ഗരുഡപുരാണമ്

തൃതീയഃ ശീഘ്രഗസ്തുര്യോ രോധകോ ലേഖകഃ പരഃ । ബ്രാഹ്മണ ഉവാച । പ്രേതാനാം കര്മജാതാനാം കുതോ നാമ നിരര്ഥകമ് ॥ ൨,൭.

'മൂന്നാമൻ ശീഘ്രഗൻ, നാലാമൻ രോധകൻ, അഞ്ചാമൻ ലേഖകൻ.' ബ്രാഹ്മണൻ ചോദിച്ചു: 'കർമ്മഫലത്തിൽ ജനിച്ച പ്രേതന്മാർക്ക് പേരുകൾ അർത്ഥമില്ലാത്തതെങ്ങനെ?'

നിരുക്തിമേഷാം നാമ്നാം വൈ പ്രേതാ വദത മാ ചിരമ് । ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । ഏവമുക്താസ്തു വിപ്രേണ പൃഥഗുത്തരമബ്രുവന് ॥ ൨,൭.

'നിങ്ങളുടെ പേരുകളുടെ അർത്ഥം വൈകാതെ വിശദീകരിക്കൂ.' ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണൻ ചോദിച്ചതിനുശേഷം, അവർ ഓരോരുത്തരും വേറേ വേറേ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

പര്യുഷിത ഉവാച । കദാചിച്ഛ്രാദ്ധകാലേ വൈ മയാ വിപ്രോ നിമന്ത്രിതഃ ॥ ൨,൭.

പേരുഷിതൻ പറഞ്ഞു: 'ഒരു പ്രാവശ്യം, ശ്രാദ്ധകാലത്ത് ഞാൻ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ ക്ഷണിച്ചു...'

സ ച കൃത്വാ വിലമ്ബേന വൃദ്ധോ മദ്ഗൃഹമാഗതഃ । അകൃതശ്രാദ്ധകര്മാഹം തം പാകം ഭുക്തവാന് ക്ഷുധാ ॥ ൨,൭.

അവൻ വൈകി വൃദ്ധനായ് എന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി; ഞാൻ ശ്രാദ്ധകർമ്മം ചെയ്യാതെ, വിശപ്പോടെ ആ അന്നം കഴിച്ചു.

അദദാമന്നമാകൃഷ്യ വിപ്രേ പര്യുഷിതം കിയത് । തസ്മാത്പാപാന്മൃതഃ പാപോ യോനിം വൈ കുത്സിതാം ഗതഃ ॥ ൨,൭.

ശേഷം, ഞാൻ ആ ബ്രാഹ്മണനു പഴയ ഭക്ഷണം കൊടുത്തു; ആ പാപം മൂലം ഞാൻ മരിച്ചും, പാപിയായ് ഒരു നിന്ദ്യമായ ജന്മം പ്രാപിച്ചു.

യതഃ പര്യുഷിതം ദത്തം തതഃ പര്യുഷിതഃ സ്മൃതഃ । സൂചീമുഖ ഉവാച । കദാചിദ്ബ്രാഹ്മണീ കാചിത്തീര്ഥം ഭദ്രവടം യയൌ ॥ ൨,൭.

പഴയതായതു നൽകുന്നതുകൊണ്ട് അതിനെ പഴയതെന്നു വിളിക്കുന്നു. സൂചീമുഖൻ പറഞ്ഞു: ഒരിക്കൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണിയമ്മ ഭദ്രവടം എന്ന തീർത്ഥത്തിൽ പോയി.

പഞ്ചവര്ഷസുതാ വൃദ്ധാ പുത്രമാത്രൈകജീവിതാ । അഹം ക്ഷത്ത്രിയദായാദസ്തസ്യാ രോധമകാരിഷമ് ॥ ൨,൭.

അവൾക്ക് അഞ്ചുവയസ്സുള്ള ഒരു മകനായിരുന്നു; അവളുടെ ജീവൻ ആ മകനിൽ മാത്രം ആശ്രയിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു. ഞാൻ, ക്ഷത്രിയവംശജൻ, അവളെ കരയിപ്പിച്ചു.

വനേ തു വിജനേ തത്ര പാപാധ്വഗഗതിം ഗതഃ । തസ്യാഃ സവസ്ത്രം പാഥേയം തത്സൂനോര്വസനാനി ച ॥ ൨,൭.

അങ്ങോട്ട്, ആ പാതിവഴിയിലൊരു കാട്ടിൽ ഞാൻ പാപപാതയിലൂടെ നടന്നു, അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങളും ഭക്ഷണവും മകനിന്റെ വസ്ത്രങ്ങളും എടുത്തു.

ഗൃഹീതാനി മയാ വിപ്ര ശിരസ്യാപീഡ്യ മുഷ്ടിനാ । തൃഷാര്തസ്തത്ക്ഷണം ബാലഃ പാത്രസംസ്ഥം ജലം പിബന് ॥ ൨,൭.

ബ്രാഹ്മണനേ, ഞാൻ അവയെ പിടിച്ചു, അവളുടെ തലയിൽ മുഷ്ടിയാൽ അടിച്ചു; അപ്പോൾ അവളുടെ ദാഹംകൂടിയ മകൻ പാത്രത്തിൽ നിന്നു വെള്ളം കുടിക്കുകയായിരുന്നു.

താവന്മാത്രോദകേ ദേശേ മയാ ഹുങ്കൃത്യ വാരിതഃ । മയാഥ സകലം പീതം ജലം പാത്രാത്തൃഷാവതാ ॥ ൨,൭.

അപ്പോൾ തന്നെ, ആ കുട്ടി വെള്ളത്തിനരികിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അവനെ കയ്യോടെ തള്ളി ഓടിച്ചു; പിന്നെ ദാഹംകൊണ്ട് ഞാൻ ആ പാത്രത്തിലെ മുഴുവൻ വെള്ളവും കുടിച്ചു.

ബാലോഽപി ഭയസന്ത്രസ്തഃ പിപാസുര്വ്യസുരാപതത് । പുത്രശോകാന്മൃതാ മാതാ കൂപേ പ്രാസ്യ നിജം വപുഃ ॥ ൨,൭.

കുട്ടി ഭയത്താൽ വിറച്ച്, ദാഹംകൊണ്ട് ജീവൻ വിട്ടു വീണു; മകന്റെ ദുഃഖത്തിൽ അമ്മ കിണറ്റിൽ ചാടി ജീവനൊടുക്കി.

ഏതസ്മാത്പാതകാദ്വിപ്ര പ്രേതത്വം പ്രാപ്തവാനഹമ് । സൂച്യഗ്രപ്രായവിവരമുഖഃ പര്വതദേഹവാന് ॥ ൨,൭.

ഈ പാപം കൊണ്ടാണ്, ബ്രാഹ്മണനേ, ഞാൻ പ്രേതാവസ്ഥയിൽ പർവതംപോലെയുള്ള ശരീരവും സൂചിയുടെ അഗ്രംപോലെയുള്ള വായും ഉള്ളവനായി ജനിച്ചത്.

യദ്യപി പ്രാപ്നുയാം ഭക്ഷ്യം ഭക്ഷിതുന്തു ന ശക്യതേ । മയാ ക്ഷുധാനലേനാപി ജ്വലതാസ്യം നികോചിതമ് ॥ ൨,൭.

എനിക്ക് ഭക്ഷണം കിട്ടിയാലും കഴിക്കാൻ കഴിയില്ല; വിശപ്പിന്റെ തീയിൽ വായ് കത്തുന്നുവെങ്കിലും, അത് സൂചിപോലെ അടഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

അത ആസ്യേ തു വിവരം സൂച്യഗ്രേണ സമം മമ । ഏതസ്മാത്കാരണാദ്വിപ്ര നാമ്നാ സൂചീമുഖോഽസ്മ്യഹമ് ॥ ൨,൭.

അതുകൊണ്ടാണ് എന്റെ വായ് സൂചിയുടെ അഗ്രംപോലെയാണു; ഈ കാരണത്താൽ തന്നെ, ബ്രാഹ്മണനേ, എന്നെ സൂചീമുഖൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.

ശീഘ്രഗ ഉവാച । പുരാഹം വൈശ്യജാതീയഃ സാകം സഖ്യാ ച കേനചിത് । വാണിജ്യം കര്തുമഗമം ദേശമന്യം മഹാധനഃ ॥ ൨,൭.

ശീഘ്രഗൻ പറഞ്ഞു: മുമ്പ് ഞാൻ വൈശ്യജാതിയിൽ ജനിച്ചു; ഒരു സുഹൃത്തിനൊപ്പം, വലിയ സമ്പന്നനായി, മറ്റൊരു ദേശത്ത് വ്യാപാരം ചെയ്യാൻ പോയി.

മിത്രം ച മേ ബഹുധനം തസ്യ ലോഭോ മഹാംസ്തതഃ । ജാതോഽപ്യദൃഷ്ടവൈമുഖ്യാന്മേ നഷ്ടം മൂലമപ്യുത ॥ ൨,൭.

എന്റെ സുഹൃത്തിനും ധനം കൂടുതലായിരുന്നു; പക്ഷേ, വലിയ ലാഭലോഭം എനിക്ക് വന്നു; ദുർഭാഗ്യത്താൽ എന്റെ മൂലധനവും നഷ്ടമായി.

തതസ്തസ്മാത്തു നിഷ്ക്രാന്താവാവാം നാവാഥ നിമ്നഗാമ് । മാര്ഗഗാം തര്തുമാരബ്ധൌ ലോഹിതായതി ഭാസ്കരേ ॥ ൨,൭.

അതിനുശേഷം ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു, ഒരു നദിയിൽ കപ്പലിൽ കയറി; സൂര്യൻ ചുവപ്പാകുമ്പോൾ നദി കടക്കാൻ തുടങ്ങി.

സഖാ സ ച മദുത്സങ്ഗേ സുഷ്വാപാധ്വക്ലമാകുലഃ । അഭൂത്തദാതി പാപസ്യ ക്രൂരാ മതിരതീവ മേ ॥ ൨,൭.

സുഹൃത്ത് യാത്രാക്ലേശത്തിൽ ക്ഷീണിച്ച് എന്റെ മടിയിൽ ഉറങ്ങി; അപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ മനസ്സ് പാപംകൊണ്ട് ക്രൂരമായി.

തമുത്സങ്ഗഗതം സൂരേ നഷ്ടേ പൂരേഽക്ഷിപം തദാ । തത്കൃത്യം കുര്വതോ നാവി ലോകൈസ്തു ജ്ഞാതമേവ ന ॥ ൨,൭.

സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചപ്പോൾ, എന്റെ മടിയിൽ കിടന്ന സുഹൃത്തെ ഞാൻ ഇരുട്ടിൽ വെള്ളത്തിൽ തള്ളിയിട്ടു; ഞാൻ അത് ചെയ്യുമ്പോൾ കപ്പലിൽ ആരും കണ്ടില്ല.

തസ്യ യദ്വസ്തു തത്സര്വം മണിമുക്താദികാഞ്ചനമ് । ആദായ ശീഘ്രഗസ്തസ്മാദ്ദേശാത്സ്വഗൃഹമാഗതഃ ॥ ൨,൭.

അവന്റെ എല്ലാ വസ്തുക്കളും—മണികൾ, മുത്തുകൾ, പൊന്നും—എല്ലാം എടുത്ത് ഞാൻ, ശീഘ്രഗൻ, ആ ദേശം വിട്ട് എന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി.

തത്സര്വം സ്വഗൃഹേ മുക്ത്വാ തസ്യ പത്ന്യൈ ന്യവേദയമ് । ദസ്യുഭിര്മേ ഹതോ ഭ്രാതാ ധനമാച്ഛിദ്യ വൈ പഥി ॥ ൨,൭.

അവയെല്ലാം വീട്ടിൽ വെച്ച്, അവന്റെ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ സഹോദരൻ കള്ളന്മാർ വഴി ആക്രമിച്ച്, അവന്റെ ധനം കവർന്നുകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു.'

പ്രജാവതി പ്രദ്രുതോഽഹം മാ രോദീത്യേവമബ്രവമ് । ശോകാര്താ സാപി തത്കാലം മമത്വം ഗൃഹബന്ധുഷു ॥ ൨,൭.

ജനകന്റെ പിടിയിൽ ആകുമ്പോൾ ഞാൻ അവളോട്, 'കരയരുത്' എന്നു പറഞ്ഞു. ആ സമയത്ത്, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ അവൾ വീട്ടിലും ബന്ധുക്കളിലും ഉണ്ടായിരുന്ന മമത മുഴുവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു.

ത്യക്ത്വാ ചാതി പ്രിയാന്പ്രാണാഞ്ജുഹാവാഗ്നൌ യഥാവിധി । തതോ നിഷ്കണ്ടകം തദ്ധി വീക്ഷ്യ ഹൃഷ്ടോ ഗതോ ഗൃഹമ് ॥ ൨,൭.

അവൾ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ജീവൻ പോലും ഉപേക്ഷിച്ച്, യഥാവിധി അഗ്നിയിൽ ആത്മാവിനെ സമർപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം, ആ സ്ഥലം ഇനി തടസ്സമില്ലാത്തതായി കണ്ട ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.

അഭുഞ്ജം സര്വമാഗത്യ യാവജ്ജീവം തു തദ്ധനമ് । മിത്രം പൂരേ ഹി നിഃക്ഷിപ്യ യദഹം ശീഘ്രമാഗതഃ ॥ ൨,൭.

വീണ്ടും വീട്ടിലെത്തിയ ശേഷം, ഞാൻ ജീവിതം മുഴുവൻ ആ സമ്പത്ത് ആസ്വദിച്ചു. നഗരത്തിലെ ഒരു സുഹൃത്തിനോട് ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നത് ഒറ്റനോട്ടം ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അത്ര വേഗത്തിൽ തിരികെ വന്നത്.

ഏതസ്മാത്കാരണാത്പ്രേതഃ ശീഘ്രഗോഽഹം തു നാമതഃ । രോധക ഉവാച । അഹന്തു ശൂദ്രജാതീയഃ പുരാഭൂവം മുനീശ്വര ॥ ൨,൭.

ഇതുകൊണ്ടാണ് എനിക്ക് 'വേഗത്തിൽ പോകുന്ന പ്രേതം' എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. തടയുന്നവൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഒരിക്കൽ ശൂദ്രജാതിയിൽ ജനിച്ചവനായിരുന്നു, മഹർഷേ.

രാജപ്രസാദാപ്തമഹാശതഗ്രാമാധികാരവാന് । വൃദ്ധൌ മേ പിതരാവാസ്താം ലഘുരേകഃ സഹോദരഃ ॥ ൨,൭.

രാജാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഞാൻ നൂറോളം വലിയ ഗ്രാമങ്ങൾക്ക് അധികാരിയായിരുന്നുവു. വൃദ്ധാവസ്ഥയിൽ എനിക്ക് മാതാപിതാക്കൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ, കൂടാതെ ഒരു ഇളയ സഹോദരനും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ശീഘ്രം സ ച മയാ ഭ്രാതാ ലുബ്ധേനൈകഃ പൃഥക്കൃതഃ । ആപ്തവാന്പരമം ദുഃഖം സോന്നവസ്ത്രവിവര്ജിതഃ ॥ ൨,൭.

എന്റെ ലാഭലോഭം കൊണ്ട് ആ സഹോദരനെ ഞാൻ പിരിച്ചുവിട്ടു. ഉടൻ അവൻ വലിയ ദാരിദ്ര്യത്തിലേക്ക് വീണു, ഭക്ഷണവും വസ്ത്രവും ഇല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ടു.

അദത്താം പിതരൌ ച്ഛന്നം കിഞ്ചിത്കിഞ്ചിത്തു തസ്യ ച । തസ്മൈ പിതൃഭ്യാം യദ്ദത്തമാപ്തേഭ്യസ്തന്മയാ ശ്രുതമ് ॥ ൨,൭.

എന്റെ മാതാപിതാക്കൾ രഹസ്യമായി അവനു കുറച്ചു കൊടുത്തു. അവർക്കു അവൻ നൽകിയതെന്താണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസനീയരായ ആളുകളിൽ നിന്ന് അറിഞ്ഞു.

തത്സര്വം തത്ത്വതോ ജ്ഞാത്വാ പിത്രോ രോധമകാരയമ് । ശൂന്യമന്ദിര ഏകസ്മിന്ബദ്ധ്വാ തു നിഗഡൈര്ദൃഢൈഃ ॥ ൨,൭.

അത് എല്ലാം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം, ഞാൻ എന്റെ മാതാപിതാക്കളെ ഒരു ശൂന്യമായ വീട്ടിൽ ശക്തമായ കെട്ടികളിൽ കെട്ടി തടവിലാക്കി.