ഗരുഡപുരാണമ്

ഏതസ്മാത്പാതകാത്പ്രേതോ ലേഖകോ നാമതോഽസ്മ്യഹമ് । ആസീന്നരകഭോഗാന്തേ നഃ പ്രേതത്വമിദം ദ്വിജ ॥ ൨,൭.

ഈ പാപം കൊണ്ടാണ് ഞാൻ മരിച്ചവരുടെ ലോകത്ത് 'ലേഖകൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. നരകവാസം കഴിഞ്ഞ് ഈ പ്രേതാവസ്ഥ എനിക്ക് ലഭിച്ചു, ദ്വിജനേ.

ബ്രാഹ്മണ ഉവാച । സംജ്ഞാസ്താദൃശ്യ ആഖ്യാതാ യഥൈതാ ഭവതാ ദശാഃ । വദന്ത്വാചാരമാത്രം മേ പ്രേതാ ആഹാരമപ്യുത ॥ ൨,൭.

ബ്രാഹ്മണൻ ചോദിച്ചു: നീ പറഞ്ഞ ഈ പേരുകളും അവസ്ഥകളും, ഇവയെല്ലാം നിന്റെ ആചാരങ്ങൾ മാത്രമാണ് കാണിക്കുന്നത്. പ്രേതന്മാരേ, നിങ്ങൾ എന്താണ് ഭക്ഷണമായി സ്വീകരിക്കുന്നത് എന്നും പറയൂ.

പ്രേതാ ഊചുഃ । വേദമാര്ഗാനുസരണം ലജ്ജാ ധര്മോ ദമഃ ക്ഷമാ । ധൃതിര്ജ്ഞാനം നൈവ യത്ര വയം തത്ര വസാമഹേ ॥ ൨,൭.

പ്രേതന്മാർ പറഞ്ഞു: വേദമാർഗ്ഗം പാലിക്കാത്തിടത്തും, ലജ്ജയില്ലാത്തിടത്തും, ധർമ്മമില്ലാത്തിടത്തും, ആത്മനിയന്ത്രണമില്ലാത്തിടത്തും, ക്ഷമയില്ലാത്തിടത്തും, ധൈര്യവും ജ്ഞാനവും ഇല്ലാത്തിടത്തും, ഞങ്ങൾ താമസിക്കുന്നു.

തസ്യ പീഡാം വപം കുര്മോ നൈവ ശ്രാദ്ധം ന തര്പണമ് । യസ്യ ഗേഹേ തദങ്ഗാത്തു മാംസഞ്ച രുധിരം ക്രമാത് ॥ ൨,൭.

അവന്റെ ശരീരത്തിൽ ഞങ്ങൾ വേദന ഉണ്ടാക്കുന്നു; അവിടെയൊരിക്കലും ശ്രാദ്ധം അല്ലെങ്കിൽ തർപ്പണം നടക്കില്ല. അവന്റെ വീട്ടിലെ അവയവങ്ങളിൽ നിന്നു ക്രമമായി മാംസംയും രക്തവും ഞങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്നു.

ജക്ഷാമശ്ച പിബാമശ്ച ഉക്ത ആചാര ഏഷ നഃ । ശൃണു ചാഹാരമസ്മാകം സര്വലോകവിഗര്ഹിതമ് ॥ ൨,൭.

ഇങ്ങനെ ഞങ്ങൾ തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ആചാരം. ഞങ്ങളുടെ ഭക്ഷണം എന്താണെന്ന് കേൾക്കൂ, ലോകം മുഴുവൻ വെറുക്കുന്നതാണത്.

ദൃഷ്ടസ്ത്വയാ ച കിഞ്ചിദ്വൈ ബ്രൂമോജ്ഞാതം ത്വയാനഘ । വമനം വിഡൂ ദൂഷികാ ച ശ്ലേഷ്മാ മൂത്രാശ്രുണീ തഥാ ॥ ൨,൭.

നീ കണ്ടതും അറിയുന്നതും ഞങ്ങൾ പറയുന്നു, പാപരഹിതനേ: ഛർദ്ദി, മല, അഴുക്ക്, കഫം, മൂത്രം, കണ്ണുനീർ എന്നിവയൊക്കെയാണ്.

ഏതദ്ഭക്ഷ്യഞ്ച പാനഞ്ച മാ പൃച്ഛാതഃ പരം ദ്വിജ । ലജ്ജാ നോ ജായതേ സ്വാമിന്നാഹാരം വദതാം സ്വകമ് ॥ ൨,൭.

ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ഭക്ഷണവും പാനീയവും; അതിനപ്പുറം ചോദിക്കേണ്ട, ദ്വിജനേ. ഞങ്ങളുടെ ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ നമുക്ക് ലജ്ജ തോന്നുന്നു, സ്വാമിനേ.

അജ്ഞാനാസ്താമസാ മന്ദാ കാന്ദിശീകാ വയം വിഭോ । അകസ്മാജ്ജന്മനാം വിപ്ര സ്മൃതിഃ പ്രാപ്താ തു പൌര്വികീ ॥ ൨,൭.

ഞങ്ങൾ അജ്ഞാനികളും മന്ദബുദ്ധികളും ഇരുണ്ട സ്വഭാവമുള്ളവരുമാണ്, പ്രഭുവേ. യാദൃശ്ചികമായി, ബ്രാഹ്മണനേ, മുമ്പത്തെ ജന്മങ്ങളുടെ ഓർമ്മ ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.

വിനീതത്വാവിനീതത്വേ ജാനീമോ നൈവ നഃ പ്രഭോ । ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । ഏവം വദത്സു പ്രേതേഷു തഥാ ശ്രുതവതി ദ്വിജേ ॥ ൨,൭.

വിനയം ഉണ്ട് എന്നോ ഇല്ലെന്നോ ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല, പ്രഭുവേ. ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പ്രേതന്മാർ സംസാരിക്കുമ്പോഴും, ദ്വിജൻ കേൾക്കുമ്പോഴും,

അദര്ശയമഹം രൂപം തദാ താര്ക്ഷ്യേദമേവ വൈ । സ തു ദൃഷ്ട്വാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠോ ഹൃദ്ഗതം പുരുഷം പുരഃ ॥ ൨,൭.

അപ്പോൾ ഞാൻ ആ രൂപം താർക്ഷ്യന് കാണിച്ചു; അതു കണ്ട ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ തന്റെ ഹൃദയത്തിനുള്ളിലെ പുരുഷനെ മുന്നിൽ കണ്ടു.

സ്തോത്രൈസ്തുഷ്ടാവ പക്ഷീശ ദണ്ഡവത്പ്രണനാമ മാമ് । തേഽപി തേപുസ്തതഃ പ്രേതാ ആശ്ചര്യോത്ഫുല്ലചക്ഷുഷഃ ॥ ൨,൭.

പക്ഷീരാജാവ് സ്തോത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി എന്നെ വന്ദിച്ചു; പ്രേതന്മാരും അത്ഭുതത്തോടെ കണ്ണുകൾ വടിവെച്ച് നോക്കി.

പ്രണയേന സ്ഖലദ്വാചഃ ഖഗ നോചുഃ കിമപ്യുത । രജസാ ഗോരചിത്താനാം തമസാ മൂഢചേതസാമ് । കൃപയാ യഃ സമുദ്ധാരം കുരുഷേ വൈ നമോഽസ്ത തേ ॥ ൨,൭.

സ്നേഹപൂർവ്വം, വാക്ക് തളർന്നു പക്ഷികൾ ഒന്നും പറയാനായില്ല; കാമവും അജ്ഞാനവും നിറഞ്ഞ മനസ്സുള്ളവരെ, ദയവാൽ നീ രക്ഷിക്കുന്നു — നിനക്ക് വന്ദനം.

ഏവം ദ്വിജാതൌ ബ്രുവതി പ്രഭൂ തപ്രഭൈശ്ച മുഖ്യാംബരചാരിയുക്തൈഃ । തദാ മദിച്ഛാപ്രഭവൈര്വിമാനൈഃ ഷഡ്ഭിഃ സമന്താദ്രുരുചേ ഗിരിഃ സഃ ॥ ൨,൭.

ഇങ്ങനെ ദ്വിജൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, മഹാശക്തന്മാരുടെയും പ്രധാന സേവകരുടെയും കൂടെ, എന്റെ ഇച്ഛയിൽ നിന്നുയർന്ന ആറു ദിവ്യവിമാനങ്ങൾ ആ മല ചുറ്റും പ്രകാശിച്ചു.

ഇത്ഥം വിമാനേന മദീയലോകം ഗതോ ദ്വിജരസോഽപ്യഥ പഞ്ചമിസ്തൈഃ । പ്രേതാ യയുഃ സ്വര്ഗമഗണ്യപുണ്യം സത്സങ്ഗസംസര്ഗവശാത്സുപര്ണമ് ॥ ൨,൭.

അങ്ങനെ, ആ ദ്വിജനും മറ്റഞ്ചുപേരും ആ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോയി; സത്സംഗത്തിന്റെ ഫലമായി, പ്രേതന്മാർ അനന്തമായ പുണ്യത്തോടെ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചു, സൂപർണ്ണ.

പ്രേതാഃ സംഗവശേന നാകമവന്സന്തപ്തകോ ബ്രാഹ്മണോ വിഷ്വക്സന ഇതി പ്രസിദ്ധവിഭവോ നാമ്നാ ഗണേ മേഽഭവത് । ഏതത്തേ സകലം മയാ നിഗാദിതം യശ്ചൈതദുത്കീര്തയേദ്യശ്ചേദം ശൃണുയാന്ന സോഽപി പുരുഷഃ പ്രേതത്വമാപ്നോതി ഹി ॥ ൨,൭.

സംഗത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ പ്രേതന്മാർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി; വിശ്വക്ഷേണ എന്ന പ്രശസ്തനും സമ്പന്നനുമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്റെ കൂട്ടത്തിൽ അംഗമായി. ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു; ഇതു ആരെങ്കിലും വായിച്ചോ കേട്ടോ ചെയ്താൽ, അവൻ പ്രേതാവസ്ഥയിലേക്കു പോകില്ല.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൮ ഗരുഡ ഉവാച । സ്വാമിന്കസ്യാധികാരോഽത്ര സര്വ ഏവൌര്ധ്വദേഹികേ । ക്രിയാഃ കതിവിധാഃ പ്രോക്താ വദൈതത്സര്വമേവ മേ ॥ ൨,൮.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: സ്വാമിനേ, departed-രുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിൽ ആരാണ് അധികാരമുള്ളത്? എത്രവിധം ക്രിയകൾ ഉണ്ട്? ഇതെല്ലാം എനിക്ക് വിശദമായി പറയൂ.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । പുത്രഃ പൌത്രഃ പ്രപൌത്രോ വാ തദ്ഭ്രാതാ ഭ്രാതൃസന്തതിഃ । സപിണ്ഡസന്തതിര്വാപി ക്രിയാര്ഹാഃ ഖഗ ജ്ഞാതയഃ ॥ ൨,൮.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: മകൻ, മകന്റെ മകൻ, മകന്റെ മകന്റെ മകൻ, സഹോദരൻ, സഹോദരന്റെ സന്തതി, അല്ലെങ്കിൽ ഒരേ കുടുംബത്തിലെ ബന്ധുക്കൾ — ഇവരാണ് ക്രിയകൾ ചെയ്യാൻ യോഗ്യർ, പക്ഷീരാജാവേ.

തേഷാമഭാവേ സര്വേഷാം സമാനോദകസന്തതിഃ । കുലദ്വയേഽപി ചോച്ഛിന്നേ സ്ത്രീഭിഃ കാര്യാഃ ക്രിയാഃ ഖഗ ॥ ൨,൮.

അവരാരും ഇല്ലാത്തപക്ഷം, എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ വെള്ളം അർപ്പിക്കുന്നതുപോലെയാണ് അനുഷ്ഠാനം. രണ്ടു കുടുംബങ്ങളും ഇല്ലാതായാൽ സ്ത്രീകൾ തന്നെ ഈ കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം, ഖഗൻ.

ഇച്ഛയോച്ഛിന്നബന്ധശ്ച കാരയേദവനീപതിഃ । പൂര്വാഃ ക്രിയാ മധ്യമാശ്ച തഥാ ചൈവോത്തരാഃ ക്രിയാഃ ॥ ൨,൮.

ആഗ്രഹപൂർവ്വം ബന്ധം വിച്ഛേദിച്ചാൽ, രാജാവാണ് മുൻപുള്ളതും നടുവിലുള്ളതും പിന്നത്തെതുമായ കർമ്മങ്ങൾ നടത്തേണ്ടത്.

പ്രതിസംവത്സരം പക്ഷിന്നേകോദ്ദിഷ്ടവിധാനതഃ । ശ്രാദ്ധം തത്ര പ്രകര്തവ്യം ഫലം തസ്യ ശൃണുഷ്വ മേ ॥ ൨,൮.

പ്രതിവർഷവും നിശ്ചിതവിധിപ്രകാരം അവിടെ ശ്രാദ്ധം നടത്തണം; അതിന്റെ ഫലം ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കൂ.

ബ്രഹ്മേന്ദ്രരുദ്രനാസത്യസൂര്യാഗ്നിവസുമാരുതാന് । വിശ്വേദേവാന്പിതൃ ഗണാന്വയാംസി മനുജാന്പശൂന് ॥ ൨,൮.

ബ്രഹ്മാവ്, ഇന്ദ്രൻ, രുദ്രൻ, അശ്വിനികൾ, സൂര്യൻ, അഗ്നി, വസുക്കൾ, മാരുതുകൾ, വിശ്വദേവന്മാർ, പിതൃഗണങ്ങൾ, വംശങ്ങൾ, മനുഷ്യരും മൃഗങ്ങളും—

സരീസൃപാന്മാതൃഗണാന്യച്ചാന്യദ്ഭൂതസംജ്ഞിതമ് । ശ്രാദ്ധം ശ്രദ്ധാന്വിതഃ കുര്വന്പ്രീണയത്യഖിലം ജഗത് ॥ ൨,൮.

പാമ്പുകൾ, മാതൃഗണങ്ങൾ, മറ്റ് ഭൂതങ്ങളായ സകല ജന്തുക്കളും ഉൾപ്പെടെ, വിശ്വാസത്തോടെ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ മുഴുവൻ ലോകവും തൃപ്തരാകും.

തേ തൃപ്താസ്തര്പയന്ത്യേനം പുത്രദാരധനൈസ്തഥാ । അധികാരഃ ക്രിയാഭേദഃ സമാസാത്തേ നിരൂപിതഃ ॥ ൨,൮.

അവർ തൃപ്തരായാൽ, അവർ അവനെ പുത്രന്മാരിലും ഭാര്യമാരിലും ധനത്തിലും സന്തോഷിപ്പിക്കും; യോഗ്യതയും കർമ്മഭേദവും സംക്ഷിപ്തമായി ഇതുവരെ വിശദീകരിച്ചു.

ഗരുഡ ഉവാച । ഉക്തേഷ്വേകോഽപി ചേന്ന സ്യാദധികാരീ സുരോത്തമ । കര്തവ്യം കിം തദാ വിഷ്ണോ പുരുഷേണ വിജാനതാ ॥ ൨,൮.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: പറഞ്ഞവരിൽ ഒരാളും യോഗ്യനല്ലെങ്കിൽ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വിഷ്ണുവേ, അപ്പോൾ അറിവുള്ള മനുഷ്യൻ എന്ത് ചെയ്യണം?

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । അധികാരോ യദാ നാസ്തി യദി നാസ്തി ച നിശ്ചയഃ । ജീവിതേ സതി ജീവായ ദദ്യാച്ഛ്രാദ്ധംസ്വയം നരഃ ॥ ൨,൮.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: യോഗ്യതയില്ല, ഉറപ്പുമില്ലെങ്കിൽ, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മനുഷ്യൻ സ്വയം ജീവിക്കാനായി ശ്രാദ്ധം നടത്തണം.

കൃതോപവാസഃ സുസ്നാതഃ കൃഷ്ണാസങ്ഗഃ സമാഹിതഃ । കര്താരമഥ ഭോക്താരം വിഷ്ണും സര്വേശ്വരം യജേത് ॥ ൨,൮.

നന്നായി ഉപവാസം പാലിച്ച്, സ്നാനം ചെയ്ത്, കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച്, മനസ്സുകൊണ്ട് ഏകാഗ്രനായി, സർവ്വേശ്വരനായ വിഷ്ണുവിനെ കർമ്മകർത്താവായും ഭോജകനായും ആരാധിക്കണം.

സദക്ഷിണാശ്ച സതിലാസ്തിസ്ത്രശ്ച ജലധേനവഃ । നിവേദയേത്പിതൃഭ്യശ്ച സ്വധേതി സുസമാഹിതഃ ॥ ൨,൮.

ശ്രദ്ധയോടെ, യോജ്യമായ ദക്ഷിണയും എള്ളും മൂന്നു ജലധേനുക്കളും ചേർത്ത് പിതാക്കന്മാർക്ക് 'സ്വധാ' എന്നു പറഞ്ഞ് സമർപ്പിക്കണം.

അഗ്നയേ കവ്യവാഹനായ സ്വധാ നമ ഇതി സ്മരന് । സോമായത്വാ പിതൃമതേ സ്വധാ നമ ഇതി സ്മരന് ॥ ൨,൮.

'അഗ്നിയെ, ഹവ്യവാഹനനെ, സ്വധാ നമഃ' എന്നും, 'സോമനെ, പിതൃമതിയെ, സ്വധാ നമഃ' എന്നും ഓർത്ത് ഉച്ചരിക്കണം.

ദക്ഷിണേന തു ദദ്യാച്ച തൃതീയാം ദക്ഷിണായുതാമ് । യമായാങ്ഗിരസേ ചാഥ സ്വധാ നമ ഇതി സ്മരന് ॥ ൨,൮.

മൂന്നാമത്തേത് ദക്ഷിണയോടുകൂടി തെക്കോട്ട് സമർപ്പിക്കണം; യമനും അങ്കിരസ്സിനും 'സ്വധാ നമഃ' എന്നു ഓർത്ത് അർപ്പിക്കണം.