ഗരുഡപുരാണമ്

നിശായാം ദീയതേ ദീപോ യാവദബ്ദം ദിനേദിന । ദാഹോദകം കിമര്ഥം ച കിമര്ഥം ച ജനൈഃ സഹ ॥ ൨,൧.

രാത്രിയിൽ ഒരു വർഷം മുഴുവൻ പ്രതിദിനം ദീപം വെക്കുന്നതെന്തിനാണ്? ദാഹാർത്തം വെള്ളം നൽകുന്നതും, അതു കൂട്ടത്തോടെ ചെയ്യുന്നതും എന്തിനാണ്?

ഭഗവന്നാതി വാഹശ്ച നവ പിണ്ഡാഃ പ്രദാപയേത് । കഥം ദേയം പിതൃഭ്യശ്ച വാഹസ്യാവാഹനം കഥമ് ॥ ൨,൧.

ഭഗവൻ, ദീർഘയാത്രയാണെങ്കിൽ ഒമ്പത് പിണ്ഡം അർപ്പിക്കണോ? അതെങ്ങനെ പിതൃകൾക്ക് നൽകണം? യാത്രയ്ക്കുള്ള വാഹനമൊരുക്കുന്നത് എങ്ങനെ?

ഇദഞ്ചേത്ക്രിയതേ ദേവ കസ്മാത്പിണ്ഡം പ്രദാപയേത് । കിം തത്പ്രദീയതേ തസ്യ പിണ്ഡദാനാദ്യനന്തരമ് ॥ ൨,൧.

ഇത് ചെയ്താൽ, ദേവാ, പിണ്ഡം അർപ്പിക്കേണ്ടത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചതിന് ശേഷം ഉടനെ എന്താണ് നൽകുന്നത്?

അസ്ഥിസഞ്ചയനം ചൈവ ഘടസ്ഫോടം തഥൈവ ച । ദ്വിതീയേഽഹ്നി കുതഃ സ്നാനം ചതുര്ഥേ സാഗ്നികേ ദ്വിജേ ॥ ൨,൧.

അസ്ഥികൾ ശേഖരിക്കുകയും, കലശം പൊട്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് എന്തിനാണ്? രണ്ടാം ദിവസം സ്നാനം ചെയ്യുന്നതും, നാലാം ദിവസം അഗ്നികർമ്മം ചെയ്യുന്നതും എന്തുകൊണ്ടാണ്?

ദശമേ കിം മലസ്നാനം കാര്യം സര്വജനൈഃ സഹ । കസ്മാത്തൈലോദ്വര്തനം ച സ്കന്ധവാഹഗൃഹം നയേത് ॥ ൨,൧.

പത്താം ദിവസം എല്ലാവരും മലശുദ്ധിക്ക് സ്നാനം ചെയ്യേണ്ടത് എന്തിനാണ്? എണ്ണ പുരട്ടുന്നതും, ശവം തോളിലേറ്റിയവന്റെ വീട്ടിൽ പോകുന്നതും എന്തുകൊണ്ടാണ്?

തൈലോദ്വര്തനകം ചാപി ദധുഃ സ്ഥൂലജലാശയേ । ദശമേഽഹനി യത്പിണ്ഡം തദ്ദദ്യാ ദാമിഷേണ തു ॥ ൨,൧.

എണ്ണ പുരട്ടൽ വലിയ ജലാശയത്തിൽ നടത്തുന്നത് എന്തിനാണ്? പത്താം ദിവസം പിണ്ഡം മൺപാത്രത്തിൽ അർപ്പിക്കണം.

പിണാഞ്ചൈകാദശേ കസ്മാദ്വൃഷോത്സര്ഗാദിപൂര്വകമ് । ഭാജനോപാനഹൌ ച്ഛത്രം വാസാംസി ത്വങ്ഗുലീയകമ് ॥ ൨,൧.

പതിനൊന്നാം ദിവസം, കാളയെ വിട്ടയച്ചശേഷം പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്? പാത്രം, ചെരിപ്പ്, കുട, വസ്ത്രം, വള എന്നിവ നൽകുന്നതെന്തിനാണ്?

ത്രയോദശേഽഹ്നി ദേയം സ്യാത്പദദാനം കിമര്ഥകമ് । ശ്രാദ്ധാനി ഷോഡശൈതാനി അബ്ദം യാവത്കുതോ ഘടഃ ॥ ൨,൧.

പതിന്മൂന്നാം ദിവസം പാദജലം അർപ്പിക്കേണ്ടതെന്തിനാണ്? ഈ പതിനാറ് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ഒരു വർഷം മുഴുവൻ ചെയ്യേണ്ടതെന്തിനാണ്? ഈ കലശത്തിന്റെ ആവശ്യകത എന്താണ്?

അന്നാദ്യേനോദകേനൈവ ഷഷ്ട്യാധികശതത്രയമ് । ദിനേദിനേ ച ദാതവ്യം ഘടാന്നം പ്രേതതൃപ്തയേ ॥ ൨,൧.

ഭക്ഷണവും വെള്ളവും ചേർത്ത്, നൂറ് അറുപത്തിമൂന്ന് കലശങ്ങൾ, ഓരോ ദിവസവും, പ്രേതത്തിന്റെ തൃപ്തിക്കായി അർപ്പിക്കണം.

പ്രാപ്തേ കാലേ വൈ മ്രിയതേ അനിത്യാ മാനവാഃ പ്രഭോ ॥ ൨,൧.

സമയമെത്തുമ്പോൾ മനുഷ്യർ മരിക്കുന്നു, മനുഷ്യജീവിതം സ്ഥിരമല്ലല്ലോ, പ്രഭോ.

ഛിദ്രം തു നൈവ പശ്യാമി കുതോ ജീവഃ സ നിര്ഗതഃ । കുതോ ഗച്ഛന്തി ഭൂതാനി പൃഥിവ്യാപോ മനസ്തഥാ । തേജോ വദസ്വ മേ നാഥ വായുരാകാശമേവ ച ॥ ൨,൧.

എന്തെങ്കിലും തുറവു ഞാൻ കാണുന്നില്ല; ജീവൻ എങ്ങനെയാണ് പുറത്തുപോകുന്നത്? ഭൂമി, വെള്ളം, മനസ്സ്, തീ, വായു, ആകാശം — ഇവ എല്ലാം എവിടെയാണ് പോകുന്നത്? ദയവായി പറയൂ, നാഥാ.

കുതഃ കര്മേന്ദ്രിയാണീഹ പഞ്ചബുദ്ധീന്ദ്രിയാണി ച । വായവശ്ചൈവ പഞ്ചൈതേ കഥം ഗച്ഛന്തി ചാത്യയമ് ॥ ൨,൧.

ഇവിടെ പ്രവർത്തനേന്ദ്രിയങ്ങളും അഞ്ചു ബുദ്ധീന്ദ്രിയങ്ങളും എവിടുനിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്? മരണം വന്നപ്പോൾ ഈ അഞ്ചു പ്രാണവായുക്കൾ എങ്ങനെയാണ് വിടപറയുന്നത്?

ലോഭമോഹാദയഃ പഞ്ച ശരീരേ ചൈവ തസ്കരാഃ । തൃഷ്ണാ കാമോ ഹ്യഹങ്കാരഃ കുതോ യാന്തി ജനാര്ദനാ ॥ ൨,൧.

ലോഭം, മോഹം തുടങ്ങിയ അഞ്ചു കള്ളന്മാർ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടല്ലോ — ദാഹം, ആസക്തി, അഹങ്കാരം — ഇവ എല്ലാം എവിടെയാണ് പോകുന്നത്, ജനാർദ്ദനാ?

പുണ്യം വാപ്യഥവാപുണ്യം യത്കിഞ്ചിത്സുകൃതം തഥാ । നഷ്ടേ ദേഹേ കുതോ യാന്തി ദാനാനി വിവിധാനി ച ॥ ൨,൧.

പുണ്യവും പാപവും, ചെയ്ത നല്ല പ്രവൃത്തികളും, വിവിധ ദാനങ്ങളും, ശരീരം നശിച്ചപ്പോൾ എവിടെയാണ് പോകുന്നത്?

സപിണ്ഡനം കിമര്ഥം ച പൂര്ണേ സംവത്സരേഽപി വാ । പ്രേതസ്യ മേലനം കേഷാം കിംവിധം തത്ര കാരയേത് ॥ ൨,൧.

ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും സപിണ്ഡകർമ്മം ചെയ്യേണ്ടതെന്തിനാണ്? ആരുടെ പ്രേതങ്ങൾക്ക് ഈ സംഗമം നടത്തണം, എങ്ങനെയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്?

മൂര്ഛനാത്പനനാദ്വാപി വിപത്തിര്യദി ജായതേ । യേ ദഗ്ധാ യേ ത്വദഗ്ധാശ്ച പതിതാ യേ നരാ ഭുവി ॥ ൨,൧.

ഉറക്കം കൊണ്ടോ വീഴ്ച കൊണ്ടോ മരണം സംഭവിച്ചാൽ, ദഹിപ്പിച്ചവരും ദഹിപ്പിക്കാത്തവരും ഭൂമിയിൽ വീണുപോയവരും എങ്ങനെ ആകുന്നു?

യാനി ചാന്യാനി ഭൂതാനി തേഷാമന്തേ ഭവേച്ച കിമ് । പാപിനോ യേ ദുരാചാരാ യേ ചാന്യേ ഗതബുദ്ധയഃ ॥ ൨,൧.

മറ്റു ജീവികൾക്ക് അവസാനം എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്? പാപികൾക്കും ദുഷ്ടന്മാർക്കും വഴിതെറ്റിയവർക്കും എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?

ആത്മഘാതീ ബ്രഹ്മഹാ ച സ്തേയീ വിശ്വാസഘാതകഃ । കപിലായാഃ പിബേച്ഛൂദ്രോ യഃ പഠേദിദമക്ഷരമ് ॥ ൨,൧.

സ്വയംഹത്യ ചെയ്തവനും ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തവനും കള്ളനും വിശ്വാസം വഞ്ചിച്ചവനും കപിലയുടെ പാൽ കുടിച്ച ശൂദ്രനും ഈ ശ്ലോകം ഉച്ചരിച്ചവനും എന്താണ് വിധി?

ധാരയേദ്ബ്രഹ്മസൂത്രം വാ കാ ഗതിസ്തസ്യ മാധവ । ശൂദ്രസ്യ ബ്രാഹ്മണീ ഭാര്യാ സംഗൃഹീതാ യദാ ഭവേത് ॥ ൨,൧.

ശൂദ്രൻ ബ്രഹ്മസൂത്രം ധരിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ബ്രാഹ്മണിയുടെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചാൽ, മാധവാ, അവന്റെ ഗതി എന്താണ്?

ഭീതോഽഹം പാപിനസ്തസ്മാത്തന്മേ വദ ജഗത്പ്രഭോ । അന്യച്ച ശൃണു വിശ്വാത്മന്മയാ കൌതുകിനാ രയാത് ॥ ൨,൧.

എന്റെ പാപങ്ങൾ കൊണ്ട് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ ദയവായി പറയൂ, ലോകനാഥാ. curiosity കൊണ്ടും ഞാൻ ചോദിക്കുന്നതും കേൾക്കൂ, വിശ്വാത്മാവേ.

ലോകാംല്ലോകയതാ ലോകേ ജഗാഹേ വിശ്വമണ്ഡലമ് । തത്രാജനി ജനാന്ദൃഷ്ട്വാ ദുഃ ഖേഷ്വേവ നിമജ്ജതഃ ॥ ൨,൧.

ലോകങ്ങളെ നിരീക്ഷിച്ച് ഞാൻ വിശ്വമണ്ഡലത്തിൽ കടന്നു; അവിടെ ജനങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ, അവർ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങുന്നതു കണ്ടു.

സ്വാന്തേ മേ ദുര്ധരാ പീഡാ തത്പീഡാതോ ഗരീയസീ । ത്രിദിവേ ദിതിജാതേഭ്യോ ഭൂമൌ മൃത്യുരുഗാദിഭിഃ ॥ ൨,൧.

എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അതികഠിനമായ വേദനയുണ്ട്; അതിൽനിന്ന് കൂടുതൽ ഭാരവും. ഭുവിയിൽ മരണവും രോഗവും, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദിതിയുടെ സന്തതികളാൽ വേദനയും.

ഇഷ്ടവസ്തുവിയോ ഗൈശ്ച പാതാലേ മാമകം ഭയമ് । ഏവം ന നിര്ഭയം സ്ഥാനമന്യദീശ ഭവത്പദാത് ॥ ൨,൧.

പാതാളത്തിൽ എനിക്ക് ഭയം ആഗ്രഹിച്ച വസ്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നതാണ്; അങ്ങനെ, നാഥാ, നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങൾ ഒഴികെ എവിടെയും ഭയരഹിതമായ സ്ഥലം ഇല്ല.

അസത്യം സ്വപ്നമായാവത്കാലേന കവലീകൃതമ് । തത്രാപി ഭാരതേ വര്ഷേ ബഹുദുഃ ഖസ്യ ഭാഗിനഃ ॥ ൨,൧.

അസത്യം, സ്വപ്നം, മായ — ഇവയെല്ലാം കാലം വിഴുങ്ങുന്നു; ഭാരതത്തിൽ പോലും, ദുഃഖം പങ്കിടുന്നവർ അനേകം.

ജനാ ദൃഷ്ടാ മയാ രാഗദ്വേഷമോഹാദിവിപ്ലുതാഃ । കേചിദന്ധാഃ കേകരാക്ഷാസ്ഖലദ്വാചസ്തു പങ്ഗവഃ ॥ ൨,൧.

രാഗം, ദ്വേഷം, മോഹം മുതലായവയിൽ മുങ്ങിയ ആളുകളെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്; ചിലർ കുരുടരാണ്, ചിലർക്ക് കണ്ണ് തകരാറാണ്, ചിലർ ഉച്ചരിക്കാൻ കഴിയില്ല, ചിലർ കാൽമുട്ടാണ്.

ഖഞ്ജാഃ കാണാശ്ച ബധിരാ മൂകാഃ കുഷ്ഠാശ്ച ലോമശാഃ । നാനാരോഗപരീതാശ്ച ഖപുഷ്പാച്ചാഭിമാനിനഃ ॥ ൨,൧.

കുഴപ്പമുള്ളവരും, ഒരു കണ്ണുള്ളവരും, ചെവികേൾവിയില്ലാത്തവരും, വാക്കില്ലാത്തവരും, കുഷ്ഠരോഗമുള്ളവരും, അമിതമായി രോമമുള്ളവരും, പലവിധ രോഗങ്ങളാൽ പീഡിതരായവരും, സന്താനശക്തിയില്ലാത്തവരും — ഇത്രയും ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, അവർക്കും അഹങ്കാരം കാണാം.

തേഷാം ദോഷസ്യ വൈചിത്ര്യം മൃത്യോര്ഗോചരതാമപി । ദൃഷ്ട്വാ പ്രസുമനാഃ പ്രാപ്തഃ കോ മൃത്യുശ്ചിത്രതാ കഥമ് ॥ ൨,൧.

ഇവരുടെ ഈ വ്യത്യസ്തമായ ദോഷങ്ങളും, അവരും മരണം ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്തവരാണെന്നതും കണ്ടാൽ, മനസ്സിൽ സന്തോഷം ലഭിച്ചവൻ മരണമെന്നതിന്റെ വൈവിധ്യത്തിൽ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ട കാര്യമില്ല.

മൃതിര്യസ്യ വിധാനേന മരണാദപ്യനന്തരമ് । വിധിനാബ്ദക്രിയാ യസ്യ ന സ ദുര്ഗതിമാപ്നുയാത് ॥ ൨,൧.

ആൾ മരണം ശരിയായ വിധിയിൽ സംഭവിച്ചാൽ, വർഷം തോറും കർമ്മങ്ങൾ നിർവ്വഹിച്ചാൽ, അവൻ ദുർഗതിയിൽ എത്തില്ല.

ഋഷിഭ്യസ്തു മയാ പൂര്വമിതി സാമാന്യതഃ ശ്രുതമ് । ജ്ഞാനായ തദ്ദ്വിശേഷസ്യ പൃച്ഛാമീദമിതി പ്രഭോ ॥ ൨,൧.

മുൻപ് ഞാൻ ഈ കാര്യങ്ങൾ ഋഷിമാരിൽ നിന്ന് പൊതുവായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോൾ, പ്രഭോ, കൂടുതൽ അറിവിനായി അതിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു.