ഗരുഡപുരാണമ്

ജിതേന്ദ്രിയമനാ ഭൂത്വാ ശുചിഷ്മാന്ധര്മതത്പരഃ । ഭക്ത്യാ തത്ര പ്രകുര്വീത ശ്രാദ്ധാന്യേകാദശൈവ തു

ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സും ജയിച്ച്, ശുദ്ധനും ധർമ്മത്തിൽ മനസ്സോടെയും ഭക്തിയോടെയും, അവിടെ പതിനൊന്ന് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ഭക്തിപൂർവ്വം നിർവഹിക്കണം.

സര്വകര്മവിധാനേ ഏകൈകാഗ്രേ സമാഹിതഃ । തോയവ്രീഹിയവാന്ദദ്യാദ്ഗോധൂമാംശ്ച പ്രിയങ്ഗവഃ

എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും ഏകാഗ്രതയോടെ നിർവഹിക്കുമ്പോൾ, വെള്ളവും അരിയും യവവും ഗോതമ്പും പ്രിയങ്കുധാന്യവും അർപ്പിക്കണം.

ഹവിഷ്യാന്നം ശുഭം മുദ്രാം ഛത്രോഷ്ണീഷേ ച ദാപയേത് । ദാപയേത്സര്വസംസ്യാനി ക്ഷീരം ക്ഷൌദ്രസമാന്വിതമ്

ശുഭമായ പാചകഭക്ഷണവും മുദ്രയും കുടയും തലയണയും നൽകണം; ആവശ്യമായ എല്ലാ വസ്തുക്കളും പാലും തേനും ചേർത്ത് നൽകണം.

വസ്ത്രോപാനഹസംയുക്തം ദദ്യാദഷ്ടവിധം പദമ് । ദ്പയേത്സര്വപാപേഭ്യോ ന കുര്യാത്പങ്ക്തിവഞ്ചനമ്

വസ്ത്രവും ചെരിപ്പും ഉൾപ്പെടെ എട്ട് വിധത്തിലുള്ള വസ്തുക്കൾ നൽകണം; എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കാൻ എല്ലാം സമർപ്പിക്കണം, വിതരണം ചെയ്യുമ്പോൾ വഞ്ചന ചെയ്യരുത്.

ഭൂമൌ സ്ഥിതേഷു പിണ്ഡേഷു ഗന്ധപുഷ്പാക്ഷതാന്വിതമ് । ദാതവ്യം സര്വംവിപ്രേഭ്യോ വേദശാസ്ത്രവിധാനതഃ

ഭൂമിയിൽ പിണ്ഡങ്ങൾ വച്ച ശേഷം, സുഗന്ധവും പൂവും അക്ഷതവും ചേർത്ത്, വേദശാസ്ത്രാനുസൃതമായി എല്ലാം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകണം.

ശങ്ഖേ ഖഡ്ഗേഽഥ വാ താമ്രേ തര്പണഞ്ച പൃഥക്പൃഥക് । ധ്യാനധാരണസംയുക്തോ ജാനുഭ്യാമവനീം ഗതഃ

ശംഖിൽ, വാളിൽ അല്ലെങ്കിൽ താമ്രപാത്രത്തിൽ വേറേ വേറേ ജലതർപ്പണം ധ്യാനപൂർവ്വം, കാൽമുട്ടുകുത്തി ഭൂമിയിൽ ഇരുന്നു നടത്തണം.

ഋചാ വൈ ദാപയേദര്ഘമര്ഘോദ്ദിഷ്ടം പൃഥക്പൃഥക് । ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുശ്ച രുദ്രശ്ച യമഃ പ്രേതശ്ച പഞ്ചമഃ

വേദമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, അർഘ്യം ഓരോരുത്തർക്കും വേറേ വേറേ അർപ്പിക്കണം; ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, രുദ്രൻ, യമൻ, മരിച്ചവൻ — ഇവരാണ് അഞ്ചുപേർ.

പൃഥക്കുമ്ഭേ തതഃ സ്ഥാപ്യാഃ പഞ്ചരത്നസമന്വിതാഃ । വസ്ത്രയജ്ഞോപവീതാനി പൃഥങ്മുദ്ഗാഃ പദാനി ച

പഞ്ചരത്നങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച വേറേ വേറേ കലശങ്ങളിൽ വസ്ത്രവും യജ്ഞോപവീതവും വേറെയും, മുങ്ങ് പയർ, പാദരക്ഷ എന്നിവയും വേറെയും വയ്ക്കണം.

പഞ്ച ശ്രാദ്ധാനി കുര്വീത ദേവതാനാം യഥാവിധി । ജലധാരാം തതഃ കുര്യാത്പിണ്ഡേപിണ്ഡേ പൃഥക്പൃഥക്

ദേവതകൾക്ക് നിയമപ്രകാരം അഞ്ചു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ നടത്തണം; പിന്നെ ഓരോ പിണ്ഡത്തിനും വേറേ വേറേ വെള്ളം ഒഴിക്കണം.

ശങ്ഖേ വാ താമ്രപാത്രേ വാ അലാഭേ മൃന്മയേ പി വാ । തിലോദകം സമാദായ സര്വോഷധിമസന്വിതമ്

ശംഖിലോ താമ്രപാത്രത്തിലോ അല്ലെങ്കിൽ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ മൺപാത്രത്തിലോ, എല്ലായിനം ഔഷധികളും തിലവും ചേർത്ത് വെള്ളം എടുക്കണം.

താമ്രപാത്രം തിലൈഃ പൂര്ണം സഹിരണ്യം സദക്ഷിണമ് । ദദ്യാദ്ബ്രാഹ്മണമുഖ്യായ പദദാനം തഥൈച

തിലം നിറച്ച താമ്രപാത്രവും പൊന്നും ദക്ഷിണയും ചേർത്ത് പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന് നൽകണം; പാദരക്ഷയും അർപ്പിക്കണം.

യമോദ്ദേശേതിലാംല്ലൌഹം തതോ ദദ്യാച്ച ദക്ഷിണാമ് । ഏവം വിഷ്ണുബലിം ദത്ത്വാ യഥാശക്ത്യാ വിധാനതഃ

യമനുവേണ്ടി തിലവും ഇരുമ്പും ദക്ഷിണയും നൽകണം; അതുപോലെ, വിധിപ്രകാരം കഴിവനുസരിച്ച് വിഷ്ണുബലി അർപ്പിച്ചശേഷം—

സമുദ്ധരതി തത്ക്ഷിപ്രം നാത്ര കാര്യാ വിചാരണ നാഗദംശാന്മൃതോ യസ്തു വിശേഷസ്തന്തു മേ ശൃണു

അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ഉടൻ മോചനം ലഭിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല. പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിച്ചവർക്കുള്ള പ്രത്യേക നിയമം ഇനി കേൾക്കൂ.

സുവര്ണഭാരനിഷ്പന്നം നാഗം കൃത്വാ തഥൈവ ഗാമ് । വിപ്രായ ദത്ത്വാ വിധിവത്പിതുരാനൃണ്യമാപ്നുയാത്

പൊന്നുകൊണ്ട് ഒരു പാമ്പും അതുപോലെ ഒരു പശുവും ഉണ്ടാക്കി, ബ്രാഹ്മണന് നിയമപ്രകാരം സമർപ്പിച്ചാൽ പിതാവിന്റെ കടം തീരുന്നു.

ഏവം സര്പബലിം ദത്ത്വാ സര്പദോഷാദ്വിമുച്യതേ । പശ്ചാത്പുത്തലകം കാര്യം സര്വോഷധിസമന്വിതമ്

ഇങ്ങനെ പാമ്പിനുവേണ്ടി ബലി അർപ്പിച്ചാൽ പാമ്പിന്റെ ദോഷം നീങ്ങും; പിന്നെ എല്ലാ ഔഷധികളും ചേർത്ത് ഒരു പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കണം.

പലാശസ്യ ച വൃന്താനാം വിഭാഗം ശൃണു കാശ്യപ । കൃഷ്ണാജിനം സമാസ്തീര്യ കുശൈശ്ച പുരുഷാകൃതിമ്

കാശ്യപാ, പാലാശവൃക്ഷത്തിന്റെ തണ്ടുകൾ എങ്ങനെ ക്രമീകരിക്കണമെന്ന് കേൾക്കൂ; കൃഷ്ണമൃഗചർമ്മം വിരിച്ച് കുശത്തണ്ടുകൾ കൊണ്ട് മനുഷ്യരൂപം ഒരുക്കണം.

ശതത്രയേണ ഷഷ്ട്യാ ച വൃന്തൈഃ പ്രോക്തോഽസ്ഥിസഞ്ചയഃ । വിന്യസ്യ താനി വൃന്താനി അങ്ഗേഷ്വേഷു പൃഥക്പൃഥക്

മുന്നൂറ് അറുപത് തണ്ടുകൾ കൊണ്ട് അസ്ഥിസഞ്ചയം ഒരുക്കണമെന്ന് പറയുന്നു; ആ തണ്ടുകൾ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തും വേറേ വേറേ വയ്ക്കണം.

ചത്വാരിംശച്ഛിരോഭാഗേ ഗ്രീവായാം ദശ വിന്യസേത് । വിംശത്യുരഃ സ്ഥലേ ദദ്യാദ്വിംശതിഞ്ജഠരേ തഥാ

തലയിൽ നാല്പത് അസ്ഥികളും, കഴുത്തിൽ പത്ത്, നെഞ്ചിൽ ഇരുപത്, വയറ്റിലും അതുപോലെ ഇരുപത് അസ്ഥികളും വയ്ക്കണം.

ബാഹുദ്വയേ ശതം ദദ്യാത്കടിദേശേ ച വിംശതിമ് । ഊരുദ്വയേ ശതഞ്ചാപി ത്രിംശജ്ജങ്ഘാദ്വയേ ന്യസേത്

രണ്ടു കൈകളിൽ നൂറ് അസ്ഥികളും, കമറിൽ ഇരുപത്, രണ്ടു തണ്ടുകളിൽ കൂടി നൂറ്, രണ്ട് കാൽതൊണ്ടികളിൽ മുപ്പത് അസ്ഥികളും വേണം.

ദദ്യാച്ചതുഷ്ടയം ശിശ്നേ ഷഡ്ദദ്യാദ്വൃഷാണദ്വയേ । ദശ പാദാങ്ഗുലീഭാഗേ ഏവമസ്ഥീനി വിന്യസേത്

ലിംഗത്തിൽ നാലു അസ്ഥികളും, രണ്ട് വൃക്കങ്ങളിൽ ആറ്, പാദംകളിലെ വിരലുകളിൽ പത്ത് അസ്ഥികളും ഇങ്ങനെ ക്രമീകരിക്കണം.

നാരികേലം ശിരഃ സ്ഥാനേം തുമ്ബം ദദ്യാച്ച താലുകേ । പഞ്ചരത്നം മുഖേ ദദ്യാജ്ജിഹ്വായാം കദലീഫലമ്

തലസ്ഥാനത്ത് ഒരു തേങ്ങയും, താലുവിൽ ഒരു കുമ്പളവും, വായിൽ അഞ്ചു രത്നങ്ങളും, നാവിൽ ഒരു വാഴപ്പഴവും വയ്ക്കണം.

അന്ത്രേഷു നാലികം തദ്യാദ്വാലുകാങ്ഘ്രാണേ ഏവ ച । വസായാം മൃത്തികാം ദദ്യാദ്ധരിതാലമനഃ ശിലാഃ

കുടലുകളിൽ ഒരു നാളികേരവും, മൂക്കിൽ മണലും, കൊഴുപ്പിൽ മണ്ണും, കൂടാതെ ഹരിതാലവും മനശ്ശിലയും ഇടണം.

പാരദം രേതസഃ സ്ഥാനേ പുരീഷേ പിത്തലം തഥാ । മനഃ ശിലാ തഥാ ഗാത്രേ തിലപക്വന്തു സന്ധിഷു

ബീജസ്ഥലത്ത് പാരദം, മലസ്ഥലത്ത് പിത്തളം, ശരീരത്തിൽ മനശ്ശില, സന്ധികളിൽ എള്ളുപിണ്ണാക്ക് ഇട്ടാൽ മതി.

യവപിഷ്ടം യഥാ മാംസേ മധു ശോണിതമേവ ച । കേശേഷു ച ജടാജൂടം ത്വചായാഞ്ച മൃഗത്വചമ്

മാംസത്തിന് യവപ്പൊടി, രക്തത്തിന് തേൻ, മുടിക്ക് ചുരുളായ മുടി, ചർമ്മത്തിന് മൃഗചർമ്മം ഉപയോഗിക്കണം.

കര്ണയോസ്താലപത്രഞ്ച സ്തനയോശ്ചൈവ ഗുഞ്ജികാഃ । നാസായാം ശതപത്രഞ്ച കമലം നാഭിമണ്ഡലേ

കാതുകളിൽ താളില, മുലകളിൽ കുഞ്ഞിക്ക, മൂക്കിന്റെ അറ്റത്ത് ശതപത്രം, നാഭിയിൽ കമലം വയ്ക്കണം.

വൃന്താകം വൃഷണദ്വന്ദ്വേ ലിങ്ഗേ സ്യാദ്ഗൃഞ്ജനം ശുഭമ് । ഘൃതം നാഭ്യാം പ്രദേയം സ്യാത്കൌ പീനേ ച ത്രപുസ്മൃതമ്

വൃക്കകളിൽ വൃന്താകം, ലിംഗത്തിൽ കുരുമുളക്, നാഭിയിൽ നെയ്യ്, കുപ്പായത്തിൽ തകരം ഇടണം.

മൌക്തികം സ്തനയോര്മൂര്ധ്നി കുങ്കുമേവ വിലേപനമ് । കര്പൂരാഗുരുധൂപൈശ്ച ശുഭൈര്മാല്യൈഃ സുഗന്ധിഭിഃ

മുലകളിലും തലയിൽ ഒരു മുത്ത്, ലേച്ചനത്തിന് കുങ്കുമം, കർപ്പൂരം, അഗരു ധൂപം, സുഗന്ധമുള്ള പൂമാലകൾ എന്നിവയും ചേർക്കണം.

പരിധാനം പട്ടസൂത്രംഹൃദയേ ചൈവ വിന്യസേത് । ഋദ്ധിവൃദ്ധീ ഭുജൌ ദ്വൌ ച ചക്ഷുര്ഭ്യാഞ്ച കപര്ദകമ്

ഉടയായി പട്ടുപൂട്ട് വയ്ക്കണം, കൈകളിൽ ഐശ്വര്യവും വർദ്ധിയും, കണ്ണുകളിൽ ശംഖാഭരണവും ഇടണം.

ദന്തേഷു ദാഡിമീബീജാന്യങ്ഗുലീഷു ച ചമ്പകമ് । സിന്ദൂരം നേത്രകോണേ ച താമ്ബൂലാദ്യുപഹാരകമ്

പല്ലുകൾക്ക് മാതളനാരകം, വിരലുകളിൽ ചമ്പകപ്പൂ, കണ്ണിന്റെ കോണുകളിൽ ചുവപ്പു, കൂടാതെ താമ്പൂലാദി സമർപ്പണങ്ങളും വേണം.