ഗരുഡപുരാണമ്

ഏഷ്ടവ്യാ ബഹവഃ പുത്രാ യദ്യേകോഽപി ഗയാം വ്രജേത് । യജേത വാശ്വമേധേന നീലം വാ വൃഷമുത്സൃജേത് ॥ ൨,൬.

അനേകം മക്കളെ ആഗ്രഹിക്കണം; ഒരുവൻ പോലും ഗയയിലേക്കു പോയാലോ, അശ്വമേധയാഗം ചെയ്താലോ, നീലകാളയെ വിട്ടയച്ചാലോ അതിന് വലിയ പുണ്യമാണ്.

ബ്രഹ്മഹത്യാദിപാപാനി ജ്ഞാനാജ്ഞാനകൃതാനി ച । നീലോദ്വാഹേന ശുധ്യേത്തു സമുദ്രപ്ലവനേന വാ ॥ ൨,൬.

ബ്രാഹ്മണഹത്യ പോലുള്ള പാപങ്ങൾ, അറിയാമോ അറിയാതെയോ ചെയ്തവ, നീലകാളയെ വിട്ടയച്ചാലോ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയാലോ ശുദ്ധിയാകും.

ഏകാദശാഹേ രാജേന്ദ്ര യസ്യ നോത്സൂജ്യതേ വൃഷഃ । പ്രേതത്വം നിശ്ചലം തസ്യ കൃതൈഃ ശ്രാദ്ധൈസ്തു കിം ഭവേത് ॥ ൨,൬.

രാജേന്ദ്രാ, പതിനൊന്നാം ദിവസം കാളയെ വിട്ടയക്കാത്തവർക്കു പ്രേതാവസ്ഥ ഉറപ്പാണ്; അങ്ങനെയുള്ളവർക്കു ചെയ്ത ശ്രാദ്ധങ്ങൾ有什么 പ്രയോജനമുണ്ട്?

യഥാകഥഞ്ചിത്കര്തവ്യസ്തീര്ഥേ വാ പത്തനേഽഥ വാ । വൃഷയജ്ഞൈഃ പ്രമുച്യതേ നാന്യഥാ സാധനൈഃ ഖഗ ॥ ൨,൬.

എന്തു വിധത്തിലായാലും, തീർത്ഥത്തിൽ ആകട്ടെ നഗരത്തിൽ ആകട്ടെ, ഈ കാളയാഗം നടത്തുമ്പോഴാണ് മോചനം ലഭിക്കുന്നത്, പക്ഷേ മറ്റെന്തു മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെയും അതു സാധ്യമല്ല, പക്ഷി.

വൃഷഭം പഞ്ചകല്യാണം യുവാനം കൃഷ്ണകംബലമ് । ഗോയൂഥമധ്യേ നിതരാം വിചരന്തം വിധാനതഃ ॥ ൨,൬.

അഞ്ച് ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ള, യുവാവായ, കറുത്ത തൊലിയുള്ള, പശുക്കളുടെ കൂട്ടത്തിൽ നന്നായി നടക്കുന്ന കാളയാണ് വിധിപ്രകാരം തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടത്.

ചതസൃഭിര്വത്സകാഭിര്ദ്വാഭ്യാഞ്ചൈവൈകയാ ഖഗ । വിവാഹ്യ മങ്ഗലദ്രവ്യൈര്മന്ത്രവത്തം സമുത്സൃജേത് ॥ ൨,൬.

നാലോ, രണ്ടോ, ഒന്നോ കിടാവുകളോടൊപ്പം, മംഗളവസ്തുക്കളുപയോഗിച്ച് കല്യാണം കഴിപ്പിച്ച്, മന്ത്രങ്ങളോടെ അതിനെ വിട്ടയക്കണം.

ഇഹ രതീതി ഷഡൃഗ്ഭിര്ഹേമം കുര്യാദ്വിഭാവസോഃ । കാര്തിക്യാം മാഘവൈശാഖ്യാം സംക്രമേ പാതപര്വസു ॥ ൨,൬.

'ഇഹ രതി' എന്ന ആറു ഋക് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, കാർത്തിക, മാഘം, വൈശാഖം മാസങ്ങളിൽ, സംക്രമം അല്ലെങ്കിൽ ഗ്രഹണദിവസങ്ങളിൽ, അഗ്നിയുടെ സ്വർണ്ണപ്രതിമ നിർമ്മിക്കണം.

തീര്ഥേ പിത്ര്യേക്ഷയാഹേ ച വിശേഷേണ പ്രശസ്യതേ । ലോഹിതോ യസ്തു വര്ണേന മുഖേ പുച്ഛേ ച പാണ്ഡുരഃ ॥ ൨,൬.

തീർത്ഥത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ പിതൃദിവസത്തിൽ ഈ ചടങ്ങ് പ്രത്യേകിച്ച് പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു; ചുവപ്പുനിറം, വായിലും വാലിലും വെള്ള നിറമുള്ള കാളയാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം.

പീതഃ ഖുരവിഷാണേഷു സ നീലോ വൃഷ ഉച്യതേ । ശ്വേതവര്ണോ ഭവേദ്വിപ്രോ ലോഹിതഃ ക്ഷത്ത്ര ഉച്യതേ ॥ ൨,൬.

കുരുക്കളിലും കൊമ്പുകളിലും മഞ്ഞനിറം, ശരീരത്തിൽ നീലനിറം ഉള്ള കാളയാണ് 'വൃഷഭം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്; വെള്ള നിറമുള്ളത് ബ്രാഹ്മണർക്കായി, ചുവപ്പുനിറം ഉള്ളത് ക്ഷത്രിയർക്കായി ഉചിതം.

പീതവര്ണോ ഭവേദ്വൈശ്യഃ ശൂദ്രഃ കൃഷ്ണഃ സ്മൃതോ ബുധൈഃ । യഥാവര്ണം സമുദ്ദിഷ്ടോ വര്ണേഷു ബ്രാഹ്മണാദിഷു ॥ ൨,൬.

മഞ്ഞനിറം ഉള്ളത് വൈശ്യർക്കായി, കറുത്തത് ബുദ്ധിമാൻമാർ ശൂദ്രർക്കായി എന്ന് പറയുന്നു; ഇങ്ങനെ, വർണ്ണം അനുസരിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ തുടങ്ങി എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങൾക്കും നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

അഥ വാ രക്തവര്ണസ്തു സര്വേഷാമേവ ശസ്യതേ । പിതാ പിതാമഹശ്ചൈവ തഥൈവ പ്രപിതാമഹഃ ॥ ൨,൬.

അല്ലെങ്കിൽ, ചുവപ്പുനിറമുള്ള കാളയെ എല്ലാവർക്കും ഉത്തമമെന്നു പുകഴ്ത്തുന്നു; അച്ഛനും, അപ്പൂപ്പനും, അപ്പൂപ്പന്റെ അച്ഛനും ഒരുപോലെ.

ആശാസതേ സുതം ജാതം വൃഷോത്സര്ഗം കരിഷ്യതി । ധര്മസ്ത്വം വൃഷരൂപേണ ജഗദാനന്ദദായകഃ ॥ ൨,൬.

കുട്ടി ജനിച്ചാൽ വൃഷോത്സർഗം നടത്തുമെന്ന് അവർ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു; നീ തന്നെയാണ് വൃഷഭരൂപിയായ ധർമ്മം, ലോകത്തിന് ആനന്ദം നൽകുന്നവൻ.

അഷ്ടമൂര്തേരധിഷ്ഠാനമതഃ ശാന്തിം പ്രയച്ഛ മേ । ഗങ്ഗായമുനയോഃ പേയമന്തര്വേദി തൃണം ചര ॥ ൨,൬.

എട്ടു രൂപങ്ങളുള്ളവന്റെ വാസസ്ഥലമായ നീ, അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ശാന്തി നൽകണം; ഗംഗയും യമുനയും നദികളിലെ വെള്ളം കുടിച്ച്, യാഗശാലയ്ക്കുള്ളിൽ പുല്ല് മേയണം.

ധര്മരാജസ്യ പുരതോ വാച്യം മേ സുകൃതം വൃഷ । ദക്ഷിണാംസേ ത്രിശൂലാങ്കം വാമോരൌ ചക്രചിഹ്നിതമ് ॥ ൨,൬.

ധർമ്മരാജാവിന്റെ മുമ്പിൽ, എന്റെ നല്ല പ്രവൃത്തികൾ നീ പറഞ്ഞുതരണം, കാളേ; നിന്റെ വലതുചുമലിൽ ത്രിശൂലത്തിന്റെ അടയാളവും ഇടതുകാലിൽ ചക്രത്തിന്റെ ചിഹ്നവും ഉണ്ട്.

ഇതി സംപ്രാര്ഥ്യ വൃഷഭം ഗന്ധപുഷ്പാക്ഷതാദിഭിഃ । വൃഷം തത്സതരീയുക്തം പൂജയിത്വാ സമുത്സൃജേത് ॥ ൨,൬.

ഇങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിച്ച്, സുഗന്ധം, പുഷ്പം, അക്ഷത എന്നിവകൊണ്ട് കാളയെ പൂജിച്ച്, പശുവിനൊപ്പം കെട്ടിയ കാളയെ ആദരപൂർവ്വം വിട്ടയക്കണം.

തസ്മാദ്രാജന് വിധാനേന വൃഷോത്സര്ഗം സമാചര । ബഹുസാധനയുക്തസ്യ നാന്യഥാ സദ്ഗതിസ്തവ ॥ ൨,൬.

അതുകൊണ്ട്, രാജാവേ, വിധിപ്രകാരം വൃഷോത്സർഗം നിർവഹിക്കണം; ധനസമ്പന്നനായവർക്കു നല്ല ഗതിക്ക് മറ്റൊരു മാർഗ്ഗമില്ല.

ആസീത്ത്രേതായുഗേ പൂര്വം വിദേഹനഗരേ നൃപ । ബ്രാഹ്മണോ ധര്മവത്സേതി സ്വകര്മനിരതഃ സുധീഃ ॥ ൨,൬.

ത്രേതായുഗത്തിൽ, വിഡേഹനഗരിയിൽ, ധർമ്മവത് എന്ന പേരുള്ള, തന്റെ കര്‍മ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ബുദ്ധിമാൻ ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.

വിഷ്ണുഭക്തോഽതിതേജസ്വീ യഥാലാഭേന തുഷ്ടികൃത് । പിതൃപര്വണി സംപ്രാപ്തേ കുശാര്യോ കാനനം യയൌ ॥ ൨,൬.

വിഷ്ണുഭക്തനും മഹാതേജസ്സും, ലഭിക്കുന്നതിൽ തൃപ്തനായവനും ആയിരുന്ന അവൻ, പിതൃകർമ്മദിവസം വന്നപ്പോൾ ദർഭയും പലയിലയും ശേഖരിക്കാൻ കാടിലേക്ക് പോയി.

അടന്നിതസ്തതസ്തത്ര ചിന്വന് കുശപലാശകമ് । സഹസോപേത്യ പുരുഷാശ്ചാത്വാരശ്ചാരുദര്ശനാഃ ॥ ൨,൬.

അവിടെ അവൻ ഇങ്ങും അങ്ങും തിരിഞ്ഞു ദർഭയും പലയിലയും ശേഖരിക്കുമ്പോൾ, അപ്രത്യക്ഷമായി ഭയാനകമായ രൂപമുള്ള നാലു പുരുഷന്മാർ അവന്റെ അടുത്തെത്തി.

വിഭ്രാന്തമനസം ഗൃഹ്യ പ്രത്യഗ്ജഗ്മുര്വിഹായസാ । ബഹുവൃക്ഷസമാകീര്ണം ഗിരിദുര്ഗഭയാനകമ് ॥ ൨,൬.

ഭ്രമിച്ച മനസ്സോടെ അവനെ പിടിച്ചു, ആകാശമാർഗ്ഗം പടിഞ്ഞാറോട്ട് കൊണ്ടുപോയി; അനേകം മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞു, മലകളും ഭയാനകതയും ഉള്ള കാടിലേക്ക്.

വനാദ്വനാന്തരം നിന്യുര്നദീനദസമാകുലമ് । സ തത്ര നഗരം രാജന് ദദര്ശ ബഹുവിസ്തരമ് ॥ ൨,൬.

അവർ അവനെ ഒരു കാട്ടിൽ നിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേക്ക്, നദികളും പുഴകളും നിറഞ്ഞ പ്രദേശങ്ങളിലൂടെ കൊണ്ടുപോയി; അവിടെ, രാജാവേ, വലിയ വിസ്തൃതിയുള്ള ഒരു നഗരം അവൻ കണ്ടു.

ഗോപുരദ്വാരരചിതം സൌധപ്രാസാദമണ്ഡിതമ് । ചത്വരാപണപണ്യാദിനരനാരീസമാകുലമ് ॥ ൨,൬.

ഗോപുരങ്ങളാലും ദ്വാരങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, കൊട്ടാരങ്ങളും ഭവനങ്ങളും കൊണ്ട് ഭംഗിയാർന്ന, ചത്വരങ്ങളും ചന്തകളും വ്യാപാരികളും പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും നിറഞ്ഞ ഒരു നഗരം അവിടെ കാണാം.

തൂര്യദ്വന്ദ്വാഭിനിര്ഘോഷവീണാപടഹനാദിതമ് । കാംശ്ചിത്ക്ഷുധാര്ദിതാന്ദീനാന്മലിനാന്വിഗതൌജസഃ ॥ ൨,൬.

വാദ്യജോഡികളുടെ മുഴക്കം, വീണയും മൃദംഗവും മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു അവിടം. അതിനകത്ത് ചിലർ വിശപ്പാൽ കഷ്ടപ്പെടുന്നവരും, ദു:ഖിതരുമായ മലിനരൂപികളും ശക്തിയില്ലാത്തവരുമായിരുന്നു.

തതോഽതിതുഷ്ടാന്മലിനാന്വസ്ത്രഖണ്ഡസമാവൃതാന് । അഗ്രതോ ഹൃഷ്ടപുഷ്ടാംശ്ച സ്വര്ണവസ്ത്രോപശോഭിതാന് ॥ ൨,൬.

അതിനുശേഷം, വളരെ സന്തുഷ്ടരായ, പഴയ വസ്ത്രം ധരിച്ചവരെയും, മുമ്പിൽ സന്തോഷത്തോടും ആരോഗ്യമോടും കൂടിയ, പൊന്നും വിലയേറിയ വസ്തുക്കളും ധരിച്ചവരെയും അവൻ കണ്ടു.

തതോഽപി സുരസംകാശാന്സ ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മിതോഽഭവത് । കിം സ്വപ്ന ഉത മായാ വൈ മദീയോ മാനസോ ഭ്രമഃ ॥ ൨,൬.

അതിനപ്പുറം, ദേവന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവരെ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു: 'ഇത് സ്വപ്നമാണോ, മായയാണോ, അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ മനസ്സിന്റെ ഭ്രമമാണോ?' എന്ന് ചിന്തിച്ചു.

സന്ദിഹാനം ദ്വിജം നിന്യുഃ പുരുഷാ രാജസന്നിധിമ് । സതദ്ദദര്ശ വിപ്രസ്തു സ്വര്ണപ്രാസാദമന്ദിരേ ॥ ൨,൬.

അവൻ സംശയത്തോടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ചിലർ ആ ബ്രാഹ്മണനെ രാജാവിന്റെ സന്നിധിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ ആ ബ്രാഹ്മണൻ പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു കൊട്ടാരം കണ്ടു.

സിംഹാസനംമഹാദിവ്യം ഛത്രചാമരവീജിതമ് । തത്രോപ വിഷ്ടം രാജാനം കിരീടകനകോജ്ജ്വലമ് ॥ ൨,൬.

വലിയ ദിവ്യമായ സിംഹാസനം, കുടയും ചാമരവും വീശുന്നവയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ പൊന്നുപൊലിഞ്ഞ കിരീടം ധരിച്ച രാജാവു ഇരുന്നിരുന്നു.

മഹത്യാ ച ശ്രിയാ യുക്തം സ്തൂയമാനം സുവന്ദിഭിഃ । രാജാപി ദൃഷ്ട്വാ തം വിപ്രം പ്രത്യുത്ഥായ കൃതാഞ്ജലിഃ ॥ ൨,൬.

വലിയ ഐശ്വര്യത്തോടെ, മികച്ച വന്ദികൾ വാഴ്ത്തുന്ന രാജാവിനെ അവിടെ കണ്ടു. രാജാവു ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റ് കൈകൂപ്പി ആദരവോടെ വരവേറ്റു.

പൂജയാമാസ വിധിവന്മധുപര്കാസ നാദിഭിഃ । സന്തുഷ്ടമനസം ദേവമസ്തൌഷീത്പരയാ മുദാ ॥ ൨,൬.

ഉചിതമായ രീതിയിൽ, മധുപർകാദി അർപ്പണങ്ങൾ നൽകി അവനെ ആദരിച്ചു. മനസ്സിൽ തൃപ്തിയോടെ, ആ ദേവനെ പരമാനന്ദത്തോടെ സ്തുതിച്ചു.