ഗരുഡപുരാണമ്

കനിഷ്ഠപൂര്വാഃ സ്നാനാര്ഥം ഗച്ഛേയുഃ സൂക്തജാപകാഃ । തതോ ജാലസമീപേ തു ഗത്വാ പ്രക്ഷാല്യ ചാംശുകമ്

ഏറ്റവും ചെറുപ്പവരും സൂക്തങ്ങള്‍ ജപിക്കുന്നവരും ആദ്യം കുളിക്കാന്‍ പോകണം; പിന്നെ ജലത്തീരത്ത് ചെന്നു വസ്ത്രം കഴുകണം.

പരിധായ പുനസ്തച്ച ബ്രൃയുസ്തം പുരുഷം പ്രതി । ഉദകം തു കരിഷ്യാമഃ സചൈലം പുരുഷാസ്തതഃ

വസ്ത്രം വീണ്ടും ധരിച്ച്, ആ വ്യക്തിയോട് 'നാം വസ്ത്രം ധരിച്ചുകൊണ്ട് ഉദകക്രിയ നടത്താം' എന്ന് പറയണം.

കുരുധ്വമിത്യേവ വദേച്ഛതവര്ഷാവരേ മൃതേ । പുത്രാദ്യാ വൃദ്ധപൂര്വാസ്തേ ഏകവസ്ത്രാഃ ശിഖാം വിനാ

നൂറ്റാണ്ടുകാരന്‍ മരിച്ചാല്‍ 'ചെയ്യൂ' എന്നത്ര മാത്രം പറയണം; മക്കളും മുതിര്‍ന്നവരും ഒരൊറ്റ വസ്ത്രം ധരിച്ച് ശിഖ ഇല്ലാതെ വെള്ളത്തിലേക്ക് കടക്കണം.

പ്രാചീനാവീതിനഃ സര്വേ വിശേയുര്മൌനിനോ ജലമ് । അപനഃ ശോശുചദഘമനേന പിതൃദിങ്മുഖാഃ

എല്ലാവരും ദക്ഷിണഭാഗത്തേക്ക് മുഖം തിരിച്ച്, മൗനമായി, യജ്ഞോപവീതം വലതുചെവിക്ക് കുറുകെ വെച്ച് വെള്ളത്തിലേക്ക് കടക്കണം; അങ്ങനെ പിതൃദിശയില്‍ മുഖം തിരിച്ച് പാപവും ദുഃഖവും നീക്കം ചെയ്യും.

ജലാവഘട്ടനം ചവ ന കുര്യുഃ സ്നാനകാരകാഃ । തതസ്തടേ സമാഗത്യ ശിഖാം ബദ്ധ്വാ ഋജൂന് കുശാന്

കുളിക്കുന്നവര്‍ വെള്ളം അടിക്കരുത്; പിന്നെ കരയില്‍ വന്ന് ശിഖ കെട്ടി നേരായ കുശത്തണ്ട് കൈവശം എടുക്കണം.

ദക്ഷിണാഗ്രഹസ്തയോസ്തു കൃത്വാഥ സതിലം ജലമ് । ആദായാഞ്ജലിനാ യാമ്യാം ദുഃ ഖീ പൈതൃകതീര്ഥതഃ

രണ്ടു കൈയും ദക്ഷിണഭാഗത്തേക്ക് നീട്ടി, തിലം ചേര്‍ന്ന വെള്ളം അഞ്ജലിയില്‍ എടുത്ത്, ദക്ഷിണദിശയിലേക്കും പിതൃതീര്‍ഥത്തിലും ദുഃഖത്തോടെ അര്‍പ്പിക്കണം.

ഏകവാരം ത്രിവാരം വാ ദശവാരമഥാപി വാ । ഭൂമാവശ്മനി വാ സര്വേ ക്ഷിപേയുര്വാഗ്യതാഃ ഖഗ

ഒരിക്കല്‍, മൂന്നു പ്രാവശ്യം, അല്ലെങ്കില്‍ പത്ത് പ്രാവശ്യം പോലും, എല്ലാവരും വാക്ക് പറയാതെ വെള്ളം നിലത്തോ കല്ലിന്മേലോ ഒഴിക്കണം, പക്ഷീ.

തൃപ്യന്തു തൃപ്യതാം വാപി തര്പയാമ്യുപതിഷ്ഠതാമ് । പ്രേതൈതദമുകഗോത്രേത്യുക്തേഷ്വേവം സമുച്ചരേത്

'അവര്‍ തൃപ്തരാകട്ടെ, തൃപ്തരാകുന്നു, ഞാന്‍ ഇവിടെയുള്ളവര്‍ക്കായി അര്‍പ്പിക്കുന്നു, ഈ ഗാത്രക്കാരന്‍ ഈ ഗോത്രത്തില്‍ പെട്ടവനാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞ് അര്‍പ്പണം നടത്തണം.

ജലാഞ്ജലൌ കൃതേ പശ്ചാദ്വിധേയം ദന്തധാവനമ് । ത്യജന്തി ഗോത്രിണഃ സര്വേ ദിനാനി നവ കാശ്യപ

ജലാഞ്ജലി നല്‍കിയശേഷം പല്ല് കഴുകണം; ഒരേ ഗോത്രത്തിലുള്ളവര്‍ ഒമ്പതു ദിവസം വിട്ടുനില്‍ക്കണം, കാശ്യപ.

തത ഉത്തീര്യോദകാദ്വൈ വസ്ത്രാണി പരിധായ ച । സ്നാനവസ്ത്രം സകൃത്പീഡ്യ വിശേയുഃ ശുചിഭൂതലേ

അതിനുശേഷം വെള്ളത്തില്‍ നിന്ന് പുറത്തു വന്നും വസ്ത്രം ധരിച്ചും, കുളിച്ച വസ്ത്രം ഒരിക്കല്‍ പിഴിഞ്ഞ്, ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്തേക്ക് കടക്കണം.

അശ്രുപാതം ന കുര്വീത ദത്ത്വാ ദാഹജലാഞ്ജലിമ് । ശ്ലേഷ്മാശ്രു ബാന്ധവൈര്മുക്തം പ്രേതോ ഭുങ്ക്തേ യതോഽവശഃ

ദാഹജലാഞ്ജലി നല്‍കിയശേഷം ആരും കരയരുത്; ബന്ധുക്കള്‍ ഒഴിക്കുന്ന കഫവും കണ്ണീര്‍യും പ്രേതന്‍ നിര്‍ബന്ധമായി അനുഭവിക്കേണ്ടിവരും.

അതോ ന രോദിതവ്യം ഹി ക്രിയാഃ കാര്യാഃ സ്വശക്തിതഃ । തതസ്തേഷൂപവിഷ്ടേഷു പുരാണജ്ഞഃ സുകൃത്സ്വകഃ

അതുകൊണ്ട് കരയരുത്; കര്‍മ്മങ്ങള്‍ സ്വശക്തിക്ക് അനുസരിച്ച് ചെയ്യണം. അവര്‍ ഇരുന്നശേഷം, പഴയ ആചാരങ്ങള്‍ അറിയുന്ന നല്ലവന്‍ സംസാരിക്കണം.

ശോകാപനോദം കുര്വീത സംസാരാനിത്യതാം ബ്രുവന് । മാനുഷ്യേ കദലീസ്തന്ഭേ അസാരേ സാരമാര്ഗണമ്

ദുഃഖം മാറ്റാന്‍ ലോകത്തിന്റെ നാശവസ്തുതയെക്കുറിച്ച് പറയണം: മനുഷ്യജീവിതം വാഴപ്പഴംതണ്ടുപോലെ ഉള്ളില്‍ സാരമില്ലാത്തതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

കരോതി യഃ സ സംമൂഢോ ജലബുദ്വദ്രസന്നിഭേ । പഞ്ചധാ സംഭൃതഃ കായോ യദി പഞ്ചത്വമാഗതഃ

ഇങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ ജലത്തിൽ പുകയുന്ന കുഡുക്കയുപോലെയാണ്, അജ്ഞാനിയാണു. ഈ ശരീരം അഞ്ചു ഘടകങ്ങൾകൊണ്ട് ഉണ്ടാകുന്നതാണെങ്കിലും, അതിന് അവസാനം വരുമ്പോൾ—

കര്മഭിഃ സ്വശരീരോത്ഥൈസ്തത്ര കാ പരിദേവനാ । ഗന്ത്രീ വസുമതീ നാശമുദധിര്ദൈവതാനി ച

അവന്റെ സ്വന്തം പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടാണ് ശരീരം നശിക്കുന്നത്; അതിനാൽ അതിനുവേണ്ടി ദുഃഖിച്ചിട്ട് എന്ത് ഫലമുണ്ട്? ഭൂമി, സമുദ്രം, ദേവതകൾ പോലും ഒടുവിൽ നശിക്കുമല്ലോ.

ഫേനപ്രഖ്യഃ കഥം നാശം മര്ത്യലോകോ ന യാസ്യതി । ഏവം സംശ്രാവയേത്തത്ര മൃദുശാദ്വലസംസ്ഥിതാന്

ഫേനത്തിൻറെപോലെയുള്ള ഈ മനുഷ്യലോകം നശിക്കാതെ ഇരിക്കുമോ? അതുകൊണ്ടു അവിടെ മൃദുലമായ പുല്ലിൽ ഇരിക്കുന്നവരെ ഇങ്ങനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തണം.

തേഽയി സംശ്രുത്യ ഗച്ഛേയുര്ഗൃഹം ബാലപുരഃ സരാഃ । വിദശ്യ ര്നിബപത്രാണി നിയതാ ദ്വാരി വേശ്മനഃ

അവർ ഇത് കേട്ടശേഷം കുട്ടികളെ മുന്നിൽ വെച്ച് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങണം; ദർഭാഗ്രാസ് വിതറി, വീട്ടുവാതിലിൽ ഉറപ്പോടെ നിൽക്കണം.

ആചമ്യ വഹ്നിസലിലം ഗോമയം ഗൌരസര്ഷപാന് । ദൂര്വാപ്രവാലം വൃഷഭമന്യദപ്യഥ മങ്ഗലമ്

വെള്ളം കഴിച്ചു കഴുകി, അഗ്‌നി, വെള്ളം, പശുവിന്റെ ചാണകം, പശുവിന്റെ പാൽ, കടുക്, ദർഭ, പവഴ, കാള, മറ്റ് മംഗളവസ്തുക്കൾ എന്നിവ കൊണ്ടുവരണം.

പ്രവിശേയുഃ സമാലഭ്യ കൃത്വാശ്മനി പദം ശനൈഃ । ശ്രൌതേന തു വിധാനേന ആഹിതാഗ്നിം ദേഹദ്വധഃ

ഇവയെ സ്പർശിച്ച്, ശാന്തമായി കല്ലിൽ കാൽവെച്ച്, വേദവിധിപ്രകാരം അഹിതാഗ്നിയായ ഗൃഹസ്ഥന്റെ ദേഹം അഗ്നിക്കു സമർപ്പിക്കണം.

ഊനദ്വിവര്ഷം നിഖനേന്ന കുര്യാദുദകം തതഃ । യോഷിത്പതിവ്രതാ യാ സ്യാദ്ഭര്താരം യാനുഗച്ഛതി

പത്ത് വയസ്സിൽ താഴെയുള്ളവരെ അടക്കം ചെയ്യണം; പിന്നെ ജലതർപ്പണം നടത്തണം. ഭർത്താവിനോടു നിർഭാഗ്യമായ ഭാര്യയോ, ഭർത്താവിനെ അനുഗമിക്കണം.

പ്രയോഗ പൂര്വം ഭര്താരം നമസ്കൃത്യാരുഹേച്ചിതിമ് । ചിതിഭ്രഷ്ടാ തു യാ മോഹാത്സാ പ്രാജാപത്യമാചരേത്

ആദ്യം ഭർത്താവിനെ നമസ്കരിച്ചു, ചിതയിൽ കയറണം; എന്നാൽ ഭ്രമത്തിൽ ചിതയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുകയാണെങ്കിൽ, പ്രജാപത്യവ്രതം ആചരിക്കണം.

തിസ്രഃ കോട്യോര്ധകോടീ യ യാനി ലോമാനി മാനുഷേ । താവത്കാലം വസേത്സ്വര്ഗേ ഭര്താരം യാനുഗച്ഛതി

മനുഷ്യന്റെ ശരീരത്തിൽ എത്ര രോമങ്ങൾ ഉണ്ടോ, അത്ര വർഷങ്ങൾ ഭർത്താവിനെ അനുഗമിച്ച ഭാര്യ സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും.

വ്യാലഗ്രാഹീ യഥാ വ്യാലം ബിലാദുദ്ധരതേ ബലാത് । തദ്വദുദ്ധൃത്യ സാ നാരീ തേനൈവ സഹ മോദതേ

ഏതുപോലെ ഒരു പാമ്പിനെ പിടിച്ചയാൾ അതിനെ കുഴിയിൽ നിന്ന് വലിച്ചെടുക്കുന്നുവോ, അതുപോലെ ആ ഭാര്യ ഭർത്താവിനെ ഉയർത്തി, അവനോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു.

തത്ര സാ ഭര്തൃപരമാ സ്തൂയമാനാപ്സരോഗണൈഃ । ക്രീഡതേ പതിനാ സാര്ധം യാവദിന്ദ്രാശ്ചതുര്ദശ

അവിടെ ഭർത്താവിനോടു പരമഭക്തിയുള്ള അവൾ, അപ്സരസുകളുടെ സ്തുതികൾക്കിടയിൽ, പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാർ ഭരിക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ ഭർത്താവിനൊപ്പം ക്രീഡിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മഘ്നോ വാ കൃഘ്നോ വാ മിത്ത്രിഘ്നോ വാ ഭവേത്പതിഃ । പുനാത്യവിധവാ നാരീ തമാദായ മൃതാ തു യാ

ഭർത്താവ് ബ്രാഹ്മണഹത്യക്കാരനായാലും, മറ്റെന്തെങ്കിലും പാപം ചെയ്തവനായാലും, സുഹൃത്ത് ദ്രോഹിയാണെങ്കിലും, ഭർത്താവിനെ അനുഗമിച്ച വിധവ അവനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.

മൃതേ ഭര്തരി യാ നാരീ സമാരോഹേദ്ധുതാശനമ് । സാരന്ധതീസമാചാരാ സ്വര്ഗലോകേ മഹീയതേ

ഭർത്താവ് മരിച്ചപ്പോൾ അഗ്നിയിൽ കയറുന്ന ഭാര്യ, അരുന്ധതിയുടെ ആചാരം അനുസരിച്ചാൽ, സ്വർഗലോകത്തിൽ മഹത്വം പ്രാപിക്കും.

യാവച്ചാഗ്നൌ മൃതേ പത്യൌ സ്ത്രീ നാത്മാനം പ്രദാഹയേത് । താവന്ന മുച്യതേ സാ ഹി സ്ത്രീശരീരാത്കഥഞ്ചന

ഭർത്താവ് അഗ്നിയിൽ ദഹിക്കുമ്പോൾ ഭാര്യയും ദഹിക്കാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവൾക്ക് സ്ത്രീശരീരത്തിൽ നിന്നു മോചനം ലഭിക്കില്ല.

മാതൃകം പൈതൃകം ചൈവ യത്ര ചൈവ പ്രദീയതേ । കുലത്രയം പുനാത്യേഷാ ഭര്താരം യാനുഗച്ഛതി

ഭർത്താവിനെ അനുഗമിക്കുന്ന ഭാര്യ അമ്മവംശം, അച്ചൻവംശം, ഭർത്താവിന്റെ കുടുംബം—ഈ മൂന്നു കുടുംബങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.

ആര്താര്തേ മുദിതേ ഹൃഷ്ടാ പ്രോഷിതേ മലിനാ കൃശാ । മൃതേ മ്രിയേത യാ പത്യൌ സാ സ്ത്രീ ജ്ഞേയാ പതിവ്രതാ

ദു:ഖത്തിലും, കഷ്ടത്തിലും, സന്തോഷത്തിലും, ആനന്ദത്തിലും, ഭർത്താവ് ദൂരെയായിരിക്കുമ്പോഴും, അവൾ ക്ഷീണിച്ചും, ക്ഷീണിച്ചും, ഭർത്താവ് മരിക്കുമ്പോൾ മരിച്ചാൽ, അവളാണ് സത്യമായും ഭർത്തീവ്രത.