ചിദാത്മനഃ ശ്രേയ ഇച്ഛതാ । അപാത്രേ ജാതു ഗൌര്ദത്താ ദാതാരം നരകം നയേത് ॥ ൨,൧൪.

സ്വന്തം ഭാവിക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അയോഗ്യർക്കു ഒരിക്കലും ഒന്നും നൽകരുത്. അയോഗ്യർക്കു ഒരു പശു പോലും നൽകിയാൽ, ദാനി നരകത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.

കുലൈകവിംശതിയുതം ഗ്രഹീതാരം ച പാതയേത് । ദേഹാന്തരം പരിപ്രാപ്യ സ്വഹസ്തേന കൃതം ച യത് ॥ ൨,൧൪.

ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നവനും അവന്റെ ഇരുപത്തൊന്ന് തലമുറയും കുഴിയിലാകും. മറ്റൊരു ശരീരത്തിൽ ജനിച്ചാലും, സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് ചെയ്തതിന്റെ ഫലം അതിനനുസരിച്ച് ലഭിക്കും.

ധനം ഭൂമിഗതം യദ്വത്സ്വഹസ്തേന നിവേശിതമ് । തദ്വത്ഫലമവാപ്നോതി ഹ്യഹം വച്മി ഖഗേശ്വര ॥ ൨,൧൪.

സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ നിക്ഷേപിച്ച ധനം ഫലം തരുന്നതുപോലെ, സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് നൽകിയ ദാനവും ഫലം നൽകുന്നു, കിളികളിലെ രാജാവേ, ഞാൻ ഇതു ഉറപ്പായാണ് പറയുന്നു.

അപുത്രോഽപി വിശേഷേണ ക്രിയാം ചൈവാന്ധ്വദൌഹികീമ് । പ്രകുര്യാന്മോക്ഷകാമശ്ച നിര്ധനശ്ച വിശേഷതഃ ॥ ൨,൧൪.

മകനില്ലാത്തവനും പ്രത്യേകിച്ച് പിതൃകർമ്മകൾ നിർവഹിക്കണം. മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും ദരിദ്രനും ഇതു നിർവഹിക്കേണ്ടതാണ്.

സ്വല്പേനാപി ഹി വിത്തേന സ്വയം ഹസ്തേന യത്കൃതമ് । അക്ഷയം യാതി തത്സര്വം യഥാജ്യം ച ഹുതാശനേ ॥ ൨,൧൪.

കുറച്ച് സമ്പത്ത് മാത്രമുള്ളവനും സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും നൽകിയാൽ, അതിന്റെ ഫലം അക്ഷയമാകും. അതുപോലെ തന്നെ, അഗ്നിയിൽ നെയ്യ് അർപ്പിച്ചാൽ അതിന് എങ്ങനെ ഫലമുണ്ടോ, അതുപോലെയാണ്.

ഏകാ ചൈകസ്യ ദാതവ്യാ ശയ്യാ കന്യാ പയസ്വിനീ । സാ വിക്രീതാ വാ ദഹത്യാസപ്തമം കുലമ് ॥ ൨,൧൪.

ഒരു കിടക്ക, ഒരു കന്യക, ഒരു പാൽകുടിയ പശു — ഇവയൊന്നും ഒരാൾക്ക് ഒരിക്കൽ മാത്രം നൽകണം. ഇവയെ വിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഏഴാം തലമുറവരെ കുടുംബം ദഹിക്കും.

തസ്മാത്സര്വം പ്രകുര്വീത ചഞ്ചലേ ജീവിതേ സതി । ഗൃഹീതദാനപാഥേയഃ സുഖം യാതി മഹാധ്വനി ॥ ൨,൧൪.

ജീവിതം അനിശ്ചിതമായിരിക്കുമ്പോൾ, ഈ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചെയ്യണം. ദാനത്തിന്റെ പുണ്യവുമായി യാത്രയാകുന്നവൻ മഹാനടപ്പിൽ സന്തോഷത്തോടെ പോകുന്നു.

അന്യഥാ ക്ലിശ്യതേ ജന്തുഃ പാഥേയരഹിതഃ പഥി । ഏവം ജ്ഞാത്വാ ഖഗശ്രേഷ്ഠ വൃഷയജ്ഞം സമാചരേത് ॥ ൨,൧൪.

ഇല്ലെങ്കിൽ, ദാനത്തിന്റെ പുണ്യവുമില്ലാതെ യാത്ര ചെയ്യുന്ന ജീവി വഴിയിൽ കഷ്ടപ്പെടും. അതിനാൽ, കിളികളിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ, ഇതറിഞ്ഞ് വൃഷയജ്ഞം നിർവഹിക്കണം.

അകൃത്വാ മ്രിയതേ യസ്തു അപുത്രോ നൈവ മുക്തിഭാക് । അപുത്രോഽപി ഹി യഃ കുര്യാത്സുഖം യാതി മഹാപഥേ ॥ ൨,൧൪.

ഇത് നിർവഹിക്കാതെ മരിക്കുന്നവൻ, മകനില്ലെങ്കിൽ മോക്ഷം നേടില്ല. എന്നാൽ മകനില്ലാത്തവൻ പോലും ഇത് നിർവഹിച്ചാൽ, മഹാനടപ്പിൽ സന്തോഷത്തോടെ പോകും.

അഗ്നിഹോത്രാധിഭിര്യജ്ഞൈര്ദാനൈശ്ച വിവിധൈരപി । ന താം ഗതിമവാപ്നോതി വൃഷോത്സര്ഗേണ യാ ഗതിഃ ॥ ൨,൧൪.

അഗ്നിഹോത്രം പോലുള്ള യാഗങ്ങൾ കൊണ്ടോ, പലവിധ ദാനങ്ങൾ കൊണ്ടോ ആ ഗതി നേടാൻ കഴിയില്ല. വൃഷം അർപ്പിച്ചാൽ മാത്രമേ ആ ഗതി ലഭിക്കൂ.

യജ്ഞാനാം ചൈവ സര്വേഷാം വൃഷയജ്ഞസ്തഥോത്തമഃ । തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന വൃഷയജ്ഞം സമാചരേത് ॥ ൨,൧൪.

എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും വൃഷയജ്ഞം ഏറ്റവും ഉന്നതമാണ്. അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമവും കൊണ്ട് വൃഷയജ്ഞം നിർവഹിക്കണം.

ഗരുഡ ഉവാച । കഥയസ്വ പ്രസാദേന ക്ഷയാഹം ചൌര്ധ്വദൈഹികമ് । കസ്മിന്കാലേ തിഥൌ കസ്യാം വിധിനാ കേന തദ്ഭവേത് ॥ ൨,൧൪.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ദയവായി പറയൂ, മരണാനന്തരത്തിൽ വൃഷയജ്ഞം എപ്പോൾ, ഏതു തിഥിയിൽ, എങ്ങനെ, ആരാണ് ചെയ്യേണ്ടത്?

കൃത്വാ കിം ഫലമാപ്നോതി ഏതന്മേ വദ സാമ്പ്രതമ് । ത്വത്പ്രസാദേന ഗോവിന്ദ മുക്തേ ഭവതി മാനവഃ ॥ ൨,൧൪.

അത് നിർവഹിച്ചാൽ എത്ര ഫലം ലഭിക്കും? ദയവായി ഇപ്പോൾ പറയൂ. നിന്റെ കൃപയാൽ, ഗോവിന്ദാ, മനുഷ്യൻ മോക്ഷം നേടുന്നു.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । കാര്തികാദിഷു മാസേഷു യാമ്യായതഗതേ രവൌ । ശുക്ലപക്ഷേ തഥാ പക്ഷിന്ദ്വാദശ്യാദിതിഥൌ ശുഭേ ॥ ൨,൧൪.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: കാർത്തിക മുതലുള്ള മാസങ്ങളിൽ, സൂര്യൻ തെക്കോട്ട് സഞ്ചരിക്കുമ്പോഴും, ശുക്ലപക്ഷത്തും, ദ്വാദശി പോലുള്ള ശുഭമായ തിഥികളിലും,

ശുഭേ ലഗ്നേ മുഹൂര്തേ വാ ശുചൌ ദേശേ സമാഹിതഃ । ബ്രാഹ്മണം തു സമാഹൂയ വിധിജ്ഞം ശുഭലക്ഷണമ് ॥ ൨,൧൪.

ശുഭമായ ലഗ്നത്തോ, നല്ല മുഹൂർത്തത്തോ, ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്തോ, ഏകാഗ്രതയോടെ, വിധികൾ അറിയുന്ന ഗുണമുള്ള ബ്രാഹ്മണനെ ക്ഷണിക്കണം.

ജപഹോമൈസ്തഥാ ദാനൈഃ കുര്യാദ്ദഹേസ്യ ശോധനമ് । പുണ്യേഽഭിജിത്സുനക്ഷത്രേ ഗ്രഹാന്ദേവാന്സമര്ചയേത് ॥ ൨,൧൪.

ജപം, ഹോമം, ദാനം എന്നിവയിലൂടെ ആ ഹോമത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം; പുണ്യമായ അഭിജിത് നക്ഷത്രത്തോ മറ്റേതെങ്കിലും ശുഭനക്ഷത്രത്തോയിൽ ഗ്രഹങ്ങളെയും ദേവതകളെയും ആരാധിക്കണം.

ഹോമം കുര്യാദ്യഥാശക്തി മന്ത്രൈശ്ച വിവിധൈരപി । ഗ്രഹാണാം സ്ഥാപനം കുര്യാത്പൂര്വം ചൈവ ഖഗേശ്വര ॥ ൨,൧൪.

സ്വശക്തിക്ക് അനുസരിച്ച് വിവിധ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തണം; ആദ്യം, ഖഗേശ്വരാ, ഗ്രഹങ്ങളെ സ്ഥാപിക്കണം.

മാതൄണാം പൂജനം കാര്യം വസോര്ധാരാം ച പാതയേത് । വഹ്നിം സംസ്ഥാപ്യ തത്രൈവ പൂര്ണം ഹോമം തു കാരയേത് ॥ ൨,൧൪.

മാതാക്കളെ ആരാധിക്കുകയും, നെയ്യ് ഒഴിക്കുകയും വേണം; അവിടം അഗ്നി സ്ഥാപിച്ച ശേഷം പൂർണ്ണമായ ഹോമം നടത്തണം.

ശാലഗ്രാമം ച സംസ്ഥാപ്യ വൈഷ്ണവം ശ്രാദ്ധമാചരേത് । വൃഷം സമ്പൂജ്യ തത്രൈവ വസ്ത്രാലങ്കാരഭൂഷണൈഃ ॥ ൨,൧൪.

ശാലഗ്രാമം സ്ഥാപിച്ച് വൈഷ്ണവശ്രാദ്ധം ചെയ്യണം; അവിടെ ഒരു കാളയെ വസ്ത്രവും അലങ്കാരവും ഇട്ട് പൂജിക്കണം.

ചതസ്രോ വത്സതര്യശ്ച പൂര്വം സമധിവാസയേത് । പ്രദക്ഷിണം തതഃ കുര്യാദ്ധോമാന്തേ ച വിസര്ജനമ് ॥ ൨,൧൪.

നാലു കാളക്കുട്ടികളെ ആദ്യം സമ്പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധീകരിക്കണം; ശേഷം അവയെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുകയും ഹോമം കഴിഞ്ഞ് അവയെ വിടുകയും വേണം.

ഇമം മന്ത്രം സമുച്ചാര്യ ഉത്തരാഭിമുഖഃ സ്ഥിതഃ । ധര്മ ത്വം വൃഷരൂപേണ ബ്രഹ്മണാ നിര്മിതഃ പുരാ ॥ ൨,൧൪.

ഉത്തരദിശയിൽ മുഖം നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം: 'ധർമമേ, നീ കാളയുടെ രൂപത്തിൽ ബ്രഹ്മാവിനാൽ പണ്ടു സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവൻ.'

തവോത്സര്ഗപ്രഭാവാന്മാമുദ്ധരസ്വഭവാര്ണാവാത് । അബിഷിച്യ ശുഭൈര്മന്ത്രൈഃ പാവനൈര്വിധിപൂര്വകമ് ॥ ൨,൧൪.

നിന്റെ മോചനശക്തിയാൽ എന്നെ ഭവസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തേണമേ; ശുഭവും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതുമായ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് വിധിപ്രകാരം അഭിഷേകം നടത്തണം.

തനക്രീഡന്തിമന്ത്രേണ വൃഷോത്സര്ഗം തു കാരയേത് । അഭിഷിഞ്ചേത്തതോ നീലം രുദ്രകുമ്ഭോ ദകേന തു ॥ ൨,൧൪.

കാളക്കുട്ടിയുടെ കളിയുടെ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് കാളയെ മോചിപ്പിക്കണം; ശേഷം വലതുകൈ ഉപയോഗിച്ച് രുദ്രപാത്രത്തിലെ വെള്ളം കൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്യണം.

നാഭിമൂലേ സമാസ്ഥായ തദമ്ബു മൂര്ധനി ന്യസേത് । അന്ന (ആത്മ) ശ്രാദ്ധം തതഃ കുര്യാദ്ദദ്യാദ്ദാനം ദ്വിജോത്തമേ ॥ ൨,൧൪.

നാഭിയുടെ അടിയിൽ ഇരുന്നു ആ വെള്ളം തലയിൽ ഇടണം; ശേഷം അന്നം കൊണ്ടോ ആത്മാവുകൊണ്ടോ ശ്രാദ്ധം നടത്തി ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന് ദാനം നൽകണം.

ഉദകേചൈവ ഗന്തവ്യം ജലം തത്ര പ്രദാപയേത് । യദിഷ്ടം ജീവതസ്ത്വാസീത്തച്ച ദദ്യാത്സ്വശക്തിതഃ ॥ ൨,൧൪.

വെള്ളത്തിൽ ചെന്നു അവിടെ വെള്ളം അർപ്പിക്കണം; ആഗ്രഹിച്ച വ്യക്തി ജീവിച്ചിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് അതും നൽകണം.

ന്യൂനം സംപൂര്ണതാം യാതി വൃഷോത്സര്ഗേ കൃതേ സതി । സുതൃപ്തോ ദുസ്തരേ മാര്ഗേ മൃതോ യാതി ന സംശയഃ ॥ ൨,൧൪.

കാളയെ മോചിപ്പിച്ചാൽ ഏത് കുറവും പൂർണ്ണതയാകും; departed, അതിൽ സംശയമില്ലാതെ, അതികഠിനമായ വഴിയിൽ തൃപ്തനായി പോകുന്നു.

യമലോകം ന പശ്യന്തി സദാ ദാനരതാ നരാഃ । യാവന്ന ദീയതേ ജന്തോഃ ശ്രാദ്ധം ചൈകാദശാഹികമ് ॥ ൨,൧൪.

സദാ ദാനം ചെയ്യുന്നതിൽ ആസ്വാദനമുള്ള പുരുഷന്മാർക്ക് യമലോകം കാണാനാവില്ല, ജന്തുവിന്റെ ഏകാദശാഹികം ശ്രാദ്ധം നടക്കുന്നതുവരെ.