ഗരുഡപുരാണമ്

താമ്രപാത്രം തിലൈഃ പൂര്ണം സഹിരണ്യം സദക്ഷിണമ് । ദദ്യാദ്ബ്രാഹ്മണമുഖ്യായ പദദാനം തഥൈച

തിലം നിറച്ച താമ്രപാത്രവും പൊന്നും ദക്ഷിണയും ചേർത്ത് പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന് നൽകണം; പാദരക്ഷയും അർപ്പിക്കണം.

യമോദ്ദേശേതിലാംല്ലൌഹം തതോ ദദ്യാച്ച ദക്ഷിണാമ് । ഏവം വിഷ്ണുബലിം ദത്ത്വാ യഥാശക്ത്യാ വിധാനതഃ

യമനുവേണ്ടി തിലവും ഇരുമ്പും ദക്ഷിണയും നൽകണം; അതുപോലെ, വിധിപ്രകാരം കഴിവനുസരിച്ച് വിഷ്ണുബലി അർപ്പിച്ചശേഷം—

സമുദ്ധരതി തത്ക്ഷിപ്രം നാത്ര കാര്യാ വിചാരണ നാഗദംശാന്മൃതോ യസ്തു വിശേഷസ്തന്തു മേ ശൃണു

അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ഉടൻ മോചനം ലഭിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല. പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിച്ചവർക്കുള്ള പ്രത്യേക നിയമം ഇനി കേൾക്കൂ.

സുവര്ണഭാരനിഷ്പന്നം നാഗം കൃത്വാ തഥൈവ ഗാമ് । വിപ്രായ ദത്ത്വാ വിധിവത്പിതുരാനൃണ്യമാപ്നുയാത്

പൊന്നുകൊണ്ട് ഒരു പാമ്പും അതുപോലെ ഒരു പശുവും ഉണ്ടാക്കി, ബ്രാഹ്മണന് നിയമപ്രകാരം സമർപ്പിച്ചാൽ പിതാവിന്റെ കടം തീരുന്നു.

ഏവം സര്പബലിം ദത്ത്വാ സര്പദോഷാദ്വിമുച്യതേ । പശ്ചാത്പുത്തലകം കാര്യം സര്വോഷധിസമന്വിതമ്

ഇങ്ങനെ പാമ്പിനുവേണ്ടി ബലി അർപ്പിച്ചാൽ പാമ്പിന്റെ ദോഷം നീങ്ങും; പിന്നെ എല്ലാ ഔഷധികളും ചേർത്ത് ഒരു പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കണം.

പലാശസ്യ ച വൃന്താനാം വിഭാഗം ശൃണു കാശ്യപ । കൃഷ്ണാജിനം സമാസ്തീര്യ കുശൈശ്ച പുരുഷാകൃതിമ്

കാശ്യപാ, പാലാശവൃക്ഷത്തിന്റെ തണ്ടുകൾ എങ്ങനെ ക്രമീകരിക്കണമെന്ന് കേൾക്കൂ; കൃഷ്ണമൃഗചർമ്മം വിരിച്ച് കുശത്തണ്ടുകൾ കൊണ്ട് മനുഷ്യരൂപം ഒരുക്കണം.

ശതത്രയേണ ഷഷ്ട്യാ ച വൃന്തൈഃ പ്രോക്തോഽസ്ഥിസഞ്ചയഃ । വിന്യസ്യ താനി വൃന്താനി അങ്ഗേഷ്വേഷു പൃഥക്പൃഥക്

മുന്നൂറ് അറുപത് തണ്ടുകൾ കൊണ്ട് അസ്ഥിസഞ്ചയം ഒരുക്കണമെന്ന് പറയുന്നു; ആ തണ്ടുകൾ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തും വേറേ വേറേ വയ്ക്കണം.

ചത്വാരിംശച്ഛിരോഭാഗേ ഗ്രീവായാം ദശ വിന്യസേത് । വിംശത്യുരഃ സ്ഥലേ ദദ്യാദ്വിംശതിഞ്ജഠരേ തഥാ

തലയിൽ നാല്പത് അസ്ഥികളും, കഴുത്തിൽ പത്ത്, നെഞ്ചിൽ ഇരുപത്, വയറ്റിലും അതുപോലെ ഇരുപത് അസ്ഥികളും വയ്ക്കണം.

ബാഹുദ്വയേ ശതം ദദ്യാത്കടിദേശേ ച വിംശതിമ് । ഊരുദ്വയേ ശതഞ്ചാപി ത്രിംശജ്ജങ്ഘാദ്വയേ ന്യസേത്

രണ്ടു കൈകളിൽ നൂറ് അസ്ഥികളും, കമറിൽ ഇരുപത്, രണ്ടു തണ്ടുകളിൽ കൂടി നൂറ്, രണ്ട് കാൽതൊണ്ടികളിൽ മുപ്പത് അസ്ഥികളും വേണം.

ദദ്യാച്ചതുഷ്ടയം ശിശ്നേ ഷഡ്ദദ്യാദ്വൃഷാണദ്വയേ । ദശ പാദാങ്ഗുലീഭാഗേ ഏവമസ്ഥീനി വിന്യസേത്

ലിംഗത്തിൽ നാലു അസ്ഥികളും, രണ്ട് വൃക്കങ്ങളിൽ ആറ്, പാദംകളിലെ വിരലുകളിൽ പത്ത് അസ്ഥികളും ഇങ്ങനെ ക്രമീകരിക്കണം.

നാരികേലം ശിരഃ സ്ഥാനേം തുമ്ബം ദദ്യാച്ച താലുകേ । പഞ്ചരത്നം മുഖേ ദദ്യാജ്ജിഹ്വായാം കദലീഫലമ്

തലസ്ഥാനത്ത് ഒരു തേങ്ങയും, താലുവിൽ ഒരു കുമ്പളവും, വായിൽ അഞ്ചു രത്നങ്ങളും, നാവിൽ ഒരു വാഴപ്പഴവും വയ്ക്കണം.

അന്ത്രേഷു നാലികം തദ്യാദ്വാലുകാങ്ഘ്രാണേ ഏവ ച । വസായാം മൃത്തികാം ദദ്യാദ്ധരിതാലമനഃ ശിലാഃ

കുടലുകളിൽ ഒരു നാളികേരവും, മൂക്കിൽ മണലും, കൊഴുപ്പിൽ മണ്ണും, കൂടാതെ ഹരിതാലവും മനശ്ശിലയും ഇടണം.

പാരദം രേതസഃ സ്ഥാനേ പുരീഷേ പിത്തലം തഥാ । മനഃ ശിലാ തഥാ ഗാത്രേ തിലപക്വന്തു സന്ധിഷു

ബീജസ്ഥലത്ത് പാരദം, മലസ്ഥലത്ത് പിത്തളം, ശരീരത്തിൽ മനശ്ശില, സന്ധികളിൽ എള്ളുപിണ്ണാക്ക് ഇട്ടാൽ മതി.

യവപിഷ്ടം യഥാ മാംസേ മധു ശോണിതമേവ ച । കേശേഷു ച ജടാജൂടം ത്വചായാഞ്ച മൃഗത്വചമ്

മാംസത്തിന് യവപ്പൊടി, രക്തത്തിന് തേൻ, മുടിക്ക് ചുരുളായ മുടി, ചർമ്മത്തിന് മൃഗചർമ്മം ഉപയോഗിക്കണം.

കര്ണയോസ്താലപത്രഞ്ച സ്തനയോശ്ചൈവ ഗുഞ്ജികാഃ । നാസായാം ശതപത്രഞ്ച കമലം നാഭിമണ്ഡലേ

കാതുകളിൽ താളില, മുലകളിൽ കുഞ്ഞിക്ക, മൂക്കിന്റെ അറ്റത്ത് ശതപത്രം, നാഭിയിൽ കമലം വയ്ക്കണം.

വൃന്താകം വൃഷണദ്വന്ദ്വേ ലിങ്ഗേ സ്യാദ്ഗൃഞ്ജനം ശുഭമ് । ഘൃതം നാഭ്യാം പ്രദേയം സ്യാത്കൌ പീനേ ച ത്രപുസ്മൃതമ്

വൃക്കകളിൽ വൃന്താകം, ലിംഗത്തിൽ കുരുമുളക്, നാഭിയിൽ നെയ്യ്, കുപ്പായത്തിൽ തകരം ഇടണം.

മൌക്തികം സ്തനയോര്മൂര്ധ്നി കുങ്കുമേവ വിലേപനമ് । കര്പൂരാഗുരുധൂപൈശ്ച ശുഭൈര്മാല്യൈഃ സുഗന്ധിഭിഃ

മുലകളിലും തലയിൽ ഒരു മുത്ത്, ലേച്ചനത്തിന് കുങ്കുമം, കർപ്പൂരം, അഗരു ധൂപം, സുഗന്ധമുള്ള പൂമാലകൾ എന്നിവയും ചേർക്കണം.

പരിധാനം പട്ടസൂത്രംഹൃദയേ ചൈവ വിന്യസേത് । ഋദ്ധിവൃദ്ധീ ഭുജൌ ദ്വൌ ച ചക്ഷുര്ഭ്യാഞ്ച കപര്ദകമ്

ഉടയായി പട്ടുപൂട്ട് വയ്ക്കണം, കൈകളിൽ ഐശ്വര്യവും വർദ്ധിയും, കണ്ണുകളിൽ ശംഖാഭരണവും ഇടണം.

ദന്തേഷു ദാഡിമീബീജാന്യങ്ഗുലീഷു ച ചമ്പകമ് । സിന്ദൂരം നേത്രകോണേ ച താമ്ബൂലാദ്യുപഹാരകമ്

പല്ലുകൾക്ക് മാതളനാരകം, വിരലുകളിൽ ചമ്പകപ്പൂ, കണ്ണിന്റെ കോണുകളിൽ ചുവപ്പു, കൂടാതെ താമ്പൂലാദി സമർപ്പണങ്ങളും വേണം.

സര്വൌഷദിയുതം പ്രേതം കൃത്വാ പൂജാം യഥോദിതാമ് । സാഗ്നികേ ചാപി വിധിനാ യജ്ഞപാത്രം ന്യസ്യേത്ക്രമാത്

എല്ലാ ഔഷധികളും ചേർത്ത് പ്രേതം നിർമ്മിച്ച്, നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം പൂജ നടത്തി, അഗ്നിയോടെ യജ്ഞപാത്രം ക്രമത്തിൽ വയ്ക്കണം.

സ്ത്രിയഃ പുനന്തു മ ശിര ഇമം മേ വരുണേന ച । പ്രേതസ്യ പാവനം കൃത്വാ ശാലഗ്രാമശിലോദകൈഃ

സ്ത്രീകൾ ഈ തല ശുദ്ധീകരിക്കണം; കൂടാതെ വരുണന്റെ ജലത്താൽ ശാലഗ്രാമശിലയുടെ വെള്ളം കൊണ്ടു departedനെ ശുദ്ധമാക്കണം.

വിഷ്ണുമുദ്ദിശ്യ ദാതവ്യാ സുശീലാ ഗൌഃ പയസ്വിനീ । തിലാ ലൌഹം ഹിരണ്യഞ്ച കര്പാസം ലവണം തഥാ

വിഷ്ണുവിന് സമർപ്പിച്ച് നല്ല ഗുണമുള്ള പാലുകൊടുത്തു പശു, എള്ള്, ഇരുമ്പ്, പൊന്നു, കപ്പാസ്, ഉപ്പ് എന്നിവയും ദാനം ചെയ്യണം.

സപ്തധാന്യം ക്ഷിതിര്ഗാവ ഏകൈകം പാവനം സ്മൃതമ് । തിലപാത്രം തതോ ദദ്യാത്പദദാനം തഥൈവ ച

ഏഴ് വിധ്യാന്യങ്ങൾ, മണ്ണ്, പശു — ഓരോന്നും ശുദ്ധീകരണത്തിന് ഉത്തമം; പിന്നെ എള്ള് നിറച്ച പാത്രവും, പാദദാനവും നൽകണം.

കര്തവ്യം വൈഷ്ണവം ശ്രാദ്ധം പ്രേതമുക്ത്യര്ഥമാത്മനഃ । പ്രേതമോക്ഷം തതഃ കുര്യാദ്ധൃദി വിഷ്ണും പ്രകല്പ്യച

പ്രേതമോക്ഷത്തിനായി വൈഷ്ണവ ശ്രാദ്ധം നിർവഹിക്കണം; പിന്നെ വിഷ്ണുവിനെ ഹൃദയത്തിൽ ധ്യാനിച്ച് പ്രേതമോക്ഷം നടത്തണം.

ഏവം പുത്തലകം കൃത്വാ ദാഹയേദ്വിധിപൂര്വകമ് । തച്ഛ്രുദ്ധയേ തു സംസ്കര്താ പുത്രാദിര്നിഷ്കൃതിം ചരേത്

ഇങ്ങനെ പുത്തലകം നിർമ്മിച്ച്, വിധിപ്രകാരം ദഹിപ്പിക്കണം; അതിന്റെ ശുദ്ധിക്കായി മകൻ അല്ലെങ്കിൽ ബന്ധു നിർമാല്യം നടത്തണം.

ത്രീന്കൃച്ഛ്രാന്ഷഡ്ദ്വാദശ ച തഥാ പഞ്ചദശാപി ച । പ്രായശ്ചിത്തനിമിത്താനുസാരേണ വിപ്രവത്സ്മൃതഃ

മൂന്ന്, ആറു, പന്ത്രണ്ട്, പതിനഞ്ച് — ഇങ്ങനെ, ബ്രാഹ്മണന്‍ ചെയ്ത പാപത്തിനനുസരിച്ച് ഈ എണ്ണത്തില്‍ പ്രായശ്ചിത്തങ്ങള്‍ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

അശക്തൌ ഗോഹിരണ്യാദി പ്രത്യാമ്നായം ചരേദപി । ആത്മനോഽനധികാരിത്വേ ശുദ്ധിമേവം ചരേദ്വുന്ധഃ

കാള, പൊന്നു മുതലായവ നല്‍കാന്‍ കഴിയില്ലെങ്കില്‍ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന കര്‍മ്മം ചെയ്യണം; അതിനും യോഗ്യതയില്ലെങ്കില്‍ ഈ വിധത്തില്‍ ശുദ്ധി നേടണം.

അശുദ്ധേന തു യദ്ദത്തമുദ്ദിശ്യാശുദ്ധിമേവ ച । നോപതിഷ്ഠതി തത്സര്വമന്തരിക്ഷേ വിനശ്യതി

അശുദ്ധനായവന്‍ നല്‍കുന്നതോ, ശുദ്ധിക്കായി നല്‍കുന്നതെങ്കിലും അശുദ്ധമായിരിക്കുകയാണെങ്കില്‍, അതൊന്നും ഫലിക്കില്ല; എല്ലാം ഇടയ്ക്കുള്ളവയില്‍ നശിച്ചുപോകും.

ശുദ്ധിം സമ്പാദ്യ കര്തവ്യം ദഹനാദ്യൌര്ധ്വദേഹികമ് । അകൃത്വാ നിഷ്കൃതിം യസ്തു കുരുതേ ദഹനാദികമ്

ശുദ്ധി നേടി കഴിഞ്ഞ് ദഹനം പോലുള്ള മരണാനന്തര കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചെയ്യണം; പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാതെ ഇത്തരമൊരു കര്‍മ്മം ചെയ്താല്‍ അതിന് ഫലമില്ല.