ഗരുഡപുരാണമ്

പിതാമഹീഭിഃ സാപിണ്ഡ്യം തഥാ മാതാമഹൈഃ സഹ । ഉക്തം ഭര്ത്രാപി സാപിണ്ഡ്യം സ്ത്രിയാ വേഷയഭേദതഃ ॥ ൨,൫.

പിതാമഹിമാരോടും മാതാമഹന്മാരോടും സപിണ്ഡ്യം ഉണ്ടെന്നു പറയുന്നു; അങ്ങനെ തന്നെ, വേഷഭേദം അനുസരിച്ച് ഭാര്യക്കും ഭർത്താവിനും സപിണ്ഡ്യം ഉണ്ടെന്നും പറയുന്നു.

നവശ്രാദ്ധസ്യ തേ കാലം വക്ഷ്യാമി ശൃണു കാശ്യപ । മരണാഹ്നി മൃതിസ്ഥാനേ ശ്രാദ്ധം പക്ഷിന്പ്രകല്പയേത് ॥ ൨,൫.

നവശ്രാദ്ധത്തിന്റെ സമയങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം, കാശ്യപാ, കേൾക്കൂ. മരണദിനത്തിൽ, മരണസ്ഥലത്ത് തന്നെ ശ്രാദ്ധം നടത്തണം, പക്ഷീ.

ദ്വിതീയഞ്ച തതോ മാര്ഗേ വിശ്രാമോ യത്ര കാരിതഃ । തതഃ സഞ്ചയനസ്ഥാനേ തൃതീയം ശ്രാദ്ധമുച്യതേ ॥ ൨,൫.

അടുത്തത്, യാത്രയിൽ വിശ്രമിച്ച സ്ഥലത്ത് രണ്ടാമത്തെ ശ്രാദ്ധം നടത്തണം; പിന്നെ, അസ്ഥികൾ ശേഖരിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് മൂന്നാമത്തെ ശ്രാദ്ധം നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

പഞ്ചമേ സപ്തമേ തദ്വദഷ്ടമേ നവമേ തഥാ । ദശമൈകാദശേ ചൈവ നവ ശ്രാദ്ധാനി വൈ ഖഗ ॥ ൨,൫.

അഞ്ചാം, ഏഴാം, എട്ടാം, ഒൻപതാം, പത്താം, പതിനൊന്നാം ദിവസങ്ങളിലും അങ്ങനെ തന്നെ, ഒമ്പത് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ നടത്തണം, ഖഗാ.

ശ്രാദ്ധാനി നവ ചൈതാനി തൃതീയാ ഷോഡശീ സ്മൃതാ । ഏകോദ്ദിഷ്ടവിധാനേന കാര്യാണി മനുജൈസ്തഥാ ॥ ൨,൫.

ഈ ഒമ്പത് ശ്രാദ്ധങ്ങളിൽ മൂന്നാമത്തേത് പതിനാറാമത്തേതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; ഇവയെല്ലാം ഏകോദിഷ്ടവിധിയനുസരിച്ച് മനുഷ്യർ ചെയ്യണം.

പ്രഥമേഽഹ്നി തൃതീയേ വാ പഞ്ചമേ സപ്തമേ തഥാ । നവമൈകാദശേ ചൈവ നവശ്രാദ്ധം പ്രകീര്തിതമ് ॥ ൨,൫.

ഒന്നാം, മൂന്നാം, അഞ്ചാം, ഏഴാം, ഒൻപതാം, പതിനൊന്നാം ദിവസങ്ങളിൽ നവശ്രാദ്ധം നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഉച്യന്തേ ഷഡിമാനീഹ നവ സ്യുരപി യാഗേതഃ । ഉക്താനി തേ മയാ താനി ഋഷീണാം മതഭേദതഃ ॥ ൨,൫.

ഇവിടെ ആറു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ പറയപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ ആഗ്രഹം അനുസരിച്ച് ഒമ്പതും ചെയ്യാം; ഈ വ്യത്യാസങ്ങൾ മഹർഷിമാരുടെ അഭിപ്രായപ്രകാരം ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

രൂഢിപക്ഷോ മമാഭീഷ്ടോ യോഗഃ കൈശ്ചിദിഹേഷ്യതേ । ആദ്യേ ദ്വിതീയേ ദാതവ്യസ്തഥൈവൈകം പവിത്രകമ് ॥ ൨,൫.

രൂഢിപക്ഷം തന്നെയാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം, ചിലർ യോഗപദ്ധതിയും ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ആദ്യവും രണ്ടാം ദിവസവും ഒരു ശുദ്ധവസ്ത്രം കൂടി നൽകണം.

പ്രേതായ പിണ്ഡോ ദാതവ്യോ ഭുക്തവത്സു ദ്വിജാതിഷു । പ്രശ്രസ്തത്രാഭിരണ്യേതി യജമാനദ്വിജന്മനാ ॥ ൨,൫.

ദ്വിജന്മാർ ഭക്ഷിച്ചതിന് ശേഷം, പ്രേതത്തിന് പിണ്ഡം അർപ്പിക്കണം; അവിടെ യജമാനും ദ്വിജന്മാരും 'ശ്രേഷ്ഠമായി നൽകിയിരിക്കുന്നു' എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കണം.

അക്ഷയ്യമമുകസ്യേതി വക്തവ്യം വിരതൌ തഥാ । ഏകോദ്ദിഷ്ടം മേ നിബോധ ചേത്ഥമാവത്സരം സ്മൃതമ് ॥ ൨,൫.

'ഇത് പ്രേതത്തിന് ക്ഷയമില്ലാത്തതാണ്' എന്നും, ഉപവാസം ചെയ്യുന്നപ്പോൾ അങ്ങനെ തന്നെ പറയണം; ഏകോദിഷ്ടം ഒരു വർഷം ഇങ്ങനെ നടത്തണമെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

സപിണ്ഡീകരണാദൂര്ധ്വം യാനി ശ്രാദ്ധാനി ഷോഡശ । ഏകോദ്ദിഷ്ടവിധാനേന ചരേദ്വാ പാര്വണാദൃതേ ॥ ൨,൫.

സപിണ്ഡീകരണത്തിന് ശേഷം പതിനാറു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ഏകോദിഷ്ടവിധിയനുസരിച്ച് നടത്തണം, പാർവണശ്രാദ്ധം ഒഴികെ.

പ്രത്യബ്ദം യോ യഥാ കുര്യാത്തഥാ കുര്യാത്സ താന്യപി । ഏകാദശേ ദ്വാദശേഽഹ്നി പ്രേതോ ഭുങ്ക്തേ ദിനദ്വയമ് ॥ ൨,൫.

പ്രതിവർഷം ചെയ്യുന്നതുപോലെ ഇവയും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം; പതിനൊന്നാം, പന്ത്രണ്ടാം ദിവസങ്ങളിൽ പ്രേതം രണ്ടുദിവസവും അനുഭവിക്കുന്നു.

യോഷിതഃ പുരുഷസ്യാപി പിണ്ഡം പ്രേതേതി നിര്വപേത് । സാപിണ്ഡ്യേ തു കൃതേ തസ്യ പ്രേതശബ്ദോ നിവര്തതേ ॥ ൨,൫.

സ്ത്രീയ്ക്കും പുരുഷനു പോലെ തന്നെ പ്രേതത്തിന് പിണ്ഡം അർപ്പിക്കണം; എന്നാൽ സപിണ്ഡ്യം ചെയ്താൽ അവളെ ഇനി 'പ്രേതം' എന്ന് വിളിക്കേണ്ടതില്ല.

ദീപദാനം പ്രകര്തവ്യമാവര്ഷന്തു ഗൃഹാദ്ബഹിഃ । അന്നം ദീപോ ജലം വസ്ത്രമന്യദ്വാദീയതേ ച യത് ॥ ൨,൫.

മഴക്കാലത്ത് വീടിന് പുറത്തു വിളക്കുകൾ കൊടുക്കണം. അപ്പം, വിളക്ക്, വെള്ളം, വസ്ത്രം, മറ്റെന്തെങ്കിലും ദാനം ചെയ്താൽ അതും നല്ലതാണ്.

തൃപ്തിദം പ്രേതശബ്ദേന സപിണ്ഡീകരണാവധി । അബ്ദകൃത്യം മയോക്തന്തേ സമാസാദ്വിനതാസുത ॥ ൨,൫.

സപിണ്ഡീകരണം പൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ 'പ്രേതം' എന്ന പേരിൽ തൃപ്തി നൽകുന്ന ദാനം തന്നെയാണ് വാർഷിക കർമ്മം എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത്, വിനതയുടെ മകനേ.

വൈവസ്വതഗൃഹേ യാനം യഥാ തത്തു നിബോധമേഃ । ത്രയോദശേഽഹ്നി ശ്രവണാകര്മണോനന്തരന്തു സഃ ॥ ൨,൫.

വൈവസ്വതന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്ര എങ്ങനെ നടക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ പറയാം; പതിമൂന്നാം ദിവസം ശ്രവണകർമ്മം കഴിഞ്ഞ ഉടൻ ആ യാത്ര നടക്കുന്നു.

ത്വഗ്ഗൃഹീതാഹിവത്താര്ക്ഷ്യ ഗൃഹീതോ യമകിങ്കരൈഃ । തസ്മിന്മാര്ഗേ വ്രജത്യേകോ ഗൃഹീത ഇവ മര്കടഃ ॥ ൨,൫.

താർക്ഷ്യാ, ത്വക്ക് പിടിച്ച പാമ്പുപോലെയും, യമന്റെ ദൂതന്മാർ പിടിച്ച കുരങ്ങുപോലെയും, അവൻ ആ വഴിയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകുന്നു.

വായ്വഗ്രസാരിവദ്രൂപം ദേഹമന്യത്പ്രപദ്യതേ । തത്പിണ്ഡജം പാതനാര്ഥമന്യത്തു പിതൃസമ്ഭവമ് ॥ ൨,൫.

വായുവോ സാരിവയോ പോലുള്ള മറ്റൊരു ശരീരം അവൻ പ്രാപിക്കുന്നു; പിണ്ഡത്തിൽ നിന്നുള്ളത് കഷ്ടം അനുഭവിക്കാനാണ്, മറ്റൊന്ന് പിതാക്കന്മാരിൽ നിന്നാണ്.

തത്പ്രമാണവയോഽവസ്ഥാസംസ്ഥാനാം പ്രഗ്ഭവോ യഥാ । ഷഡശീതി സഹസ്രാണി യോജനാനാം പ്രമാണതഃ ॥ ൨,൫.

ആ ശരീരത്തിന്റെ വലിപ്പം, പ്രായം, അവസ്ഥ, രൂപം ഇവ ഇങ്ങനെയാണ്: എൺപത്താറായിരത്തി ആറായിരം യോജനങ്ങൾ നീളമുള്ളത്.

അധ്വാന്തരാലികോ ജ്ഞേയോ യമമാനുഷലോകയോഃ । സാധികാര്ധക്രോശയുതം യോജനാനാം ശതദ്വയമ് ॥ ൨,൫.

യമലോകവും മനുഷ്യലോകവും തമ്മിലുള്ള ഇടവേളയുള്ള വഴിയാണ് ആ ഇടം; രണ്ടു നൂറ് യോജനവും, അരക്രോശം അധികവുമാണ് അതിന്റെ ദൂരം.

ചത്വാരിം ശത്തഥാ സപ്ത പ്രത്യഹം യാതി തത്ര സഃ । അഷ്ടാചത്വാരിംശതാ ച ത്രൈംശതാ ദിവസൈരിതി ॥ ൨,൫.

അവിടെ അവൻ ഓരോ ദിവസവും നാല്പത്തേഴു യോജനങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ അമ്പതും മുപ്പതും ദിവസങ്ങളിൽ ആ യാത്ര പൂർത്തിയാകും.

വൈവസ്വതപുരം യാതി കൃഷ്യമാണോ യമാനുഗൈഃ । ഏവം ക്രമേണ യാതബ്യേ മാര്ഗേ പാപരതൈസ്തു യത് ॥ ൨,൫.

യമന്റെ ദൂതന്മാർ അവനെ വൈവസ്വതന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു; പാപത്തിൽ ആസ്വാദനം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ഈ വഴി ഇങ്ങനെ ഓരോ ഘട്ടം വീതം കടക്കേണ്ടിവരും.

ജായതേ സപ്രപഞ്ചം തച്ഛൃണു ത്വമരുണാനുജ । ത്രയോദശദിനേ ദത്തഃ പാശൈര്ബദ്ധ്വാതിദാരുണൈഃ ॥ ൨,൫.

അരുണന്റെ സഹോദരനേ, അവൻ ലോകത്തോടൊപ്പം എങ്ങനെ ജനിക്കുന്നു എന്ന് കേൾക്കു; പതിമൂന്നാം ദിവസം അത്യന്തം ക്രൂരമായ കയറുകളിൽ കെട്ടി അവനെ കൊടുക്കുന്നു.

യമസ്യാങ്കുശഹസ്തോ വൈ ഭൃകുടീകുടിലാനനഃ । ദണ്ഡപ്രഹാരസമ്ഭ്രാന്തഃ കൃഷ്യതേ ദക്ഷിണാം ദിശമ് ॥ ൨,൫.

യമൻ അങ്കുശം കൈവശം പിടിച്ച്, കോപത്തിൽ മുഖം വളച്ചിട്ട്, ദണ്ഡം കൊണ്ട് അടിച്ചു ഉണർത്തി, അവനെ തെക്കോട്ട് വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു.

കുശകണ്ടകവല്മീകശങ്കുപാഷാണകര്കശേ । തഥാ പ്രദീപ്തജ്വലനേ ക്വചിച്ഛ്വഭ്രശതോത്കടേ ॥ ൨,൫.

കുഷ, മുള്ള്, പുഴു, കൂമ്പ്, കല്ല്, കട്ടിനിലം, അഗ്നിജ്വാല, ചിലപ്പോൾ ഭയങ്കരമായ കീടങ്ങളുടെ കൂട്ടം എന്നിവയിലൂടെ കടന്നുപോകണം.

പ്രദീപ്താദിത്യതപ്തേ ച ദഹ്യമാനഃ സദംശകേ । കൃഷ്യതേ യമദൂതൈശ്ച ശിവാവന്നാദഭീഷണൈഃ ॥ ൨,൫.

പ്രജ്വലിച്ച സൂര്യന്റെ ചൂടിൽ കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും, ദശനത്തിൽ വേദന അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; യമദൂതന്മാർ ഭയാനകമായ ശബ്ദത്തോടെ അവനെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു.

പ്രയാതിഃ ദാരുണേ മാര്ഗേ പാപകര്മാ യമാലയേ । കലേവരേ ദഹ്യമാനേ മഹാന്തം ക്ഷയമൃച്ഛതി ॥ ൨,൫.

ഭയങ്കരമായ വഴിയിൽ പാപികൾ യമന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു; അവന്റെ ശരീരം കത്തുമ്പോൾ വലിയ നാശം അനുഭവപ്പെടുന്നു.

ഭക്ഷ്യമാണേ തഥൈവാങ്ഗേ ഭിദ്യമാനേ ച ദാരുണമ് । ഛിദ്യമാനേ ചിരതരം ജന്തുര്ദുഃ ഖമവാപ്നുതേ ॥ ൨,൫.

അവന്റെ അവയവങ്ങൾ തിന്നപ്പെടുകയും, ഭയങ്കരമായി തകർക്കപ്പെടുകയും, നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വേദന അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

സ്വേന കര്മവി പാകേന ദേഹാന്തരഗതോഽപി സന് । പുരാണി ഷോഡശാമുഷ്മന്മാര്ഗേ താനി ച മേ ശൃണു ॥ ൨,൫.

തന്റെ തന്നെ കർമ്മഫലത്തിൽ, മറ്റൊരു ശരീരത്തിൽ എത്തിയാലും, ആ വഴിയിൽ പതിനാറ് പുരാതന നഗരങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയാം.