ഗരുഡപുരാണമ്

ചതുര്ഥേന ച പിണ്ഡേന നാഭിലിങ്ഗഗുദം തഥാ । ജാനുജങ്ഘം തഥാ പാദൌ പഞ്ചമേന തു സര്വദാ ॥ ൨,൫.

നാലാമത്തെ പിണ്ഡം കൊണ്ട് നാഭി, ലിംഗം, ഗുദം എന്നിവയും, അഞ്ചാമത്തേത് കൊണ്ട് മുട്ട്, കാലിന്റെ ചങ്ക്, കാൽ എന്നിവയും രൂപപ്പെടുന്നു.

സര്വമര്മാണി ഷഷ്ഠേന സപ്തമേന തു നാഡയഃ । ദന്തലോമാന്യഷ്ടമേന വീര്യന്തു നവമേന ച ॥ ൨,൫.

ആറാമത്തേത് കൊണ്ട് എല്ലാ പ്രധാന അവയവങ്ങളും, ഏഴാമത്തേത് കൊണ്ട് നാഡികൾ, എട്ടാമത്തേത് കൊണ്ട് പല്ലുകളും മുടിയും, ഒൻപതാമത്തേത് കൊണ്ട് വീര്യവും രൂപപ്പെടുന്നു.

ദശമേന തു പൂര്ണത്വം തൃപ്തതാ ക്ഷുദ്വിപര്യയഃ । മധ്യമാം ഷോഡശീം വച്മി വൈനതേയ ശൃണുഷ്വ മേ ॥ ൨,൫.

പത്താമത്തെ പിണ്ഡം കൊണ്ട് പൂർണ്ണതയും തൃപ്തിയും വിശപ്പില്ലായ്മയും ലഭിക്കുന്നു. ഇപ്പൊഴ് ഞാൻ മധ്യപക്ഷത്തിലെ പതിനാറു വിധി പറയാം, വിനതയുടെ മകനേ, ശ്രദ്ധിക്കണം.

വിഷ്ണവാദിവിഷ്ണുപര്യന്താന്യേകാദശ തഥാ ഖഗ । ശ്രാദ്ധാനി പഞ്ച ദേവാനാമിത്യേഷാം മധ്യഷോഡശീ ॥ ൨,൫.൩൮ നിമിത്തം ദുര്മതിം കൃത്വാ യദി നാരായണോ ബലിഃ । ഏകാദശാഹേ കര്തവ്യോ വൃഷോത്സര്ഗോഽപി തത്ര വൈ ॥ ൨,൫.

വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് വിഷ്ണുവിൽ അവസാനിക്കുന്നതുവരെ പതിനൊന്ന് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ഉണ്ട്, പക്ഷിയെ, ദേവന്മാർക്കായി അഞ്ചും. ഇതാണ് മധ്യപക്ഷത്തിലെ പതിനാറു വിധി. ദുഷ്ടചിന്തയാൽ നാരായണനും ബലിയും ഒഴിവാക്കിയാൽ പതിനൊന്നാം ദിവസം ആചരണം നടത്തണം, അതോടൊപ്പം കാളയെ വിട്ടയക്കലും വേണം.

ഏകാദശാഹേ പ്രേതസ്യ യസ്യോത്സൃജ്യേത നോ വൃഷഃ । പ്രേതത്വം സുസ്ഥിരം തസ്യ ദത്തൈഃ ശ്രാദ്ധശതൈരപി ॥ ൨,൫.

പതിനൊന്നാം ദിവസം കാളയെ വിട്ടയക്കാതെ ആചരണം നടത്തിയാൽ, മരിച്ചവന്റെ പ്രേതാവസ്ഥ ഉറപ്പായിരിക്കും, നൂറു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചെയ്താലും അത് മാറില്ല.

അകൃത്വാ യദ്വൃഷോത്സര്ഗം കൃതം വൈ പിണ്ഡപാതനമ് । നിഷ്ഫലം സകലം വിദ്യാത്പ്രമീതായ ന തദ്ഭവേത് ॥ ൨,൫.

കാളയെ വിട്ടയക്കാതെ പിണ്ഡം മാത്രം അർപ്പിച്ചാൽ, ആ എല്ലാ കര്‍മ്മങ്ങളും ഫലഹീനമാണ്, മരിച്ചവന് അതിൽ ഗുണമില്ല.

വൃഷോത്സര്ഗാദൃതേ നാന്യത്കിഞ്ചിദസ്തി മഹീതലേ । പുത്രഃ പത്ന്യഥ ദൌഹിത്രഃ പിതാ വാ ദുഹിതാഥ വാ ॥ ൨,൫.

കാളയെ വിട്ടയക്കുന്നതിന് പകരം ഭൂമിയിൽ മറ്റൊന്നും ഇല്ല — മകനോ ഭാര്യയോ മകളുടെ മകനോ അച്ഛനോ മകളോ ആയാലും.

മൃതാദനന്തരം തസ്യ ധ്രുവം കാര്യോ വൃഷോത്സവഃ । ചതുര്വത്സതരീയുക്തോ യസ്യോത്സൃജ്യേത വാ വൃഷഃ ॥ ൨,൫.

മരണം സംഭവിച്ച ഉടനെ തന്നെ, അവർക്കായി കണക്കായി നാലുവയസ്സുള്ള കാളയെ അർപ്പിക്കേണ്ടതാണ്. അല്ലെങ്കിൽ വിട്ടയച്ച കാളയുമാകാം.

അലങ്കൃതോ വിധാനേന പ്രേതത്വം തസ്യ നോ ഭവേത് । ഏകാദശേഽഹ്നി സമ്പ്രാപ്തേ വൃഷാലാഭോ ഭവേദ്യദി ॥ ൨,൫.

നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ ആലങ്കാരികമായി കാളയെ അർപ്പിച്ചാൽ, ആ ആത്മാവ് പ്രേതാവസ്ഥയിൽ ആകില്ല. എന്നാൽ പതിനൊന്നാം ദിവസം മാത്രമേ കാള ലഭിക്കുകയുള്ളുവെങ്കിൽ, അപ്പോൾ പ്രേതാവസ്ഥയാണെന്ന് കരുതുന്നു.

ദര്ഭൈഃ പിഷ്ടൈസ്തു സമ്പാദ്യ തം വൃഷം മോചയേദ്വുധഃ । വൃഷോത്സര്ജനവേലായാം വൃഷാഭാവ (ലാഭ) കഥഞ്ചന ॥ ൨,൫.

കാള ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ ദർഭയോ മാവുപൊടിയോ കൊണ്ട് കാള രൂപം ഉണ്ടാക്കി വിട്ടയക്കണം. എങ്കിലും ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ കാള അർപ്പിക്കേണ്ടതാണ്.

മൃത്തികാഭിസ്തു ദര്ഭൈര്വാ വൃഷം കൃത്വാ വിമോചയേത് । യദിഷ്ടം ജീവതസ്തസ്യ ദദ്യാദേകാദശേഽഹനി ॥ ൨,൫.

കാളയെ മണ്ണാലോ ദർഭയാലോ ഉണ്ടാക്കി വിട്ടയക്കണം. ആവശ്യമെങ്കിൽ, ജീവനോടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ പതിനൊന്നാം ദിവസം ഇത് നടത്താം.

മൃതമുദ്ദിശ്യ ദാതവ്യം ശയ്യാധേന്വാദികം തഥാ । വിപ്രാന്ബഹൂന് ഭോജയീത പ്രേതസ്യ ക്ഷുദ്വിശാന്തയേ ॥ ൨,൫.

മരിച്ചവനെ അനുസ്മരിച്ച് കിടക്ക, പശു മുതലായവ ദാനം ചെയ്യണം. കൂടാതെ, പ്രേതന്റെ വിശപ്പു തീർക്കാൻ അനേകം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണം കൊടുക്കണം.

തൃതീയാം ഷോഡശീം വച്മി വൈനതേയ ശൃണുഷ്വ താമ് । ദ്വാദശ പ്രതിമാസ്യാനി ആദ്യം ഷാണ്മാസികം തഥാ ॥ ൨,൫.

വിനതയുടെ മകനേ, മൂന്നാമത്തെയും പതിനാറാമത്തെയും ചടങ്ങുകൾ ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കൂ. പന്ത്രണ്ടു അനുസ്മരണ ചടങ്ങുകളുണ്ട്; ആദ്യത്തേത് ആറുമാസം കഴിഞ്ഞാണ്.

സപിണ്ഡീകരണം ചൈവ തൃതീയാ ഷോഡശീ മതാ । ദ്വാദശാഹേ ത്രിപക്ഷേ ച ഷണ്മാസേ മാസികേഽബ്ദികേ ॥ ൨,൫.

മൂന്നാമത്തെയും പതിനാറാമത്തെയും ചടങ്ങുകൾ സപിണ്ഡീകരണമാണെന്ന് കരുതുന്നു. ഇവ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം, മൂന്നു പക്വഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, ആറുമാസം, മാസംതോറും, വർഷംതോറും എന്നിവയിൽ നടത്തണം.

തൃതീയാം ഷോഡശീമേനാം വദന്തി മതഭേദതഃ । യസ്യൈതാനി ന ദത്താനി പ്രേതശ്രാദ്ധാനി ഷോഡശ ॥ ൨,൫.

ഈ മൂന്നാമത്തെയും പതിനാറാമത്തെയും ചടങ്ങുകൾ വിവിധ അഭിപ്രായങ്ങൾ പ്രകാരം വ്യത്യസ്തമായി പറയുന്നു. ഈ പതിനാറു പ്രേതശ്രാദ്ധങ്ങൾ നടത്താതെ പോയാൽ,

പിശാചത്വം സ്ഥിരം തസ്യ ദത്തൈഃ ശ്രാദ്ധശതൈരപി । ഏകാദശേ ദ്വാദശേ വാ ദിനേ ആദ്യം പ്രകീര്തിതമ് ॥ ൨,൫.

നൂറുകണക്കിന് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചെയ്താലും, അവൻ ഉറച്ച പ്രേതാവസ്ഥയിൽ തന്നെ തുടരും. ആദ്യ ചടങ്ങ് പതിനൊന്നാം അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസമാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്.

മാസാദൌ പ്രതിമാസഞ്ച ശുദ്ധം മൃതതിഥൌ ഖഗ । ഏകേനാഹ്നാ ത്രിഭിര്വാപി ഹീനേഷു വിനതാസുത ॥ ൨,൫.

മാസാരംഭത്തിലും, ഓരോ മാസവും, മരിച്ച ദിവസം ശുദ്ധമായ ചടങ്ങ് നടത്തണം, പക്ഷിയേ. വിട്ടുപോയാൽ, ഒരു ദിവസം അല്ലെങ്കിൽ മൂന്നു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ നടത്താം, വിനതയുടെ മകനേ.

മാസഷണ്മാസവര്ഷേഷു ത്രിപക്ഷേഷു ഭവന്തി ഹി । ശ്രാദ്ധാന്യഥസ്യാത്സാപിണ്ഡ്യം പൂര്ണേ വര്ഷേ തദര്ധകേ ॥ ൨,൫.

മാസം, ആറുമാസം, വർഷം, മൂന്നു പക്വഷങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ശ്രാദ്ധങ്ങൾ നടത്തണം. സപിണ്ഡീകരണം വർഷം പൂർത്തിയായാലോ, അരവർഷം കഴിഞ്ഞാലോ നടത്താം.

ത്രിപക്ഷേഽഭ്യുദയേ വാപി ദ്വാദശാഹേഽഥ വാ നൃണാമ് । ആനന്ത്യാത്കുലധര്മാണാം പുംസാഞ്ചൈവായുഷഃ ക്ഷയാത് ॥ ൨,൫.

മൂന്നു പക്വഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലോ, പന്ത്രണ്ടാം ദിവസമോ, പുരുഷന്മാർക്ക് കുടുംബധർമ്മങ്ങൾ അനന്തമായതിനാലും മനുഷ്യജീവിതം ചുരുങ്ങിയതിനാലും,

അസ്ഥിരത്വാച്ഛരീരസ്യ ദ്വാദശാഹേ പ്രശസ്യതേ । സപിണ്ഡീകരണേഷ്വേവം വിധിം പക്ഷീന്ദ്ര മേ ശൃണു ॥ ൨,൫.

ശരീരം സ്ഥിരമല്ലാത്തതിനാൽ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം ചടങ്ങ് നടത്തുന്നതാണ് ഉത്തമം. സപിണ്ഡീകരണത്തിന്റെ വിധി ഞാൻ പറയാം, പക്ഷിരാജാവേ, കേൾക്കൂ.

ഏകോദ്ദിഷ്ടവിധാനേന കാര്യം തദപി കാശ്യപ । തിലഗന്ധോദകൈര്യുക്തം കുര്യാത്പാത്രചതുഷ്ടയമ് ॥ ൨,൫.

ഒറ്റയാൾക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യുന്ന ചടങ്ങിന്റെ വിധിയിൽ തന്നെ അത് നടത്തണം, കാശ്യപാ. എള്ളും സുഗന്ധവും വെള്ളവും ചേർത്ത് നാലു പാത്രങ്ങൾ ഒരുക്കണം.

പാത്രം പ്രേതസ്യ തത്രൈകം പിത്ര്യം പാത്രത്രയം തഥാ । സേചയേത്പിതൃപാത്രേഷു പ്രേതപാത്രം ഖഗ ത്രിഷു ॥ ൨,൫.

അവയിൽ ഒന്ന് പ്രേതത്തിനും, മൂന്ന് പാത്രങ്ങൾ പിതാക്കൾക്കുമാണ്. പ്രേതത്തിന്റെ പാത്രം പിതാക്കളുടെ മൂന്ന് പാത്രങ്ങളിലേക്കു ഒഴിക്കണം, പക്ഷിയേ.

ചതുരോ നിര്വപേത്പിണ്ഡാന്പൂര്വന്തേഷു സമാപയേത് । തതഃ പ്രഭൃതി വൈ പ്രേതഃ പിതൃസാമാന്യമശ്നുതേ ॥ ൨,൫.

നാലു പിണ്ഡങ്ങൾ അർപ്പിച്ച് മുമ്പ് പറഞ്ഞ പ്രകാരം ചടങ്ങ് പൂർത്തിയാക്കണം. അതിനുശേഷം, ആ departed ആത്മാവ് പിതാക്കളോടു സമത്വം പ്രാപിക്കും.

തതഃ പിതൃത്വമാപന്നേ തസ്മിന്പ്രേതേ ഖഗേശ്വര । ശ്രാദ്ധധര്മൈരശേഷൈസ്തു തത്പൂര്വാനര്ചയേത്പിതൄന് ॥ ൨,൫.

അതിനുശേഷം, ആ മരിച്ചവൻ പിതൃത്വം നേടിയാൽ, പക്ഷിരാജാവേ, എല്ലാ ശ്രാദ്ധധർമ്മങ്ങളും പാലിച്ച് അവൻ തന്റെ മുൻപിതാക്കളെ ആരാധിക്കണം.

ഏകചിത്യാരോഹണേ ച ഏകാഹ്നി മരണേ തഥാ । സാപിണ്ഡ്യന്തു സ്ത്രിയാ നാസ്തി മൃതേ ഭര്തുഃ സ്ത്രിയോ ഭവേത് ॥ ൨,൫.

ഒരു ചിതയിൽ സംസ്‌കാരം ചെയ്താലോ, ഒരേ ദിവസം മരണമുണ്ടായാലോ, സ്ത്രീക്ക് സപിണ്ഡീകരണം ഇല്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചാൽ സ്ത്രീക്ക് അത് നടത്തണം.

പാകൈക്യമഥ കാലൈക്യം കര്ത്രൈക്യഞ്ച ഭവേത്ഖഗ । ശ്രാദ്ധാദൌ സഹ ദാഹേ ച പതിപത്ന്യോര്ന സംശയഃ ॥ ൨,൫.

പാചകത്തിൽ ഐക്യം, സമയത്തിൽ ഐക്യം, പ്രവർത്തിയിൽ ഐക്യം — ഇതെല്ലാം ശ്രാദ്ധത്തിലും ഭർത്താവും ഭാര്യയും ഒരുമിച്ച് ദഹനമടയുമ്പോഴും നിർബന്ധമായിരിക്കണം, ഖഗാ. ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ഭര്തുര്മൃതതിഥേരന്യതിഥൌ ചിതിമഥാരുഹേത് । താംമൃതാഹനി തു സമ്പ്രാപ്തേ പൃഥക്പിണ്ഡേന യോജയേത് ॥ ൨,൫.

ഭർത്താവ് അതിഥിയായി മരിച്ചാൽ, ഭാര്യ ചിതയിൽ ചേർന്ന് കയറണം; എന്നാൽ അവളുടെ മരണദിനം വന്നാൽ, അവളെ വേറിട്ട പിണ്ഡം അർപ്പിച്ച് ചേർക്കണം.

പ്രത്യബ്ദഞ്ച യുഗപത്തു സമാപയേത് ॥ ൨,൫.

പ്രതിവർഷവും ഈ ക്രിയകൾ ഒരുമിച്ച്, ഒരേ സമയത്ത് പൂർത്തിയാക്കണം.

യസ്യ സംവത്സരാദര്വാക്സപിണ്ഡീകരണം ഭവേത് । മാസികഞ്ചോദകുമ്ഭഞ്ച ദേയം തസ്യാപി വത്സരമ് ॥ ൨,൫.

ആളെ സപിണ്ഡീകരണം ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ് മുമ്പേ നടത്തിയാൽ, അവർക്കായി ശേഷിക്കുന്ന മാസങ്ങളിൽ മാസികവും ജലകുംഭവും അർപ്പിക്കണം.