ഗരുഡപുരാണമ്

തത്തു ദുര്മരണം ജ്ഞേയം യച്ച ജാതം വിധൈം വിനാ । തേന പാപേന നരകാന് ഭുക്ത്വാ പ്രേതത്വഭാഗിനഃ

ഇവയെല്ലാം അസാധാരണ മരണങ്ങളായാണ് അറിയേണ്ടത്. ഇങ്ങനെ യാതൊരു ക്രമവും പാലിക്കാതെ മരിച്ചവർ, നരകത്തിൽ കഷ്ടം അനുഭവിച്ച ശേഷം പ്രേതരായി ഭ്രമിക്കുന്നു.

ന തേഷാം കാരയേദ്ദാഹം സൂതകം നോദകക്രിയാമ് । ന വിധാനം മൃതാദ്യഞ്ച ന കുര്യാ ദൌര്ധ്വദൈഹികമ്

അവർക്കായി ദഹനം നടത്തരുത്, സൂതകം പാലിക്കരുത്, ജലകർമ്മയോ മറ്റേതെങ്കിലും മരണാനന്തര ചടങ്ങുകളോ ചെയ്യരുത്.

ന പിണ്ഡദാനം കര്തവ്യം പ്രമാദാച്ചേത്കരോതി ഹി । നോപതിഷ്ഠതി തത്സര്വമന്തരിക്ഷേ വിനശ്യതി

അവർക്കായി പിണ്ഡം അർപ്പിക്കേണ്ടതില്ല. അജ്ഞാനത്തിൽ അർപ്പിച്ചാൽ പോലും അതൊന്നും അവരെത്തുകയില്ല, എല്ലാം വായുവിൽ തന്നെ നശിക്കും.

അതസ്തസ്യ സുതൈഃ പൌത്ത്രൈഃ സപിണ്ഡൈഃ ശുഭമിച്ഛുഭിഃ । നാരായണബലിഃ കാര്യോ ലോകഗര്ഹാഭിയാ ഖഗ

അതിനാൽ, അവരുടെ മക്കളും മുമ്മക്കളും ബന്ധുക്കളും അവരുടെ ശുഭം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നാരായണബലി ചെയ്യണം, ലോകത്തിന്റെ അപമാനം ഒഴിവാക്കാൻ, പക്ഷീ.

തഥാ തേഷാം ഭവേച്ഛൌചം നാന്യഥേത്യബ്രവീദ്യമഃ । കൃതേ നാരായണബലാവൌര്ധ്വദേഹികയോഗ്യതാ

ഇവർക്കായി ശുദ്ധി ഇതുവഴിയേ ഉണ്ടാകൂ, വേറെ വഴിയില്ലെന്ന് യമൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു. നാരായണബലി ചെയ്താൽ മാത്രമേ മരണാനന്തര ചടങ്ങുകൾക്ക് അർഹതയുണ്ടാകൂ.

തസ്യ സുദ്ധികരം കര്മ തദ്ഭവേന്ന തദന്യഥാ । നാരായണബലിം സമ്യക്തീര്ഥേ സര്വം പ്രക്പയേത്

അവരെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ ഈ കര്‍മ്മം മാത്രം പോരുന്നു; മറ്റൊന്നും വേണ്ട. നാരായണബലി ശരിയായി തീർത്ഥത്തിൽ നടത്തണം.

കൃഷ്ണാഗ്രേ കാരയേദ്ബിപ്രൈര്യേന പൂതോ ഭവേന്നരഃ । പൂര്വന്തു തര്പണം കാര്യം വിപ്രൈഃ പൌരാണവൈദികൈഃ

കൃഷ്ണന്റെ പ്രതിമയുടെ മുന്നിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ വഴി, മരിച്ചവൻ ശുദ്ധിയാകാൻ, പുരാണവും വേദവും അറിയുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ ആദ്യം ജലതർപ്പണം നടത്തണം.

സര്വൌഷധ്യക്ഷതൈര്മിശ്രൈര്വിഷ്ണുമുദ്ദിശ്യ തര്പയേത് । കാര്യം പുരുഷസൂക്തേന മന്ത്രൈര്വാ വൈഷ്ണവൈരപി

എല്ലാ ഔഷധികളും അക്ഷതയും ചേർത്ത്, വിഷ്ണുവിനെ ഉദ്ദേശിച്ച്, പുരുഷസൂക്തം അല്ലെങ്കിൽ വൈഷ്ണവ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ജലതർപ്പണം നടത്തണം.

ദക്ഷിണാഭിമുഖോ ഭൂത്വാ പ്രേതം വിഷ്ണുമിതി സ്മരന് । അനാദിനിധനോ ദേവഃ ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ

തെക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ള അനന്തനായ ദൈവമായ വിഷ്ണുവിനെ ഓർത്ത്, പ്രേതത്തിന് അർപ്പണം നടത്തണം.

അക്ഷയഃ പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ പ്രേതമോക്ഷപ്രദോ ഭവ । തര്പണസ്യാവസാനേ സ്യാദ്വീതരാഗോ വിമത്സരഃ

അക്ഷയനായ കമലനയനനായവാ, മരിച്ചവരെ മോചിപ്പിക്കുന്നവാ, നീ ഈ ജലതർപ്പണത്തിന്റെ അവസാനം എല്ലാ ആസക്തിയും അസൂയയും വിട്ട് ശാന്തനാകണം.

ജിതേന്ദ്രിയമനാ ഭൂത്വാ ശുചിഷ്മാന്ധര്മതത്പരഃ । ഭക്ത്യാ തത്ര പ്രകുര്വീത ശ്രാദ്ധാന്യേകാദശൈവ തു

ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സും ജയിച്ച്, ശുദ്ധനും ധർമ്മത്തിൽ മനസ്സോടെയും ഭക്തിയോടെയും, അവിടെ പതിനൊന്ന് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ഭക്തിപൂർവ്വം നിർവഹിക്കണം.

സര്വകര്മവിധാനേ ഏകൈകാഗ്രേ സമാഹിതഃ । തോയവ്രീഹിയവാന്ദദ്യാദ്ഗോധൂമാംശ്ച പ്രിയങ്ഗവഃ

എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും ഏകാഗ്രതയോടെ നിർവഹിക്കുമ്പോൾ, വെള്ളവും അരിയും യവവും ഗോതമ്പും പ്രിയങ്കുധാന്യവും അർപ്പിക്കണം.

ഹവിഷ്യാന്നം ശുഭം മുദ്രാം ഛത്രോഷ്ണീഷേ ച ദാപയേത് । ദാപയേത്സര്വസംസ്യാനി ക്ഷീരം ക്ഷൌദ്രസമാന്വിതമ്

ശുഭമായ പാചകഭക്ഷണവും മുദ്രയും കുടയും തലയണയും നൽകണം; ആവശ്യമായ എല്ലാ വസ്തുക്കളും പാലും തേനും ചേർത്ത് നൽകണം.

വസ്ത്രോപാനഹസംയുക്തം ദദ്യാദഷ്ടവിധം പദമ് । ദ്പയേത്സര്വപാപേഭ്യോ ന കുര്യാത്പങ്ക്തിവഞ്ചനമ്

വസ്ത്രവും ചെരിപ്പും ഉൾപ്പെടെ എട്ട് വിധത്തിലുള്ള വസ്തുക്കൾ നൽകണം; എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കാൻ എല്ലാം സമർപ്പിക്കണം, വിതരണം ചെയ്യുമ്പോൾ വഞ്ചന ചെയ്യരുത്.

ഭൂമൌ സ്ഥിതേഷു പിണ്ഡേഷു ഗന്ധപുഷ്പാക്ഷതാന്വിതമ് । ദാതവ്യം സര്വംവിപ്രേഭ്യോ വേദശാസ്ത്രവിധാനതഃ

ഭൂമിയിൽ പിണ്ഡങ്ങൾ വച്ച ശേഷം, സുഗന്ധവും പൂവും അക്ഷതവും ചേർത്ത്, വേദശാസ്ത്രാനുസൃതമായി എല്ലാം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകണം.

ശങ്ഖേ ഖഡ്ഗേഽഥ വാ താമ്രേ തര്പണഞ്ച പൃഥക്പൃഥക് । ധ്യാനധാരണസംയുക്തോ ജാനുഭ്യാമവനീം ഗതഃ

ശംഖിൽ, വാളിൽ അല്ലെങ്കിൽ താമ്രപാത്രത്തിൽ വേറേ വേറേ ജലതർപ്പണം ധ്യാനപൂർവ്വം, കാൽമുട്ടുകുത്തി ഭൂമിയിൽ ഇരുന്നു നടത്തണം.

ഋചാ വൈ ദാപയേദര്ഘമര്ഘോദ്ദിഷ്ടം പൃഥക്പൃഥക് । ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുശ്ച രുദ്രശ്ച യമഃ പ്രേതശ്ച പഞ്ചമഃ

വേദമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, അർഘ്യം ഓരോരുത്തർക്കും വേറേ വേറേ അർപ്പിക്കണം; ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, രുദ്രൻ, യമൻ, മരിച്ചവൻ — ഇവരാണ് അഞ്ചുപേർ.

പൃഥക്കുമ്ഭേ തതഃ സ്ഥാപ്യാഃ പഞ്ചരത്നസമന്വിതാഃ । വസ്ത്രയജ്ഞോപവീതാനി പൃഥങ്മുദ്ഗാഃ പദാനി ച

പഞ്ചരത്നങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച വേറേ വേറേ കലശങ്ങളിൽ വസ്ത്രവും യജ്ഞോപവീതവും വേറെയും, മുങ്ങ് പയർ, പാദരക്ഷ എന്നിവയും വേറെയും വയ്ക്കണം.

പഞ്ച ശ്രാദ്ധാനി കുര്വീത ദേവതാനാം യഥാവിധി । ജലധാരാം തതഃ കുര്യാത്പിണ്ഡേപിണ്ഡേ പൃഥക്പൃഥക്

ദേവതകൾക്ക് നിയമപ്രകാരം അഞ്ചു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ നടത്തണം; പിന്നെ ഓരോ പിണ്ഡത്തിനും വേറേ വേറേ വെള്ളം ഒഴിക്കണം.

ശങ്ഖേ വാ താമ്രപാത്രേ വാ അലാഭേ മൃന്മയേ പി വാ । തിലോദകം സമാദായ സര്വോഷധിമസന്വിതമ്

ശംഖിലോ താമ്രപാത്രത്തിലോ അല്ലെങ്കിൽ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ മൺപാത്രത്തിലോ, എല്ലായിനം ഔഷധികളും തിലവും ചേർത്ത് വെള്ളം എടുക്കണം.

താമ്രപാത്രം തിലൈഃ പൂര്ണം സഹിരണ്യം സദക്ഷിണമ് । ദദ്യാദ്ബ്രാഹ്മണമുഖ്യായ പദദാനം തഥൈച

തിലം നിറച്ച താമ്രപാത്രവും പൊന്നും ദക്ഷിണയും ചേർത്ത് പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന് നൽകണം; പാദരക്ഷയും അർപ്പിക്കണം.

യമോദ്ദേശേതിലാംല്ലൌഹം തതോ ദദ്യാച്ച ദക്ഷിണാമ് । ഏവം വിഷ്ണുബലിം ദത്ത്വാ യഥാശക്ത്യാ വിധാനതഃ

യമനുവേണ്ടി തിലവും ഇരുമ്പും ദക്ഷിണയും നൽകണം; അതുപോലെ, വിധിപ്രകാരം കഴിവനുസരിച്ച് വിഷ്ണുബലി അർപ്പിച്ചശേഷം—

സമുദ്ധരതി തത്ക്ഷിപ്രം നാത്ര കാര്യാ വിചാരണ നാഗദംശാന്മൃതോ യസ്തു വിശേഷസ്തന്തു മേ ശൃണു

അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ഉടൻ മോചനം ലഭിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല. പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിച്ചവർക്കുള്ള പ്രത്യേക നിയമം ഇനി കേൾക്കൂ.

സുവര്ണഭാരനിഷ്പന്നം നാഗം കൃത്വാ തഥൈവ ഗാമ് । വിപ്രായ ദത്ത്വാ വിധിവത്പിതുരാനൃണ്യമാപ്നുയാത്

പൊന്നുകൊണ്ട് ഒരു പാമ്പും അതുപോലെ ഒരു പശുവും ഉണ്ടാക്കി, ബ്രാഹ്മണന് നിയമപ്രകാരം സമർപ്പിച്ചാൽ പിതാവിന്റെ കടം തീരുന്നു.

ഏവം സര്പബലിം ദത്ത്വാ സര്പദോഷാദ്വിമുച്യതേ । പശ്ചാത്പുത്തലകം കാര്യം സര്വോഷധിസമന്വിതമ്

ഇങ്ങനെ പാമ്പിനുവേണ്ടി ബലി അർപ്പിച്ചാൽ പാമ്പിന്റെ ദോഷം നീങ്ങും; പിന്നെ എല്ലാ ഔഷധികളും ചേർത്ത് ഒരു പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കണം.

പലാശസ്യ ച വൃന്താനാം വിഭാഗം ശൃണു കാശ്യപ । കൃഷ്ണാജിനം സമാസ്തീര്യ കുശൈശ്ച പുരുഷാകൃതിമ്

കാശ്യപാ, പാലാശവൃക്ഷത്തിന്റെ തണ്ടുകൾ എങ്ങനെ ക്രമീകരിക്കണമെന്ന് കേൾക്കൂ; കൃഷ്ണമൃഗചർമ്മം വിരിച്ച് കുശത്തണ്ടുകൾ കൊണ്ട് മനുഷ്യരൂപം ഒരുക്കണം.

ശതത്രയേണ ഷഷ്ട്യാ ച വൃന്തൈഃ പ്രോക്തോഽസ്ഥിസഞ്ചയഃ । വിന്യസ്യ താനി വൃന്താനി അങ്ഗേഷ്വേഷു പൃഥക്പൃഥക്

മുന്നൂറ് അറുപത് തണ്ടുകൾ കൊണ്ട് അസ്ഥിസഞ്ചയം ഒരുക്കണമെന്ന് പറയുന്നു; ആ തണ്ടുകൾ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തും വേറേ വേറേ വയ്ക്കണം.

ചത്വാരിംശച്ഛിരോഭാഗേ ഗ്രീവായാം ദശ വിന്യസേത് । വിംശത്യുരഃ സ്ഥലേ ദദ്യാദ്വിംശതിഞ്ജഠരേ തഥാ

തലയിൽ നാല്പത് അസ്ഥികളും, കഴുത്തിൽ പത്ത്, നെഞ്ചിൽ ഇരുപത്, വയറ്റിലും അതുപോലെ ഇരുപത് അസ്ഥികളും വയ്ക്കണം.

ബാഹുദ്വയേ ശതം ദദ്യാത്കടിദേശേ ച വിംശതിമ് । ഊരുദ്വയേ ശതഞ്ചാപി ത്രിംശജ്ജങ്ഘാദ്വയേ ന്യസേത്

രണ്ടു കൈകളിൽ നൂറ് അസ്ഥികളും, കമറിൽ ഇരുപത്, രണ്ടു തണ്ടുകളിൽ കൂടി നൂറ്, രണ്ട് കാൽതൊണ്ടികളിൽ മുപ്പത് അസ്ഥികളും വേണം.