ഗരുഡപുരാണമ്

മൃഗസ്യ കസ്യചിത്കുക്ഷിം തതോ വിവ്യാധ ഭൂമിപഃ । രാജാ മൃഗപ്രസങ്ഗേന തമനു പ്രാവിശദ്വനമ് ॥ ൨,൯.

രാജാവ് ഒരു മൃഗത്തിന്റെ വയറ്റിൽ അമ്പിടിച്ചു; അതിനെ പിന്തുടർന്ന്, അവൻ കാടിന്റെ അകത്തേക്ക് കടന്നു.

ഏകാകീ വൈ ഹൃതബലഃ ക്ഷുത്പ്രിപാസാസമന്വിതഃ । സ വനസ്യാന്തമാസാദ്യ മഹച്ചാരണ്യമാസദത് ॥ ൨,൯.

ഒറ്റക്കായും, ശക്തി ക്ഷയിച്ചും, വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിച്ചും, അവൻ കാടിന്റെ ആഴത്തിലേക്ക് എത്തി, വലിയ കാട്ടിലേക്ക് കടന്നു.

തൃഷയാ പരയാവിഷ്ടോഽന്വിഷ്യജ്ജലമിതസ്തതഃ । സ ദൂരാത്പൂരചക്രാഹ്വം ഹംസസാരസനാദിതൈഃ ॥ ൨,൯.

വലിയ ദാഹം പിടിച്ച രാജാവ്, ഇവിടെ അവിടെ ജലം അന്വേഷിച്ചു; അകലേ, പൂരചക്രം എന്ന തടാകത്തിൽ ഹംസയും സാരസവും വിളിച്ചുപറയുന്ന ശബ്ദം അവൻ കേട്ടു.

സൂചിതം സര ആഗത്യ സാശ്വ ഏവ വ്യഗാഹത । പദ്മാനാഞ്ച പരാഗേണ ഉത്പലാനാം രജേന ച ॥ ൨,൯.

ആ ശബ്ദം കേട്ട്, അവൻ കുതിരയോടൊപ്പം ആ തടാകത്തിലേക്ക് ചെന്നു; അവനെ താമരപ്പൂവിന്റെ പൊടി, നീല ഉത്പലത്തിന്റെ ധൂളി എന്നിവ മൂടി.

സുഗന്ധമമലം ശീതം പീത്വാമ്ഭോ നിര്ജഗാമ ഹ । മാര്ഗശ്രമപരിശ്രാന്തസ്തഡാഗതടമണ്ഡപമ് ॥ ൨,൯.

സുഗന്ധവും ശുദ്ധവും തണുത്തതുമായ വെള്ളം കുടിച്ചു, യാത്രയിൽ ക്ഷീണിച്ച രാജാവ് തടാകത്തിൻറെ കരയിലെ മണ്ടപത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.

ന്യഗ്രോധം വീക്ഷ്യ തസ്യാശു ജടാസ്വശ്വം ബബന്ധ ഹ । സ തത്രാസ്തരമാസ്തീര്യ ഖേടകാനുപധായ ച ॥ ൨,൯.

ഒരു ആൽമരം കണ്ട രാജാവ്, അതിന്റെ വേർക്ക് കുതിരയെ വേഗത്തിൽ കെട്ടി; അവിടെ ഒരു പായ വിരിച്ച്, കെട്ടായം തലയിണയാക്കി കിടന്നു.

സൂഷ്വാപ വായുനാ തത്ര സേവ്യാമാതസ്തദാ ക്ഷണമ് । ക്ഷണം സുപ്തേ നൃപേ തത്ര പ്രേതോ വൈ പ്രേതവാഹനഃ ॥ ൨,൯.

അവിടെ, മൃദുവായ കാറ്റ് സേവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, രാജാവ് കുറേ നേരം ഉറങ്ങി; അപ്പോൾ, ഒരു പ്രേതവും അതിന്റെ വാഹനം കൂടെയും അവിടെ എത്തി.

കശ്ചിദത്രാജഗാമാഥ യുക്തഃ പ്രേതശതേന ച । അസ്ഥിചര്മശിരാശേഷശരീരഃ പരിവിഭ്രമന് ॥ ൨,൯.

അപ്പോൾ, അങ്ങോട്ട് ഒരു വ്യക്തി, നൂറോളം പ്രേതങ്ങൾ കൂടെവെച്ച്, എല്ലും ചർമ്മവും തലയും മാത്രം ഉള്ള ശരീരത്തിൽ അലയുന്നവനായി അവിടെ എത്തി.

ഭക്ഷ്യംപേയം മാര്ഗമാണോ ന ബധ്നാതി ധൃതിം ക്വചിത് । തമപൂര്വം നൃപോ ദൃഷ്ട്വാകരോദസ്ത്രം ശരാസനേ ॥ ൨,൯.

ഭക്ഷ്യവും വെള്ളവും അന്വേഷിച്ചെങ്കിലും, എവിടെയും തൃപ്തി കിട്ടാതെ, ആ അപൂർവ രൂപം കണ്ട രാജാവ് അമ്പും വില്ലും എടുത്തു ഒരുക്കി.

ദൃഷ്ട്വാ സോഽപി ചിരം ഭൂപം തസ്ഥൌ സ്ഥാണുപിവാഗ്രതഃ । തമവസ്ഥിതമാലോക്യ രാജാ പ്രാപ്തകുതൂഹലഃ ॥ ൨,൯.

രാജാവിനെ ദീർഘകാലം നോക്കി, ആ പ്രേതം ഒരു ശിലപോലെ അവന്റെ മുന്നിൽ നിശ്ചലമായി നിന്നു; അവനെ അങ്ങനെ കാണുമ്പോൾ രാജാവിന് കൗതുകം തോന്നി.

പപ്രച്ഛ തഞ്ച കോഽസീതി കുതോ വാ വികൃതിം ഗതഃ । പ്രേത ഉവാച । പ്രേതഭാവോ മയാ ത്യക്തോ ഗതിം പ്രാപ്തോഽസ്മ്യഹം പരാമ് ॥ ൨,൯.

ആർക്കാണ് നീ? എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്? ഇങ്ങനെ രൂപം മാറാൻ കാരണമെന്ത്? എന്ന് രാജാവ് ചോദിച്ചു. പ്രേതം പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ പ്രേതാവസ്ഥ ഉപേക്ഷിച്ച്, ഉന്നതമായ ഗതിയിലേക്കാണ് എത്തിയത്.'

ത്വത്സംയോഗാന്മഹാബാഹോ നാസ്തി ധന്യതരോ മയാ । ബഭ്രുവാഹന ഉവാച । കിമേതദ്വിപിനേ ഘോരേ സര്വത്രാതിഭയാനകേ ॥ ൨,൯.

നിന്റെ കൂടെ ഈ കൂടിക്കാഴ്ച ലഭിച്ചതിനാൽ എനിക്കേക്കാൾ ഭാഗ്യവാൻ ആരുമില്ല, മഹാബാഹുവേ. ബഭ്രുവാഹനൻ ചോദിച്ചു: ഈ ഭയങ്കരമായ കാടിൽ, എല്ലാ ദിശകളിലും ഭയം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഈ സ്ഥിതിയെന്നു എന്താണ്?

ദോധൂയമാനേ വാതേന വാത്യാരൂപേണ കോണപ । പതങ്ഗാ മശകാഃ ക്ഷുദ്രാഃ കവന്ധാശ്ച ശിരാംസി ച ॥ ൨,൯.

വലിയ കാറ്റ് ചുഴലിക്കാറ്റുപോലെ വീശുമ്പോൾ, ശവങ്ങൾ ഇവിടെ അകത്തും പുറത്തും ഇടറുന്നു; ചെറുപുഴുക്കൾ, കൊതുകുകൾ, ചെറുപ്രാണികൾ, തലകെട്ട ശവങ്ങൾ, വെട്ടിയ തലകൾ ഇവിടെയെല്ലാം കാണാം.

മത്സ്യാഃ കൂര്മാഃ കൃകലാസാ വൃശ്ചികാ ഭ്രമരാഹയഃ । അധോമുഖോര്ധ്വപാദാസ്തേ ക്രന്ദമാനാഃ സുദാരുണമ് ॥ ൨,൯.

മീനുകൾ, ആമകൾ, അസ്ഥികൂടങ്ങൾ, ചൂരൽപ്പുഴുക്കൾ, തേനീച്ചകൾ, കുതിരകൾ—ഇവയെല്ലാം തല ചുവടേക്കും കാൽ മുകളിലേക്കും തിരിഞ്ഞ് ഭയാനകമായി കരയുന്നു.

പ്രവാന്തി വായവോ രൂക്ഷാ ജ്വലന്തോ വിദ്യുദഗ്നയഃ । ഇതസ്തതോ ഭ്രമന്തീവ വായുനാ തൃണസന്തതിഃ ॥ ൨,൯.

കഠിനമായ കാറ്റുകൾ, മിന്നലും തീയും ചേർന്ന് വീശുന്നു; കാറ്റിൽ തുള്ളി പുല്ലുകൾ ഇവിടെ അവിടെ ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു.

ദൃശ്യന്തേ വിവിധാ ജീവാ നാഗാശ്ച ശലഭവ്രജാഃ । ശ്രൂയന്തേ ബഹുധാ രാവാ ന ദൃശ്യന്തേ ക്വചിത്ക്വചിത് ॥ ൨,൯.

വിവിധ ജീവികൾ, പാമ്പുകൾ, പുഴുക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ ഇവിടെയെല്ലാം കാണാം; പലവിധത്തിലുള്ള നിലവിളികൾ കേൾക്കാം, പക്ഷേ എവിടെയും വ്യക്തമായി ഒന്നും കാണാനാവുന്നില്ല.

ദൃഷ്ട്വേദം വികൃതം സര്വം വേപതേ ഹൃദയംമമ । പ്രതേ ഉവാച । യേഷാം നൈവാഗ്നിസംസ്കാരോ ന ശ്രാദ്ധം നോദകക്രിയാഃ ॥ ൨,൯.

ഇവയെല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം ഭയത്തിൽ വിറയ്ക്കുന്നു. പ്രതൻ പറഞ്ഞു: അഗ്നിസംസ്കാരം ചെയ്യാത്തവർക്കും, ശ്രാദ്ധം ചെയ്യാത്തവർക്കും, ജലതർപ്പണം ലഭിക്കാത്തവർക്കും—

ഷട്പിണ്ഡാ ദശ ഗാത്രാണി സപിണ്ഡീകരണം ന ഹി । വിശ്വാസഘാതിനോ യേ ച സുരാപാഃ സ്വര്ണഹാരിണഃ ॥ ൨,൯.

ആറ് പിണ്ഡം, പത്ത് അവയവങ്ങൾ, പിണ്ഡദാനവും ancestral കർമ്മങ്ങളും ചെയ്യാത്തവർക്കും, വിശ്വാസം വഞ്ചിക്കുന്നവർക്കും, മദ്യം കുടിക്കുന്നവർക്കും, പൊന്നു മോഷ്ടിക്കുന്നവർക്കും—

മൃതാ ദുര്മരണാദ്യേ ച യേ ചാസൂയാപരാ ജനാഃ । പ്രായശ്ചിത്തവിഹീനാ യേ അഗമ്യാഗമനേ രതാഃ ॥ ൨,൯.

അസാധാരണമായ മരണത്തിൽ മരിച്ചവരും, അസൂയയുള്ളവരും, പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാത്തവരും, നിരോധിത ബന്ധങ്ങളിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവരും—

കര്മഭിര്ഭ്രാമ്യമാണാസ്തേ പ്രാണിനഃ സ്വകൃതൈരിഹ । ദുര്ലഭാഹാരപാനീയാ ദൃശ്യന്തേ പീഡിതാ ഭൃശമ് ॥ ൨,൯.

സ്വന്തം കർമ്മഫലത്തിൽ ഇവർ ഇവിടെ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു; ഭക്ഷണവും വെള്ളവും കിട്ടാതെ വളരെ കഷ്ടപ്പെടുന്നവരായി കാണപ്പെടുന്നു.

ഏതേഷാം കൃപയാ രാജംസ്ത്വം കുരുഷ്വൌര്ധ്വദേഹികമ് । യേഷാം ന മാതാ ന പിതാ ന പുത്രോ ന ച ബാന്ധവാഃ ॥ ൨,൯.

രാജാവേ, ഇവർക്കായി ദയയോടെ നീ ഉത്തരം കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം; അമ്മയോ അച്ചനോ മകനോ ബന്ധുക്കളോ ഇല്ലാത്തവർക്കായി.

തേഷാ രാജാ സ്വയം കുര്യാത്കര്മാണി തു യതോ നൃപഃ । ആത്മനശ്ച ശുഭം കര്മ കര്തവ്യം പാരലൌകികമ് ॥ ൨,൯.

അത്തരം കർമ്മങ്ങൾ രാജാവായതുകൊണ്ട് നീ തന്നെ ചെയ്യണം; ആത്മാവിന്റെ ഭാവിയിൽ നല്ല ഫലം തരുന്ന കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.

വിമുക്തഃ സര്വദുഃ ഖേഭ്യോ യേനാഞ്ജോ ദുര്ഗാതിം തരേത് । ഭ്രാതരഃ കസ്യ കേ പുത്രാസ്ത്രിയോഽപി സ്വാര്ഥകോവിദാഃ ॥ ൨,൯.

എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നുമുക്തനായാൽ ഒരാൾ എളുപ്പത്തിൽ ഈ കഠിനമായ വഴികടക്കാൻ കഴിയും; സഹോദരന്മാർക്കും മക്കൾക്കും ഭാര്യമാർക്കും എല്ലാം തങ്ങളുടെ സ്വാർത്ഥം മാത്രമാണ്.

ന കാര്യസ്തേഷു വിശ്രമ്ഭ സ്വകൃതം ഭുജ്യതേയതഃ । ഗൃഹേഷ്വര്ഥാ നിവര്ന്ത്തന്തേ ശ്മശാനേ ചൈവ ബാന്ധവാഃ ॥ ൨,൯.

അവരിൽ വിശ്വാസം വയ്ക്കേണ്ടതില്ല, കാരണം ഓരോരുത്തരും തങ്ങൾ ചെയ്തതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കേണ്ടതുണ്ട്; സമ്പത്ത് വീട്ടിൽ തന്നെ തുടരുന്നു, ബന്ധുക്കൾ ചിതയവരെ മാത്രമേ കൂടെ വരൂ.

ശരീരം കാഷ്ഠാമാദത്തേ പാപം പുണ്യം സഹ വ്രജേത് । തസ്മാദാശു ത്വയാ സമ്യഗാത്മനഃ ശ്രേയ ഇച്ഛതാ ॥ ൨,൯.

ശരീരം ചിതയിലേക്ക് മരച്ചില്ല മാത്രം കൊണ്ടുപോകും; പാപവും പുണ്യവും ആത്മാവിനൊപ്പം പോകും. അതുകൊണ്ട് തന്നെ നല്ലതും ഉചിതവുമായ പ്രവർത്തികൾ ഉടൻ ചെയ്യണം.

അസ്ഥിരേണ ശരീരേണ കര്തവ്യഞ്ചൌര്ധ്വദോഹികമ് । രാജോവാച । കൃശരൂപഃ കരാലാക്ഷസ്ത്വം പ്രേത ഇവ ലക്ഷ്യസേ ॥ ൨,൯.

ഈ അസ്ഥിരമായ ശരീരത്തിൽ ഉത്തരം കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം. രാജാവ് പറഞ്ഞു: നീ അത്യന്തം ക്ഷീണിച്ചവനായി, കഠിനമായ കണ്ണുകളോടെ, പ്രേതംപോലെയാണ് കാണുന്നത്.

കഥയസ്വഃ മമ പ്രീത്യാ പ്രേതരാജ യഥാതഥമ് । തഥാ പൃഷ്ടഃ സ വൈ രാജ്ഞാ ഉവാച സകലം സ്വകമ് ॥ ൨,൯.

പ്രേതരാജാവേ, ദയവായി സത്യമായ കാര്യങ്ങൾ എനിക്കു പറയൂ. രാജാവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ, അവൻ തന്റെ കഥ മുഴുവനും പറഞ്ഞു.

പ്രേത ഉവാച । കഥയാമി നൃപശ്രേഷ്ഠ സര്വമേവാദിതസ്തവ । പ്രേതത്വേ കാരണം ശ്രുത്വാ ദയാം കര്തുമിഹാര്ഹസി ॥ ൨,൯.

പ്രേതൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഞാൻ ആദ്യം മുതൽ എല്ലാം പറയാം; ഞാൻ പ്രേതനായി മാറിയ കാരണങ്ങൾ കേട്ടശേഷം, ദയ കാണിക്കണം.

വൈദിശം നാമ നഗരം സര്വസമ്പത്സുഖാവഹമ് । നാനാജനപദാകീര്ണം നാനാരത്നസമാകുലമ് ॥ ൨,൯.

വൈദിശം എന്നൊരു നഗരം ഉണ്ട്, എല്ലാ സമ്പത്തും സുഖവും നൽകുന്ന നഗരം; പല ദേശക്കാരും നിറഞ്ഞു, പലവിധ രത്നങ്ങൾക്കു സമൃദ്ധമായതും.