ഗരുഡപുരാണമ്

ഏകോദ്ദിഷ്ടവിധാനേന കാര്യം തദപി കാശ്യപ । തിലഗന്ധോദകൈര്യുക്തം കുര്യാത്പാത്രചതുഷ്ടയമ് ॥ ൨,൫.

ഒറ്റയാൾക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യുന്ന ചടങ്ങിന്റെ വിധിയിൽ തന്നെ അത് നടത്തണം, കാശ്യപാ. എള്ളും സുഗന്ധവും വെള്ളവും ചേർത്ത് നാലു പാത്രങ്ങൾ ഒരുക്കണം.

പാത്രം പ്രേതസ്യ തത്രൈകം പിത്ര്യം പാത്രത്രയം തഥാ । സേചയേത്പിതൃപാത്രേഷു പ്രേതപാത്രം ഖഗ ത്രിഷു ॥ ൨,൫.

അവയിൽ ഒന്ന് പ്രേതത്തിനും, മൂന്ന് പാത്രങ്ങൾ പിതാക്കൾക്കുമാണ്. പ്രേതത്തിന്റെ പാത്രം പിതാക്കളുടെ മൂന്ന് പാത്രങ്ങളിലേക്കു ഒഴിക്കണം, പക്ഷിയേ.

ചതുരോ നിര്വപേത്പിണ്ഡാന്പൂര്വന്തേഷു സമാപയേത് । തതഃ പ്രഭൃതി വൈ പ്രേതഃ പിതൃസാമാന്യമശ്നുതേ ॥ ൨,൫.

നാലു പിണ്ഡങ്ങൾ അർപ്പിച്ച് മുമ്പ് പറഞ്ഞ പ്രകാരം ചടങ്ങ് പൂർത്തിയാക്കണം. അതിനുശേഷം, ആ departed ആത്മാവ് പിതാക്കളോടു സമത്വം പ്രാപിക്കും.

തതഃ പിതൃത്വമാപന്നേ തസ്മിന്പ്രേതേ ഖഗേശ്വര । ശ്രാദ്ധധര്മൈരശേഷൈസ്തു തത്പൂര്വാനര്ചയേത്പിതൄന് ॥ ൨,൫.

അതിനുശേഷം, ആ മരിച്ചവൻ പിതൃത്വം നേടിയാൽ, പക്ഷിരാജാവേ, എല്ലാ ശ്രാദ്ധധർമ്മങ്ങളും പാലിച്ച് അവൻ തന്റെ മുൻപിതാക്കളെ ആരാധിക്കണം.

ഏകചിത്യാരോഹണേ ച ഏകാഹ്നി മരണേ തഥാ । സാപിണ്ഡ്യന്തു സ്ത്രിയാ നാസ്തി മൃതേ ഭര്തുഃ സ്ത്രിയോ ഭവേത് ॥ ൨,൫.

ഒരു ചിതയിൽ സംസ്‌കാരം ചെയ്താലോ, ഒരേ ദിവസം മരണമുണ്ടായാലോ, സ്ത്രീക്ക് സപിണ്ഡീകരണം ഇല്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചാൽ സ്ത്രീക്ക് അത് നടത്തണം.

പാകൈക്യമഥ കാലൈക്യം കര്ത്രൈക്യഞ്ച ഭവേത്ഖഗ । ശ്രാദ്ധാദൌ സഹ ദാഹേ ച പതിപത്ന്യോര്ന സംശയഃ ॥ ൨,൫.

പാചകത്തിൽ ഐക്യം, സമയത്തിൽ ഐക്യം, പ്രവർത്തിയിൽ ഐക്യം — ഇതെല്ലാം ശ്രാദ്ധത്തിലും ഭർത്താവും ഭാര്യയും ഒരുമിച്ച് ദഹനമടയുമ്പോഴും നിർബന്ധമായിരിക്കണം, ഖഗാ. ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ഭര്തുര്മൃതതിഥേരന്യതിഥൌ ചിതിമഥാരുഹേത് । താംമൃതാഹനി തു സമ്പ്രാപ്തേ പൃഥക്പിണ്ഡേന യോജയേത് ॥ ൨,൫.

ഭർത്താവ് അതിഥിയായി മരിച്ചാൽ, ഭാര്യ ചിതയിൽ ചേർന്ന് കയറണം; എന്നാൽ അവളുടെ മരണദിനം വന്നാൽ, അവളെ വേറിട്ട പിണ്ഡം അർപ്പിച്ച് ചേർക്കണം.

പ്രത്യബ്ദഞ്ച യുഗപത്തു സമാപയേത് ॥ ൨,൫.

പ്രതിവർഷവും ഈ ക്രിയകൾ ഒരുമിച്ച്, ഒരേ സമയത്ത് പൂർത്തിയാക്കണം.

യസ്യ സംവത്സരാദര്വാക്സപിണ്ഡീകരണം ഭവേത് । മാസികഞ്ചോദകുമ്ഭഞ്ച ദേയം തസ്യാപി വത്സരമ് ॥ ൨,൫.

ആളെ സപിണ്ഡീകരണം ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ് മുമ്പേ നടത്തിയാൽ, അവർക്കായി ശേഷിക്കുന്ന മാസങ്ങളിൽ മാസികവും ജലകുംഭവും അർപ്പിക്കണം.

നവശ്രാദ്ധം സപിണ്ഡത്വം ശ്രാദ്ധാന്യപി ച ഷോഡശ । ഏകേനൈവ തു കാര്യാണി സംവിഭക്തധനേഷ്വപി ॥ ൨,൫.

നവശ്രാദ്ധം, സപിണ്ഡീകരണം, പതിനാറു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ — ഇവയെല്ലാം ഒരാൾ തന്നെ ചെയ്യണം, സ്വത്ത് വിഭജിച്ചാലും.

പിതാമഹീഭിഃ സാപിണ്ഡ്യം തഥാ മാതാമഹൈഃ സഹ । ഉക്തം ഭര്ത്രാപി സാപിണ്ഡ്യം സ്ത്രിയാ വേഷയഭേദതഃ ॥ ൨,൫.

പിതാമഹിമാരോടും മാതാമഹന്മാരോടും സപിണ്ഡ്യം ഉണ്ടെന്നു പറയുന്നു; അങ്ങനെ തന്നെ, വേഷഭേദം അനുസരിച്ച് ഭാര്യക്കും ഭർത്താവിനും സപിണ്ഡ്യം ഉണ്ടെന്നും പറയുന്നു.

നവശ്രാദ്ധസ്യ തേ കാലം വക്ഷ്യാമി ശൃണു കാശ്യപ । മരണാഹ്നി മൃതിസ്ഥാനേ ശ്രാദ്ധം പക്ഷിന്പ്രകല്പയേത് ॥ ൨,൫.

നവശ്രാദ്ധത്തിന്റെ സമയങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം, കാശ്യപാ, കേൾക്കൂ. മരണദിനത്തിൽ, മരണസ്ഥലത്ത് തന്നെ ശ്രാദ്ധം നടത്തണം, പക്ഷീ.

ദ്വിതീയഞ്ച തതോ മാര്ഗേ വിശ്രാമോ യത്ര കാരിതഃ । തതഃ സഞ്ചയനസ്ഥാനേ തൃതീയം ശ്രാദ്ധമുച്യതേ ॥ ൨,൫.

അടുത്തത്, യാത്രയിൽ വിശ്രമിച്ച സ്ഥലത്ത് രണ്ടാമത്തെ ശ്രാദ്ധം നടത്തണം; പിന്നെ, അസ്ഥികൾ ശേഖരിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് മൂന്നാമത്തെ ശ്രാദ്ധം നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

പഞ്ചമേ സപ്തമേ തദ്വദഷ്ടമേ നവമേ തഥാ । ദശമൈകാദശേ ചൈവ നവ ശ്രാദ്ധാനി വൈ ഖഗ ॥ ൨,൫.

അഞ്ചാം, ഏഴാം, എട്ടാം, ഒൻപതാം, പത്താം, പതിനൊന്നാം ദിവസങ്ങളിലും അങ്ങനെ തന്നെ, ഒമ്പത് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ നടത്തണം, ഖഗാ.

ശ്രാദ്ധാനി നവ ചൈതാനി തൃതീയാ ഷോഡശീ സ്മൃതാ । ഏകോദ്ദിഷ്ടവിധാനേന കാര്യാണി മനുജൈസ്തഥാ ॥ ൨,൫.

ഈ ഒമ്പത് ശ്രാദ്ധങ്ങളിൽ മൂന്നാമത്തേത് പതിനാറാമത്തേതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; ഇവയെല്ലാം ഏകോദിഷ്ടവിധിയനുസരിച്ച് മനുഷ്യർ ചെയ്യണം.

പ്രഥമേഽഹ്നി തൃതീയേ വാ പഞ്ചമേ സപ്തമേ തഥാ । നവമൈകാദശേ ചൈവ നവശ്രാദ്ധം പ്രകീര്തിതമ് ॥ ൨,൫.

ഒന്നാം, മൂന്നാം, അഞ്ചാം, ഏഴാം, ഒൻപതാം, പതിനൊന്നാം ദിവസങ്ങളിൽ നവശ്രാദ്ധം നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഉച്യന്തേ ഷഡിമാനീഹ നവ സ്യുരപി യാഗേതഃ । ഉക്താനി തേ മയാ താനി ഋഷീണാം മതഭേദതഃ ॥ ൨,൫.

ഇവിടെ ആറു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ പറയപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ ആഗ്രഹം അനുസരിച്ച് ഒമ്പതും ചെയ്യാം; ഈ വ്യത്യാസങ്ങൾ മഹർഷിമാരുടെ അഭിപ്രായപ്രകാരം ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

രൂഢിപക്ഷോ മമാഭീഷ്ടോ യോഗഃ കൈശ്ചിദിഹേഷ്യതേ । ആദ്യേ ദ്വിതീയേ ദാതവ്യസ്തഥൈവൈകം പവിത്രകമ് ॥ ൨,൫.

രൂഢിപക്ഷം തന്നെയാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം, ചിലർ യോഗപദ്ധതിയും ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ആദ്യവും രണ്ടാം ദിവസവും ഒരു ശുദ്ധവസ്ത്രം കൂടി നൽകണം.

പ്രേതായ പിണ്ഡോ ദാതവ്യോ ഭുക്തവത്സു ദ്വിജാതിഷു । പ്രശ്രസ്തത്രാഭിരണ്യേതി യജമാനദ്വിജന്മനാ ॥ ൨,൫.

ദ്വിജന്മാർ ഭക്ഷിച്ചതിന് ശേഷം, പ്രേതത്തിന് പിണ്ഡം അർപ്പിക്കണം; അവിടെ യജമാനും ദ്വിജന്മാരും 'ശ്രേഷ്ഠമായി നൽകിയിരിക്കുന്നു' എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കണം.

അക്ഷയ്യമമുകസ്യേതി വക്തവ്യം വിരതൌ തഥാ । ഏകോദ്ദിഷ്ടം മേ നിബോധ ചേത്ഥമാവത്സരം സ്മൃതമ് ॥ ൨,൫.

'ഇത് പ്രേതത്തിന് ക്ഷയമില്ലാത്തതാണ്' എന്നും, ഉപവാസം ചെയ്യുന്നപ്പോൾ അങ്ങനെ തന്നെ പറയണം; ഏകോദിഷ്ടം ഒരു വർഷം ഇങ്ങനെ നടത്തണമെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

സപിണ്ഡീകരണാദൂര്ധ്വം യാനി ശ്രാദ്ധാനി ഷോഡശ । ഏകോദ്ദിഷ്ടവിധാനേന ചരേദ്വാ പാര്വണാദൃതേ ॥ ൨,൫.

സപിണ്ഡീകരണത്തിന് ശേഷം പതിനാറു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ഏകോദിഷ്ടവിധിയനുസരിച്ച് നടത്തണം, പാർവണശ്രാദ്ധം ഒഴികെ.

പ്രത്യബ്ദം യോ യഥാ കുര്യാത്തഥാ കുര്യാത്സ താന്യപി । ഏകാദശേ ദ്വാദശേഽഹ്നി പ്രേതോ ഭുങ്ക്തേ ദിനദ്വയമ് ॥ ൨,൫.

പ്രതിവർഷം ചെയ്യുന്നതുപോലെ ഇവയും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം; പതിനൊന്നാം, പന്ത്രണ്ടാം ദിവസങ്ങളിൽ പ്രേതം രണ്ടുദിവസവും അനുഭവിക്കുന്നു.

യോഷിതഃ പുരുഷസ്യാപി പിണ്ഡം പ്രേതേതി നിര്വപേത് । സാപിണ്ഡ്യേ തു കൃതേ തസ്യ പ്രേതശബ്ദോ നിവര്തതേ ॥ ൨,൫.

സ്ത്രീയ്ക്കും പുരുഷനു പോലെ തന്നെ പ്രേതത്തിന് പിണ്ഡം അർപ്പിക്കണം; എന്നാൽ സപിണ്ഡ്യം ചെയ്താൽ അവളെ ഇനി 'പ്രേതം' എന്ന് വിളിക്കേണ്ടതില്ല.

ദീപദാനം പ്രകര്തവ്യമാവര്ഷന്തു ഗൃഹാദ്ബഹിഃ । അന്നം ദീപോ ജലം വസ്ത്രമന്യദ്വാദീയതേ ച യത് ॥ ൨,൫.

മഴക്കാലത്ത് വീടിന് പുറത്തു വിളക്കുകൾ കൊടുക്കണം. അപ്പം, വിളക്ക്, വെള്ളം, വസ്ത്രം, മറ്റെന്തെങ്കിലും ദാനം ചെയ്താൽ അതും നല്ലതാണ്.

തൃപ്തിദം പ്രേതശബ്ദേന സപിണ്ഡീകരണാവധി । അബ്ദകൃത്യം മയോക്തന്തേ സമാസാദ്വിനതാസുത ॥ ൨,൫.

സപിണ്ഡീകരണം പൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ 'പ്രേതം' എന്ന പേരിൽ തൃപ്തി നൽകുന്ന ദാനം തന്നെയാണ് വാർഷിക കർമ്മം എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത്, വിനതയുടെ മകനേ.

വൈവസ്വതഗൃഹേ യാനം യഥാ തത്തു നിബോധമേഃ । ത്രയോദശേഽഹ്നി ശ്രവണാകര്മണോനന്തരന്തു സഃ ॥ ൨,൫.

വൈവസ്വതന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്ര എങ്ങനെ നടക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ പറയാം; പതിമൂന്നാം ദിവസം ശ്രവണകർമ്മം കഴിഞ്ഞ ഉടൻ ആ യാത്ര നടക്കുന്നു.

ത്വഗ്ഗൃഹീതാഹിവത്താര്ക്ഷ്യ ഗൃഹീതോ യമകിങ്കരൈഃ । തസ്മിന്മാര്ഗേ വ്രജത്യേകോ ഗൃഹീത ഇവ മര്കടഃ ॥ ൨,൫.

താർക്ഷ്യാ, ത്വക്ക് പിടിച്ച പാമ്പുപോലെയും, യമന്റെ ദൂതന്മാർ പിടിച്ച കുരങ്ങുപോലെയും, അവൻ ആ വഴിയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകുന്നു.

വായ്വഗ്രസാരിവദ്രൂപം ദേഹമന്യത്പ്രപദ്യതേ । തത്പിണ്ഡജം പാതനാര്ഥമന്യത്തു പിതൃസമ്ഭവമ് ॥ ൨,൫.

വായുവോ സാരിവയോ പോലുള്ള മറ്റൊരു ശരീരം അവൻ പ്രാപിക്കുന്നു; പിണ്ഡത്തിൽ നിന്നുള്ളത് കഷ്ടം അനുഭവിക്കാനാണ്, മറ്റൊന്ന് പിതാക്കന്മാരിൽ നിന്നാണ്.

തത്പ്രമാണവയോഽവസ്ഥാസംസ്ഥാനാം പ്രഗ്ഭവോ യഥാ । ഷഡശീതി സഹസ്രാണി യോജനാനാം പ്രമാണതഃ ॥ ൨,൫.

ആ ശരീരത്തിന്റെ വലിപ്പം, പ്രായം, അവസ്ഥ, രൂപം ഇവ ഇങ്ങനെയാണ്: എൺപത്താറായിരത്തി ആറായിരം യോജനങ്ങൾ നീളമുള്ളത്.