ഗരുഡപുരാണമ്

കോഽപി മൃത്യും ന ജയതി ബാലോ വൃദ്ധോ യുവാപി വാ । സുഖദുഃ ഖാദികോ വാപി പുനരായാതി യാതി ച ॥ ൨,൧൨.

ആരും മരണത്തെ ജയിക്കാറില്ല—കുട്ടി, വൃദ്ധൻ, യുവാവ് എന്നിങ്ങനെ. സന്തോഷമുള്ളവനോ ദുഃഖമുള്ളവനോ ആയാലും, ഒരാൾ വരികയും പോകുകയും ചെയ്യുന്നു.

സര്വേഷാം പശ്യതാമേവ മൃതഃ സര്വം പരിത്യജേത് । ഏകഃ പ്രജായതേ ജന്തുരേക ഏവ പ്രലീയതേ ॥ ൨,൧൨.

എല്ലാവരും നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ ഒരാൾ മരിക്കുമ്പോൾ എല്ലാം വിട്ട് പോകുന്നു. ഒരാൾ ഒറ്റയ്ക്കാണ് ജനിക്കുന്നത്, ഒറ്റയ്ക്കാണ് അന്ത്യത്തിൽ ലയിക്കുന്നത്.

ഏകോഽപി ഭുങ്ക്തേ സുകൃതമേക ഏവ ച ദുഷ്കൃതമ് । മൃതം ശരീരമുത്സൃജ്യ കാഷ്ഠലോഷ്ടസമങ്ക്ഷിതൌ ॥ ൨,൧൨.

ഒറ്റയ്ക്കാണ് നല്ല പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലവും, ഒറ്റയ്ക്കാണ് ദുഷ്പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലവും അനുഭവിക്കുന്നത്. മരിച്ചശേഷം ശരീരം വെടിഞ്ഞ്, അതു മരവും മണ്ണുപോലും അവശേഷിക്കും.

ബാന്ധവാ വിമുഖാ യാന്തി ധര്മസ്തമനുഗച്ഛതി । ഗൃഹേഷ്വര്ഥാ നിവര്തന്തേ ശ്മശാനാന്മിത്രബാന്ധവാഃ ॥ ൨,൧൨.

ബന്ധുക്കൾ മുഖം തിരിച്ച് വിട്ട് പോകുന്നു, എന്നാൽ ധർമ്മം മാത്രമാണ് അനുഗമിക്കുന്നത്. ധനം വീട്ടിൽ തന്നെ ശേഷിക്കും, സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും ശ്മശാനത്തോളം മാത്രമേ കൂടെ വരൂ.

ശരീരം വഹ്നിരാദത്തേ സുകൃതം ദുഷ്കൃതം വ്രജേത് । ശരീരം വഹ്നിനാ ദഗ്ധം പുണ്യം പാപം സഹ സ്ഥിതമ് ॥ ൨,൧൨.

ശരീരം അഗ്നി ദഹിക്കുന്നു, എന്നാൽ നല്ലതും ചീത്തയുമുള്ള പ്രവൃത്തികൾ ആത്മാവിനൊപ്പം പോകുന്നു. അഗ്നിയിൽ ശരീരം ചാരമായാലും, പുണ്യവും പാപവും കൂടെയിരിക്കും.

ശുഭം വാ യദി വാ പാപം ഭുങ്ക്തേ സര്വത്ര മാനവഃ । യദനസ്തമിതേ സൂര്യേ ന ദത്തം ധനമര്ഥിനാമ് ॥ ൨,൧൨.

മനുഷ്യൻ എവിടെയും നല്ലതോ ചീത്തയോ അനുഭവിക്കുന്നു. സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ദരിദ്രർക്കു ധനം നൽകാത്തവൻക്ക് അതാണ് ഫലം.

ന ജാനേ തസ്യ തദ്വിത്തം പ്രാതഃ കസ്യ ഭവിഷ്യതി । രാരടീതി ധനം തസ്യ കോ മേ ഭര്താ ഭവിഷ്യതി ॥ ൨,൧൨.

രാവിലെ ആ ധനം ആരുടേതായിരിക്കും എന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നില്ല; 'ഇത് എന്റെ ധനം, ആരാണ് എന്റെ യജമാനൻ?' എന്ന് പറയുന്നവനു അതാണ് അവസ്ഥ.

ന ദത്തം ദ്വിജമുഖ്യേഭ്യഃ പരോപകൃതയേ തഥാ । പൂര്വജന്മകൃതാത്പുണ്യാദ്യല്ലബ്ധം ബഹു ചാല്പകമ് ॥ ൨,൧൨.

മികച്ച ദ്വിജന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ഉപകാരത്തിനും ധനം നൽകാതിരിക്കുമ്പോൾ, കൂടുതൽയോ കുറവോ ലഭിക്കുന്നതെല്ലാം മുൻജന്മത്തിലെ പുണ്യഫലമാണ്.

തദീദൃശം പരിജ്ഞായ ധര്മാര്ഥേ ദീയതേ ധനമ് । ധനേന ധാര്യതേ ധര്മഃ ശ്രദ്ധാപൂതേന ചേതസാ ॥ ൨,൧൨.

ഇതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കി, ധർമ്മത്തിനും സമ്പത്തിനും വേണ്ടി ധനം നൽകണം. വിശ്വാസം നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ ധനം ഉപയോഗിച്ചാണ് ധർമ്മം നിലനിൽക്കുന്നത്.

ശ്രദ്ധാവിരഹിതോ ധര്മോ നേഹാമുത്ര ച തത്ഫലമ് । ധര്മാച്ച ജായതേ ഹ്യര്ഥോ ധര്മാത്കാമോഽപി ജായതേ ॥ ൨,൧൨.

വിശ്വാസമില്ലാതെ ചെയ്യുന്ന ധർമ്മത്തിന് ഈ ലോകത്തോ പരലോകത്തോ ഫലം ഉണ്ടാകില്ല. ധർമ്മത്തിൽ നിന്നാണ് സമ്പത്തും, ധർമ്മത്തിൽ നിന്നാണ് ആഗ്രഹവും ജനിക്കുന്നത്.

ധര്മ ഏവാപവര്ഗായ തസ്മാദ്ധര്മം സമാചരേത് । ശ്രദ്ധയാ സാധ്യതേ ധര്മോ ബഹുഭിര്നാര്ഥരാശിഭിഃ ॥ ൨,൧൨.

മോക്ഷത്തിനായി ധർമ്മം മാത്രം വഴിയാകുന്നു. അതുകൊണ്ട് ധർമ്മം ആചരിക്കണം. ധർമ്മം വിശ്വാസം കൊണ്ടാണ് സാധ്യമാകുന്നത്, ധനം കൊണ്ടല്ല.

അകിഞ്ചനാ ഹി മുനയഃ ശ്രദ്ധാവന്തോ ദിവം ഗതാഃ । അശ്രദ്ധയാ ഹുതം ദത്തം തപസ്തപ്തം കൃതം ച യത് । അസദിത്യുച്യതേ പക്ഷിന്പ്രേത്യ ചേഹ ന തത്ഫലമ് ॥ ൨,൧൨.

ഒന്നും ഇല്ലാത്തതായിരുന്നുമാത്രം വിശ്വാസമുള്ള മുനികൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി. വിശ്വാസമില്ലാതെ അർപ്പിച്ചതും നൽകിയതും ചെയ്തതും എല്ലാം നിഷ്ഫലമാണ്, പക്ഷീ, അതിന് ഈ ലോകത്തോ മരിച്ചശേഷമോ ഫലം ഉണ്ടാകില്ല.

thumb|500px|ഓംകാരേശ്വര ക്ഷേത്രേ നന്ദിനഃ പ്രതിമാനി। പ്രതിമാ ബാഹ്യമുഖീ അഥവാ അന്തര്മുഖീ അസ്തി। ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൩ ഗരുഡ ഉവാച । കര്മണാ കേന ദേവേശ പ്രേതത്വം നൈവ ജായതേ । പൃഥിവ്യാം സര്വജന്തൂനാം തദ്ബ്രൂഹി പരമേശ്വര ॥ ൨,൧൩.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ദേവാദിദേവനേ, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ജീവികളും പ്രേതമാകാതെ ഇരിക്കാൻ ഏത് പ്രവൃത്തിയാൽ സാധിക്കും? അതു ദയവായി പറയൂ പരമേശ്വരാ.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । അഥ വക്ഷ്യാമി സംക്ഷേപാത്ക്ഷയാഹാദൌര്ധ്വദൈഹികമ് । സ്വഹസ്തേനൈവ കര്തവ്യം മോക്ഷകാമൈസ്തു മാനവൈഃ ॥ ൨,൧൩.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഇപ്പോൾ ഞാൻ ചുരുക്കത്തിൽ ക്ഷയവും ക്ഷയരോഗവും ഉരിയാടുന്നശേഷം ചെയ്യേണ്ട ചടങ്ങുകളും വിശദീകരിക്കാം. മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യർ സ്വന്തം കൈകൊണ്ടു തന്നെ ഇവ ചെയ്യണം.

സ്ത്രീണാമപി വിശേഷേണ പഞ്ചവര്ഷാധികേ ശിശൌ । വൃഷോത്സര്ഗാദികം കര്മ പ്രേതത്വവിനിവൃത്തയേ । വൃഷോത്സര്ഗാദൃതേ നാന്യത്കിഞ്ചിദസ്തി മഹീതലേ ॥ ൨,൧൩.

സ്ത്രികൾക്കും, അഞ്ചു വയസ്സിന് മേൽ പ്രായമുള്ള കുട്ടികൾക്കും പ്രത്യേകമായി, പ്രേതത്വം ഒഴിവാക്കാൻ കാളയെ വിട്ടയക്കൽ തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ നിർബന്ധമാണ്. കാളയെ വിട്ടയക്കുന്നതിന് പകരം മറ്റൊന്നും ഭൂമിയിൽ ഇല്ല.

ജീവന്വാപി മൃതോ വാപി വൃഷോത്സര്ഗം കരോതി യഃ । പ്രേതത്വം ന ഭവേത്തസ്യ വിനാ ദാനമഖവ്രതൈഃ ॥ ൨,൧൩.

ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോവോ മരിച്ചശേഷമോ ആരെങ്കിലും കാളയെ വിട്ടയക്കുകയാണെങ്കിൽ, ദാനം ചെയ്യാതെയോ യാഗങ്ങൾ നടത്താതെയോ പ്രേതത്വം ഉണ്ടാകില്ല.

ഗരുഡ ഉവാച । കസ്മിന്കാലേ വൃഷോത്സര്ഗം ജീവന്വാപി മൃതോഽപി വാ । കുര്യാത്സുരവരശ്രേഷ്ഠ ബ്രൂഹി മേ മധുസൂദന ॥ ൨,൧൩.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോവോ മരിച്ചശേഷമോ ഏത് സമയത്താണ് കാളയെ വിട്ടയക്കേണ്ടത്? ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മധുസൂദനാ, ദയവായി പറയൂ.

കിം ഫലം തു ഭവേദന്തേ കൃതൈഃ ശ്രാദ്ധൈസ്തു ഷോഡശൈഃ ॥ ൨,൧൩.

അവസാനത്തിൽ ആറ് ദശ ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം എന്താണ്?

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । അകൃത്വാ തു വൃഷോത്സര്ഗം കുരുതേ പിണ്ഡപാതനമ് । നോപതിഷ്ഠതി തച്ഛ്രേയോ ദാതുഃ പ്രേതസ്യ നിഷ്ഫലമ് ॥ ൨,൧൩.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: കാളയെ വിട്ടയക്കാതെ മാത്രം പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചാൽ, അതിനാൽ departed-നു യാതൊരു ഗുണവും ഉണ്ടാകില്ല; അതു നിഷ്ഫലമാണ്.

ഏകാദശാഹേ പ്രേതസ്യ യസ്യ നോത്സൃജ്യതേ വൃഷഃ । പ്രേതത്വം സുസ്ഥിരം തസ്യ ദത്തൈഃ ശ്രാദ്ധശതൈരപി ॥ ൨,൧൩.

പത്തൊമ്പതാം ദിവസത്തിൽ departed-നായവർക്കായി കാളയെ വിടുന്ന ചടങ്ങ് നടത്താതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവൻക്ക് ശതം ശ്രാദ്ധം ചെയ്താലും അവന്റെ പ്രേതാവസ്ഥ ഉറപ്പായിരിക്കും.

ഗരുഡ ഉവാച । സര്പാദ്ധി പ്രാപ്തമൃത്യൂനാമഗ്നിദാഹാദി ന ക്രിയാ । ജലേന ശൃങ്ഗിണാ വാപി ശസ്ത്രാദ്യൈര്മ്രിയതേ യദി ॥ ൨,൧൩.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: പാമ്പ് കടിയാൽ മരിച്ചവർക്കും, അഗ്നിയിൽ ചുട്ടു മരിച്ചവർക്കും, അതുപോലുള്ള മരണങ്ങൾക്കുമാണ്, ജലത്തിൽ, കാളയുടെ കൊമ്പിൽ, ആയുധങ്ങളിൽ മരിച്ചാലും, ആചാരങ്ങൾ ചെയ്യാതിരിക്കാൻ.

അസന്മൃത്യുമൃതാനാം ച കഥം ശുദ്ധിര്ഭവത്പ്രഭോ । ഏതന്മേ സംശയം ദേവ ച്ഛേത്തുമര്ഹസ്യശേഷതഃ ॥ ൨,൧൩.

സ്വാമി, ഇങ്ങനെ അസാധാരണമായി മരിച്ചവർക്കു ശുദ്ധി എങ്ങനെ ലഭിക്കും? ദൈവമേ, എന്റെ ഈ സംശയം മുഴുവനായി നീക്കണമേ.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । ഷണ്മാസൈര്ബ്രാഹ്മണഃ ശുധ്യേദ്യുഗ്മേ സാര്ധേ തു ബാഹുജഃ । സാര്ധമാസേന വൈശ്യസ്തു ശൂദ്രോ മാസേന ശുധ്യതി ॥ ൨,൧൩.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണൻ ആറുമാസം കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധിയാകും; ക്ഷത്രിയൻ ഒരു വർഷംകൂടി ആറുമാസം കഴിഞ്ഞാൽ; വൈശ്യൻ ഒരു മാസവും പകുതിയും; ശൂദ്രൻ ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധിയാകും.

ദത്ത്വാ ദാനാന്യശേഷാണി സുതീര്ഥേ മ്രിയതേ യദി । ബ്രഹ്മചാരീ ശുചിര്ഭൂത്വാ ന സ യാതീഹ ദുര്ഗതിമ് ॥ ൨,൧൩.

എല്ലാ വിധത്തിലുള്ള ദാനം നൽകി, വിശുദ്ധനും ബ്രഹ്മചാരിയും ആയിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു തീർത്ഥത്തിൽ മരിച്ചാൽ, അവൻ ദുർഗതിയിൽ പോകുന്നില്ല.

വൃഷോത്സര്ഗാദികം കൃത്വാ യതിധര്മം സമാചരേത് । യതിത്വേ മൃത്യുമാപ്നോതി സ ഗച്ഛേദ്ബ്രഹ്മശാഖ്വതമ് ॥ ൨,൧൩.

കാളയെ വിടുന്ന ചടങ്ങും മറ്റു ചടങ്ങുകളും നടത്തി, സന്യാസിയുടെ കർമ്മങ്ങൾ ആചരിച്ചാൽ, സന്യാസവസ്ഥയിൽ മരിച്ചാൽ, അവൻ പരമോന്നത ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും.

വികര്മ കുരുതേ യസ്തു ശിഷ്ടാചാരവിവര്ജിതഃ । വൃഷോത്സര്ഗാദികം കൃത്വാ ന ഗച്ഛേദ്യമശാസനമ് ॥ ൨,൧൩.

നല്ലവരുടെ ആചാരങ്ങൾ പാലിക്കാതെ തെറ്റായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവൻ, കാളയെ വിടുന്ന ചടങ്ങ് തുടങ്ങിയവ ചെയ്താലും, യമന്റെ ലോകത്ത് പോകുന്നില്ല.

പുത്ത്രോ വാ സോദരോ വാപി പൌത്രോ ബന്ധുജനസ്തഥാ । ഗോത്രിണശ്ചാര്ഥഭാഗീ ച മൃതേ കുര്യാദ്വൃഷോത്സവമ് ॥ ൨,൧൩.

മരിച്ചവർക്കായി മകൻ, സഹോദരൻ, മകനുമുതൽ, ബന്ധു, ഗോത്രജൻ, പങ്കാളി എന്നിവരിൽ ആരെങ്കിലും കാളയെ വിടുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തണം.

പുത്രാഭാവേ തു പത്നീ സ്യാദ്ദൌഹിത്ത്രോ ദുഹീതാപി വാ । പുത്ത്രേഷു വിദ്യമാനേഷു വൃഷം നാന്യേന കാരയേത് ॥ ൨,൧൩.

മകൻ ഇല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യ, മകളുടെ മകൻ, അല്ലെങ്കിൽ മകളും ഈ ചടങ്ങ് നടത്താം; എന്നാൽ മക്കൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ മറ്റാർക്കും കാളയെ വിടാൻ അനുവാദമില്ല.

ഗരുഡ ഉവാച । പുത്ത്രാ യസ്യ ന വിദ്യന്തേ നരാ നാര്യഃ സുരേശ്വര । ഏതന്മേ സംശയം ദേവ ച്ഛേതുമര്ഹസ്യശേഷതഃ ॥ ൨,൧൩.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, ഒരുവന് മക്കളോ സ്ത്രീകളോ ഇല്ലെങ്കിൽ, ദൈവമേ, എന്റെ ഈ സംശയം മുഴുവനായി ദയവായി നീക്കണമേ.