ഗരുഡപുരാണമ്

ഗരുഡ ഉവാച । സര്പാദ്ധി പ്രാപ്തമൃത്യൂനാമഗ്നിദാഹാദി ന ക്രിയാ । ജലേന ശൃങ്ഗിണാ വാപി ശസ്ത്രാദ്യൈര്മ്രിയതേ യദി ॥ ൨,൧൩.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: പാമ്പ് കടിയാൽ മരിച്ചവർക്കും, അഗ്നിയിൽ ചുട്ടു മരിച്ചവർക്കും, അതുപോലുള്ള മരണങ്ങൾക്കുമാണ്, ജലത്തിൽ, കാളയുടെ കൊമ്പിൽ, ആയുധങ്ങളിൽ മരിച്ചാലും, ആചാരങ്ങൾ ചെയ്യാതിരിക്കാൻ.

അസന്മൃത്യുമൃതാനാം ച കഥം ശുദ്ധിര്ഭവത്പ്രഭോ । ഏതന്മേ സംശയം ദേവ ച്ഛേത്തുമര്ഹസ്യശേഷതഃ ॥ ൨,൧൩.

സ്വാമി, ഇങ്ങനെ അസാധാരണമായി മരിച്ചവർക്കു ശുദ്ധി എങ്ങനെ ലഭിക്കും? ദൈവമേ, എന്റെ ഈ സംശയം മുഴുവനായി നീക്കണമേ.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । ഷണ്മാസൈര്ബ്രാഹ്മണഃ ശുധ്യേദ്യുഗ്മേ സാര്ധേ തു ബാഹുജഃ । സാര്ധമാസേന വൈശ്യസ്തു ശൂദ്രോ മാസേന ശുധ്യതി ॥ ൨,൧൩.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണൻ ആറുമാസം കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധിയാകും; ക്ഷത്രിയൻ ഒരു വർഷംകൂടി ആറുമാസം കഴിഞ്ഞാൽ; വൈശ്യൻ ഒരു മാസവും പകുതിയും; ശൂദ്രൻ ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധിയാകും.

ദത്ത്വാ ദാനാന്യശേഷാണി സുതീര്ഥേ മ്രിയതേ യദി । ബ്രഹ്മചാരീ ശുചിര്ഭൂത്വാ ന സ യാതീഹ ദുര്ഗതിമ് ॥ ൨,൧൩.

എല്ലാ വിധത്തിലുള്ള ദാനം നൽകി, വിശുദ്ധനും ബ്രഹ്മചാരിയും ആയിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു തീർത്ഥത്തിൽ മരിച്ചാൽ, അവൻ ദുർഗതിയിൽ പോകുന്നില്ല.

വൃഷോത്സര്ഗാദികം കൃത്വാ യതിധര്മം സമാചരേത് । യതിത്വേ മൃത്യുമാപ്നോതി സ ഗച്ഛേദ്ബ്രഹ്മശാഖ്വതമ് ॥ ൨,൧൩.

കാളയെ വിടുന്ന ചടങ്ങും മറ്റു ചടങ്ങുകളും നടത്തി, സന്യാസിയുടെ കർമ്മങ്ങൾ ആചരിച്ചാൽ, സന്യാസവസ്ഥയിൽ മരിച്ചാൽ, അവൻ പരമോന്നത ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും.

വികര്മ കുരുതേ യസ്തു ശിഷ്ടാചാരവിവര്ജിതഃ । വൃഷോത്സര്ഗാദികം കൃത്വാ ന ഗച്ഛേദ്യമശാസനമ് ॥ ൨,൧൩.

നല്ലവരുടെ ആചാരങ്ങൾ പാലിക്കാതെ തെറ്റായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവൻ, കാളയെ വിടുന്ന ചടങ്ങ് തുടങ്ങിയവ ചെയ്താലും, യമന്റെ ലോകത്ത് പോകുന്നില്ല.

പുത്ത്രോ വാ സോദരോ വാപി പൌത്രോ ബന്ധുജനസ്തഥാ । ഗോത്രിണശ്ചാര്ഥഭാഗീ ച മൃതേ കുര്യാദ്വൃഷോത്സവമ് ॥ ൨,൧൩.

മരിച്ചവർക്കായി മകൻ, സഹോദരൻ, മകനുമുതൽ, ബന്ധു, ഗോത്രജൻ, പങ്കാളി എന്നിവരിൽ ആരെങ്കിലും കാളയെ വിടുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തണം.

പുത്രാഭാവേ തു പത്നീ സ്യാദ്ദൌഹിത്ത്രോ ദുഹീതാപി വാ । പുത്ത്രേഷു വിദ്യമാനേഷു വൃഷം നാന്യേന കാരയേത് ॥ ൨,൧൩.

മകൻ ഇല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യ, മകളുടെ മകൻ, അല്ലെങ്കിൽ മകളും ഈ ചടങ്ങ് നടത്താം; എന്നാൽ മക്കൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ മറ്റാർക്കും കാളയെ വിടാൻ അനുവാദമില്ല.

ഗരുഡ ഉവാച । പുത്ത്രാ യസ്യ ന വിദ്യന്തേ നരാ നാര്യഃ സുരേശ്വര । ഏതന്മേ സംശയം ദേവ ച്ഛേതുമര്ഹസ്യശേഷതഃ ॥ ൨,൧൩.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, ഒരുവന് മക്കളോ സ്ത്രീകളോ ഇല്ലെങ്കിൽ, ദൈവമേ, എന്റെ ഈ സംശയം മുഴുവനായി ദയവായി നീക്കണമേ.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । അപുത്ത്രസ്യ ഗതിര്നാസ്തി സ്വര്ഗോ നൈവ ച നൈവ ച । തസ്മാത്കേനാപ്യുപായേന പുത്ത്രസ്യ ജനനം ചരേത് ॥ ൨,൧൩.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: മകൻ ഇല്ലാത്തവന് വഴിയും സ്വർഗ്ഗവും ഇല്ല; അതിനാൽ എങ്ങനെയെങ്കിലും മകന്റെ ജനനം ഉണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിക്കണം.

യാനി കാനി ച ദാനാനി സ്വയം ദത്താനി മാനവൈഃ । താനിതാനി ച സര്വാണി തൂപതിഷ്ഠന്തി ചാഗ്രതഃ ॥ ൨,൧൩.

മനുഷ്യർ സ്വയം നൽകിയ എല്ലാ ദാനങ്ങളും അവർക്കു മുന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

വ്യഞ്ജനാനി വിചിത്രാണി ഭക്ഷ്യഭോജ്യാനി യാനി ച । സ്വഹസ്തേന പ്രദത്താനി ദേഹാന്തേ ചാക്ഷയം ഫലമ് ॥ ൨,൧൩.

നാനാവിധം വിഭവങ്ങളും ഭക്ഷ്യങ്ങളും സ്വഹസ്തം നൽകി നൽകിയാൽ, അവയ്ക്ക് ശരീരം വിടുമ്പോൾ അക്ഷയഫലം ലഭിക്കും.

ഗോഭൂഹിരണ്യവാസാംസി ഭോജനാനി പാദനി ച । യത്രയത്ര വസേജ്ജന്തുസ്തത്രതത്രോപതിഷ്ഠതി ॥ ൨,൧൩.

പശു, ഭൂമി, പൊന്നു, വസ്ത്രം, ഭക്ഷണം, വെള്ളം എന്നിവയെല്ലാം, ജീവി എവിടെയുണ്ടായാലും അവിടെയെല്ലാം അവനൊപ്പം നിലകൊള്ളും.

യാവത്സ്വസ്ഥം ശരീരം ഹി താവദ്ധര്മം സമാചരേത് । അസ്വസ്ഥഃ പ്രേരിതശ്ചാന്യൈര്നാകിഞ്ചിത്കര്തുമര്ഹതി ॥ ൨,൧൩.

ശരീരം ആരോഗ്യമുള്ളതുവരെ ധർമ്മം ആചരിക്കണം; രോഗം പിടിച്ചപ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ നിർബന്ധിച്ചാലും ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.

ജീവതോഽപി മൃതസ്യേഹ ന ഭൂതം ചൌര്ധ്വദൈഹികമ് । വായുഭൂതഃ ക്ഷുധാവിഷ്ടോ ഭ്രമതേ ച ദിവാനിശമ് ॥ ൨,൧൩.

ഇവിടെ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ മരിച്ചവർക്കു ഉർദ്ധ്വക്രിയ വേണ്ടതില്ല; അവൻ വായുവുപോലെയും വിശപ്പാൽ പിടിച്ചവനായി പകലും രാത്രിയും അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു.

കൃമിഃ കീടഃ പതങ്ഗോ വാ ജായതേ മ്രിയതേ പുനഃ । അസദ്ഗര്ഭേ ഭവേത്സോഽപി ജാതഃ സദ്യോ വിനശ്യതി ॥ ൨,൧൩.

അവൻ കൃമി, കീടം, ചിറകുള്ള പുഴു എന്നിങ്ങനെ ജനിച്ച് വീണ്ടും മരിക്കും; തെറ്റായ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ചാൽ ഉടൻ തന്നെ നശിക്കും.

യാവത്സ്വസ്ഥമിദം ശരീരമരുജം യാവജ്ജരാ ദൂരതോ യാവച്ചേന്ദ്രിയശക്തിരപ്രതിഹതാ യാവത്ക്ഷയോ നായുഷഃ । ആത്മശ്രേയസി താവദേവ വിദുഷാ കാര്യഃ പ്രയത്നോ മഹാന്സന്ദീപ്തേ ഭവനേ തു കൂപഖനനം പ്രത്യുദ്യമഃ കീദൃശഃ ॥ ൨,൧൩.

ഈ ശരീരം ആരോഗ്യമുള്ളതും, രോഗം ഇല്ലാത്തതും, വൃദ്ധാവസ്ഥ അകലെ തന്നെയുമുള്ളതും, ഇന്ദ്രിയശക്തി കുറയാത്തതും ആയുസ്സു തീരാത്തതുമായിരിക്കുമ്പോൾ, അത്തരം സമയത്ത് ജ്ഞാനി ആത്മക്ഷേമത്തിനായി വലിയ പരിശ്രമം നടത്തണം; വീടു കത്തുമ്പോൾ കിണർ കുഴിക്കുന്നതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം?

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൪ ഗരുഡ ഉവാച । ആര്തേന മ്രിയമാണേന യദ്ദത്തം തത്ഫലം വദ । സ്വസ്ഥാവസ്ഥേന ദത്തേന വിധിഹീനേന വാ വിഭോ ॥ ൨,൧൪.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: കഷ്ടത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോഴും മരിക്കുമ്പോഴും ആരെങ്കിലും ദാനം ചെയ്താൽ അതിന് എത്ര ഫലം ലഭിക്കും? ആരെങ്കിലും ആരോഗ്യവാനായിരിക്കുമ്പോഴും യോജിച്ച വിധി പാലിക്കാതെയും ദാനം ചെയ്താൽ അതിന് എന്ത് ഫലമുണ്ടാകും, പ്രഭോ?

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । ഏകാ ഗൌഃ സ്വസ്ഥചിത്തസ്യ ഹ്യാതുരസ്യ ച ഗോശതമ് । സഹസ്രം മ്രിയമാണസ്യ ദത്തം വിത്തവിവര്ജിതമ് ॥ ൨,൧൪.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: മനസ്സിൽ സമാധാനമുള്ള ഒരാൾ ഒരു പശു ദാനം ചെയ്താൽ, അതിന് രോഗിയായ ഒരാൾ നൂറ് പശു ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലവും, മരിക്കാനിരിക്കുന്നവൻ ആയിരം പശു ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലവും സമമാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് അവൻ പണം ഇല്ലാത്തവനാണെങ്കിൽ.

മൃതസ്യൈവ പുനര്ലക്ഷം വിധിപൂതം ച തത്സമമ് । തീര്ഥപാത്രസമായോഗാദേകാ ഗൌര്ലക്ഷപുണ്യദാ ॥ ൨,൧൪.

മരിച്ചവൻ വേണ്ടിയുള്ള ശുദ്ധമായ ചടങ്ങുകളോടെ നല്കുന്ന ഒരു ലക്ഷം പശു ദാനത്തിന് അതേ ഫലമാണ്. ഒരു തീർത്ഥത്തിൽ ഒരു പശു ദാനം ചെയ്താൽ, അതിന് ഒരു ലക്ഷം പശു ദാനം ചെയ്തതിന്റെ മുഴുവൻ പുണ്യവും ലഭിക്കും.

പാത്രേ ദത്തേ ഖഗശ്രേഷ്ഠ അഹന്യഹനി വര്ധതേ । ദാതുര്ദാനമപാപായ ജ്ഞാനിനാം ച പ്രതിഗ്രഹഃ ॥ ൨,൧൪.

യോഗ്യനായവർക്കു ദാനം ചെയ്താൽ, അതിന്റെ ഫലം ദിവസേന വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും, കിളികളിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ. ദാനം ചെയ്യുന്നവന് പാപം ഉണ്ടാകില്ല, ജ്ഞാനികൾ അതു സ്വീകരിച്ചാലും അവർക്കും ദോഷമില്ല.

വിഷശീതാപഹോ മന്ത്രവഹ്നിഃ കിം ദോഷഭാജനമ് । ദാതവ്യം പ്രത്യഹം പാത്രേ നിമിത്തേഷു വിശേഷതഃ ॥ ൨,൧൪.

മന്ത്രശക്തിയുള്ള അഗ്നി വിഷവും തണുപ്പും നീക്കുന്നതുപോലെ, യോഗ്യനായവർക്കു ദാനം ചെയ്യുന്നതിൽ എന്ത് ദോഷമുണ്ട്? പ്രത്യേകിച്ചും നല്ല ദിവസങ്ങളിൽ, എല്ലാ ദിവസവും യോഗ്യരായവർക്കു ദാനം ചെയ്യണം.

നാപാത്രേ വിദുഷാ കിഞ്ചിദാത്മനഃ ശ്രേയ ഇച്ഛതാ । അപാത്രേ ജാതു ഗൌര്ദത്താ ദാതാരം നരകം നയേത് ॥ ൨,൧൪.

സ്വന്തം ഭാവിക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അയോഗ്യർക്കു ഒരിക്കലും ഒന്നും നൽകരുത്. അയോഗ്യർക്കു ഒരു പശു പോലും നൽകിയാൽ, ദാനി നരകത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.

കുലൈകവിംശതിയുതം ഗ്രഹീതാരം ച പാതയേത് । ദേഹാന്തരം പരിപ്രാപ്യ സ്വഹസ്തേന കൃതം ച യത് ॥ ൨,൧൪.

ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നവനും അവന്റെ ഇരുപത്തൊന്ന് തലമുറയും കുഴിയിലാകും. മറ്റൊരു ശരീരത്തിൽ ജനിച്ചാലും, സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് ചെയ്തതിന്റെ ഫലം അതിനനുസരിച്ച് ലഭിക്കും.

ധനം ഭൂമിഗതം യദ്വത്സ്വഹസ്തേന നിവേശിതമ് । തദ്വത്ഫലമവാപ്നോതി ഹ്യഹം വച്മി ഖഗേശ്വര ॥ ൨,൧൪.

സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ നിക്ഷേപിച്ച ധനം ഫലം തരുന്നതുപോലെ, സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് നൽകിയ ദാനവും ഫലം നൽകുന്നു, കിളികളിലെ രാജാവേ, ഞാൻ ഇതു ഉറപ്പായാണ് പറയുന്നു.

അപുത്രോഽപി വിശേഷേണ ക്രിയാം ചൈവാന്ധ്വദൌഹികീമ് । പ്രകുര്യാന്മോക്ഷകാമശ്ച നിര്ധനശ്ച വിശേഷതഃ ॥ ൨,൧൪.

മകനില്ലാത്തവനും പ്രത്യേകിച്ച് പിതൃകർമ്മകൾ നിർവഹിക്കണം. മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും ദരിദ്രനും ഇതു നിർവഹിക്കേണ്ടതാണ്.

സ്വല്പേനാപി ഹി വിത്തേന സ്വയം ഹസ്തേന യത്കൃതമ് । അക്ഷയം യാതി തത്സര്വം യഥാജ്യം ച ഹുതാശനേ ॥ ൨,൧൪.

കുറച്ച് സമ്പത്ത് മാത്രമുള്ളവനും സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും നൽകിയാൽ, അതിന്റെ ഫലം അക്ഷയമാകും. അതുപോലെ തന്നെ, അഗ്നിയിൽ നെയ്യ് അർപ്പിച്ചാൽ അതിന് എങ്ങനെ ഫലമുണ്ടോ, അതുപോലെയാണ്.

ഏകാ ചൈകസ്യ ദാതവ്യാ ശയ്യാ കന്യാ പയസ്വിനീ । സാ വിക്രീതാ വാ ദഹത്യാസപ്തമം കുലമ് ॥ ൨,൧൪.

ഒരു കിടക്ക, ഒരു കന്യക, ഒരു പാൽകുടിയ പശു — ഇവയൊന്നും ഒരാൾക്ക് ഒരിക്കൽ മാത്രം നൽകണം. ഇവയെ വിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഏഴാം തലമുറവരെ കുടുംബം ദഹിക്കും.

തസ്മാത്സര്വം പ്രകുര്വീത ചഞ്ചലേ ജീവിതേ സതി । ഗൃഹീതദാനപാഥേയഃ സുഖം യാതി മഹാധ്വനി ॥ ൨,൧൪.

ജീവിതം അനിശ്ചിതമായിരിക്കുമ്പോൾ, ഈ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചെയ്യണം. ദാനത്തിന്റെ പുണ്യവുമായി യാത്രയാകുന്നവൻ മഹാനടപ്പിൽ സന്തോഷത്തോടെ പോകുന്നു.