ഗരുഡപുരാണമ്

അഥയാമി ക്രമപ്രാപ്തം പ്രഷ്ടു വാ വര്തതേ സ്പൃഹാ ॥ ൨,൩.

ഇനി ക്രമമായി വരുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കും, ചോദിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൪ ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । ജ്ഞാനതോഽജ്ഞാനതോ വാപിയന്നരൈഃ കലുഷം കൃതമ് । തസ്യ പാപസ്യ ശുദ്ധ്യര്ഥം വിധേയാ നിഷ്കൃതിര്നരൈഃ

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ മനുഷ്യർ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ അവർക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം നിർബന്ധമായും ചെയ്യണം.

ഭസ്മാദിസ്നാനദശകമാദൌ കുര്യാദ്വിചക്ഷണഃ । യഥാശക്തി ഷഡബ്ദാദിപ്രത്യാമ്നായാച്ചരേദപി

വിദ്വാൻ ആദ്യം ഭസ്മാദി സ്നാനം പത്ത് തവണ ചെയ്യണം. കഴിവനുസരിച്ച് ആറു വർഷം മുതലുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ പാലിക്കണം.

തദര്ധം വാ തദര്ധം വാ തദര്ധാര്ധമഥാപി വാ । യഥാശക്ത്യാ തതഃ കുര്യാദ്ദശ ദാനാനി വൈ ശൃണു

അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ പാതിയും, അതിന്റെ പാതിയുടെ പാതിയും, അഥവാ അതിന്റെ പാതിയുടെ പാതിയുടെ പാതിയും കഴിവനുസരിച്ച് ചെയ്യാം. പിന്നെ പത്ത് ദാനങ്ങൾ നൽകണം—കേൾക്കൂ.

ഗോഭൂതിലഹിരണ്യാജ്യവാസോധന്യഗുഡാസ്തഥാ । രജതം ലവണം ചൈവ ദാനാനി ദശ വൈ വിദുഃ

പശു, ഭൂമി, എള്ള്, പൊൻ, നെയ്, വസ്ത്രം, ധാന്യം, ശർക്കര, വെള്ളി, ഉപ്പ്—ഇവയാണ് പത്ത് ദാനങ്ങൾ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.

പ്രായശ്ചിത്തേ ത്വാഗതാ യേ തേഭ്യോ ദദ്യാന്നരോ ദശ । തതോ യമദ്വാരപഥേ പൂയശോണിതസംകുലേ

പ്രായശ്ചിത്തത്തിനായി വന്നവർക്കു മനുഷ്യൻ ഈ പത്ത് ദാനങ്ങൾ നൽകണം. പിന്നെ, യമന്റെ വാതിലിലേക്ക് പോകുന്ന പുഴു-രക്തം നിറഞ്ഞ വഴിയിൽ,

നദീം വൈതരണീം തര്തും ദദ്യാദ്വൈതരണീം ച ഗാമ് । കൃഷ്ണസ്തനീ സകൃഷ്ണാങ്ഗീ സാ വൈ വൈതരണീ സ്മൃതാ

വൈതരണി നദി കടക്കാൻ, വൈതരണി പശു നൽകണം. കറുത്ത താടിയും കറുത്ത അവയവങ്ങളും ഉള്ള പശുവാണ് വൈതരണി എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.

തിലാ ലോഹം ഹിരണ്യം ച കര്പാസം ലവണം തഥാ । സപ്തധാന്യം ക്ഷിതിര്ഗാവ ഏകൈകം പാവനം സ്മൃതമ്

എള്ള്, ഇരുമ്പ്, പൊൻ, കരുമ്പ്, ഉപ്പ്, ഏഴു വിധ ധാന്യങ്ങൾ, ഭൂമി, പശു—ഇവയൊന്നൊന്നും ശുദ്ധീകരണത്തിന് ഉത്തമമാണ്.

ഏതാന്യഷ്ടൌ മഹാദാനാന്യുത്തമായ ദ്വിജാതയേ । ആതുരേണ തു ദേയാനി പദരൂപാണി മേ ശൃണു

ഈ എട്ട് മഹാദാനങ്ങൾ ദ്വിജന്മാർക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്. രോഗിയായവൻ പാദരൂപത്തിൽ നൽകേണ്ടത് എന്തെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു, കേൾക്കൂ.

ഛത്രോ പാനഹവസ്ത്രാണി മുദ്രികാ ച കമണ്ഡലുഃ । ആസനം ഭാജനം പദം ചാഷ്ടവിധം സ്മൃതമ്

കുട, പാനപാത്രം, വസ്ത്രം, മോതിരം, കമണ്ഡലം, ഇരിപ്പ്, പാത്രം, പാദം—ഇവയാണ് എട്ടു തരത്തിലുള്ളത് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.

തിലാപാത്രം സര്പിഃ പാത്രം ശയ്യാ സോപസ്കരാ തഥാ । ഏതത്സര്വം പ്രദാതവ്യം യദിഷ്ടം ചാത്മനോഽപി തത്

എള്ള് നിറച്ച പാത്രം, നെയ് നിറച്ച പാത്രം, ഉപകരണങ്ങളോടെ കിടക്ക—ഇവയെല്ലാം തന്നെ നൽകണം, അതിനാൽ തന്നെ അതിനും ഇഷ്ടമുണ്ടായാലും.

അശ്വോ രഥശ്ച മഹീഷീ വ്യഞ്ജനം വസ്ത്രമേവ ച । ബ്രാഹ്മണേഭ്യഃ പ്രദാതവ്യം ബ്രഹ്മപൂര്വമപി സ്വയമ്

കുതിര, രഥം, ഭാര്യ, അലങ്കാരങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ സ്വയം ബ്രാഹ്മണന്മാര്ക്ക് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് നൽകണം.

ദാനാ ന്യന്യാന്യപി ഖഗ തര്പയേത്സ്വീയശക്തിതഃ । പ്രായാശ്ചിത്തം കൃതം യേന ദശ ദാനാന്യപി ക്ഷിതൌ

പക്ഷീ, മറ്റുള്ള ദാനങ്ങളും തനിക്കുള്ള ശേഷിയനുസരിച്ച് നൽകണം; പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്തവൻ ഭൂമിയിൽ പത്ത് ദാനങ്ങൾ പോലും നൽകണം.

ദാനം ഗോര്വൈതരണ്യാശ്ച ദാനാന്യഷ്ടൌ തഥാപി വാ । തിലപാത്രം സര്പിഃ പാത്രം ശയ്യാദാനം തഥൈവ ച

പശു, വൈതരണി പശു, എട്ട് പ്രധാന ദാനങ്ങൾ, എള്ള് നിറച്ച പാത്രം, നെയ്യ് നിറച്ച പാത്രം, കിടക്ക എന്നിവയും നൽകണം.

പദദാനം ച വിധിവന്നാസൌ നിരയഗര്ഭഗഃ । സ്വാതന്ത്ര്യേണാപി ലവണദാനമിച്ഛന്തി സൂരയഃ

നന്നായി നടപ്പാത നൽകുന്നവൻ നരകത്തിൽ ജനിക്കില്ല; സ്വതന്ത്രമായി ഉപ്പു നൽകുന്നതും ജ്ഞാനികൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

വിഷ്ണുദേഹസമുത്പന്നോ യതോഽയം ലവണോ രസഃ । ആതുരസ്യ യദാ പ്രാണാ ന യാന്തി വസുധാതലേ

ഉപ്പിന്റെ രുചി വിഷ്ണുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്; രോഗിക്ക് ജീവൻ ഭൂമിയിൽ ഇനി നിലനിൽക്കാതിരുന്നാൽ—

ലവണം ച തദാ ദേയം ദ്വാരസ്യോദ്വാടനം ദിവഃ । യാനികാനി ച ദാനാനി സ്വയം ദത്താനി മാനവൈഃ

അപ്പോൾ ഉപ്പും, വാതിലിന്റെ പടിയും പുരട്ടണം; മനുഷ്യർ സ്വയം നൽകുന്ന ദാനങ്ങൾ എല്ലാം—

താനിതാനി ച സര്വാണി ഉപതിഷ്ഠന്തി ചാഗ്രതഃ । പ്രായശ്ചിത്തം കൃതം യേന സാങ്ഗം ഖഗ സ വൈ പുമാന്

അവ ദാനങ്ങൾ എല്ലാം അവന്റെ മുന്നിൽ നില്ക്കും; പ്രായശ്ചിത്തം പൂർണ്ണമായി ചെയ്തവൻ, പക്ഷീ, ആ മനുഷ്യൻ—

പാപാനി ഭസ്മസാത്കൃത്വാ സ്വര്ഗലോകേ മഹീയതേ । അമൃതം തു ഗവാം ക്ഷീരം യതഃ പതഗസത്തമ്

പാപങ്ങൾ ചിതയാക്കി, സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു; പശുവിന്റെ പാൽ, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ, അമൃതം തന്നെയാണ്.

തസ്മാദ്ദദാതി യോ ധേനുമമൃതത്വം സ ഗച്ഛതി । ദാനാന്യഷ്ടൌ തു ദത്ത്വാ വൈ ഗന്ധര്വനിലയേ വസേത്

അതിനാൽ പശു നൽകുന്നവൻ അമൃതത്വം നേടുന്നു; എട്ട് പ്രധാന ദാനങ്ങൾ നൽകി ഗന്ധർവലോകത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നു.

ആലയസ്തത്ര രൌദ്രേ ഹി ദഹ്യതേ യേന മാനവഃ । ഛത്രദാനേന സുച്ഛായാ ജായതേ പഥി തുഷ്ടിദാ

അവിടെയുള്ള ഭയാനകമായ സ്ഥലത്ത് ദഹിക്കപ്പെടുന്നവൻ, കുട നൽകുന്നതിലൂടെ വഴിയിൽ മനോഹരമായ തണൽ ലഭിച്ച് സന്തോഷം അനുഭവിക്കും.

അസിപത്രവനം ധാരമതിക്രാമതി വൈ സുഖമ് । അശ്വാരൂഢശ്ച വ്രജതി ദദതേ യദ്യുപാനഹൌ

അസി ഇലകളാൽ നിറഞ്ഞ വനമോ, അതു സുഖമായി കടക്കാം; ചെരിപ്പ് നൽകുന്നവൻ കുതിരപ്പുറത്ത് സഞ്ചരിക്കും.

ഭോജനാസനദാനേന സുഖം മാര്ഗേ ഭുനക്തി വൈ । പ്രദേശേ നിര്ജലേ ദാതാ സുഖീ സ്യാദ്വൈ കമണ്ഡലോഃ

ഭക്ഷണവും ഇരിപ്പിടവും നൽകുന്നതിലൂടെ യാത്രയിൽ സുഖം അനുഭവിക്കും; വെള്ളമില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് കമണ്ഡലു നൽകുന്നവൻ സന്തോഷം പ്രാപിക്കും.

യമദൂതാ മഹാരൌദ്രാഃ കരാലാഃ കൃഷ്ണപിങ്ഗലാഃ । ന പീഡയന്തി ദാക്ഷിണ്യാദ്വസ്ത്രാഭരണദാനതഃ

യമദൂതന്മാർ അതീവ ഭയാനകരും കറുത്തും മഞ്ഞയും ആയിരിക്കും; വസ്ത്രവും അലങ്കാരവും നൽകിയതിനാൽ, അവർ ദയകൊണ്ട് ഉപദ്രവിക്കില്ല.

തിലപാത്രം തു വിപ്രായ ദത്തം പത്രരഥ ധ്രുവമ് । നാശയേത്ത്രിവിധം ഷാപം വാങ്മനഃ കായസമ്ഭവമ്

എള്ള് നിറച്ച പാത്രം ബ്രാഹ്മണന് നൽകുമ്പോൾ, പത്രരഥാ, വാക്ക്, മനസ്സ്, ശരീരം എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള മൂന്നു വിധ പാപങ്ങളും അതു നശിപ്പിക്കും.

ഘൃതപാത്രപ്രദാനേ രുദ്രലോകേ വസേന്നരഃ । സര്വോപസ്കരസംയുക്താം ശയ്യാം ദത്ത്വാ ദ്വിജാതയേ

നെയ്യ് നിറച്ച പാത്രം നൽകുന്നവൻ രുദ്രലോകത്തിൽ വസിക്കും; എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളോടും കൂടിയ കിടക്ക ദ്വിജനു നൽകിയാൽ—

നാനാപ്സരോഭിരാകീര്ണം വിമാനമധിരോഹതി । ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി ക്രീഡിത്വാ ശക്രമന്ദിരേ

നാനാ അപ്സരസുകൾ നിറഞ്ഞ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറും; അറുപതിനായിരം വർഷം ഇന്ദ്രന്റെ മന്ദിരത്തിൽ ആനന്ദിച്ചു കളിച്ചശേഷം—

ഇന്ദ്രലോകാത്പരിഭ്രഷ്ട ഇഹ ലോകേ നൃപോ ഭവേത് । സര്വോപസ്കരണോപേതം യുവാനം ദോഷവര്ജിതമ്

ഇന്ദ്രലോകത്തിൽ നിന്ന് വീണാൽ, ഈ ലോകത്ത് രാജാവായി ജനിക്കും; എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും ഉള്ള, യൗവനവും ദോഷരഹിതവുമാണ്.

യോഽശ്വം ദദാതി വിപ്രായ സ്വര്ഗലോകേ ച തിഷ്ഠതി । യാവന്തി രോമാണി ഹയേ ഭവന്തി ഹി ഖഗേശ്വര

ബ്രാഹ്മണന് കുതിര നൽകുന്നവൻ, പക്ഷീരാജാവേ, ആ കുതിരയുടെ രോമങ്ങൾ എത്രയോ അവിടെത്തന്നെ വർഷങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ വസിക്കും.