ഗരുഡപുരാണമ്

ലോകാംല്ലോകയതാ ലോകേ ജഗാഹേ വിശ്വമണ്ഡലമ് । തത്രാജനി ജനാന്ദൃഷ്ട്വാ ദുഃ ഖേഷ്വേവ നിമജ്ജതഃ ॥ ൨,൧.

ലോകങ്ങളെ നിരീക്ഷിച്ച് ഞാൻ വിശ്വമണ്ഡലത്തിൽ കടന്നു; അവിടെ ജനങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ, അവർ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങുന്നതു കണ്ടു.

സ്വാന്തേ മേ ദുര്ധരാ പീഡാ തത്പീഡാതോ ഗരീയസീ । ത്രിദിവേ ദിതിജാതേഭ്യോ ഭൂമൌ മൃത്യുരുഗാദിഭിഃ ॥ ൨,൧.

എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അതികഠിനമായ വേദനയുണ്ട്; അതിൽനിന്ന് കൂടുതൽ ഭാരവും. ഭുവിയിൽ മരണവും രോഗവും, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദിതിയുടെ സന്തതികളാൽ വേദനയും.

ഇഷ്ടവസ്തുവിയോ ഗൈശ്ച പാതാലേ മാമകം ഭയമ് । ഏവം ന നിര്ഭയം സ്ഥാനമന്യദീശ ഭവത്പദാത് ॥ ൨,൧.

പാതാളത്തിൽ എനിക്ക് ഭയം ആഗ്രഹിച്ച വസ്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നതാണ്; അങ്ങനെ, നാഥാ, നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങൾ ഒഴികെ എവിടെയും ഭയരഹിതമായ സ്ഥലം ഇല്ല.

അസത്യം സ്വപ്നമായാവത്കാലേന കവലീകൃതമ് । തത്രാപി ഭാരതേ വര്ഷേ ബഹുദുഃ ഖസ്യ ഭാഗിനഃ ॥ ൨,൧.

അസത്യം, സ്വപ്നം, മായ — ഇവയെല്ലാം കാലം വിഴുങ്ങുന്നു; ഭാരതത്തിൽ പോലും, ദുഃഖം പങ്കിടുന്നവർ അനേകം.

ജനാ ദൃഷ്ടാ മയാ രാഗദ്വേഷമോഹാദിവിപ്ലുതാഃ । കേചിദന്ധാഃ കേകരാക്ഷാസ്ഖലദ്വാചസ്തു പങ്ഗവഃ ॥ ൨,൧.

രാഗം, ദ്വേഷം, മോഹം മുതലായവയിൽ മുങ്ങിയ ആളുകളെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്; ചിലർ കുരുടരാണ്, ചിലർക്ക് കണ്ണ് തകരാറാണ്, ചിലർ ഉച്ചരിക്കാൻ കഴിയില്ല, ചിലർ കാൽമുട്ടാണ്.

ഖഞ്ജാഃ കാണാശ്ച ബധിരാ മൂകാഃ കുഷ്ഠാശ്ച ലോമശാഃ । നാനാരോഗപരീതാശ്ച ഖപുഷ്പാച്ചാഭിമാനിനഃ ॥ ൨,൧.

കുഴപ്പമുള്ളവരും, ഒരു കണ്ണുള്ളവരും, ചെവികേൾവിയില്ലാത്തവരും, വാക്കില്ലാത്തവരും, കുഷ്ഠരോഗമുള്ളവരും, അമിതമായി രോമമുള്ളവരും, പലവിധ രോഗങ്ങളാൽ പീഡിതരായവരും, സന്താനശക്തിയില്ലാത്തവരും — ഇത്രയും ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, അവർക്കും അഹങ്കാരം കാണാം.

തേഷാം ദോഷസ്യ വൈചിത്ര്യം മൃത്യോര്ഗോചരതാമപി । ദൃഷ്ട്വാ പ്രസുമനാഃ പ്രാപ്തഃ കോ മൃത്യുശ്ചിത്രതാ കഥമ് ॥ ൨,൧.

ഇവരുടെ ഈ വ്യത്യസ്തമായ ദോഷങ്ങളും, അവരും മരണം ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്തവരാണെന്നതും കണ്ടാൽ, മനസ്സിൽ സന്തോഷം ലഭിച്ചവൻ മരണമെന്നതിന്റെ വൈവിധ്യത്തിൽ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ട കാര്യമില്ല.

മൃതിര്യസ്യ വിധാനേന മരണാദപ്യനന്തരമ് । വിധിനാബ്ദക്രിയാ യസ്യ ന സ ദുര്ഗതിമാപ്നുയാത് ॥ ൨,൧.

ആൾ മരണം ശരിയായ വിധിയിൽ സംഭവിച്ചാൽ, വർഷം തോറും കർമ്മങ്ങൾ നിർവ്വഹിച്ചാൽ, അവൻ ദുർഗതിയിൽ എത്തില്ല.

ഋഷിഭ്യസ്തു മയാ പൂര്വമിതി സാമാന്യതഃ ശ്രുതമ് । ജ്ഞാനായ തദ്ദ്വിശേഷസ്യ പൃച്ഛാമീദമിതി പ്രഭോ ॥ ൨,൧.

മുൻപ് ഞാൻ ഈ കാര്യങ്ങൾ ഋഷിമാരിൽ നിന്ന് പൊതുവായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോൾ, പ്രഭോ, കൂടുതൽ അറിവിനായി അതിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു.

മ്രിയമാണസ്യ കിം കൃത്യം കിം ദാനം വാസവാനുജ । വാഹമൃത്യോരന്തരാലേ കോ വിധിര്ദഹനസ്യ ച ॥ ൨,൧.

വാസവന്റെ സഹോദരനേ, മരിക്കാനിരിക്കുന്നവർക്കു ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണ്? ഏത് ദാനങ്ങൾ നൽകണം? മരണം മുതൽ ചിതയിടുന്നതുവരെ എന്ത് കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം?

സദ്യോ വിലമ്ബതോ വാ കിം ദേഹമന്യം പ്രപദ്യതേ । സംയമന്യാം ക്രമ്യമാണമാവര്ഷം കാ മൃതിക്രിയാ ॥ ൨,൧.

അവൻ ഉടൻ തന്നെ മറ്റൊരു ശരീരം പ്രാപിക്കുമോ, അല്ലെങ്കിൽ കുറച്ച് കാലം കഴിഞ്ഞോ? ഒരു വർഷം യമന്റെ വഴി കടക്കുമ്പോൾ ചെയ്യേണ്ട ശവകർമ്മം എന്താണ്?

പ്രായശ്ചിത്തം ദുര്മതേഃ കിം പഞ്ചകാദിമൃതസ്യ ച । പ്രസാദം കുരു മേ മോഹം ഛേത്തുമര്ഹസ്യശേഷതഃ ॥ ൨,൧.

ദുഷ്ടചിത്തമുള്ളവർക്കും, അശുഭമായ അഞ്ചു സമയങ്ങളിൽ മരിച്ചവർക്കും പ്രായശ്ചിത്തം എന്താണ്? ദയവായി എന്റെ സംശയങ്ങൾ മുഴുവനും നീക്കി, ദയചെയ്യണം.

സര്വമന്തേമയാ പൃഷ്ടം ബ്രൂഹി ലോകഹിതായ വൈ ॥ ൨,൧.

എല്ലാം ഞാൻ അവസാനം ചോദിച്ചു; ലോകഹിതത്തിനായി ദയവായി വിശദീകരിക്കുക.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨ ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । സാധു പൃഷ്ടം ത്വയാ ഭദ്ര മാനുഷാണാം ഹിതായ വൈ । ശൃണുഷ്വാവഹിതോ ഭൂത്വാ സര്വമേവൌര്ധ്വദൈഹികമ് ॥ ൨,൨.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഭദ്രൻ, മനുഷ്യരുടെ ഹിതത്തിനായി നീ ചോദിച്ചത് വളരെ ഉചിതമാണ്. മരണാനന്തര കർമ്മങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ വിശദമായി പറയുന്നതു ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക.

സമ്യഗ്വിഭേദരഹിതം ശ്രുതിസ്മൃതിസമുദ്ധൃതമ് । യന്ന ദൃഷ്ടം സുരൈഃ സേന്ദ്രൈര്യോഗിഭിര്യോഗചിന്തകൈഃ ॥ ൨,൨.

വേദങ്ങളിലും സ്മൃതികളിലും നിന്നു ശുദ്ധമായതും യഥാർത്ഥവുമായത് ഞാൻ പറയാം; ഇത് ഇന്ദ്രനോടുകൂടിയ ദേവന്മാർക്കും, യോഗത്തിൽ ലീനരായ യോഗിമാർക്കും കാണാൻ കഴിയാത്തതാണു.

ഗുഹ്യദ്ഗുഹ്യതരം തച്ച നാഖ്യാതം കസ്യചിത്ക്വചിത് । ഭക്തസ്ത്വം ഹി മഹാഭാഗ വൈനതേയം ബ്രവീമി തേ ॥ ൨,൨.

ഇത് ഏറ്റവും രഹസ്യമായതും, മറ്റാര്ക്കും എവിടെയും പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തതുമാണ്. എന്നാൽ, വിനതയുടെ പുത്രനായ ഭക്തനായ നീ മഹാഭാഗവാനായതിനാൽ ഞാൻ പറയുന്നു.

അപുത്രസ്യ ഗതിര്നാസ്തു സ്വര്ഗോ നൈവ ച നൈവ ച । യേന കേനാപ്യുപായേന കാര്യം ജന്മ സുതസ്യ ഹി ॥ ൨,൨.

മകനില്ലാത്തവർക്കു മോക്ഷമോ സ്വർഗ്ഗമോ ഇല്ല; അതുകൊണ്ട് ഏതു മാർഗ്ഗം കൊണ്ടും മകന്റെ ജനനം ഉറപ്പാക്കണം.

താരയേന്നരകാത്പുത്ത്രോ യദി മോക്ഷോ ന വിദ്യതേ । സ്കന്ധഃ പുത്രേണ കര്തവ്യോ ഹ്യഗ്നിദാതാ ച പൌത്രകഃ ॥ ൨,൨.

മോക്ഷം ലഭിക്കാത്തപക്ഷം, മകൻ പിതാവിനെ നരകത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കും; മകൻ ചുമക്കേണ്ട കർമ്മവും, പൗത്രൻ അഗ്നി സമർപ്പിക്കേണ്ടതുമാണ്.

തിലദര്ഭൈശ്ച ഭൂമ്യാം വൈ കുടീ ഋതുമതീ ഭവേത് । പഞ്ച രത്നാനി വക്ത്രേ തു യേന ജീവഃ പ്രരോഹതി ॥ ൨,൨.

തിലവും ദർഭയും ഭൂമിയിൽ വെച്ച്, ശുദ്ധമായ ഒരു കുടിൽ നിർമ്മിക്കണം. ജീവൻ ഉയരാൻ സഹായിക്കുന്ന അഞ്ചു രത്നങ്ങൾ വായിൽ ഇടണം.

യദാ പുഷ്പം പ്രനഷ്ടം ഹി ക്വ തദാ ഗര്ഭധാരണമ് । ആദരാച്ച തതോ ഭൂമൌ യേന ഗര്ഭം പ്രധാര്യതേ ॥ ൨,൨.

ജീവിതത്തിന്റെ പുഷ്പം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, പിന്നെ ഗർഭധാരണത്തിന് സ്ഥാനം എവിടെയാണ്? എന്നിരുന്നാലും, ആദരവോടെ ഭൂമി ഒരുക്കി, അതിൽ ഗർഭം നിലനിൽക്കുന്നു.

ലേപ്യാ തു ഗോമയൈര്ഭൂമിസ്തിലാന്ദര്ഭാന്വിനിഃ ക്ഷിപേത് । തസ്യാമേവാതുരോ മുക്തഃ സര്വം ദഹതി കില്ബിഷമ് ॥ ൨,൨.

ഭൂമി ഗോമയത്തിൽ പുരട്ടി, തിലയും ദർഭയും ചിതറണം. അവിടെ, മരിച്ചവൻ മോചിതനാകുമ്പോൾ എല്ലാ പാപങ്ങളും ദഹിക്കുന്നു.

ദര്ഭതൂലീ നയേത്സ്വര്ഗമാതുരസ്യ ന സംശയഃ । ദര്ഭാംസ്തത്ര ക്ഷിപേദ്വാഥ തൂലീഗേന്ദുകമധ്യതഃ ॥ ൨,൨.

ദർഭയുടെ ചട്ടയിൽ കിടക്കുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തും, സംശയമില്ല. അവിടെ ദർഭയും, അല്ലെങ്കിൽ തൂവാലയുള്ള ഒരു തലയണയും ഇടാം.

സര്വത്ര വസുധാപൂതാ യത്ര ലേപോ ന വിദ്യതേ । യത്ര ലേപഃ സ്ഥിതസ്തത്ര പുനര്ലേപേന ശുധ്യതി ॥ ൨,൨.

എവിടെയും, പുരട്ടൽ ഇല്ലാത്തിടത്ത് ഭൂമി ശുദ്ധമാണ്; പുരട്ടൽ ചെയ്തിടത്ത് വീണ്ടും പുരട്ടിയാൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും.

യാതുധാനാഃ പിശാചാശ്ച രാക്ഷസാഃ ക്രൂരകര്മിണഃ । അലേപം ഹ്യാതുരം മുക്തം വിശന്ത്യേതേ വിയോനയഃ ॥ ൨,൨.

യാതുധാനന്മാർ, പിശാചുകൾ, ക്രൂരകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന രാക്ഷസന്മാർ ഇവർ എല്ലാവരും രോഗബാധിതനും സംരക്ഷണമില്ലാത്തവനും ശുദ്ധിയില്ലാത്തവനും ആയവരുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നു; ഈ ആത്മാക്കൾ ബലഹീനരായവരെ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു.

നിത്യഹോമസ്തഥാ ശ്രാദ്ധം പാദശൌചം ദ്വിജേ തഥാ । മണ്ഡലേന വിനാ ഭൂമ്യാമാതുരോ മുച്യതേ ന ഹി ॥ ൨,൨.

ദിവസേന ഹോമം നടത്തുകയും, പിതൃകർമ്മം ചെയ്യുകയും, ദ്വിജൻ പാദശുദ്ധി പാലിക്കുകയും ചെയ്താലും ഭൂമിയിൽ മണ്ടലം ഒരുക്കിയില്ലെങ്കിൽ രോഗിക്ക് മോചനം ലഭിക്കില്ല.

ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുശ്ച രുദ്രശ്ച ശ്രീര്ഹുതാശസ്തഥൈവ ച । മണ്ഡലേ ചോപതിഷ്ഠന്തി തസ്മാത്കുര്വീത മണ്ഡലമ് ॥ ൨,൨.

ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും രുദ്രനും ശ്രീയും അഗ്നിയും മണ്ടലത്തിനകത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു; അതുകൊണ്ടു തന്നെ മണ്ടലം ഒരുക്കണം.

അന്യഥാ മ്രിയതേ വാലോ വൃദ്ധസ്താര്ക്ഷ്യയുവാഥവാ । യോന്യന്തരം ന ഗച്ഛേത്സ ക്രീഡതേ വായുനാ സഹ ॥ ൨,൨.

അങ്ങനെ ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ കുഞ്ഞും വൃദ്ധനും യുവാവും മരിക്കും; അവൻ മറ്റൊരു ജന്മം നേടുന്നില്ല, പകരം കാറ്റിനൊപ്പം അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു.

മിശ്രിതം ലോഹിതാമിശ്രം തദേവം ജന്മ ജീയതേ । തസ്യൈവ വായുഭൂതസ്യ ന ശ്രാദ്ധം നോദകക്രിയാ ॥ ൨,൨.

രക്തവും മാംസവും കലർന്ന ജനനം ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു; കാറ്റായവർക്കു പിതൃകർമ്മമോ ജലതർപ്പണമോ ഇല്ല.

മമ സ്വേദസമുദ്ഭൂതാസ്തിലാസ്താര്ക്ഷ്യ പവിത്രകാഃ । അസുരാ ദാനവാ ദൈത്യാ വിദ്രവന്തി തിലൈസ്തഥാ ॥ ൨,൨.

താർക്ഷ്യാ, എന്റെ ചൊരിയലിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിച്ചുള്ള എള്ള് അത്യന്തം വിശുദ്ധമാണ്; അസുരന്മാർ, ദാനവന്മാർ, ദൈത്യന്മാർ ഇവയെ കണ്ടാൽ ഓടിപ്പോകുന്നു.