ഗരുഡപുരാണമ്

പപ്രച്ഛ തഞ്ച കോഽസീതി കുതോ വാ വികൃതിം ഗതഃ । പ്രേത ഉവാച । പ്രേതഭാവോ മയാ ത്യക്തോ ഗതിം പ്രാപ്തോഽസ്മ്യഹം പരാമ് ॥ ൨,൯.

ആർക്കാണ് നീ? എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്? ഇങ്ങനെ രൂപം മാറാൻ കാരണമെന്ത്? എന്ന് രാജാവ് ചോദിച്ചു. പ്രേതം പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ പ്രേതാവസ്ഥ ഉപേക്ഷിച്ച്, ഉന്നതമായ ഗതിയിലേക്കാണ് എത്തിയത്.'

ത്വത്സംയോഗാന്മഹാബാഹോ നാസ്തി ധന്യതരോ മയാ । ബഭ്രുവാഹന ഉവാച । കിമേതദ്വിപിനേ ഘോരേ സര്വത്രാതിഭയാനകേ ॥ ൨,൯.

നിന്റെ കൂടെ ഈ കൂടിക്കാഴ്ച ലഭിച്ചതിനാൽ എനിക്കേക്കാൾ ഭാഗ്യവാൻ ആരുമില്ല, മഹാബാഹുവേ. ബഭ്രുവാഹനൻ ചോദിച്ചു: ഈ ഭയങ്കരമായ കാടിൽ, എല്ലാ ദിശകളിലും ഭയം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഈ സ്ഥിതിയെന്നു എന്താണ്?

ദോധൂയമാനേ വാതേന വാത്യാരൂപേണ കോണപ । പതങ്ഗാ മശകാഃ ക്ഷുദ്രാഃ കവന്ധാശ്ച ശിരാംസി ച ॥ ൨,൯.

വലിയ കാറ്റ് ചുഴലിക്കാറ്റുപോലെ വീശുമ്പോൾ, ശവങ്ങൾ ഇവിടെ അകത്തും പുറത്തും ഇടറുന്നു; ചെറുപുഴുക്കൾ, കൊതുകുകൾ, ചെറുപ്രാണികൾ, തലകെട്ട ശവങ്ങൾ, വെട്ടിയ തലകൾ ഇവിടെയെല്ലാം കാണാം.

മത്സ്യാഃ കൂര്മാഃ കൃകലാസാ വൃശ്ചികാ ഭ്രമരാഹയഃ । അധോമുഖോര്ധ്വപാദാസ്തേ ക്രന്ദമാനാഃ സുദാരുണമ് ॥ ൨,൯.

മീനുകൾ, ആമകൾ, അസ്ഥികൂടങ്ങൾ, ചൂരൽപ്പുഴുക്കൾ, തേനീച്ചകൾ, കുതിരകൾ—ഇവയെല്ലാം തല ചുവടേക്കും കാൽ മുകളിലേക്കും തിരിഞ്ഞ് ഭയാനകമായി കരയുന്നു.

പ്രവാന്തി വായവോ രൂക്ഷാ ജ്വലന്തോ വിദ്യുദഗ്നയഃ । ഇതസ്തതോ ഭ്രമന്തീവ വായുനാ തൃണസന്തതിഃ ॥ ൨,൯.

കഠിനമായ കാറ്റുകൾ, മിന്നലും തീയും ചേർന്ന് വീശുന്നു; കാറ്റിൽ തുള്ളി പുല്ലുകൾ ഇവിടെ അവിടെ ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു.

ദൃശ്യന്തേ വിവിധാ ജീവാ നാഗാശ്ച ശലഭവ്രജാഃ । ശ്രൂയന്തേ ബഹുധാ രാവാ ന ദൃശ്യന്തേ ക്വചിത്ക്വചിത് ॥ ൨,൯.

വിവിധ ജീവികൾ, പാമ്പുകൾ, പുഴുക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ ഇവിടെയെല്ലാം കാണാം; പലവിധത്തിലുള്ള നിലവിളികൾ കേൾക്കാം, പക്ഷേ എവിടെയും വ്യക്തമായി ഒന്നും കാണാനാവുന്നില്ല.

ദൃഷ്ട്വേദം വികൃതം സര്വം വേപതേ ഹൃദയംമമ । പ്രതേ ഉവാച । യേഷാം നൈവാഗ്നിസംസ്കാരോ ന ശ്രാദ്ധം നോദകക്രിയാഃ ॥ ൨,൯.

ഇവയെല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം ഭയത്തിൽ വിറയ്ക്കുന്നു. പ്രതൻ പറഞ്ഞു: അഗ്നിസംസ്കാരം ചെയ്യാത്തവർക്കും, ശ്രാദ്ധം ചെയ്യാത്തവർക്കും, ജലതർപ്പണം ലഭിക്കാത്തവർക്കും—

ഷട്പിണ്ഡാ ദശ ഗാത്രാണി സപിണ്ഡീകരണം ന ഹി । വിശ്വാസഘാതിനോ യേ ച സുരാപാഃ സ്വര്ണഹാരിണഃ ॥ ൨,൯.

ആറ് പിണ്ഡം, പത്ത് അവയവങ്ങൾ, പിണ്ഡദാനവും ancestral കർമ്മങ്ങളും ചെയ്യാത്തവർക്കും, വിശ്വാസം വഞ്ചിക്കുന്നവർക്കും, മദ്യം കുടിക്കുന്നവർക്കും, പൊന്നു മോഷ്ടിക്കുന്നവർക്കും—

മൃതാ ദുര്മരണാദ്യേ ച യേ ചാസൂയാപരാ ജനാഃ । പ്രായശ്ചിത്തവിഹീനാ യേ അഗമ്യാഗമനേ രതാഃ ॥ ൨,൯.

അസാധാരണമായ മരണത്തിൽ മരിച്ചവരും, അസൂയയുള്ളവരും, പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാത്തവരും, നിരോധിത ബന്ധങ്ങളിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവരും—

കര്മഭിര്ഭ്രാമ്യമാണാസ്തേ പ്രാണിനഃ സ്വകൃതൈരിഹ । ദുര്ലഭാഹാരപാനീയാ ദൃശ്യന്തേ പീഡിതാ ഭൃശമ് ॥ ൨,൯.

സ്വന്തം കർമ്മഫലത്തിൽ ഇവർ ഇവിടെ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു; ഭക്ഷണവും വെള്ളവും കിട്ടാതെ വളരെ കഷ്ടപ്പെടുന്നവരായി കാണപ്പെടുന്നു.

ഏതേഷാം കൃപയാ രാജംസ്ത്വം കുരുഷ്വൌര്ധ്വദേഹികമ് । യേഷാം ന മാതാ ന പിതാ ന പുത്രോ ന ച ബാന്ധവാഃ ॥ ൨,൯.

രാജാവേ, ഇവർക്കായി ദയയോടെ നീ ഉത്തരം കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം; അമ്മയോ അച്ചനോ മകനോ ബന്ധുക്കളോ ഇല്ലാത്തവർക്കായി.

തേഷാ രാജാ സ്വയം കുര്യാത്കര്മാണി തു യതോ നൃപഃ । ആത്മനശ്ച ശുഭം കര്മ കര്തവ്യം പാരലൌകികമ് ॥ ൨,൯.

അത്തരം കർമ്മങ്ങൾ രാജാവായതുകൊണ്ട് നീ തന്നെ ചെയ്യണം; ആത്മാവിന്റെ ഭാവിയിൽ നല്ല ഫലം തരുന്ന കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.

വിമുക്തഃ സര്വദുഃ ഖേഭ്യോ യേനാഞ്ജോ ദുര്ഗാതിം തരേത് । ഭ്രാതരഃ കസ്യ കേ പുത്രാസ്ത്രിയോഽപി സ്വാര്ഥകോവിദാഃ ॥ ൨,൯.

എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നുമുക്തനായാൽ ഒരാൾ എളുപ്പത്തിൽ ഈ കഠിനമായ വഴികടക്കാൻ കഴിയും; സഹോദരന്മാർക്കും മക്കൾക്കും ഭാര്യമാർക്കും എല്ലാം തങ്ങളുടെ സ്വാർത്ഥം മാത്രമാണ്.

ന കാര്യസ്തേഷു വിശ്രമ്ഭ സ്വകൃതം ഭുജ്യതേയതഃ । ഗൃഹേഷ്വര്ഥാ നിവര്ന്ത്തന്തേ ശ്മശാനേ ചൈവ ബാന്ധവാഃ ॥ ൨,൯.

അവരിൽ വിശ്വാസം വയ്ക്കേണ്ടതില്ല, കാരണം ഓരോരുത്തരും തങ്ങൾ ചെയ്തതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കേണ്ടതുണ്ട്; സമ്പത്ത് വീട്ടിൽ തന്നെ തുടരുന്നു, ബന്ധുക്കൾ ചിതയവരെ മാത്രമേ കൂടെ വരൂ.

ശരീരം കാഷ്ഠാമാദത്തേ പാപം പുണ്യം സഹ വ്രജേത് । തസ്മാദാശു ത്വയാ സമ്യഗാത്മനഃ ശ്രേയ ഇച്ഛതാ ॥ ൨,൯.

ശരീരം ചിതയിലേക്ക് മരച്ചില്ല മാത്രം കൊണ്ടുപോകും; പാപവും പുണ്യവും ആത്മാവിനൊപ്പം പോകും. അതുകൊണ്ട് തന്നെ നല്ലതും ഉചിതവുമായ പ്രവർത്തികൾ ഉടൻ ചെയ്യണം.

അസ്ഥിരേണ ശരീരേണ കര്തവ്യഞ്ചൌര്ധ്വദോഹികമ് । രാജോവാച । കൃശരൂപഃ കരാലാക്ഷസ്ത്വം പ്രേത ഇവ ലക്ഷ്യസേ ॥ ൨,൯.

ഈ അസ്ഥിരമായ ശരീരത്തിൽ ഉത്തരം കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം. രാജാവ് പറഞ്ഞു: നീ അത്യന്തം ക്ഷീണിച്ചവനായി, കഠിനമായ കണ്ണുകളോടെ, പ്രേതംപോലെയാണ് കാണുന്നത്.

കഥയസ്വഃ മമ പ്രീത്യാ പ്രേതരാജ യഥാതഥമ് । തഥാ പൃഷ്ടഃ സ വൈ രാജ്ഞാ ഉവാച സകലം സ്വകമ് ॥ ൨,൯.

പ്രേതരാജാവേ, ദയവായി സത്യമായ കാര്യങ്ങൾ എനിക്കു പറയൂ. രാജാവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ, അവൻ തന്റെ കഥ മുഴുവനും പറഞ്ഞു.

പ്രേത ഉവാച । കഥയാമി നൃപശ്രേഷ്ഠ സര്വമേവാദിതസ്തവ । പ്രേതത്വേ കാരണം ശ്രുത്വാ ദയാം കര്തുമിഹാര്ഹസി ॥ ൨,൯.

പ്രേതൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഞാൻ ആദ്യം മുതൽ എല്ലാം പറയാം; ഞാൻ പ്രേതനായി മാറിയ കാരണങ്ങൾ കേട്ടശേഷം, ദയ കാണിക്കണം.

വൈദിശം നാമ നഗരം സര്വസമ്പത്സുഖാവഹമ് । നാനാജനപദാകീര്ണം നാനാരത്നസമാകുലമ് ॥ ൨,൯.

വൈദിശം എന്നൊരു നഗരം ഉണ്ട്, എല്ലാ സമ്പത്തും സുഖവും നൽകുന്ന നഗരം; പല ദേശക്കാരും നിറഞ്ഞു, പലവിധ രത്നങ്ങൾക്കു സമൃദ്ധമായതും.

നാനാപുഷ്പവനാകീര്ണം നാനാപുണ്യജനാവൃതമ് । തത്രാഹം ന്യവസം ഭൂപ ദേവാര്ചനരതഃ സദാ ॥ ൨,൯.

അനേകം പൂക്കളുള്ള തോട്ടങ്ങൾ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു, വിവിധ സദ്ഗുണങ്ങളുള്ള ആളുകൾ അവിടം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവിടെ ഞാൻ ദൈവാരാധനയിൽ എപ്പോഴും ലയിച്ചുകൊണ്ട് താമസിച്ചു, രാജാവേ.

വൈശ്യജാതിഃ സുദേവോഽഹം നാമ്നാ വിദിതമസ്തു തേ । ഹവ്യേന തര്പിതാ ദേവാഃ കവ്യേന പിതരോ മയാ ॥ ൨,൯.

ഞാൻ വൈശ്യജാതിയിൽ പെട്ട സുദേവൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവനാണ്. ഹോമങ്ങൾകൊണ്ട് ദേവന്മാരെയും, പിതൃകർമ്മങ്ങൾകൊണ്ട് പിതാക്കളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

വിവിധൈര്ദാനയോഗൈശ്ച വിപ്രാഃ സന്തര്പിതാ മയാ । ആഹാരശ്ച വിഹാരശ്ച മയാ വൈ സുനിവേശിതഃ ॥ ൨,൯.

വിവിധ തരത്തിലുള്ള ദാനങ്ങൾ നൽകി ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്റെ ഭക്ഷണവും വിനോദവും ഞാൻ ശരിയായി ക്രമീകരിച്ചു.

ദീനാനാഥവിശിഷ്ടേഭ്യോ മയാ ദത്തമനേകധാ । തത്സര്വം നിഷ്ഫലം ജാതം മമ ദൈവാദുപാഗതമ് ॥ ൨,൯.

ദരിദ്രർക്കും അനാഥർക്കും പ്രധാന്യമുള്ളവർക്കും ഞാൻ പലതവണ ദാനം ചെയ്തു. എങ്കിലും, ദൈവവിധിയാൽ അതൊക്കെയും ഫലമില്ലാതായി.

ന മേഽസ്തി സന്തതിസ്താത ന സുഹൃന്ന ച ബാന്ധവാഃ । ന ച മിത്രം ഹിതസ്താദൃഗ്യഃ കുര്യാദൌര്ധ്വദൈഹികമ് ॥ ൨,൯.

എനിക്ക് സന്തതിയും സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളുമില്ല. ആരും എന്റെ ഉത്തമശവകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാൻ തയ്യാറുള്ളവനുമില്ല.

പ്രേതത്വം സുസ്ഥിരം തേന മമ ജാതം നൃപോത്തമ । ഏകാദശം ത്രിപക്ഷഞ്ച ഷാണ്മാസികമഥാബ്ദികമ് ॥ ൨,൯.

അതിനാൽ, രാജാവേ, എന്റെ പ്രേതാവസ്ഥ ഉറപ്പായി തുടരുന്നു. ഏകാദശം, പകൽ, ആറുമാസം, ഒരു വർഷം എന്നിവയിൽ നടക്കുന്ന ശവകർമ്മങ്ങൾ—

പ്രതിമാസ്യാനി ചാന്യാ നി ഹ്യേവം ശ്രാദ്ധാനി ഷോഡശ । യസ്യൈതാനി ന ദീയന്തേ പ്രേതശ്രാദ്ധാനി ഭൂപതേ ॥ ൨,൯.

—മാസംതോറും നടക്കുന്ന മറ്റ് ശ്രാദ്ധങ്ങളും ചേർത്ത് ആകെ പതിനാറ് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ. രാജാവേ, ഇവ ചെയ്യപ്പെടാത്തവർക്കു—

പ്രേതത്വം സുസ്ഥിരം തസ്യഃ ദത്തൈഃ ശ്രാദ്ധശതൈരപി । ഏവം ജ്ഞാത്വാ മഹാരാജ പ്രേതത്വാദുദ്ധരസ്വ മാമ് ॥ ൨,൯.

—നൂറുകണക്കിന് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചെയ്താലും, അവന്റെ പ്രേതാവസ്ഥ മാറില്ല. അതിനാൽ, മഹാരാജാവേ, ഈ പ്രേതാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് എന്നെ മോചിപ്പിക്കണമേ.

വര്ണാനാഞ്ചൈവ സര്വേഷാം രാജാ ബന്ധുരിഹോച്യതേ । തന്മാം താരയ രാജേന്ദ്ര മണിരത്നം ദദാമി തേ ॥ ൨,൯.

എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളിലുമുള്ളവർക്കും രാജാവാണ് ബന്ധുവെന്ന് ഇവിടെ പറയപ്പെടുന്നത്. അതിനാൽ, രാജാധിരാജാവേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം; ഞാൻ ഒരു രത്നം സമ്മാനമായി നൽകാം.

യഥാ മമ ശുഭാവാപ്തിര്ഭവേന്നൃപവരോത്തമ । തഥാ കാര്യം മഹീപാല ദയാം കൃത്വാ മയി പ്രഭോ ॥ ൨,൯.

എനിക്ക് നല്ലതൊക്കെ ലഭിക്കേണ്ടതായിരിക്കാൻ, മഹാരാജാവേ, ദയവായി അങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കണം. ഭൂമിയുടെ അധിപതിയായ പ്രഭോ, എന്നോടു കരുണ കാണിക്കണം.