ഗരുഡപുരാണമ്

പുരഃ പത്തനഖര്വാടാന് ഖേടാനപി മൃതഃ ക്ഷുധാ । ഏതസ്മാത്പാതകാദ്വിപ്ര മൃതഃ പ്രേതത്വമാഗതഃ ॥ ൨,൭.

നഗരങ്ങളിലും പട്ടണങ്ങളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും ചെറുപള്ളികളിലും അവൻ വിശപ്പുകൊണ്ട് മരിച്ചു. ഈ പാപം കൊണ്ടാണ്, ബ്രാഹ്മണാ, ഞാൻ മരിച്ച് പ്രേതമായി മാറിയത്.

രുദ്ധൌ തു പിതരൌ യസ്മാന്നാമ്നാഹം രോധകസ്തതഃ । ലേഖക ഉവാച । അഹം വിപ്ര പുരാഭൂവമവന്ത്യാം ദ്വിജസത്തമഃ ॥ ൨,൭.

എന്റെ മാതാപിതാക്കളെ തടവിലാക്കിയതുകൊണ്ടാണ് എനിക്ക് 'തടയുന്നവൻ' എന്ന പേര് വന്നത്. എഴുത്തുകാരൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഒരിക്കൽ അവന്തിയിൽ ജനിച്ച ഒരു ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു, മഹാബ്രാഹ്മണാ.

ഭദ്രസ്യ രാജ്ഞോ ദേവാനാം പൂജനേഽധികൃതോ ഹ്യഹമ് । ബഹ്വ്യസ്തു പ്രതിമാസ്തത്ര ബഭൂവുര്ബഹുനാമികാഃ ॥ ൨,൭.

നല്ല രാജാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഞാൻ ദേവതകളുടെ പൂജയ്ക്ക് നിയുക്തനായിരുന്നു. അവിടെ പല പേരുകളുള്ള അനേകം പ്രതിമകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഹേമ്നസ്തദങ്ഗേഷു ബഹു രത്നജാതം ബഭൂവ ഹ । താസാം മേ കുര്വതഃ പൂജാം പാപാ മതിരജായത ॥ ൨,൭.

ആ പ്രതിമകളിൽ ധാരാളം പൊന്നും പലതരം രത്നങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവയെ പൂജിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ പാപചിന്ത ഉയർന്നു.

അഖിലം തീക്ഷ്ണലോഹേന താസാമങ്ഗം വിശീര്യ ച । ഉല്ലേഖനഞ്ച രത്നാനാം നേത്രാദിഭ്യഃ കൃതം മയാ ॥ ൨,൭.

കൂരമായ ഇരുമ്പുപകരണത്തോടെ ഞാൻ ആ പ്രതിമകളുടെ അവയവങ്ങൾ എല്ലാം തകർത്തു, കണ്ണുകളിൽ നിന്നു തുടങ്ങി രത്നങ്ങൾ എടുത്തു.

തഥാകൃതാന്യഥാങ്ഗാനി പ്രതിമാനാം നിരീക്ഷ്യ ച । നേത്രാണി ച വിരത്നാനി നൃപശ്ചുക്രോധ വഹ്നിവത് ॥ ൨,൭.

അങ്ങനെ പ്രതിമകളുടെ രൂപം മാറ്റി, അവയുടെ രത്നങ്ങളില്ലാത്ത കണ്ണുകളും തകർത്ത ശരീരവും രാജാവ് കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ തീപോലെ കോപിച്ചു.

പ്രതിജജ്ഞേ നൃപഃ പശ്ചാദേഷ ബ്രാഹ്മണപുങ്ഗവഃ । ആഭ്യോ രത്നം സുവര്ണഞ്ച ഹൃതം യേന ഭവിഷ്യതി ॥ ൨,൭.

പിന്നീട് രാജാവ് പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു: 'ഈ പ്രതിമകളിൽ നിന്ന് രത്നവും പൊന്നും മോഷ്ടിച്ചതാരാണോ—ഈ ബ്രാഹ്മണൻ—'

ജ്ഞാതശ്ച സ ഹി മേ വധ്യോ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ । അഹം തത്സകലം ജ്ഞാത്വാ രാത്രാവസിധരോ ഗൃഹമ് ॥ ൨,൭.

'അവനെ കണ്ടെത്തിയാൽ, അവനെ നിർബന്ധമായും കൊല്ലും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.' ഈ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അറിഞ്ഞ ഞാൻ, അന്നിരാത്രി വാളുമായി വീട്ടിൽ കാത്തിരുന്നു.

രാജ്ഞഃ പ്രവിശ്യ രാജാനം പശുമാരമമാരയമ് । ഗൃഹീത്വാഥ മണീന് സ്വര്ണം നിശീഥേഽഹം ഗതോഽന്യതഃ ॥ ൨,൭.

രാജാവിന്റെ അരമനയിൽ കടന്ന്, രാജാവിന്റെ യാഗത്തിനുള്ള മൃഗത്തെ ഞാൻ കൊല്ലുകയും, പിന്നെ രത്നവും പൊന്നും എടുത്ത് അർദ്ധരാത്രിയിൽ മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുകയും ചെയ്തു.

വ്യാഘ്രേണ മഹാതാരണ്യേ നഖടങ്കൈര്വിടങ്കിതഃ । ലേഖനാത്പ്രതിമായാ യന്മയാ ലോഹേന കര്തിതമ് ॥ ൨,൭.

വലിയ കാട്ടിൽ പുലിയുടെ നഖംകൊണ്ട് ഞാനെങ്ങും കുത്തിയതുപോലെ, ഒരു പ്രതിമയുടെ രേഖ ഞാൻ ഇരുമ്പുകൊണ്ട് കൊത്തിയെടുത്തിരുന്നു.

ഏതസ്മാത്പാതകാത്പ്രേതോ ലേഖകോ നാമതോഽസ്മ്യഹമ് । ആസീന്നരകഭോഗാന്തേ നഃ പ്രേതത്വമിദം ദ്വിജ ॥ ൨,൭.

ഈ പാപം കൊണ്ടാണ് ഞാൻ മരിച്ചവരുടെ ലോകത്ത് 'ലേഖകൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. നരകവാസം കഴിഞ്ഞ് ഈ പ്രേതാവസ്ഥ എനിക്ക് ലഭിച്ചു, ദ്വിജനേ.

ബ്രാഹ്മണ ഉവാച । സംജ്ഞാസ്താദൃശ്യ ആഖ്യാതാ യഥൈതാ ഭവതാ ദശാഃ । വദന്ത്വാചാരമാത്രം മേ പ്രേതാ ആഹാരമപ്യുത ॥ ൨,൭.

ബ്രാഹ്മണൻ ചോദിച്ചു: നീ പറഞ്ഞ ഈ പേരുകളും അവസ്ഥകളും, ഇവയെല്ലാം നിന്റെ ആചാരങ്ങൾ മാത്രമാണ് കാണിക്കുന്നത്. പ്രേതന്മാരേ, നിങ്ങൾ എന്താണ് ഭക്ഷണമായി സ്വീകരിക്കുന്നത് എന്നും പറയൂ.

പ്രേതാ ഊചുഃ । വേദമാര്ഗാനുസരണം ലജ്ജാ ധര്മോ ദമഃ ക്ഷമാ । ധൃതിര്ജ്ഞാനം നൈവ യത്ര വയം തത്ര വസാമഹേ ॥ ൨,൭.

പ്രേതന്മാർ പറഞ്ഞു: വേദമാർഗ്ഗം പാലിക്കാത്തിടത്തും, ലജ്ജയില്ലാത്തിടത്തും, ധർമ്മമില്ലാത്തിടത്തും, ആത്മനിയന്ത്രണമില്ലാത്തിടത്തും, ക്ഷമയില്ലാത്തിടത്തും, ധൈര്യവും ജ്ഞാനവും ഇല്ലാത്തിടത്തും, ഞങ്ങൾ താമസിക്കുന്നു.

തസ്യ പീഡാം വപം കുര്മോ നൈവ ശ്രാദ്ധം ന തര്പണമ് । യസ്യ ഗേഹേ തദങ്ഗാത്തു മാംസഞ്ച രുധിരം ക്രമാത് ॥ ൨,൭.

അവന്റെ ശരീരത്തിൽ ഞങ്ങൾ വേദന ഉണ്ടാക്കുന്നു; അവിടെയൊരിക്കലും ശ്രാദ്ധം അല്ലെങ്കിൽ തർപ്പണം നടക്കില്ല. അവന്റെ വീട്ടിലെ അവയവങ്ങളിൽ നിന്നു ക്രമമായി മാംസംയും രക്തവും ഞങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്നു.

ജക്ഷാമശ്ച പിബാമശ്ച ഉക്ത ആചാര ഏഷ നഃ । ശൃണു ചാഹാരമസ്മാകം സര്വലോകവിഗര്ഹിതമ് ॥ ൨,൭.

ഇങ്ങനെ ഞങ്ങൾ തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ആചാരം. ഞങ്ങളുടെ ഭക്ഷണം എന്താണെന്ന് കേൾക്കൂ, ലോകം മുഴുവൻ വെറുക്കുന്നതാണത്.

ദൃഷ്ടസ്ത്വയാ ച കിഞ്ചിദ്വൈ ബ്രൂമോജ്ഞാതം ത്വയാനഘ । വമനം വിഡൂ ദൂഷികാ ച ശ്ലേഷ്മാ മൂത്രാശ്രുണീ തഥാ ॥ ൨,൭.

നീ കണ്ടതും അറിയുന്നതും ഞങ്ങൾ പറയുന്നു, പാപരഹിതനേ: ഛർദ്ദി, മല, അഴുക്ക്, കഫം, മൂത്രം, കണ്ണുനീർ എന്നിവയൊക്കെയാണ്.

ഏതദ്ഭക്ഷ്യഞ്ച പാനഞ്ച മാ പൃച്ഛാതഃ പരം ദ്വിജ । ലജ്ജാ നോ ജായതേ സ്വാമിന്നാഹാരം വദതാം സ്വകമ് ॥ ൨,൭.

ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ഭക്ഷണവും പാനീയവും; അതിനപ്പുറം ചോദിക്കേണ്ട, ദ്വിജനേ. ഞങ്ങളുടെ ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ നമുക്ക് ലജ്ജ തോന്നുന്നു, സ്വാമിനേ.

അജ്ഞാനാസ്താമസാ മന്ദാ കാന്ദിശീകാ വയം വിഭോ । അകസ്മാജ്ജന്മനാം വിപ്ര സ്മൃതിഃ പ്രാപ്താ തു പൌര്വികീ ॥ ൨,൭.

ഞങ്ങൾ അജ്ഞാനികളും മന്ദബുദ്ധികളും ഇരുണ്ട സ്വഭാവമുള്ളവരുമാണ്, പ്രഭുവേ. യാദൃശ്ചികമായി, ബ്രാഹ്മണനേ, മുമ്പത്തെ ജന്മങ്ങളുടെ ഓർമ്മ ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.

വിനീതത്വാവിനീതത്വേ ജാനീമോ നൈവ നഃ പ്രഭോ । ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । ഏവം വദത്സു പ്രേതേഷു തഥാ ശ്രുതവതി ദ്വിജേ ॥ ൨,൭.

വിനയം ഉണ്ട് എന്നോ ഇല്ലെന്നോ ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല, പ്രഭുവേ. ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പ്രേതന്മാർ സംസാരിക്കുമ്പോഴും, ദ്വിജൻ കേൾക്കുമ്പോഴും,

അദര്ശയമഹം രൂപം തദാ താര്ക്ഷ്യേദമേവ വൈ । സ തു ദൃഷ്ട്വാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠോ ഹൃദ്ഗതം പുരുഷം പുരഃ ॥ ൨,൭.

അപ്പോൾ ഞാൻ ആ രൂപം താർക്ഷ്യന് കാണിച്ചു; അതു കണ്ട ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ തന്റെ ഹൃദയത്തിനുള്ളിലെ പുരുഷനെ മുന്നിൽ കണ്ടു.

സ്തോത്രൈസ്തുഷ്ടാവ പക്ഷീശ ദണ്ഡവത്പ്രണനാമ മാമ് । തേഽപി തേപുസ്തതഃ പ്രേതാ ആശ്ചര്യോത്ഫുല്ലചക്ഷുഷഃ ॥ ൨,൭.

പക്ഷീരാജാവ് സ്തോത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി എന്നെ വന്ദിച്ചു; പ്രേതന്മാരും അത്ഭുതത്തോടെ കണ്ണുകൾ വടിവെച്ച് നോക്കി.

പ്രണയേന സ്ഖലദ്വാചഃ ഖഗ നോചുഃ കിമപ്യുത । രജസാ ഗോരചിത്താനാം തമസാ മൂഢചേതസാമ് । കൃപയാ യഃ സമുദ്ധാരം കുരുഷേ വൈ നമോഽസ്ത തേ ॥ ൨,൭.

സ്നേഹപൂർവ്വം, വാക്ക് തളർന്നു പക്ഷികൾ ഒന്നും പറയാനായില്ല; കാമവും അജ്ഞാനവും നിറഞ്ഞ മനസ്സുള്ളവരെ, ദയവാൽ നീ രക്ഷിക്കുന്നു — നിനക്ക് വന്ദനം.

ഏവം ദ്വിജാതൌ ബ്രുവതി പ്രഭൂ തപ്രഭൈശ്ച മുഖ്യാംബരചാരിയുക്തൈഃ । തദാ മദിച്ഛാപ്രഭവൈര്വിമാനൈഃ ഷഡ്ഭിഃ സമന്താദ്രുരുചേ ഗിരിഃ സഃ ॥ ൨,൭.

ഇങ്ങനെ ദ്വിജൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, മഹാശക്തന്മാരുടെയും പ്രധാന സേവകരുടെയും കൂടെ, എന്റെ ഇച്ഛയിൽ നിന്നുയർന്ന ആറു ദിവ്യവിമാനങ്ങൾ ആ മല ചുറ്റും പ്രകാശിച്ചു.

ഇത്ഥം വിമാനേന മദീയലോകം ഗതോ ദ്വിജരസോഽപ്യഥ പഞ്ചമിസ്തൈഃ । പ്രേതാ യയുഃ സ്വര്ഗമഗണ്യപുണ്യം സത്സങ്ഗസംസര്ഗവശാത്സുപര്ണമ് ॥ ൨,൭.

അങ്ങനെ, ആ ദ്വിജനും മറ്റഞ്ചുപേരും ആ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോയി; സത്സംഗത്തിന്റെ ഫലമായി, പ്രേതന്മാർ അനന്തമായ പുണ്യത്തോടെ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചു, സൂപർണ്ണ.

പ്രേതാഃ സംഗവശേന നാകമവന്സന്തപ്തകോ ബ്രാഹ്മണോ വിഷ്വക്സന ഇതി പ്രസിദ്ധവിഭവോ നാമ്നാ ഗണേ മേഽഭവത് । ഏതത്തേ സകലം മയാ നിഗാദിതം യശ്ചൈതദുത്കീര്തയേദ്യശ്ചേദം ശൃണുയാന്ന സോഽപി പുരുഷഃ പ്രേതത്വമാപ്നോതി ഹി ॥ ൨,൭.

സംഗത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ പ്രേതന്മാർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി; വിശ്വക്ഷേണ എന്ന പ്രശസ്തനും സമ്പന്നനുമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്റെ കൂട്ടത്തിൽ അംഗമായി. ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു; ഇതു ആരെങ്കിലും വായിച്ചോ കേട്ടോ ചെയ്താൽ, അവൻ പ്രേതാവസ്ഥയിലേക്കു പോകില്ല.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൮ ഗരുഡ ഉവാച । സ്വാമിന്കസ്യാധികാരോഽത്ര സര്വ ഏവൌര്ധ്വദേഹികേ । ക്രിയാഃ കതിവിധാഃ പ്രോക്താ വദൈതത്സര്വമേവ മേ ॥ ൨,൮.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: സ്വാമിനേ, departed-രുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിൽ ആരാണ് അധികാരമുള്ളത്? എത്രവിധം ക്രിയകൾ ഉണ്ട്? ഇതെല്ലാം എനിക്ക് വിശദമായി പറയൂ.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । പുത്രഃ പൌത്രഃ പ്രപൌത്രോ വാ തദ്ഭ്രാതാ ഭ്രാതൃസന്തതിഃ । സപിണ്ഡസന്തതിര്വാപി ക്രിയാര്ഹാഃ ഖഗ ജ്ഞാതയഃ ॥ ൨,൮.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: മകൻ, മകന്റെ മകൻ, മകന്റെ മകന്റെ മകൻ, സഹോദരൻ, സഹോദരന്റെ സന്തതി, അല്ലെങ്കിൽ ഒരേ കുടുംബത്തിലെ ബന്ധുക്കൾ — ഇവരാണ് ക്രിയകൾ ചെയ്യാൻ യോഗ്യർ, പക്ഷീരാജാവേ.

തേഷാമഭാവേ സര്വേഷാം സമാനോദകസന്തതിഃ । കുലദ്വയേഽപി ചോച്ഛിന്നേ സ്ത്രീഭിഃ കാര്യാഃ ക്രിയാഃ ഖഗ ॥ ൨,൮.

അവരാരും ഇല്ലാത്തപക്ഷം, എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ വെള്ളം അർപ്പിക്കുന്നതുപോലെയാണ് അനുഷ്ഠാനം. രണ്ടു കുടുംബങ്ങളും ഇല്ലാതായാൽ സ്ത്രീകൾ തന്നെ ഈ കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം, ഖഗൻ.

ഇച്ഛയോച്ഛിന്നബന്ധശ്ച കാരയേദവനീപതിഃ । പൂര്വാഃ ക്രിയാ മധ്യമാശ്ച തഥാ ചൈവോത്തരാഃ ക്രിയാഃ ॥ ൨,൮.

ആഗ്രഹപൂർവ്വം ബന്ധം വിച്ഛേദിച്ചാൽ, രാജാവാണ് മുൻപുള്ളതും നടുവിലുള്ളതും പിന്നത്തെതുമായ കർമ്മങ്ങൾ നടത്തേണ്ടത്.