ഗരുഡപുരാണമ്

സുഖോത്കര്ഷശ്ച സര്വത്ര ധര്മസ്യേഹനിമിതതഃ । പശ്യന്തിനരകാന്ദേവാ ഹ്യധോവക്ത്രാന്സുദാരുണാന് ॥ ൨,൩.

എവിടെയും സുഖത്തിന്റെ തീവ്രത ധർമ്മത്തിന്റെ ഫലമായാണ്. ദേവന്മാർ, മുഖം താഴ്ത്തിയ ഭയങ്കരമായ നരകവാസികളെ കാണുന്നു.

നാരകാശ്ചാപി തേ ദേവാന്സര്വാന്പശ്യന്തി ഊര്ധ്വഗാന് । ഏതാന്യാന്യാനി ശതശോ നരകാണി വിയദ്ഗതേ ॥ ൨,൩.

നരകവാസികളും സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർന്ന ദേവന്മാരെ കാണുന്നു. ഇങ്ങനെ നൂറുകണക്കിന് നരകങ്ങൾ ആകാശത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

ദിനേദിനേ തു നരകേ പച്യതേ ദഹ്യതേന്യതഃ । ശീര്യതേ ഭിദ്യതേഽന്യത്ര ചൂര്യതേ ക്ലിദ്യതേന്യതഃ ॥ ൨,൩.

പ്രതിദിനം നരകത്തിൽ പാചകവും ദഹനവും പീഡനവും അനുഭവിക്കുന്നു; മറ്റിടങ്ങളിൽ കീറപ്പെടുകയും, പിളരുകയും, ചതെക്കപ്പെടുകയും, നനയുകയും ചെയ്യുന്നു.

ക്വഥ്യതേ ദീപ്യതേഽന്യത്ര തഥാ വാതഹതോഽന്യതഃ । ഏകം ദിനം വര്ഷശതപ്രമാണം നരകേ ഭവേത് ॥ ൨,൩.

മറ്റിടങ്ങളിൽ തിളപ്പിക്കുകയും, കത്തിക്കുകയും, കാറ്റ് അടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; നരകത്തിലെ ഒരു ദിവസം നൂറുവർഷം തുല്യമാണ്.

തതഃ സര്വേഷു നിസ്തീര്ണഃ പാപീ തിര്യക്ത്വമശ്നതേ । കൃമികീടപതങ്ഗേഷു സ്ഥാവരൈകശഫേഷു ച ॥ ൨,൩.

ഇവയെല്ലാം കടന്ന് പാപികൾ കൃമികൾ, കീടങ്ങൾ, പുഴുക്കൾ, അചഞ്ചല ജീവികൾ, ഒറ്റ കാൽ ഉള്ള ജീവികൾ എന്നിവയിൽ ജനിക്കുന്നു.

ഗത്വാ വനഗജാഢ്യേഷു ഗോഷ്വഷു തഥൈവ ച । ഖരോഽശ്വോഽശ്വതരോ ഗൌരഃ ശരഭശ്ചമരീ തഥാ ॥ ൨,൩.

കാടുകളിലും കാട്ടുമൃഗങ്ങൾക്കിടയിലും, പശുക്കളോടൊപ്പം കഴുത, കുതിര, കാട്ടുകഴുത, കാട്ടുപോത്ത്, ശരഭൻ, ഉരുളൻ എന്നിവിടങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു.

ഏതേ ചൈകശഫാഃ ഷട്ച ശൃണു പഞ്ചനഖാനതഃ । അന്യാസു ബഹുപാപാസു ദുഃ ഖദാസു ച യോ നിഷു ॥ ൨,൩.

ഇവയാണ് ഒറ്റ കുരുവുള്ള ആറു മൃഗങ്ങൾ. ഇനി അഞ്ചു നഖമുള്ളവയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കു. മറ്റുമൃഗങ്ങളിൽ, അധിക പാപമുള്ളവരിലും ദുഷ്‌പ്രസാദമുള്ളവരിലും.

മാനുഷ്യം പ്രാപ്യതേ കുബ്ജോ കുത്സിതോ വാമനോഽപി വാ । ചണ്ഡാലപുക്കസാദ്യാസു നരയോനിഷു ജായതേ ॥ ൨,൩.

മനുഷ്യജന്മം ലഭിക്കുമ്പോൾ, കുനിഞ്ഞവനായി, കുരുമാനായി, വാമനനായിട്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ ചണ്ടാളൻ, പുക്കസൻ തുടങ്ങിയ താഴ്ന്ന ജന്മങ്ങളിൽ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.

മുഹുര്ഗര്ഭേ വസന്ത്യേവ മ്രിയന്തേ ച മുഹുര്മുഹുഃ । അവശിഷ്ടേന പാപേന പുണ്യേന ച സമന്വിതഃ ॥ ൨,൩.

അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും ഗർഭത്തിൽ പാർത്തു, വീണ്ടും വീണ്ടും മരിക്കുന്നു; ശേഷിച്ച പാപവും കുറച്ച് പുണ്യവും കൂടെ അവർക്കുണ്ട്.

തതശ്ചാരോഹിണീം യോനിം ശൂദ്രവൈശ്യനൃപാദികമ് । വിപ്രദേവേന്ദ്രതാം ചാപി കദാചിദധിരോഹതി ॥ ൨,൩.

അതിനുശേഷം, ശൂദ്രൻ, വൈശ്യൻ, രാജാവ് തുടങ്ങിയ ജന്മങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു; ചിലപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണനോ ദേവേന്ദ്രനോ ആയിത്തീരും.

ഏവം തു പാപകര്മാണോ നിരയേഷു പതന്ത്യധഃ । യഥാ പുണ്യകൃതോ യാന്തി തന്മേ നിഗദതഃ ശൃണു ॥ ൨,൩.

ഇങ്ങനെ, പാപം ചെയ്തവർ നരകങ്ങളിൽ വീഴുന്നു; പുണ്യം ചെയ്തവർ എങ്ങനെ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു എന്നത് ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയുന്നു, കേൾക്കു.

തേ യമേന വിനിര്ദിഷ്ടാം യോനിം പുണ്യഗതിം നരാഃ । പ്രഗീതഗന്ധര്വഗണാ നൃത്യോത്സവസമാകുലാഃ ॥ ൨,൩.

അവർക്ക് യമൻ നല്ല ജന്മം നിശ്ചയിച്ചാൽ, ഗാന്ധർവരുടെ ഗാനം, നൃത്തോത്സവങ്ങളുടെ ആനന്ദം എന്നിവയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കും.

ഹാരനൂപുരമാധുര്യൈഃ ശോഭിതാന്യമലാനി തു । പ്രയാന്ത്യാശു വിമാനാനി ദിവ്യഗന്ധസ്രഗുജ്ജ്വലാഃ ॥ ൨,൩.

ഹാരവും നൂപുരവും പോലുള്ള അലങ്കാരങ്ങളുടെ മാധുര്യത്തിൽ ഭസുരരായി, നിർമ്മലമായ ഭൂഷണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, ദിവ്യപുഷ്പമാലകളും സുഗന്ധങ്ങളും നിറഞ്ഞ വിമാനങ്ങളിലേക്ക് അവർ വേഗത്തിൽ ഉയരുന്നു.

തസ്മാച്ച പ്രച്യുതാ രാജ്ഞാമന്യേഷാം ച മഹാത്മനാമ് । ജായന്തേ നീരുജാം ഗേഹേ സ ദ്വൃത്തിപീരപാലകാഃ ॥ ൨,൩.

അവിടെ നിന്ന് രാജാക്കന്മാരുടെയും മഹാത്മാക്കളുടെയും സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് വീണാൽ, ആരോഗ്യവാന്മാരുടെ വീടുകളിൽ, സംരക്ഷകരായി, ഉപജീവനമാർഗ്ഗം നൽകുന്നവരായി ജനിക്കുന്നു.

ഭോഗാന്സമ്പ്രാപ്നുവന്ത്യുഗ്രാംസ്തതോ യാന്ത്യൂര്ധ്വമന്യഥാ । അവരോഹിണീം സമ്പ്രാപ്യ പൂര്വവദ്യന്തി മാനവാഃ ॥ ൨,൩.

അവർ ശക്തമായ ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, പിന്നെ മറ്റൊരു വഴിയിൽ ഉയരുന്നു; അവരോഹിണി ജന്മം ലഭിച്ചാൽ, മുമ്പുപോലെ മനുഷ്യരിൽ ജനിക്കുന്നു.

ജാതസ്യ മൃത്യുലോകേ വൈ പ്രാണിനോ മരണം ധ്രുവമ് । പാപിഷ്ഠാനാമദോമാര്ഗാജ്ജീവോ നിഷ്ക്രമതേ ധ്രുവമ് ॥ ൨,൩.

മരണലോകത്ത് ജനിച്ചവർക്കെല്ലാം മരണം നിർബന്ധമാണ്; ഏറ്റവും പാപികൾക്കു അവരുടെ വഴിയിൽ നിന്ന് ആത്മാവ് നിർബന്ധമായി പുറപ്പെടും.

പൃഥിവ്യാം ലീയതേ പൃഥ്വീ ആപശ്ചൈവ തഥാപ്സു ച । തേജസ്തേജസി ലീയതേ സമീരേ ച സമീരണഃ ॥ ൨,൩.

ഭൂമി ഭൂമിയിലേക്കും, വെള്ളം വെള്ളത്തിലേക്കും, തീ തീയിലേക്കും, വായു വായുവിലേക്കും ലയിക്കുന്നു.

ആകാശേ ച തഥാകാശം സര്വവ്യാപി നിശാകരേ । തത്ര കാമസ്തഥാ ക്രോധഃ കായേ പഞ്ചേന്ദ്രിയാണി ച ॥ ൨,൩.

ആകാശം ആകാശത്തിലേക്കും, എല്ലാം വ്യാപിക്കുന്ന ആ അന്ധകാരം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ, അവിടെ ആഗ്രഹവും കോപവും, ശരീരത്തിലെ അഞ്ചു ഇന്ദ്രിയങ്ങളും.

ഏതേ താര്ക്ഷ്യ സമാഖ്യാതാ ദേഹേ തിഷ്ഠന്തി തസ്കരാഃ । കാമഃ ക്രോധോ ഹ്യഹങ്കാരോ മനസ്തത്രൈവ നായകഃ ॥ ൨,൩.

ഇവയാണ്, ടാർക്ഷ്യ, ശരീരത്തിൽ താമസിക്കുന്ന കള്ളന്മാർ: ആഗ്രഹം, കോപം, അഹങ്കാരം, ഇവയുടെ നേതാവായി മനസ്സ്.

സംഹാരശ്ചൈവ കാലോഽസൌ പുണ്യപാപേന സംയുതഃ । പഞ്ചേന്ദ്രിയസമായുക്തഃ സകലൈര്വിബുധൈഃ സഹ ॥ ൨,൩.

സമഹാരവും സമയവും തന്നെയാണ്, പുണ്യവും പാപവും ചേർന്ന്, അഞ്ചു ഇന്ദ്രിയങ്ങളോടൊപ്പം, എല്ലാ ജ്ഞാനികളോടും കൂടെ.

പ്രവിശേത്സ നവേ ദേഹേ പൃഹേ ദരധേ ഗുഹീ യഥാ । ശരീരേ യേ സമാസീനാഃ സര്വേ വൈ സപ്ത ധാതവഃ ॥ ൨,൩.

അത് പുതിയ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു, ഒരു വീട്, ഗുഹ, അല്ലെങ്കിൽ കുഴി പോലെ; ശരീരത്തിൽ ഏഴു ധാതുക്കളെല്ലാം പാർക്കുന്നു.

ഷാട്കൌശികോ ഹ്യയം കായഃ സര്വേ വാതാശ്ച ദേഹിനാമ് । മൂത്രം പുരീഷം തദ്യോഗാദ്യേ ചാന്യേ വ്യാധയസ്തഥാ ॥ ൨,൩.

ഈ ശരീരം ആറു ആവരണങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമാണ്; എല്ലാ ജീവികളുടെയും വായുക്കൾ, മൂത്രം, മല, ഇവയുടെ കൂട്ടിച്ചേരലിൽ മറ്റു രോഗങ്ങളും ഉണ്ടാകും.

പിത്തം ശ്ലേഷ്മാ തഥാ മജ്ജാ മാംസം വൈ മേദ ഏവ ച । അസ്ഥി ശുക്രം തഥാ സ്നായുര്ദേഹേന സഹ ദഹ്യതി ॥ ൨,൩.

പിത്തം, കഫം, മജ്ജ, മാംസം, മേതു, അസ്ഥി, വീര്യം, സ്നായു—ഇവയെല്ലാം ശരീരത്തോടൊപ്പം കത്തിപ്പോകുന്നു.

ഏഷ തേ കഥിതസ്താര്ക്ഷ്യ വിനാസഃ സര്വദേഹിനമ് । കഥയാമി പുനസ്തേഷാം ശരീരം ച യഥാ ഭവേത് ॥ ൨,൩.

താർക്ഷ്യാ, എല്ലാ ജീവികളും എങ്ങനെ നശിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു. ഇനി അവർക്കു ശരീരം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന് ഞാൻ വീണ്ടും വിശദമായി പറയും.

ഏകസ്തമ്ബംസ്നായുബദ്ധം സ്ഥൂണാത്രയവിഭൂഷണമ് । ഇന്ദ്രിയൈശ്ച സമായുക്തം നവദ്വാരം ശരീരകമ് ॥ ൨,൩.

ശരീരം ഒരു തൂണിൽ നിൽക്കുന്നതും, സ്നായുക്കൾ കൊണ്ട് ബന്ധിച്ചതും, മൂന്നു തൂണുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചതും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ചേർന്നതും, ഒമ്പത് വാതിലുകൾ ഉള്ളതുമാണ്.

വിഷയൈശ്ച സമാക്രാന്തം കാമക്രോധസമാകുലമ് । രാഗദ്വേഷസമാകീര്ണം തൃഷ്ണാദുര്ഗമതസ്കരമ് ॥ ൨,൩.

ഇത് വിഷയങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞതും, ആസക്തിയും കോപവും കൊണ്ട് അലമുറയുള്ളതും, രാഗവും ദ്വേഷവും നിറഞ്ഞതും, തൃഷ്ണയുടെ കോട്ട കാരണം കടക്കാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതുമാണ്.

ലോഭജാലപരിച്ഛിന്നം മോഹവസ്ത്രേണ വേഷ്ടിതമ് । സുബദ്ധം മായയാ ചൈതല്ലോഭേനാധിഷ്ഠിതം പുരമ് ॥ ൨,൩.

ലോഭത്തിന്റെ വല കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടതും, മോഹത്തിന്റെ വസ്ത്രം ധരിച്ചതും, മായയാൽ ഉറപ്പായി ബന്ധിച്ചതും, ഈ നഗരം ലോഭം കൊണ്ട് നിയന്ത്രിതവുമാണ്.

ഏതദ്ഗുണസമാകീര്ണം ശരീരം സര്വദേഹിനാമ് । ആത്മാനം യേ ന ജാനന്തി തേ നരാഃ പശവഃ സ്മൃതാഃ ॥ ൨,൩.

ഇങ്ങനെ ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഈ ശരീരം എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഉണ്ട്. ആത്മാവിനെ അറിയാത്ത മനുഷ്യരെ മൃഗങ്ങളായി കണക്കാക്കുന്നു.

ഏവമേവ സമാഖ്യാതം ശരീരം തേ ചതുര്വിധമ് । ചതുരശീതിലക്ഷാണി നിര്മിതാ യോനയഃ പുരാ ॥ ൨,൩.

ഇങ്ങനെ നാലു വിധത്തിലുള്ള ശരീരം ഞാൻ നിന്നോട് വിശദീകരിച്ചു. പുരാതനകാലത്ത് എൺപത്തിനാലായിരം നാലു ലക്ഷ്യോണികൾ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു.