ഗരുഡപുരാണമ്

ബാലോഽപി ഭയസന്ത്രസ്തഃ പിപാസുര്വ്യസുരാപതത് । പുത്രശോകാന്മൃതാ മാതാ കൂപേ പ്രാസ്യ നിജം വപുഃ ॥ ൨,൭.

കുട്ടി ഭയത്താൽ വിറച്ച്, ദാഹംകൊണ്ട് ജീവൻ വിട്ടു വീണു; മകന്റെ ദുഃഖത്തിൽ അമ്മ കിണറ്റിൽ ചാടി ജീവനൊടുക്കി.

ഏതസ്മാത്പാതകാദ്വിപ്ര പ്രേതത്വം പ്രാപ്തവാനഹമ് । സൂച്യഗ്രപ്രായവിവരമുഖഃ പര്വതദേഹവാന് ॥ ൨,൭.

ഈ പാപം കൊണ്ടാണ്, ബ്രാഹ്മണനേ, ഞാൻ പ്രേതാവസ്ഥയിൽ പർവതംപോലെയുള്ള ശരീരവും സൂചിയുടെ അഗ്രംപോലെയുള്ള വായും ഉള്ളവനായി ജനിച്ചത്.

യദ്യപി പ്രാപ്നുയാം ഭക്ഷ്യം ഭക്ഷിതുന്തു ന ശക്യതേ । മയാ ക്ഷുധാനലേനാപി ജ്വലതാസ്യം നികോചിതമ് ॥ ൨,൭.

എനിക്ക് ഭക്ഷണം കിട്ടിയാലും കഴിക്കാൻ കഴിയില്ല; വിശപ്പിന്റെ തീയിൽ വായ് കത്തുന്നുവെങ്കിലും, അത് സൂചിപോലെ അടഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

അത ആസ്യേ തു വിവരം സൂച്യഗ്രേണ സമം മമ । ഏതസ്മാത്കാരണാദ്വിപ്ര നാമ്നാ സൂചീമുഖോഽസ്മ്യഹമ് ॥ ൨,൭.

അതുകൊണ്ടാണ് എന്റെ വായ് സൂചിയുടെ അഗ്രംപോലെയാണു; ഈ കാരണത്താൽ തന്നെ, ബ്രാഹ്മണനേ, എന്നെ സൂചീമുഖൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.

ശീഘ്രഗ ഉവാച । പുരാഹം വൈശ്യജാതീയഃ സാകം സഖ്യാ ച കേനചിത് । വാണിജ്യം കര്തുമഗമം ദേശമന്യം മഹാധനഃ ॥ ൨,൭.

ശീഘ്രഗൻ പറഞ്ഞു: മുമ്പ് ഞാൻ വൈശ്യജാതിയിൽ ജനിച്ചു; ഒരു സുഹൃത്തിനൊപ്പം, വലിയ സമ്പന്നനായി, മറ്റൊരു ദേശത്ത് വ്യാപാരം ചെയ്യാൻ പോയി.

മിത്രം ച മേ ബഹുധനം തസ്യ ലോഭോ മഹാംസ്തതഃ । ജാതോഽപ്യദൃഷ്ടവൈമുഖ്യാന്മേ നഷ്ടം മൂലമപ്യുത ॥ ൨,൭.

എന്റെ സുഹൃത്തിനും ധനം കൂടുതലായിരുന്നു; പക്ഷേ, വലിയ ലാഭലോഭം എനിക്ക് വന്നു; ദുർഭാഗ്യത്താൽ എന്റെ മൂലധനവും നഷ്ടമായി.

തതസ്തസ്മാത്തു നിഷ്ക്രാന്താവാവാം നാവാഥ നിമ്നഗാമ് । മാര്ഗഗാം തര്തുമാരബ്ധൌ ലോഹിതായതി ഭാസ്കരേ ॥ ൨,൭.

അതിനുശേഷം ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു, ഒരു നദിയിൽ കപ്പലിൽ കയറി; സൂര്യൻ ചുവപ്പാകുമ്പോൾ നദി കടക്കാൻ തുടങ്ങി.

സഖാ സ ച മദുത്സങ്ഗേ സുഷ്വാപാധ്വക്ലമാകുലഃ । അഭൂത്തദാതി പാപസ്യ ക്രൂരാ മതിരതീവ മേ ॥ ൨,൭.

സുഹൃത്ത് യാത്രാക്ലേശത്തിൽ ക്ഷീണിച്ച് എന്റെ മടിയിൽ ഉറങ്ങി; അപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ മനസ്സ് പാപംകൊണ്ട് ക്രൂരമായി.

തമുത്സങ്ഗഗതം സൂരേ നഷ്ടേ പൂരേഽക്ഷിപം തദാ । തത്കൃത്യം കുര്വതോ നാവി ലോകൈസ്തു ജ്ഞാതമേവ ന ॥ ൨,൭.

സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചപ്പോൾ, എന്റെ മടിയിൽ കിടന്ന സുഹൃത്തെ ഞാൻ ഇരുട്ടിൽ വെള്ളത്തിൽ തള്ളിയിട്ടു; ഞാൻ അത് ചെയ്യുമ്പോൾ കപ്പലിൽ ആരും കണ്ടില്ല.

തസ്യ യദ്വസ്തു തത്സര്വം മണിമുക്താദികാഞ്ചനമ് । ആദായ ശീഘ്രഗസ്തസ്മാദ്ദേശാത്സ്വഗൃഹമാഗതഃ ॥ ൨,൭.

അവന്റെ എല്ലാ വസ്തുക്കളും—മണികൾ, മുത്തുകൾ, പൊന്നും—എല്ലാം എടുത്ത് ഞാൻ, ശീഘ്രഗൻ, ആ ദേശം വിട്ട് എന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി.

തത്സര്വം സ്വഗൃഹേ മുക്ത്വാ തസ്യ പത്ന്യൈ ന്യവേദയമ് । ദസ്യുഭിര്മേ ഹതോ ഭ്രാതാ ധനമാച്ഛിദ്യ വൈ പഥി ॥ ൨,൭.

അവയെല്ലാം വീട്ടിൽ വെച്ച്, അവന്റെ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ സഹോദരൻ കള്ളന്മാർ വഴി ആക്രമിച്ച്, അവന്റെ ധനം കവർന്നുകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു.'

പ്രജാവതി പ്രദ്രുതോഽഹം മാ രോദീത്യേവമബ്രവമ് । ശോകാര്താ സാപി തത്കാലം മമത്വം ഗൃഹബന്ധുഷു ॥ ൨,൭.

ജനകന്റെ പിടിയിൽ ആകുമ്പോൾ ഞാൻ അവളോട്, 'കരയരുത്' എന്നു പറഞ്ഞു. ആ സമയത്ത്, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ അവൾ വീട്ടിലും ബന്ധുക്കളിലും ഉണ്ടായിരുന്ന മമത മുഴുവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു.

ത്യക്ത്വാ ചാതി പ്രിയാന്പ്രാണാഞ്ജുഹാവാഗ്നൌ യഥാവിധി । തതോ നിഷ്കണ്ടകം തദ്ധി വീക്ഷ്യ ഹൃഷ്ടോ ഗതോ ഗൃഹമ് ॥ ൨,൭.

അവൾ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ജീവൻ പോലും ഉപേക്ഷിച്ച്, യഥാവിധി അഗ്നിയിൽ ആത്മാവിനെ സമർപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം, ആ സ്ഥലം ഇനി തടസ്സമില്ലാത്തതായി കണ്ട ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.

അഭുഞ്ജം സര്വമാഗത്യ യാവജ്ജീവം തു തദ്ധനമ് । മിത്രം പൂരേ ഹി നിഃക്ഷിപ്യ യദഹം ശീഘ്രമാഗതഃ ॥ ൨,൭.

വീണ്ടും വീട്ടിലെത്തിയ ശേഷം, ഞാൻ ജീവിതം മുഴുവൻ ആ സമ്പത്ത് ആസ്വദിച്ചു. നഗരത്തിലെ ഒരു സുഹൃത്തിനോട് ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നത് ഒറ്റനോട്ടം ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അത്ര വേഗത്തിൽ തിരികെ വന്നത്.

ഏതസ്മാത്കാരണാത്പ്രേതഃ ശീഘ്രഗോഽഹം തു നാമതഃ । രോധക ഉവാച । അഹന്തു ശൂദ്രജാതീയഃ പുരാഭൂവം മുനീശ്വര ॥ ൨,൭.

ഇതുകൊണ്ടാണ് എനിക്ക് 'വേഗത്തിൽ പോകുന്ന പ്രേതം' എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. തടയുന്നവൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഒരിക്കൽ ശൂദ്രജാതിയിൽ ജനിച്ചവനായിരുന്നു, മഹർഷേ.

രാജപ്രസാദാപ്തമഹാശതഗ്രാമാധികാരവാന് । വൃദ്ധൌ മേ പിതരാവാസ്താം ലഘുരേകഃ സഹോദരഃ ॥ ൨,൭.

രാജാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഞാൻ നൂറോളം വലിയ ഗ്രാമങ്ങൾക്ക് അധികാരിയായിരുന്നുവു. വൃദ്ധാവസ്ഥയിൽ എനിക്ക് മാതാപിതാക്കൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ, കൂടാതെ ഒരു ഇളയ സഹോദരനും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ശീഘ്രം സ ച മയാ ഭ്രാതാ ലുബ്ധേനൈകഃ പൃഥക്കൃതഃ । ആപ്തവാന്പരമം ദുഃഖം സോന്നവസ്ത്രവിവര്ജിതഃ ॥ ൨,൭.

എന്റെ ലാഭലോഭം കൊണ്ട് ആ സഹോദരനെ ഞാൻ പിരിച്ചുവിട്ടു. ഉടൻ അവൻ വലിയ ദാരിദ്ര്യത്തിലേക്ക് വീണു, ഭക്ഷണവും വസ്ത്രവും ഇല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ടു.

അദത്താം പിതരൌ ച്ഛന്നം കിഞ്ചിത്കിഞ്ചിത്തു തസ്യ ച । തസ്മൈ പിതൃഭ്യാം യദ്ദത്തമാപ്തേഭ്യസ്തന്മയാ ശ്രുതമ് ॥ ൨,൭.

എന്റെ മാതാപിതാക്കൾ രഹസ്യമായി അവനു കുറച്ചു കൊടുത്തു. അവർക്കു അവൻ നൽകിയതെന്താണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസനീയരായ ആളുകളിൽ നിന്ന് അറിഞ്ഞു.

തത്സര്വം തത്ത്വതോ ജ്ഞാത്വാ പിത്രോ രോധമകാരയമ് । ശൂന്യമന്ദിര ഏകസ്മിന്ബദ്ധ്വാ തു നിഗഡൈര്ദൃഢൈഃ ॥ ൨,൭.

അത് എല്ലാം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം, ഞാൻ എന്റെ മാതാപിതാക്കളെ ഒരു ശൂന്യമായ വീട്ടിൽ ശക്തമായ കെട്ടികളിൽ കെട്ടി തടവിലാക്കി.

തതസ്തൌ ജഹതുഃ പ്രാണാന്ദുഃഖിതൌ വിഷപാനതഃ । സോസൌ ബാലോഽപി ബഭ്രാമ പിതൃഭ്യാം രഹിതോ ദ്വിജ ॥ ൨,൭.

അതിനുശേഷം, ദു:ഖത്തിൽ ആ മാതാപിതാക്കൾ വിഷം കുടിച്ച് ജീവൻ വിട്ടു. അങ്ങനെ മാതാപിതാക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആ ബാലൻ അലയുന്നവനായി.

പുരഃ പത്തനഖര്വാടാന് ഖേടാനപി മൃതഃ ക്ഷുധാ । ഏതസ്മാത്പാതകാദ്വിപ്ര മൃതഃ പ്രേതത്വമാഗതഃ ॥ ൨,൭.

നഗരങ്ങളിലും പട്ടണങ്ങളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും ചെറുപള്ളികളിലും അവൻ വിശപ്പുകൊണ്ട് മരിച്ചു. ഈ പാപം കൊണ്ടാണ്, ബ്രാഹ്മണാ, ഞാൻ മരിച്ച് പ്രേതമായി മാറിയത്.

രുദ്ധൌ തു പിതരൌ യസ്മാന്നാമ്നാഹം രോധകസ്തതഃ । ലേഖക ഉവാച । അഹം വിപ്ര പുരാഭൂവമവന്ത്യാം ദ്വിജസത്തമഃ ॥ ൨,൭.

എന്റെ മാതാപിതാക്കളെ തടവിലാക്കിയതുകൊണ്ടാണ് എനിക്ക് 'തടയുന്നവൻ' എന്ന പേര് വന്നത്. എഴുത്തുകാരൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഒരിക്കൽ അവന്തിയിൽ ജനിച്ച ഒരു ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു, മഹാബ്രാഹ്മണാ.

ഭദ്രസ്യ രാജ്ഞോ ദേവാനാം പൂജനേഽധികൃതോ ഹ്യഹമ് । ബഹ്വ്യസ്തു പ്രതിമാസ്തത്ര ബഭൂവുര്ബഹുനാമികാഃ ॥ ൨,൭.

നല്ല രാജാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഞാൻ ദേവതകളുടെ പൂജയ്ക്ക് നിയുക്തനായിരുന്നു. അവിടെ പല പേരുകളുള്ള അനേകം പ്രതിമകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഹേമ്നസ്തദങ്ഗേഷു ബഹു രത്നജാതം ബഭൂവ ഹ । താസാം മേ കുര്വതഃ പൂജാം പാപാ മതിരജായത ॥ ൨,൭.

ആ പ്രതിമകളിൽ ധാരാളം പൊന്നും പലതരം രത്നങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവയെ പൂജിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ പാപചിന്ത ഉയർന്നു.

അഖിലം തീക്ഷ്ണലോഹേന താസാമങ്ഗം വിശീര്യ ച । ഉല്ലേഖനഞ്ച രത്നാനാം നേത്രാദിഭ്യഃ കൃതം മയാ ॥ ൨,൭.

കൂരമായ ഇരുമ്പുപകരണത്തോടെ ഞാൻ ആ പ്രതിമകളുടെ അവയവങ്ങൾ എല്ലാം തകർത്തു, കണ്ണുകളിൽ നിന്നു തുടങ്ങി രത്നങ്ങൾ എടുത്തു.

തഥാകൃതാന്യഥാങ്ഗാനി പ്രതിമാനാം നിരീക്ഷ്യ ച । നേത്രാണി ച വിരത്നാനി നൃപശ്ചുക്രോധ വഹ്നിവത് ॥ ൨,൭.

അങ്ങനെ പ്രതിമകളുടെ രൂപം മാറ്റി, അവയുടെ രത്നങ്ങളില്ലാത്ത കണ്ണുകളും തകർത്ത ശരീരവും രാജാവ് കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ തീപോലെ കോപിച്ചു.

പ്രതിജജ്ഞേ നൃപഃ പശ്ചാദേഷ ബ്രാഹ്മണപുങ്ഗവഃ । ആഭ്യോ രത്നം സുവര്ണഞ്ച ഹൃതം യേന ഭവിഷ്യതി ॥ ൨,൭.

പിന്നീട് രാജാവ് പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു: 'ഈ പ്രതിമകളിൽ നിന്ന് രത്നവും പൊന്നും മോഷ്ടിച്ചതാരാണോ—ഈ ബ്രാഹ്മണൻ—'

ജ്ഞാതശ്ച സ ഹി മേ വധ്യോ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ । അഹം തത്സകലം ജ്ഞാത്വാ രാത്രാവസിധരോ ഗൃഹമ് ॥ ൨,൭.

'അവനെ കണ്ടെത്തിയാൽ, അവനെ നിർബന്ധമായും കൊല്ലും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.' ഈ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അറിഞ്ഞ ഞാൻ, അന്നിരാത്രി വാളുമായി വീട്ടിൽ കാത്തിരുന്നു.

രാജ്ഞഃ പ്രവിശ്യ രാജാനം പശുമാരമമാരയമ് । ഗൃഹീത്വാഥ മണീന് സ്വര്ണം നിശീഥേഽഹം ഗതോഽന്യതഃ ॥ ൨,൭.

രാജാവിന്റെ അരമനയിൽ കടന്ന്, രാജാവിന്റെ യാഗത്തിനുള്ള മൃഗത്തെ ഞാൻ കൊല്ലുകയും, പിന്നെ രത്നവും പൊന്നും എടുത്ത് അർദ്ധരാത്രിയിൽ മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുകയും ചെയ്തു.