ഗരുഡപുരാണമ്

ധര്മ ഏവാപവര്ഗായ തസ്മാദ്ധര്മം സമാചരേത് । ശ്രദ്ധയാ സാധ്യതേ ധര്മോ ബഹുഭിര്നാര്ഥരാശിഭിഃ ॥ ൨,൧൨.

മോക്ഷത്തിനായി ധർമ്മം മാത്രം വഴിയാകുന്നു. അതുകൊണ്ട് ധർമ്മം ആചരിക്കണം. ധർമ്മം വിശ്വാസം കൊണ്ടാണ് സാധ്യമാകുന്നത്, ധനം കൊണ്ടല്ല.

അകിഞ്ചനാ ഹി മുനയഃ ശ്രദ്ധാവന്തോ ദിവം ഗതാഃ । അശ്രദ്ധയാ ഹുതം ദത്തം തപസ്തപ്തം കൃതം ച യത് । അസദിത്യുച്യതേ പക്ഷിന്പ്രേത്യ ചേഹ ന തത്ഫലമ് ॥ ൨,൧൨.

ഒന്നും ഇല്ലാത്തതായിരുന്നുമാത്രം വിശ്വാസമുള്ള മുനികൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി. വിശ്വാസമില്ലാതെ അർപ്പിച്ചതും നൽകിയതും ചെയ്തതും എല്ലാം നിഷ്ഫലമാണ്, പക്ഷീ, അതിന് ഈ ലോകത്തോ മരിച്ചശേഷമോ ഫലം ഉണ്ടാകില്ല.

thumb|500px|ഓംകാരേശ്വര ക്ഷേത്രേ നന്ദിനഃ പ്രതിമാനി। പ്രതിമാ ബാഹ്യമുഖീ അഥവാ അന്തര്മുഖീ അസ്തി। ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൩ ഗരുഡ ഉവാച । കര്മണാ കേന ദേവേശ പ്രേതത്വം നൈവ ജായതേ । പൃഥിവ്യാം സര്വജന്തൂനാം തദ്ബ്രൂഹി പരമേശ്വര ॥ ൨,൧൩.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ദേവാദിദേവനേ, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ജീവികളും പ്രേതമാകാതെ ഇരിക്കാൻ ഏത് പ്രവൃത്തിയാൽ സാധിക്കും? അതു ദയവായി പറയൂ പരമേശ്വരാ.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । അഥ വക്ഷ്യാമി സംക്ഷേപാത്ക്ഷയാഹാദൌര്ധ്വദൈഹികമ് । സ്വഹസ്തേനൈവ കര്തവ്യം മോക്ഷകാമൈസ്തു മാനവൈഃ ॥ ൨,൧൩.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഇപ്പോൾ ഞാൻ ചുരുക്കത്തിൽ ക്ഷയവും ക്ഷയരോഗവും ഉരിയാടുന്നശേഷം ചെയ്യേണ്ട ചടങ്ങുകളും വിശദീകരിക്കാം. മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യർ സ്വന്തം കൈകൊണ്ടു തന്നെ ഇവ ചെയ്യണം.

സ്ത്രീണാമപി വിശേഷേണ പഞ്ചവര്ഷാധികേ ശിശൌ । വൃഷോത്സര്ഗാദികം കര്മ പ്രേതത്വവിനിവൃത്തയേ । വൃഷോത്സര്ഗാദൃതേ നാന്യത്കിഞ്ചിദസ്തി മഹീതലേ ॥ ൨,൧൩.

സ്ത്രികൾക്കും, അഞ്ചു വയസ്സിന് മേൽ പ്രായമുള്ള കുട്ടികൾക്കും പ്രത്യേകമായി, പ്രേതത്വം ഒഴിവാക്കാൻ കാളയെ വിട്ടയക്കൽ തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ നിർബന്ധമാണ്. കാളയെ വിട്ടയക്കുന്നതിന് പകരം മറ്റൊന്നും ഭൂമിയിൽ ഇല്ല.

ജീവന്വാപി മൃതോ വാപി വൃഷോത്സര്ഗം കരോതി യഃ । പ്രേതത്വം ന ഭവേത്തസ്യ വിനാ ദാനമഖവ്രതൈഃ ॥ ൨,൧൩.

ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോവോ മരിച്ചശേഷമോ ആരെങ്കിലും കാളയെ വിട്ടയക്കുകയാണെങ്കിൽ, ദാനം ചെയ്യാതെയോ യാഗങ്ങൾ നടത്താതെയോ പ്രേതത്വം ഉണ്ടാകില്ല.

ഗരുഡ ഉവാച । കസ്മിന്കാലേ വൃഷോത്സര്ഗം ജീവന്വാപി മൃതോഽപി വാ । കുര്യാത്സുരവരശ്രേഷ്ഠ ബ്രൂഹി മേ മധുസൂദന ॥ ൨,൧൩.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോവോ മരിച്ചശേഷമോ ഏത് സമയത്താണ് കാളയെ വിട്ടയക്കേണ്ടത്? ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മധുസൂദനാ, ദയവായി പറയൂ.

കിം ഫലം തു ഭവേദന്തേ കൃതൈഃ ശ്രാദ്ധൈസ്തു ഷോഡശൈഃ ॥ ൨,൧൩.

അവസാനത്തിൽ ആറ് ദശ ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം എന്താണ്?

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । അകൃത്വാ തു വൃഷോത്സര്ഗം കുരുതേ പിണ്ഡപാതനമ് । നോപതിഷ്ഠതി തച്ഛ്രേയോ ദാതുഃ പ്രേതസ്യ നിഷ്ഫലമ് ॥ ൨,൧൩.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: കാളയെ വിട്ടയക്കാതെ മാത്രം പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചാൽ, അതിനാൽ departed-നു യാതൊരു ഗുണവും ഉണ്ടാകില്ല; അതു നിഷ്ഫലമാണ്.

ഏകാദശാഹേ പ്രേതസ്യ യസ്യ നോത്സൃജ്യതേ വൃഷഃ । പ്രേതത്വം സുസ്ഥിരം തസ്യ ദത്തൈഃ ശ്രാദ്ധശതൈരപി ॥ ൨,൧൩.

പത്തൊമ്പതാം ദിവസത്തിൽ departed-നായവർക്കായി കാളയെ വിടുന്ന ചടങ്ങ് നടത്താതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവൻക്ക് ശതം ശ്രാദ്ധം ചെയ്താലും അവന്റെ പ്രേതാവസ്ഥ ഉറപ്പായിരിക്കും.

ഗരുഡ ഉവാച । സര്പാദ്ധി പ്രാപ്തമൃത്യൂനാമഗ്നിദാഹാദി ന ക്രിയാ । ജലേന ശൃങ്ഗിണാ വാപി ശസ്ത്രാദ്യൈര്മ്രിയതേ യദി ॥ ൨,൧൩.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: പാമ്പ് കടിയാൽ മരിച്ചവർക്കും, അഗ്നിയിൽ ചുട്ടു മരിച്ചവർക്കും, അതുപോലുള്ള മരണങ്ങൾക്കുമാണ്, ജലത്തിൽ, കാളയുടെ കൊമ്പിൽ, ആയുധങ്ങളിൽ മരിച്ചാലും, ആചാരങ്ങൾ ചെയ്യാതിരിക്കാൻ.

അസന്മൃത്യുമൃതാനാം ച കഥം ശുദ്ധിര്ഭവത്പ്രഭോ । ഏതന്മേ സംശയം ദേവ ച്ഛേത്തുമര്ഹസ്യശേഷതഃ ॥ ൨,൧൩.

സ്വാമി, ഇങ്ങനെ അസാധാരണമായി മരിച്ചവർക്കു ശുദ്ധി എങ്ങനെ ലഭിക്കും? ദൈവമേ, എന്റെ ഈ സംശയം മുഴുവനായി നീക്കണമേ.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । ഷണ്മാസൈര്ബ്രാഹ്മണഃ ശുധ്യേദ്യുഗ്മേ സാര്ധേ തു ബാഹുജഃ । സാര്ധമാസേന വൈശ്യസ്തു ശൂദ്രോ മാസേന ശുധ്യതി ॥ ൨,൧൩.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണൻ ആറുമാസം കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധിയാകും; ക്ഷത്രിയൻ ഒരു വർഷംകൂടി ആറുമാസം കഴിഞ്ഞാൽ; വൈശ്യൻ ഒരു മാസവും പകുതിയും; ശൂദ്രൻ ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധിയാകും.

ദത്ത്വാ ദാനാന്യശേഷാണി സുതീര്ഥേ മ്രിയതേ യദി । ബ്രഹ്മചാരീ ശുചിര്ഭൂത്വാ ന സ യാതീഹ ദുര്ഗതിമ് ॥ ൨,൧൩.

എല്ലാ വിധത്തിലുള്ള ദാനം നൽകി, വിശുദ്ധനും ബ്രഹ്മചാരിയും ആയിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു തീർത്ഥത്തിൽ മരിച്ചാൽ, അവൻ ദുർഗതിയിൽ പോകുന്നില്ല.

വൃഷോത്സര്ഗാദികം കൃത്വാ യതിധര്മം സമാചരേത് । യതിത്വേ മൃത്യുമാപ്നോതി സ ഗച്ഛേദ്ബ്രഹ്മശാഖ്വതമ് ॥ ൨,൧൩.

കാളയെ വിടുന്ന ചടങ്ങും മറ്റു ചടങ്ങുകളും നടത്തി, സന്യാസിയുടെ കർമ്മങ്ങൾ ആചരിച്ചാൽ, സന്യാസവസ്ഥയിൽ മരിച്ചാൽ, അവൻ പരമോന്നത ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും.

വികര്മ കുരുതേ യസ്തു ശിഷ്ടാചാരവിവര്ജിതഃ । വൃഷോത്സര്ഗാദികം കൃത്വാ ന ഗച്ഛേദ്യമശാസനമ് ॥ ൨,൧൩.

നല്ലവരുടെ ആചാരങ്ങൾ പാലിക്കാതെ തെറ്റായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവൻ, കാളയെ വിടുന്ന ചടങ്ങ് തുടങ്ങിയവ ചെയ്താലും, യമന്റെ ലോകത്ത് പോകുന്നില്ല.

പുത്ത്രോ വാ സോദരോ വാപി പൌത്രോ ബന്ധുജനസ്തഥാ । ഗോത്രിണശ്ചാര്ഥഭാഗീ ച മൃതേ കുര്യാദ്വൃഷോത്സവമ് ॥ ൨,൧൩.

മരിച്ചവർക്കായി മകൻ, സഹോദരൻ, മകനുമുതൽ, ബന്ധു, ഗോത്രജൻ, പങ്കാളി എന്നിവരിൽ ആരെങ്കിലും കാളയെ വിടുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തണം.

പുത്രാഭാവേ തു പത്നീ സ്യാദ്ദൌഹിത്ത്രോ ദുഹീതാപി വാ । പുത്ത്രേഷു വിദ്യമാനേഷു വൃഷം നാന്യേന കാരയേത് ॥ ൨,൧൩.

മകൻ ഇല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യ, മകളുടെ മകൻ, അല്ലെങ്കിൽ മകളും ഈ ചടങ്ങ് നടത്താം; എന്നാൽ മക്കൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ മറ്റാർക്കും കാളയെ വിടാൻ അനുവാദമില്ല.

ഗരുഡ ഉവാച । പുത്ത്രാ യസ്യ ന വിദ്യന്തേ നരാ നാര്യഃ സുരേശ്വര । ഏതന്മേ സംശയം ദേവ ച്ഛേതുമര്ഹസ്യശേഷതഃ ॥ ൨,൧൩.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, ഒരുവന് മക്കളോ സ്ത്രീകളോ ഇല്ലെങ്കിൽ, ദൈവമേ, എന്റെ ഈ സംശയം മുഴുവനായി ദയവായി നീക്കണമേ.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । അപുത്ത്രസ്യ ഗതിര്നാസ്തി സ്വര്ഗോ നൈവ ച നൈവ ച । തസ്മാത്കേനാപ്യുപായേന പുത്ത്രസ്യ ജനനം ചരേത് ॥ ൨,൧൩.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: മകൻ ഇല്ലാത്തവന് വഴിയും സ്വർഗ്ഗവും ഇല്ല; അതിനാൽ എങ്ങനെയെങ്കിലും മകന്റെ ജനനം ഉണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിക്കണം.

യാനി കാനി ച ദാനാനി സ്വയം ദത്താനി മാനവൈഃ । താനിതാനി ച സര്വാണി തൂപതിഷ്ഠന്തി ചാഗ്രതഃ ॥ ൨,൧൩.

മനുഷ്യർ സ്വയം നൽകിയ എല്ലാ ദാനങ്ങളും അവർക്കു മുന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

വ്യഞ്ജനാനി വിചിത്രാണി ഭക്ഷ്യഭോജ്യാനി യാനി ച । സ്വഹസ്തേന പ്രദത്താനി ദേഹാന്തേ ചാക്ഷയം ഫലമ് ॥ ൨,൧൩.

നാനാവിധം വിഭവങ്ങളും ഭക്ഷ്യങ്ങളും സ്വഹസ്തം നൽകി നൽകിയാൽ, അവയ്ക്ക് ശരീരം വിടുമ്പോൾ അക്ഷയഫലം ലഭിക്കും.

ഗോഭൂഹിരണ്യവാസാംസി ഭോജനാനി പാദനി ച । യത്രയത്ര വസേജ്ജന്തുസ്തത്രതത്രോപതിഷ്ഠതി ॥ ൨,൧൩.

പശു, ഭൂമി, പൊന്നു, വസ്ത്രം, ഭക്ഷണം, വെള്ളം എന്നിവയെല്ലാം, ജീവി എവിടെയുണ്ടായാലും അവിടെയെല്ലാം അവനൊപ്പം നിലകൊള്ളും.

യാവത്സ്വസ്ഥം ശരീരം ഹി താവദ്ധര്മം സമാചരേത് । അസ്വസ്ഥഃ പ്രേരിതശ്ചാന്യൈര്നാകിഞ്ചിത്കര്തുമര്ഹതി ॥ ൨,൧൩.

ശരീരം ആരോഗ്യമുള്ളതുവരെ ധർമ്മം ആചരിക്കണം; രോഗം പിടിച്ചപ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ നിർബന്ധിച്ചാലും ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.

ജീവതോഽപി മൃതസ്യേഹ ന ഭൂതം ചൌര്ധ്വദൈഹികമ് । വായുഭൂതഃ ക്ഷുധാവിഷ്ടോ ഭ്രമതേ ച ദിവാനിശമ് ॥ ൨,൧൩.

ഇവിടെ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ മരിച്ചവർക്കു ഉർദ്ധ്വക്രിയ വേണ്ടതില്ല; അവൻ വായുവുപോലെയും വിശപ്പാൽ പിടിച്ചവനായി പകലും രാത്രിയും അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു.

കൃമിഃ കീടഃ പതങ്ഗോ വാ ജായതേ മ്രിയതേ പുനഃ । അസദ്ഗര്ഭേ ഭവേത്സോഽപി ജാതഃ സദ്യോ വിനശ്യതി ॥ ൨,൧൩.

അവൻ കൃമി, കീടം, ചിറകുള്ള പുഴു എന്നിങ്ങനെ ജനിച്ച് വീണ്ടും മരിക്കും; തെറ്റായ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ചാൽ ഉടൻ തന്നെ നശിക്കും.

യാവത്സ്വസ്ഥമിദം ശരീരമരുജം യാവജ്ജരാ ദൂരതോ യാവച്ചേന്ദ്രിയശക്തിരപ്രതിഹതാ യാവത്ക്ഷയോ നായുഷഃ । ആത്മശ്രേയസി താവദേവ വിദുഷാ കാര്യഃ പ്രയത്നോ മഹാന്സന്ദീപ്തേ ഭവനേ തു കൂപഖനനം പ്രത്യുദ്യമഃ കീദൃശഃ ॥ ൨,൧൩.

ഈ ശരീരം ആരോഗ്യമുള്ളതും, രോഗം ഇല്ലാത്തതും, വൃദ്ധാവസ്ഥ അകലെ തന്നെയുമുള്ളതും, ഇന്ദ്രിയശക്തി കുറയാത്തതും ആയുസ്സു തീരാത്തതുമായിരിക്കുമ്പോൾ, അത്തരം സമയത്ത് ജ്ഞാനി ആത്മക്ഷേമത്തിനായി വലിയ പരിശ്രമം നടത്തണം; വീടു കത്തുമ്പോൾ കിണർ കുഴിക്കുന്നതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം?

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൪ ഗരുഡ ഉവാച । ആര്തേന മ്രിയമാണേന യദ്ദത്തം തത്ഫലം വദ । സ്വസ്ഥാവസ്ഥേന ദത്തേന വിധിഹീനേന വാ വിഭോ ॥ ൨,൧൪.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: കഷ്ടത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോഴും മരിക്കുമ്പോഴും ആരെങ്കിലും ദാനം ചെയ്താൽ അതിന് എത്ര ഫലം ലഭിക്കും? ആരെങ്കിലും ആരോഗ്യവാനായിരിക്കുമ്പോഴും യോജിച്ച വിധി പാലിക്കാതെയും ദാനം ചെയ്താൽ അതിന് എന്ത് ഫലമുണ്ടാകും, പ്രഭോ?

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । ഏകാ ഗൌഃ സ്വസ്ഥചിത്തസ്യ ഹ്യാതുരസ്യ ച ഗോശതമ് । സഹസ്രം മ്രിയമാണസ്യ ദത്തം വിത്തവിവര്ജിതമ് ॥ ൨,൧൪.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: മനസ്സിൽ സമാധാനമുള്ള ഒരാൾ ഒരു പശു ദാനം ചെയ്താൽ, അതിന് രോഗിയായ ഒരാൾ നൂറ് പശു ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലവും, മരിക്കാനിരിക്കുന്നവൻ ആയിരം പശു ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലവും സമമാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് അവൻ പണം ഇല്ലാത്തവനാണെങ്കിൽ.