ഗരുഡപുരാണമ്

പ്രവിശേത്സ നവേ ദേഹേ പൃഹേ ദരധേ ഗുഹീ യഥാ । ശരീരേ യേ സമാസീനാഃ സര്വേ വൈ സപ്ത ധാതവഃ ॥ ൨,൩.

അത് പുതിയ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു, ഒരു വീട്, ഗുഹ, അല്ലെങ്കിൽ കുഴി പോലെ; ശരീരത്തിൽ ഏഴു ധാതുക്കളെല്ലാം പാർക്കുന്നു.

ഷാട്കൌശികോ ഹ്യയം കായഃ സര്വേ വാതാശ്ച ദേഹിനാമ് । മൂത്രം പുരീഷം തദ്യോഗാദ്യേ ചാന്യേ വ്യാധയസ്തഥാ ॥ ൨,൩.

ഈ ശരീരം ആറു ആവരണങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമാണ്; എല്ലാ ജീവികളുടെയും വായുക്കൾ, മൂത്രം, മല, ഇവയുടെ കൂട്ടിച്ചേരലിൽ മറ്റു രോഗങ്ങളും ഉണ്ടാകും.

പിത്തം ശ്ലേഷ്മാ തഥാ മജ്ജാ മാംസം വൈ മേദ ഏവ ച । അസ്ഥി ശുക്രം തഥാ സ്നായുര്ദേഹേന സഹ ദഹ്യതി ॥ ൨,൩.

പിത്തം, കഫം, മജ്ജ, മാംസം, മേതു, അസ്ഥി, വീര്യം, സ്നായു—ഇവയെല്ലാം ശരീരത്തോടൊപ്പം കത്തിപ്പോകുന്നു.

ഏഷ തേ കഥിതസ്താര്ക്ഷ്യ വിനാസഃ സര്വദേഹിനമ് । കഥയാമി പുനസ്തേഷാം ശരീരം ച യഥാ ഭവേത് ॥ ൨,൩.

താർക്ഷ്യാ, എല്ലാ ജീവികളും എങ്ങനെ നശിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു. ഇനി അവർക്കു ശരീരം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന് ഞാൻ വീണ്ടും വിശദമായി പറയും.

ഏകസ്തമ്ബംസ്നായുബദ്ധം സ്ഥൂണാത്രയവിഭൂഷണമ് । ഇന്ദ്രിയൈശ്ച സമായുക്തം നവദ്വാരം ശരീരകമ് ॥ ൨,൩.

ശരീരം ഒരു തൂണിൽ നിൽക്കുന്നതും, സ്നായുക്കൾ കൊണ്ട് ബന്ധിച്ചതും, മൂന്നു തൂണുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചതും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ചേർന്നതും, ഒമ്പത് വാതിലുകൾ ഉള്ളതുമാണ്.

വിഷയൈശ്ച സമാക്രാന്തം കാമക്രോധസമാകുലമ് । രാഗദ്വേഷസമാകീര്ണം തൃഷ്ണാദുര്ഗമതസ്കരമ് ॥ ൨,൩.

ഇത് വിഷയങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞതും, ആസക്തിയും കോപവും കൊണ്ട് അലമുറയുള്ളതും, രാഗവും ദ്വേഷവും നിറഞ്ഞതും, തൃഷ്ണയുടെ കോട്ട കാരണം കടക്കാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതുമാണ്.

ലോഭജാലപരിച്ഛിന്നം മോഹവസ്ത്രേണ വേഷ്ടിതമ് । സുബദ്ധം മായയാ ചൈതല്ലോഭേനാധിഷ്ഠിതം പുരമ് ॥ ൨,൩.

ലോഭത്തിന്റെ വല കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടതും, മോഹത്തിന്റെ വസ്ത്രം ധരിച്ചതും, മായയാൽ ഉറപ്പായി ബന്ധിച്ചതും, ഈ നഗരം ലോഭം കൊണ്ട് നിയന്ത്രിതവുമാണ്.

ഏതദ്ഗുണസമാകീര്ണം ശരീരം സര്വദേഹിനാമ് । ആത്മാനം യേ ന ജാനന്തി തേ നരാഃ പശവഃ സ്മൃതാഃ ॥ ൨,൩.

ഇങ്ങനെ ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഈ ശരീരം എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഉണ്ട്. ആത്മാവിനെ അറിയാത്ത മനുഷ്യരെ മൃഗങ്ങളായി കണക്കാക്കുന്നു.

ഏവമേവ സമാഖ്യാതം ശരീരം തേ ചതുര്വിധമ് । ചതുരശീതിലക്ഷാണി നിര്മിതാ യോനയഃ പുരാ ॥ ൨,൩.

ഇങ്ങനെ നാലു വിധത്തിലുള്ള ശരീരം ഞാൻ നിന്നോട് വിശദീകരിച്ചു. പുരാതനകാലത്ത് എൺപത്തിനാലായിരം നാലു ലക്ഷ്യോണികൾ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു.

ഉദ്ഭിജ്ജാഃ സ്വേദജാശ്ചൈവ അണ്ഡജാശ്ച ജരായുജാഃ । ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം നിരയസ്യ പ്രപഞ്ചതഃ ॥ ൨,൩.

ഉദ്ഭവം, സ്വേദം, മുട്ട, ഗർഭം എന്നിവയിൽ ജനിക്കുന്നവർ—ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിനക്ക് വിശദമായി പറഞ്ഞു, നരകത്തിന്റെ വിശാലതയെക്കുറിച്ചും.

അഥയാമി ക്രമപ്രാപ്തം പ്രഷ്ടു വാ വര്തതേ സ്പൃഹാ ॥ ൨,൩.

ഇനി ക്രമമായി വരുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കും, ചോദിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൪ ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । ജ്ഞാനതോഽജ്ഞാനതോ വാപിയന്നരൈഃ കലുഷം കൃതമ് । തസ്യ പാപസ്യ ശുദ്ധ്യര്ഥം വിധേയാ നിഷ്കൃതിര്നരൈഃ

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ മനുഷ്യർ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ അവർക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം നിർബന്ധമായും ചെയ്യണം.

ഭസ്മാദിസ്നാനദശകമാദൌ കുര്യാദ്വിചക്ഷണഃ । യഥാശക്തി ഷഡബ്ദാദിപ്രത്യാമ്നായാച്ചരേദപി

വിദ്വാൻ ആദ്യം ഭസ്മാദി സ്നാനം പത്ത് തവണ ചെയ്യണം. കഴിവനുസരിച്ച് ആറു വർഷം മുതലുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ പാലിക്കണം.

തദര്ധം വാ തദര്ധം വാ തദര്ധാര്ധമഥാപി വാ । യഥാശക്ത്യാ തതഃ കുര്യാദ്ദശ ദാനാനി വൈ ശൃണു

അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ പാതിയും, അതിന്റെ പാതിയുടെ പാതിയും, അഥവാ അതിന്റെ പാതിയുടെ പാതിയുടെ പാതിയും കഴിവനുസരിച്ച് ചെയ്യാം. പിന്നെ പത്ത് ദാനങ്ങൾ നൽകണം—കേൾക്കൂ.

ഗോഭൂതിലഹിരണ്യാജ്യവാസോധന്യഗുഡാസ്തഥാ । രജതം ലവണം ചൈവ ദാനാനി ദശ വൈ വിദുഃ

പശു, ഭൂമി, എള്ള്, പൊൻ, നെയ്, വസ്ത്രം, ധാന്യം, ശർക്കര, വെള്ളി, ഉപ്പ്—ഇവയാണ് പത്ത് ദാനങ്ങൾ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.

പ്രായശ്ചിത്തേ ത്വാഗതാ യേ തേഭ്യോ ദദ്യാന്നരോ ദശ । തതോ യമദ്വാരപഥേ പൂയശോണിതസംകുലേ

പ്രായശ്ചിത്തത്തിനായി വന്നവർക്കു മനുഷ്യൻ ഈ പത്ത് ദാനങ്ങൾ നൽകണം. പിന്നെ, യമന്റെ വാതിലിലേക്ക് പോകുന്ന പുഴു-രക്തം നിറഞ്ഞ വഴിയിൽ,

നദീം വൈതരണീം തര്തും ദദ്യാദ്വൈതരണീം ച ഗാമ് । കൃഷ്ണസ്തനീ സകൃഷ്ണാങ്ഗീ സാ വൈ വൈതരണീ സ്മൃതാ

വൈതരണി നദി കടക്കാൻ, വൈതരണി പശു നൽകണം. കറുത്ത താടിയും കറുത്ത അവയവങ്ങളും ഉള്ള പശുവാണ് വൈതരണി എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.

തിലാ ലോഹം ഹിരണ്യം ച കര്പാസം ലവണം തഥാ । സപ്തധാന്യം ക്ഷിതിര്ഗാവ ഏകൈകം പാവനം സ്മൃതമ്

എള്ള്, ഇരുമ്പ്, പൊൻ, കരുമ്പ്, ഉപ്പ്, ഏഴു വിധ ധാന്യങ്ങൾ, ഭൂമി, പശു—ഇവയൊന്നൊന്നും ശുദ്ധീകരണത്തിന് ഉത്തമമാണ്.

ഏതാന്യഷ്ടൌ മഹാദാനാന്യുത്തമായ ദ്വിജാതയേ । ആതുരേണ തു ദേയാനി പദരൂപാണി മേ ശൃണു

ഈ എട്ട് മഹാദാനങ്ങൾ ദ്വിജന്മാർക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്. രോഗിയായവൻ പാദരൂപത്തിൽ നൽകേണ്ടത് എന്തെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു, കേൾക്കൂ.

ഛത്രോ പാനഹവസ്ത്രാണി മുദ്രികാ ച കമണ്ഡലുഃ । ആസനം ഭാജനം പദം ചാഷ്ടവിധം സ്മൃതമ്

കുട, പാനപാത്രം, വസ്ത്രം, മോതിരം, കമണ്ഡലം, ഇരിപ്പ്, പാത്രം, പാദം—ഇവയാണ് എട്ടു തരത്തിലുള്ളത് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.

തിലാപാത്രം സര്പിഃ പാത്രം ശയ്യാ സോപസ്കരാ തഥാ । ഏതത്സര്വം പ്രദാതവ്യം യദിഷ്ടം ചാത്മനോഽപി തത്

എള്ള് നിറച്ച പാത്രം, നെയ് നിറച്ച പാത്രം, ഉപകരണങ്ങളോടെ കിടക്ക—ഇവയെല്ലാം തന്നെ നൽകണം, അതിനാൽ തന്നെ അതിനും ഇഷ്ടമുണ്ടായാലും.

അശ്വോ രഥശ്ച മഹീഷീ വ്യഞ്ജനം വസ്ത്രമേവ ച । ബ്രാഹ്മണേഭ്യഃ പ്രദാതവ്യം ബ്രഹ്മപൂര്വമപി സ്വയമ്

കുതിര, രഥം, ഭാര്യ, അലങ്കാരങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ സ്വയം ബ്രാഹ്മണന്മാര്ക്ക് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് നൽകണം.

ദാനാ ന്യന്യാന്യപി ഖഗ തര്പയേത്സ്വീയശക്തിതഃ । പ്രായാശ്ചിത്തം കൃതം യേന ദശ ദാനാന്യപി ക്ഷിതൌ

പക്ഷീ, മറ്റുള്ള ദാനങ്ങളും തനിക്കുള്ള ശേഷിയനുസരിച്ച് നൽകണം; പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്തവൻ ഭൂമിയിൽ പത്ത് ദാനങ്ങൾ പോലും നൽകണം.

ദാനം ഗോര്വൈതരണ്യാശ്ച ദാനാന്യഷ്ടൌ തഥാപി വാ । തിലപാത്രം സര്പിഃ പാത്രം ശയ്യാദാനം തഥൈവ ച

പശു, വൈതരണി പശു, എട്ട് പ്രധാന ദാനങ്ങൾ, എള്ള് നിറച്ച പാത്രം, നെയ്യ് നിറച്ച പാത്രം, കിടക്ക എന്നിവയും നൽകണം.

പദദാനം ച വിധിവന്നാസൌ നിരയഗര്ഭഗഃ । സ്വാതന്ത്ര്യേണാപി ലവണദാനമിച്ഛന്തി സൂരയഃ

നന്നായി നടപ്പാത നൽകുന്നവൻ നരകത്തിൽ ജനിക്കില്ല; സ്വതന്ത്രമായി ഉപ്പു നൽകുന്നതും ജ്ഞാനികൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

വിഷ്ണുദേഹസമുത്പന്നോ യതോഽയം ലവണോ രസഃ । ആതുരസ്യ യദാ പ്രാണാ ന യാന്തി വസുധാതലേ

ഉപ്പിന്റെ രുചി വിഷ്ണുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്; രോഗിക്ക് ജീവൻ ഭൂമിയിൽ ഇനി നിലനിൽക്കാതിരുന്നാൽ—

ലവണം ച തദാ ദേയം ദ്വാരസ്യോദ്വാടനം ദിവഃ । യാനികാനി ച ദാനാനി സ്വയം ദത്താനി മാനവൈഃ

അപ്പോൾ ഉപ്പും, വാതിലിന്റെ പടിയും പുരട്ടണം; മനുഷ്യർ സ്വയം നൽകുന്ന ദാനങ്ങൾ എല്ലാം—

താനിതാനി ച സര്വാണി ഉപതിഷ്ഠന്തി ചാഗ്രതഃ । പ്രായശ്ചിത്തം കൃതം യേന സാങ്ഗം ഖഗ സ വൈ പുമാന്

അവ ദാനങ്ങൾ എല്ലാം അവന്റെ മുന്നിൽ നില്ക്കും; പ്രായശ്ചിത്തം പൂർണ്ണമായി ചെയ്തവൻ, പക്ഷീ, ആ മനുഷ്യൻ—

പാപാനി ഭസ്മസാത്കൃത്വാ സ്വര്ഗലോകേ മഹീയതേ । അമൃതം തു ഗവാം ക്ഷീരം യതഃ പതഗസത്തമ്

പാപങ്ങൾ ചിതയാക്കി, സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു; പശുവിന്റെ പാൽ, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ, അമൃതം തന്നെയാണ്.