ഗരുഡപുരാണമ്

ഛിദ്രം തു നൈവ പശ്യാമി കുതോ ജീവഃ സ നിര്ഗതഃ । കുതോ ഗച്ഛന്തി ഭൂതാനി പൃഥിവ്യാപോ മനസ്തഥാ । തേജോ വദസ്വ മേ നാഥ വായുരാകാശമേവ ച ॥ ൨,൧.

എന്തെങ്കിലും തുറവു ഞാൻ കാണുന്നില്ല; ജീവൻ എങ്ങനെയാണ് പുറത്തുപോകുന്നത്? ഭൂമി, വെള്ളം, മനസ്സ്, തീ, വായു, ആകാശം — ഇവ എല്ലാം എവിടെയാണ് പോകുന്നത്? ദയവായി പറയൂ, നാഥാ.

കുതഃ കര്മേന്ദ്രിയാണീഹ പഞ്ചബുദ്ധീന്ദ്രിയാണി ച । വായവശ്ചൈവ പഞ്ചൈതേ കഥം ഗച്ഛന്തി ചാത്യയമ് ॥ ൨,൧.

ഇവിടെ പ്രവർത്തനേന്ദ്രിയങ്ങളും അഞ്ചു ബുദ്ധീന്ദ്രിയങ്ങളും എവിടുനിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്? മരണം വന്നപ്പോൾ ഈ അഞ്ചു പ്രാണവായുക്കൾ എങ്ങനെയാണ് വിടപറയുന്നത്?

ലോഭമോഹാദയഃ പഞ്ച ശരീരേ ചൈവ തസ്കരാഃ । തൃഷ്ണാ കാമോ ഹ്യഹങ്കാരഃ കുതോ യാന്തി ജനാര്ദനാ ॥ ൨,൧.

ലോഭം, മോഹം തുടങ്ങിയ അഞ്ചു കള്ളന്മാർ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടല്ലോ — ദാഹം, ആസക്തി, അഹങ്കാരം — ഇവ എല്ലാം എവിടെയാണ് പോകുന്നത്, ജനാർദ്ദനാ?

പുണ്യം വാപ്യഥവാപുണ്യം യത്കിഞ്ചിത്സുകൃതം തഥാ । നഷ്ടേ ദേഹേ കുതോ യാന്തി ദാനാനി വിവിധാനി ച ॥ ൨,൧.

പുണ്യവും പാപവും, ചെയ്ത നല്ല പ്രവൃത്തികളും, വിവിധ ദാനങ്ങളും, ശരീരം നശിച്ചപ്പോൾ എവിടെയാണ് പോകുന്നത്?

സപിണ്ഡനം കിമര്ഥം ച പൂര്ണേ സംവത്സരേഽപി വാ । പ്രേതസ്യ മേലനം കേഷാം കിംവിധം തത്ര കാരയേത് ॥ ൨,൧.

ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും സപിണ്ഡകർമ്മം ചെയ്യേണ്ടതെന്തിനാണ്? ആരുടെ പ്രേതങ്ങൾക്ക് ഈ സംഗമം നടത്തണം, എങ്ങനെയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്?

മൂര്ഛനാത്പനനാദ്വാപി വിപത്തിര്യദി ജായതേ । യേ ദഗ്ധാ യേ ത്വദഗ്ധാശ്ച പതിതാ യേ നരാ ഭുവി ॥ ൨,൧.

ഉറക്കം കൊണ്ടോ വീഴ്ച കൊണ്ടോ മരണം സംഭവിച്ചാൽ, ദഹിപ്പിച്ചവരും ദഹിപ്പിക്കാത്തവരും ഭൂമിയിൽ വീണുപോയവരും എങ്ങനെ ആകുന്നു?

യാനി ചാന്യാനി ഭൂതാനി തേഷാമന്തേ ഭവേച്ച കിമ് । പാപിനോ യേ ദുരാചാരാ യേ ചാന്യേ ഗതബുദ്ധയഃ ॥ ൨,൧.

മറ്റു ജീവികൾക്ക് അവസാനം എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്? പാപികൾക്കും ദുഷ്ടന്മാർക്കും വഴിതെറ്റിയവർക്കും എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?

ആത്മഘാതീ ബ്രഹ്മഹാ ച സ്തേയീ വിശ്വാസഘാതകഃ । കപിലായാഃ പിബേച്ഛൂദ്രോ യഃ പഠേദിദമക്ഷരമ് ॥ ൨,൧.

സ്വയംഹത്യ ചെയ്തവനും ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തവനും കള്ളനും വിശ്വാസം വഞ്ചിച്ചവനും കപിലയുടെ പാൽ കുടിച്ച ശൂദ്രനും ഈ ശ്ലോകം ഉച്ചരിച്ചവനും എന്താണ് വിധി?

ധാരയേദ്ബ്രഹ്മസൂത്രം വാ കാ ഗതിസ്തസ്യ മാധവ । ശൂദ്രസ്യ ബ്രാഹ്മണീ ഭാര്യാ സംഗൃഹീതാ യദാ ഭവേത് ॥ ൨,൧.

ശൂദ്രൻ ബ്രഹ്മസൂത്രം ധരിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ബ്രാഹ്മണിയുടെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചാൽ, മാധവാ, അവന്റെ ഗതി എന്താണ്?

ഭീതോഽഹം പാപിനസ്തസ്മാത്തന്മേ വദ ജഗത്പ്രഭോ । അന്യച്ച ശൃണു വിശ്വാത്മന്മയാ കൌതുകിനാ രയാത് ॥ ൨,൧.

എന്റെ പാപങ്ങൾ കൊണ്ട് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ ദയവായി പറയൂ, ലോകനാഥാ. curiosity കൊണ്ടും ഞാൻ ചോദിക്കുന്നതും കേൾക്കൂ, വിശ്വാത്മാവേ.

ലോകാംല്ലോകയതാ ലോകേ ജഗാഹേ വിശ്വമണ്ഡലമ് । തത്രാജനി ജനാന്ദൃഷ്ട്വാ ദുഃ ഖേഷ്വേവ നിമജ്ജതഃ ॥ ൨,൧.

ലോകങ്ങളെ നിരീക്ഷിച്ച് ഞാൻ വിശ്വമണ്ഡലത്തിൽ കടന്നു; അവിടെ ജനങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ, അവർ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങുന്നതു കണ്ടു.

സ്വാന്തേ മേ ദുര്ധരാ പീഡാ തത്പീഡാതോ ഗരീയസീ । ത്രിദിവേ ദിതിജാതേഭ്യോ ഭൂമൌ മൃത്യുരുഗാദിഭിഃ ॥ ൨,൧.

എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അതികഠിനമായ വേദനയുണ്ട്; അതിൽനിന്ന് കൂടുതൽ ഭാരവും. ഭുവിയിൽ മരണവും രോഗവും, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദിതിയുടെ സന്തതികളാൽ വേദനയും.

ഇഷ്ടവസ്തുവിയോ ഗൈശ്ച പാതാലേ മാമകം ഭയമ് । ഏവം ന നിര്ഭയം സ്ഥാനമന്യദീശ ഭവത്പദാത് ॥ ൨,൧.

പാതാളത്തിൽ എനിക്ക് ഭയം ആഗ്രഹിച്ച വസ്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നതാണ്; അങ്ങനെ, നാഥാ, നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങൾ ഒഴികെ എവിടെയും ഭയരഹിതമായ സ്ഥലം ഇല്ല.

അസത്യം സ്വപ്നമായാവത്കാലേന കവലീകൃതമ് । തത്രാപി ഭാരതേ വര്ഷേ ബഹുദുഃ ഖസ്യ ഭാഗിനഃ ॥ ൨,൧.

അസത്യം, സ്വപ്നം, മായ — ഇവയെല്ലാം കാലം വിഴുങ്ങുന്നു; ഭാരതത്തിൽ പോലും, ദുഃഖം പങ്കിടുന്നവർ അനേകം.

ജനാ ദൃഷ്ടാ മയാ രാഗദ്വേഷമോഹാദിവിപ്ലുതാഃ । കേചിദന്ധാഃ കേകരാക്ഷാസ്ഖലദ്വാചസ്തു പങ്ഗവഃ ॥ ൨,൧.

രാഗം, ദ്വേഷം, മോഹം മുതലായവയിൽ മുങ്ങിയ ആളുകളെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്; ചിലർ കുരുടരാണ്, ചിലർക്ക് കണ്ണ് തകരാറാണ്, ചിലർ ഉച്ചരിക്കാൻ കഴിയില്ല, ചിലർ കാൽമുട്ടാണ്.

ഖഞ്ജാഃ കാണാശ്ച ബധിരാ മൂകാഃ കുഷ്ഠാശ്ച ലോമശാഃ । നാനാരോഗപരീതാശ്ച ഖപുഷ്പാച്ചാഭിമാനിനഃ ॥ ൨,൧.

കുഴപ്പമുള്ളവരും, ഒരു കണ്ണുള്ളവരും, ചെവികേൾവിയില്ലാത്തവരും, വാക്കില്ലാത്തവരും, കുഷ്ഠരോഗമുള്ളവരും, അമിതമായി രോമമുള്ളവരും, പലവിധ രോഗങ്ങളാൽ പീഡിതരായവരും, സന്താനശക്തിയില്ലാത്തവരും — ഇത്രയും ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, അവർക്കും അഹങ്കാരം കാണാം.

തേഷാം ദോഷസ്യ വൈചിത്ര്യം മൃത്യോര്ഗോചരതാമപി । ദൃഷ്ട്വാ പ്രസുമനാഃ പ്രാപ്തഃ കോ മൃത്യുശ്ചിത്രതാ കഥമ് ॥ ൨,൧.

ഇവരുടെ ഈ വ്യത്യസ്തമായ ദോഷങ്ങളും, അവരും മരണം ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്തവരാണെന്നതും കണ്ടാൽ, മനസ്സിൽ സന്തോഷം ലഭിച്ചവൻ മരണമെന്നതിന്റെ വൈവിധ്യത്തിൽ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ട കാര്യമില്ല.

മൃതിര്യസ്യ വിധാനേന മരണാദപ്യനന്തരമ് । വിധിനാബ്ദക്രിയാ യസ്യ ന സ ദുര്ഗതിമാപ്നുയാത് ॥ ൨,൧.

ആൾ മരണം ശരിയായ വിധിയിൽ സംഭവിച്ചാൽ, വർഷം തോറും കർമ്മങ്ങൾ നിർവ്വഹിച്ചാൽ, അവൻ ദുർഗതിയിൽ എത്തില്ല.

ഋഷിഭ്യസ്തു മയാ പൂര്വമിതി സാമാന്യതഃ ശ്രുതമ് । ജ്ഞാനായ തദ്ദ്വിശേഷസ്യ പൃച്ഛാമീദമിതി പ്രഭോ ॥ ൨,൧.

മുൻപ് ഞാൻ ഈ കാര്യങ്ങൾ ഋഷിമാരിൽ നിന്ന് പൊതുവായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോൾ, പ്രഭോ, കൂടുതൽ അറിവിനായി അതിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു.

മ്രിയമാണസ്യ കിം കൃത്യം കിം ദാനം വാസവാനുജ । വാഹമൃത്യോരന്തരാലേ കോ വിധിര്ദഹനസ്യ ച ॥ ൨,൧.

വാസവന്റെ സഹോദരനേ, മരിക്കാനിരിക്കുന്നവർക്കു ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണ്? ഏത് ദാനങ്ങൾ നൽകണം? മരണം മുതൽ ചിതയിടുന്നതുവരെ എന്ത് കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം?

സദ്യോ വിലമ്ബതോ വാ കിം ദേഹമന്യം പ്രപദ്യതേ । സംയമന്യാം ക്രമ്യമാണമാവര്ഷം കാ മൃതിക്രിയാ ॥ ൨,൧.

അവൻ ഉടൻ തന്നെ മറ്റൊരു ശരീരം പ്രാപിക്കുമോ, അല്ലെങ്കിൽ കുറച്ച് കാലം കഴിഞ്ഞോ? ഒരു വർഷം യമന്റെ വഴി കടക്കുമ്പോൾ ചെയ്യേണ്ട ശവകർമ്മം എന്താണ്?

പ്രായശ്ചിത്തം ദുര്മതേഃ കിം പഞ്ചകാദിമൃതസ്യ ച । പ്രസാദം കുരു മേ മോഹം ഛേത്തുമര്ഹസ്യശേഷതഃ ॥ ൨,൧.

ദുഷ്ടചിത്തമുള്ളവർക്കും, അശുഭമായ അഞ്ചു സമയങ്ങളിൽ മരിച്ചവർക്കും പ്രായശ്ചിത്തം എന്താണ്? ദയവായി എന്റെ സംശയങ്ങൾ മുഴുവനും നീക്കി, ദയചെയ്യണം.

സര്വമന്തേമയാ പൃഷ്ടം ബ്രൂഹി ലോകഹിതായ വൈ ॥ ൨,൧.

എല്ലാം ഞാൻ അവസാനം ചോദിച്ചു; ലോകഹിതത്തിനായി ദയവായി വിശദീകരിക്കുക.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨ ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । സാധു പൃഷ്ടം ത്വയാ ഭദ്ര മാനുഷാണാം ഹിതായ വൈ । ശൃണുഷ്വാവഹിതോ ഭൂത്വാ സര്വമേവൌര്ധ്വദൈഹികമ് ॥ ൨,൨.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഭദ്രൻ, മനുഷ്യരുടെ ഹിതത്തിനായി നീ ചോദിച്ചത് വളരെ ഉചിതമാണ്. മരണാനന്തര കർമ്മങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ വിശദമായി പറയുന്നതു ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക.

സമ്യഗ്വിഭേദരഹിതം ശ്രുതിസ്മൃതിസമുദ്ധൃതമ് । യന്ന ദൃഷ്ടം സുരൈഃ സേന്ദ്രൈര്യോഗിഭിര്യോഗചിന്തകൈഃ ॥ ൨,൨.

വേദങ്ങളിലും സ്മൃതികളിലും നിന്നു ശുദ്ധമായതും യഥാർത്ഥവുമായത് ഞാൻ പറയാം; ഇത് ഇന്ദ്രനോടുകൂടിയ ദേവന്മാർക്കും, യോഗത്തിൽ ലീനരായ യോഗിമാർക്കും കാണാൻ കഴിയാത്തതാണു.

ഗുഹ്യദ്ഗുഹ്യതരം തച്ച നാഖ്യാതം കസ്യചിത്ക്വചിത് । ഭക്തസ്ത്വം ഹി മഹാഭാഗ വൈനതേയം ബ്രവീമി തേ ॥ ൨,൨.

ഇത് ഏറ്റവും രഹസ്യമായതും, മറ്റാര്ക്കും എവിടെയും പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തതുമാണ്. എന്നാൽ, വിനതയുടെ പുത്രനായ ഭക്തനായ നീ മഹാഭാഗവാനായതിനാൽ ഞാൻ പറയുന്നു.

അപുത്രസ്യ ഗതിര്നാസ്തു സ്വര്ഗോ നൈവ ച നൈവ ച । യേന കേനാപ്യുപായേന കാര്യം ജന്മ സുതസ്യ ഹി ॥ ൨,൨.

മകനില്ലാത്തവർക്കു മോക്ഷമോ സ്വർഗ്ഗമോ ഇല്ല; അതുകൊണ്ട് ഏതു മാർഗ്ഗം കൊണ്ടും മകന്റെ ജനനം ഉറപ്പാക്കണം.

താരയേന്നരകാത്പുത്ത്രോ യദി മോക്ഷോ ന വിദ്യതേ । സ്കന്ധഃ പുത്രേണ കര്തവ്യോ ഹ്യഗ്നിദാതാ ച പൌത്രകഃ ॥ ൨,൨.

മോക്ഷം ലഭിക്കാത്തപക്ഷം, മകൻ പിതാവിനെ നരകത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കും; മകൻ ചുമക്കേണ്ട കർമ്മവും, പൗത്രൻ അഗ്നി സമർപ്പിക്കേണ്ടതുമാണ്.

തിലദര്ഭൈശ്ച ഭൂമ്യാം വൈ കുടീ ഋതുമതീ ഭവേത് । പഞ്ച രത്നാനി വക്ത്രേ തു യേന ജീവഃ പ്രരോഹതി ॥ ൨,൨.

തിലവും ദർഭയും ഭൂമിയിൽ വെച്ച്, ശുദ്ധമായ ഒരു കുടിൽ നിർമ്മിക്കണം. ജീവൻ ഉയരാൻ സഹായിക്കുന്ന അഞ്ചു രത്നങ്ങൾ വായിൽ ഇടണം.