ഗരുഡപുരാണമ്

തത്സര്വം സ്വഗൃഹേ മുക്ത്വാ തസ്യ പത്ന്യൈ ന്യവേദയമ് । ദസ്യുഭിര്മേ ഹതോ ഭ്രാതാ ധനമാച്ഛിദ്യ വൈ പഥി ॥ ൨,൭.

അവയെല്ലാം വീട്ടിൽ വെച്ച്, അവന്റെ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ സഹോദരൻ കള്ളന്മാർ വഴി ആക്രമിച്ച്, അവന്റെ ധനം കവർന്നുകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു.'

പ്രജാവതി പ്രദ്രുതോഽഹം മാ രോദീത്യേവമബ്രവമ് । ശോകാര്താ സാപി തത്കാലം മമത്വം ഗൃഹബന്ധുഷു ॥ ൨,൭.

ജനകന്റെ പിടിയിൽ ആകുമ്പോൾ ഞാൻ അവളോട്, 'കരയരുത്' എന്നു പറഞ്ഞു. ആ സമയത്ത്, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ അവൾ വീട്ടിലും ബന്ധുക്കളിലും ഉണ്ടായിരുന്ന മമത മുഴുവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു.

ത്യക്ത്വാ ചാതി പ്രിയാന്പ്രാണാഞ്ജുഹാവാഗ്നൌ യഥാവിധി । തതോ നിഷ്കണ്ടകം തദ്ധി വീക്ഷ്യ ഹൃഷ്ടോ ഗതോ ഗൃഹമ് ॥ ൨,൭.

അവൾ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ജീവൻ പോലും ഉപേക്ഷിച്ച്, യഥാവിധി അഗ്നിയിൽ ആത്മാവിനെ സമർപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം, ആ സ്ഥലം ഇനി തടസ്സമില്ലാത്തതായി കണ്ട ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.

അഭുഞ്ജം സര്വമാഗത്യ യാവജ്ജീവം തു തദ്ധനമ് । മിത്രം പൂരേ ഹി നിഃക്ഷിപ്യ യദഹം ശീഘ്രമാഗതഃ ॥ ൨,൭.

വീണ്ടും വീട്ടിലെത്തിയ ശേഷം, ഞാൻ ജീവിതം മുഴുവൻ ആ സമ്പത്ത് ആസ്വദിച്ചു. നഗരത്തിലെ ഒരു സുഹൃത്തിനോട് ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നത് ഒറ്റനോട്ടം ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അത്ര വേഗത്തിൽ തിരികെ വന്നത്.

ഏതസ്മാത്കാരണാത്പ്രേതഃ ശീഘ്രഗോഽഹം തു നാമതഃ । രോധക ഉവാച । അഹന്തു ശൂദ്രജാതീയഃ പുരാഭൂവം മുനീശ്വര ॥ ൨,൭.

ഇതുകൊണ്ടാണ് എനിക്ക് 'വേഗത്തിൽ പോകുന്ന പ്രേതം' എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. തടയുന്നവൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഒരിക്കൽ ശൂദ്രജാതിയിൽ ജനിച്ചവനായിരുന്നു, മഹർഷേ.

രാജപ്രസാദാപ്തമഹാശതഗ്രാമാധികാരവാന് । വൃദ്ധൌ മേ പിതരാവാസ്താം ലഘുരേകഃ സഹോദരഃ ॥ ൨,൭.

രാജാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഞാൻ നൂറോളം വലിയ ഗ്രാമങ്ങൾക്ക് അധികാരിയായിരുന്നുവു. വൃദ്ധാവസ്ഥയിൽ എനിക്ക് മാതാപിതാക്കൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ, കൂടാതെ ഒരു ഇളയ സഹോദരനും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ശീഘ്രം സ ച മയാ ഭ്രാതാ ലുബ്ധേനൈകഃ പൃഥക്കൃതഃ । ആപ്തവാന്പരമം ദുഃഖം സോന്നവസ്ത്രവിവര്ജിതഃ ॥ ൨,൭.

എന്റെ ലാഭലോഭം കൊണ്ട് ആ സഹോദരനെ ഞാൻ പിരിച്ചുവിട്ടു. ഉടൻ അവൻ വലിയ ദാരിദ്ര്യത്തിലേക്ക് വീണു, ഭക്ഷണവും വസ്ത്രവും ഇല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ടു.

അദത്താം പിതരൌ ച്ഛന്നം കിഞ്ചിത്കിഞ്ചിത്തു തസ്യ ച । തസ്മൈ പിതൃഭ്യാം യദ്ദത്തമാപ്തേഭ്യസ്തന്മയാ ശ്രുതമ് ॥ ൨,൭.

എന്റെ മാതാപിതാക്കൾ രഹസ്യമായി അവനു കുറച്ചു കൊടുത്തു. അവർക്കു അവൻ നൽകിയതെന്താണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസനീയരായ ആളുകളിൽ നിന്ന് അറിഞ്ഞു.

തത്സര്വം തത്ത്വതോ ജ്ഞാത്വാ പിത്രോ രോധമകാരയമ് । ശൂന്യമന്ദിര ഏകസ്മിന്ബദ്ധ്വാ തു നിഗഡൈര്ദൃഢൈഃ ॥ ൨,൭.

അത് എല്ലാം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം, ഞാൻ എന്റെ മാതാപിതാക്കളെ ഒരു ശൂന്യമായ വീട്ടിൽ ശക്തമായ കെട്ടികളിൽ കെട്ടി തടവിലാക്കി.

തതസ്തൌ ജഹതുഃ പ്രാണാന്ദുഃഖിതൌ വിഷപാനതഃ । സോസൌ ബാലോഽപി ബഭ്രാമ പിതൃഭ്യാം രഹിതോ ദ്വിജ ॥ ൨,൭.

അതിനുശേഷം, ദു:ഖത്തിൽ ആ മാതാപിതാക്കൾ വിഷം കുടിച്ച് ജീവൻ വിട്ടു. അങ്ങനെ മാതാപിതാക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആ ബാലൻ അലയുന്നവനായി.

പുരഃ പത്തനഖര്വാടാന് ഖേടാനപി മൃതഃ ക്ഷുധാ । ഏതസ്മാത്പാതകാദ്വിപ്ര മൃതഃ പ്രേതത്വമാഗതഃ ॥ ൨,൭.

നഗരങ്ങളിലും പട്ടണങ്ങളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും ചെറുപള്ളികളിലും അവൻ വിശപ്പുകൊണ്ട് മരിച്ചു. ഈ പാപം കൊണ്ടാണ്, ബ്രാഹ്മണാ, ഞാൻ മരിച്ച് പ്രേതമായി മാറിയത്.

രുദ്ധൌ തു പിതരൌ യസ്മാന്നാമ്നാഹം രോധകസ്തതഃ । ലേഖക ഉവാച । അഹം വിപ്ര പുരാഭൂവമവന്ത്യാം ദ്വിജസത്തമഃ ॥ ൨,൭.

എന്റെ മാതാപിതാക്കളെ തടവിലാക്കിയതുകൊണ്ടാണ് എനിക്ക് 'തടയുന്നവൻ' എന്ന പേര് വന്നത്. എഴുത്തുകാരൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഒരിക്കൽ അവന്തിയിൽ ജനിച്ച ഒരു ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു, മഹാബ്രാഹ്മണാ.

ഭദ്രസ്യ രാജ്ഞോ ദേവാനാം പൂജനേഽധികൃതോ ഹ്യഹമ് । ബഹ്വ്യസ്തു പ്രതിമാസ്തത്ര ബഭൂവുര്ബഹുനാമികാഃ ॥ ൨,൭.

നല്ല രാജാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഞാൻ ദേവതകളുടെ പൂജയ്ക്ക് നിയുക്തനായിരുന്നു. അവിടെ പല പേരുകളുള്ള അനേകം പ്രതിമകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഹേമ്നസ്തദങ്ഗേഷു ബഹു രത്നജാതം ബഭൂവ ഹ । താസാം മേ കുര്വതഃ പൂജാം പാപാ മതിരജായത ॥ ൨,൭.

ആ പ്രതിമകളിൽ ധാരാളം പൊന്നും പലതരം രത്നങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവയെ പൂജിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ പാപചിന്ത ഉയർന്നു.

അഖിലം തീക്ഷ്ണലോഹേന താസാമങ്ഗം വിശീര്യ ച । ഉല്ലേഖനഞ്ച രത്നാനാം നേത്രാദിഭ്യഃ കൃതം മയാ ॥ ൨,൭.

കൂരമായ ഇരുമ്പുപകരണത്തോടെ ഞാൻ ആ പ്രതിമകളുടെ അവയവങ്ങൾ എല്ലാം തകർത്തു, കണ്ണുകളിൽ നിന്നു തുടങ്ങി രത്നങ്ങൾ എടുത്തു.

തഥാകൃതാന്യഥാങ്ഗാനി പ്രതിമാനാം നിരീക്ഷ്യ ച । നേത്രാണി ച വിരത്നാനി നൃപശ്ചുക്രോധ വഹ്നിവത് ॥ ൨,൭.

അങ്ങനെ പ്രതിമകളുടെ രൂപം മാറ്റി, അവയുടെ രത്നങ്ങളില്ലാത്ത കണ്ണുകളും തകർത്ത ശരീരവും രാജാവ് കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ തീപോലെ കോപിച്ചു.

പ്രതിജജ്ഞേ നൃപഃ പശ്ചാദേഷ ബ്രാഹ്മണപുങ്ഗവഃ । ആഭ്യോ രത്നം സുവര്ണഞ്ച ഹൃതം യേന ഭവിഷ്യതി ॥ ൨,൭.

പിന്നീട് രാജാവ് പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു: 'ഈ പ്രതിമകളിൽ നിന്ന് രത്നവും പൊന്നും മോഷ്ടിച്ചതാരാണോ—ഈ ബ്രാഹ്മണൻ—'

ജ്ഞാതശ്ച സ ഹി മേ വധ്യോ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ । അഹം തത്സകലം ജ്ഞാത്വാ രാത്രാവസിധരോ ഗൃഹമ് ॥ ൨,൭.

'അവനെ കണ്ടെത്തിയാൽ, അവനെ നിർബന്ധമായും കൊല്ലും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.' ഈ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അറിഞ്ഞ ഞാൻ, അന്നിരാത്രി വാളുമായി വീട്ടിൽ കാത്തിരുന്നു.

രാജ്ഞഃ പ്രവിശ്യ രാജാനം പശുമാരമമാരയമ് । ഗൃഹീത്വാഥ മണീന് സ്വര്ണം നിശീഥേഽഹം ഗതോഽന്യതഃ ॥ ൨,൭.

രാജാവിന്റെ അരമനയിൽ കടന്ന്, രാജാവിന്റെ യാഗത്തിനുള്ള മൃഗത്തെ ഞാൻ കൊല്ലുകയും, പിന്നെ രത്നവും പൊന്നും എടുത്ത് അർദ്ധരാത്രിയിൽ മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുകയും ചെയ്തു.

വ്യാഘ്രേണ മഹാതാരണ്യേ നഖടങ്കൈര്വിടങ്കിതഃ । ലേഖനാത്പ്രതിമായാ യന്മയാ ലോഹേന കര്തിതമ് ॥ ൨,൭.

വലിയ കാട്ടിൽ പുലിയുടെ നഖംകൊണ്ട് ഞാനെങ്ങും കുത്തിയതുപോലെ, ഒരു പ്രതിമയുടെ രേഖ ഞാൻ ഇരുമ്പുകൊണ്ട് കൊത്തിയെടുത്തിരുന്നു.

ഏതസ്മാത്പാതകാത്പ്രേതോ ലേഖകോ നാമതോഽസ്മ്യഹമ് । ആസീന്നരകഭോഗാന്തേ നഃ പ്രേതത്വമിദം ദ്വിജ ॥ ൨,൭.

ഈ പാപം കൊണ്ടാണ് ഞാൻ മരിച്ചവരുടെ ലോകത്ത് 'ലേഖകൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. നരകവാസം കഴിഞ്ഞ് ഈ പ്രേതാവസ്ഥ എനിക്ക് ലഭിച്ചു, ദ്വിജനേ.

ബ്രാഹ്മണ ഉവാച । സംജ്ഞാസ്താദൃശ്യ ആഖ്യാതാ യഥൈതാ ഭവതാ ദശാഃ । വദന്ത്വാചാരമാത്രം മേ പ്രേതാ ആഹാരമപ്യുത ॥ ൨,൭.

ബ്രാഹ്മണൻ ചോദിച്ചു: നീ പറഞ്ഞ ഈ പേരുകളും അവസ്ഥകളും, ഇവയെല്ലാം നിന്റെ ആചാരങ്ങൾ മാത്രമാണ് കാണിക്കുന്നത്. പ്രേതന്മാരേ, നിങ്ങൾ എന്താണ് ഭക്ഷണമായി സ്വീകരിക്കുന്നത് എന്നും പറയൂ.

പ്രേതാ ഊചുഃ । വേദമാര്ഗാനുസരണം ലജ്ജാ ധര്മോ ദമഃ ക്ഷമാ । ധൃതിര്ജ്ഞാനം നൈവ യത്ര വയം തത്ര വസാമഹേ ॥ ൨,൭.

പ്രേതന്മാർ പറഞ്ഞു: വേദമാർഗ്ഗം പാലിക്കാത്തിടത്തും, ലജ്ജയില്ലാത്തിടത്തും, ധർമ്മമില്ലാത്തിടത്തും, ആത്മനിയന്ത്രണമില്ലാത്തിടത്തും, ക്ഷമയില്ലാത്തിടത്തും, ധൈര്യവും ജ്ഞാനവും ഇല്ലാത്തിടത്തും, ഞങ്ങൾ താമസിക്കുന്നു.

തസ്യ പീഡാം വപം കുര്മോ നൈവ ശ്രാദ്ധം ന തര്പണമ് । യസ്യ ഗേഹേ തദങ്ഗാത്തു മാംസഞ്ച രുധിരം ക്രമാത് ॥ ൨,൭.

അവന്റെ ശരീരത്തിൽ ഞങ്ങൾ വേദന ഉണ്ടാക്കുന്നു; അവിടെയൊരിക്കലും ശ്രാദ്ധം അല്ലെങ്കിൽ തർപ്പണം നടക്കില്ല. അവന്റെ വീട്ടിലെ അവയവങ്ങളിൽ നിന്നു ക്രമമായി മാംസംയും രക്തവും ഞങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്നു.

ജക്ഷാമശ്ച പിബാമശ്ച ഉക്ത ആചാര ഏഷ നഃ । ശൃണു ചാഹാരമസ്മാകം സര്വലോകവിഗര്ഹിതമ് ॥ ൨,൭.

ഇങ്ങനെ ഞങ്ങൾ തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ആചാരം. ഞങ്ങളുടെ ഭക്ഷണം എന്താണെന്ന് കേൾക്കൂ, ലോകം മുഴുവൻ വെറുക്കുന്നതാണത്.

ദൃഷ്ടസ്ത്വയാ ച കിഞ്ചിദ്വൈ ബ്രൂമോജ്ഞാതം ത്വയാനഘ । വമനം വിഡൂ ദൂഷികാ ച ശ്ലേഷ്മാ മൂത്രാശ്രുണീ തഥാ ॥ ൨,൭.

നീ കണ്ടതും അറിയുന്നതും ഞങ്ങൾ പറയുന്നു, പാപരഹിതനേ: ഛർദ്ദി, മല, അഴുക്ക്, കഫം, മൂത്രം, കണ്ണുനീർ എന്നിവയൊക്കെയാണ്.

ഏതദ്ഭക്ഷ്യഞ്ച പാനഞ്ച മാ പൃച്ഛാതഃ പരം ദ്വിജ । ലജ്ജാ നോ ജായതേ സ്വാമിന്നാഹാരം വദതാം സ്വകമ് ॥ ൨,൭.

ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ഭക്ഷണവും പാനീയവും; അതിനപ്പുറം ചോദിക്കേണ്ട, ദ്വിജനേ. ഞങ്ങളുടെ ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ നമുക്ക് ലജ്ജ തോന്നുന്നു, സ്വാമിനേ.

അജ്ഞാനാസ്താമസാ മന്ദാ കാന്ദിശീകാ വയം വിഭോ । അകസ്മാജ്ജന്മനാം വിപ്ര സ്മൃതിഃ പ്രാപ്താ തു പൌര്വികീ ॥ ൨,൭.

ഞങ്ങൾ അജ്ഞാനികളും മന്ദബുദ്ധികളും ഇരുണ്ട സ്വഭാവമുള്ളവരുമാണ്, പ്രഭുവേ. യാദൃശ്ചികമായി, ബ്രാഹ്മണനേ, മുമ്പത്തെ ജന്മങ്ങളുടെ ഓർമ്മ ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.

വിനീതത്വാവിനീതത്വേ ജാനീമോ നൈവ നഃ പ്രഭോ । ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । ഏവം വദത്സു പ്രേതേഷു തഥാ ശ്രുതവതി ദ്വിജേ ॥ ൨,൭.

വിനയം ഉണ്ട് എന്നോ ഇല്ലെന്നോ ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല, പ്രഭുവേ. ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പ്രേതന്മാർ സംസാരിക്കുമ്പോഴും, ദ്വിജൻ കേൾക്കുമ്പോഴും,