ഗരുഡപുരാണമ്

നമഃ കൃഷ്ണായ മുനയേ യ ഏനം സമുപാശ്രിതാഃ । അഞ്ജസ്തരന്തി സംസാരസാഗരം കുനദീമിവ ॥ ൨,൧.

കൃഷ്ണമുനിയെ നമസ്കരിക്കുന്നു; അവനെ ആശ്രയിക്കുന്നവർക്ക്, ഈ സാംസാരികസമുദ്രം ഒരു ചെറുനദിപോലും എളുപ്പത്തിൽ കടക്കാം.

ഏകദാ വൈനതേയസ്യ ലോകാനാം ലോകനസ്പൃഹാ । ബഭൂവ സോഽഥ ബഭ്രാമ തേഷു നാമ ഹരേര്ഗൃണന് ॥ ൨,൧.

ഒരു ദിവസം, എല്ലാ ലോകങ്ങളും കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ, വിനതയുടെ മകനായ ഗരുഡൻ ഹരിയുടെ നാമം ജപിച്ചുകൊണ്ട് ആ ലോകങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ചു.

സ പാതാലം ഭുവം സ്വര്ഗം ഭ്രാന്ത്വാലബ്ധശമാശയഃ । ലോകദുഃ ഖേനാതിദുഃ ഖീ പുനര്വൈകുണ്ഠമാഗമത് ॥ ൨,൧.

അവൻ പാതാളം, ഭൂമി, സ്വർഗം എന്നിവയിൽ സഞ്ചരിച്ചു; എങ്കിലും മനസ്സിന് സമാധാനം ലഭിച്ചില്ല. ലോകങ്ങളുടെ ദു:ഖം കാണുമ്പോൾ ക്ഷീണിച്ച്, വീണ്ടും വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.

ന രജോ ന തമശ്ചൈവ സത്ത്വം താഭ്യാം ച മിശ്രിതമ് । യത്ര പ്രവര്തതേ നൈവ സത്ത്വമേവ പ്രവര്തതേ ॥ ൨,൧.

അവിടെ രജസോ, തമസോ, അതിന്റെ കലവറയോ ഒന്നും ഇല്ല; ശുദ്ധമായ സത്ത്വം മാത്രമേ പ്രവർത്തിക്കൂ.

ന യത്ര മായാ നാശശ്ച ന ചൈ രാഗാദയോ മലാഃ । ശ്യാമാവദാതാഃ സുരുചഃ ശതപത്രവിലോചനാഃ ॥ ൨,൧.

അവിടെ മായയും നാശവും, രാഗാദി ദോഷങ്ങളും ഇല്ല; അവിടെയുള്ളവർ കറുത്തും വെളുത്തും, പ്രകാശമുള്ളവരും, ശതദള കമലപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുമുള്ളവരാണ്.

സുരാസുരാര്ചിതാ യത്ര ഗണാ വിഷ്ണോഃ സുപേശസഃ । പിശങ്ഗവസ്ത്രാഭാരണാ മണിയുങ്നിഷ്കഭൂഷിതാഃ ॥ ൨,൧.

അവിടെ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആരാധിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിന്റെ ഭടന്മാർ മനോഹരരായി, മഞ്ഞ നിറമുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, രത്നമാലകളും അലങ്കാരങ്ങളും അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ചതുര്ഭുജാഃ കുണ്ഡലിനോ മൌലിനോ മാലിനസ്തഥാ । ഭ്രാജിഷ്ണുഭിര്വിമാനാനാം പങ്കിഭിര്യേ മഹാത്മനാമ് ॥ ൨,൧.

അവർക്ക് നാലു കൈകളും, കുണ്ഡലവും മുടിയിലുമുള്ള കിരീടവും മാലയും ഉണ്ട്; മഹാത്മാക്കളുടേതായ പ്രകാശമുള്ള വിമാനങ്ങളുടെ നിരയിൽ അവർ തിളങ്ങുന്നു.

ദ്യോതന്തേ ദ്യോതമാനാനാം പ്രമദാനാം ച പങ്ക്തിഭിഃ । ശ്രീര്യത്ര നാനാവിഭവൈര്ഹരേഃ പാദൌ മുദാര്ചതി ॥ ൨,൧.

പ്രഭയുള്ള സ്ത്രികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ അവർ തിളങ്ങുന്നു; അവിടെ ശ്രീദേവി അനേകം ഐശ്വര്യങ്ങളോടെ സന്തോഷത്തോടെ ഹരിയുടെ പാദങ്ങൾ പൂജിക്കുന്നു.

ഹരിം ഗായതി ദോലാസ്ഥം ഗീയമാനാലിഭിഃ സ്വയമ് । ദദര്ശ ശ്രീഹരിം തത്ര ശ്രീപതിം സാത്വതാം പതിമ് ॥ ൨,൧.

അവിടെ ഹരി തൂക്കിലിരിക്കുന്നു; സ്വയം പാടുകയും, അനുചരികൾ പാടുകയും ചെയ്യുന്നു. അവിടെ ശ്രീഹരിയെ, ശ്രീപതിയെയും സാത്വതരുടെ നാഥനെയും ഗരുഡൻ കണ്ടു.

ജഗത്പതിം യജ്ഞപതിം പാര്ഷദൈഃ പരിഷേവിതമ് । സുനന്ദനന്ദപ്രബലാര്ഹണമുഖ്യൈര്നിരന്തരമ് ॥ ൨,൧.

ലോകങ്ങളുടെ നാഥനെയും യജ്ഞങ്ങളുടെ നാഥനെയും, സുനന്ദൻ, നന്ദൻ, പ്രബലൻ, അർഹണൻ തുടങ്ങിയ പ്രധാന അനുചരന്മാർ നിരന്തരം സേവിക്കുന്നതും അവൻ കണ്ടു.

ഭൃത്യപ്രസാദസുമുഖമായതാരുണലോചനമ് । കിരീടിനം കുണ്ഡലിനം ശ്രിയാ വക്ഷസി ലക്ഷിതമ് ॥ ൨,൧.

ദാസ്യന്മാരോട് ദയയുള്ള, മനോഹരമായ മുഖം, നീണ്ട ചുവപ്പു കണ്ണുകൾ, കിരീടവും കുണ്ഡലവും അണിഞ്ഞ, ശ്രീദേവിയുടെ ചിഹ്നം വക്ഷസ്സിൽ ഉള്ളവനെയും അവൻ കണ്ടു.

പീതാംശുകം ചതുര്ബാഹും പ്രസന്നഹസിതാനനമ് । അഭ്യര്ഹണാസനാസീനം താഭിഃ ശക്തിഭിരാവൃതമ് ॥ ൨,൧.

പച്ചമഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച, നാലു കൈകളുള്ള, സന്തോഷത്തോടെ പുഞ്ചിരിയോടെ ഇരിക്കുന്ന, ആരാധ്യമായ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്ന് ആ ശക്തികൾക്കിടയിൽ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നവനെയും കണ്ടു.

പ്രധാനപുരുഷാഭ്യാം ച മഹതാ ചാഹമാ തഥാ । ഏകാദശോന്ദ്രിയൈശ്ചൈവ പഞ്ചഭൂതൈസ്തഥൈവ ച ॥ ൨,൧.

പ്രധാന പുരുഷന്മാരോടൊപ്പം, മഹത്വം, ഞാനും, പതിനൊന്ന് ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, അഞ്ചു ഭൂതങ്ങൾ എന്നിവയും അവിടുണ്ടായിരുന്നു.

സ്വരൂപേരമമാണം തമീശ്വരം വിനതാസുതഃ । തദ്ദര്ശനാഹ്ലാദയുതസ്വാന്തോ ഹൃഷ്യത്തനൂരുഹഃ ॥ ൨,൧.

സ്വരൂപത്തിൽ ഉള്ള ആ ഈശ്വരനെ വിനതയുടെ മകൻ കണ്ടു; ആ ദർശനത്തിൽ ഹൃദയം ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞു, ശരീരം ആഹ്ലാദത്തിൽ വിറച്ചു.

ലോചനാഭ്യാമശ്രു മുഞ്ചന്പ്രേമമഗ്നോ നനാമ ഹ । നമാഗതം നതം സ്വീയ വാഹനം വിഷ്ണുരബ്രവീത് । ഭൂമിഃ കാ ലങ്ഘിതാ പക്ഷിംസ്ത്വയേയന്തമനേഹസമ് ॥ ൨,൧.

കണ്ണുകളിൽ നിന്നു കണ്ണീർ ഒഴുകി, പ്രേമത്തിൽ മുങ്ങി, അവൻ നമസ്കരിച്ചു. അപ്പോൾ വിഷ്ണു തന്റെ വാഹനത്തോട് ചോദിച്ചു: "പക്ഷീ, നീ എവിടെയുള്ള ലോകം കടന്ന് വന്നു?"

ഗരുഡ ഉവാച । തവ പ്രസാദാദ്വൈകുണ്ഠ ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ് ॥ ൨,൧.

ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു: "നിന്റെ കൃപയാൽ, വൈകുണ്ഠനേ, ഞാൻ മൂന്ന് ലോകങ്ങളും ചലനശീലികളെയും അചലങ്ങളെയും കണ്ടു."

മയാ വിലോകിതം സര്വം ജഗത്സ്ഥാവരജങ്ഗമമ് । ഭൂര്ലോകാത്സത്യപര്യന്തം പുരം യാമ്യം വിനാ പ്രഭോ ॥ ൨,൧.

"പ്രഭോ, ഭൂലോകത്തിൽ നിന്ന് സത്യലോകം വരെ, യമന്റെ നഗരമൊഴികെ, നിലനിൽക്കുന്നവയും ചലിക്കുന്നവയും എല്ലാം ഞാൻ കണ്ടു."

ഭൂര്ലോകഃ സര്വലോകാനാം പ്രചുരഃ സര്വജന്തുഷു । മാനുഷ്യം സര്വഭൂതാനാം ഭുക്തിമുക്ത്യാലയം ശുഭമ് ॥ ൨,൧.

"ഭൂലോകം എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ജീവികൾക്ക് ഏറ്റവും സമൃദ്ധമാണ്; എല്ലാ ജീവികളിലും മനുഷ്യജന്മം അനുഭവത്തിനും മോക്ഷത്തിനും അനുയോജ്യമായ വാസസ്ഥലമാണ്."

അതഃ സുകൃതിനാം ലോകോ ന ഭൂതോ ന ഭവിഷ്യതി ॥ ൨,൧.

"അതിനാൽ, സുകൃതികൾക്കായി ഇങ്ങനെയൊരു ലോകം മുമ്പ് ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഇനിയും ഉണ്ടാകുകയുമില്ല."

ഗായന്തി ദേവാഃ കില ഗീതകാനി ധന്യാസ്തു യേ ഭാരതഭൂമിഭാഗേ । സ്വര്ഗാപവര്ഗസ്യ ഫലാര്ജനായ ഭവന്തി ഭൂയഃ പുരുഷാഃ സുരത്വാത് ॥ ൨,൧.

ദേവന്മാർ ഗാനങ്ങൾ പാടുന്നു എന്നു പറയുന്നു. ഭാരതഭൂമിയിൽ ജനിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യശാലികളാണ്. സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നേടാൻ, പുണ്യഫലത്തിനായി, മനുഷ്യർ ഇവിടെ വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.

പ്രേതഃ കൌക്ഷിപ്യതേ കസ്മാത്പഞ്ചരത്നം മുഖേ കഥമ് । അധസ്താച്ചാലിതാ ദര്ഭാഃ പാദൌ യാമ്യാം വ്യവസ്ഥിതൌ ॥ ൨,൧.

മരിച്ചവന്റെ വായിൽ അഞ്ചു രത്നങ്ങളുടെ നാണയം എന്തിനാണ് ഇടുന്നത്? താഴെ ദർഭ പുല്ല് വെക്കുന്നതും, കാലുകൾ തെക്ക് ദിശയിലാക്കുന്നതും എന്തുകൊണ്ടാണ്?

കിമര്ഥം പുത്രപൌത്രാശ്ച തസ്യ തിഷ്ഠന്തി ചാഗ്രതഃ । കിമര്ഥം ദീയതേ ദാനം ഗോദാനമപി കേശവ ॥ ൨,൧.

മരിച്ചവന്റെ മുന്നിൽ മക്കളും മുമ്മക്കളും എന്തിനാണ് നിൽക്കുന്നത്? ദാനം നൽകുന്നതും, പശു നൽകുന്നതും, കേശവ, എന്തിനാണ്?

ബന്ധുമിത്രാണ്യമിത്രാശ്ച ക്ഷമാപയന്തി തത്കഥമ് । തിലാലോഹം ഹിരണ്യം ച കര്പാസം ലവണം തഥാ ॥ ൨,൧.

ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും ശത്രുക്കളും പോലും എങ്ങനെ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു? എന്തുകൊണ്ട് എള്ള്, ഇരുമ്പ്, പൊന്നു, കപ്പാസ്, ഉപ്പ് എന്നിവയും അർപ്പിക്കുന്നു?

സപ്തധാന്യം ക്ഷിതിര്ഗാവോ ദീയന്തേ കേനഹേതുനാ । കഥം ഹി മ്രിയതേ ജന്തുര്മൃതോ വൈ കുത്ര ഗച്ഛതി ॥ ൨,൧.

ഏഴു തരത്തിലുള്ള ധാന്യങ്ങളും മണ്ണും പശുക്കളും എന്തിനാണ് നൽകുന്നത്? ഒരു ജീവൻ എങ്ങനെ മരിക്കുന്നു? മരിച്ചശേഷം അവൻ എവിടേക്ക് പോകുന്നു?

അതിവാഹശരീരം ച കഥം ഹി ശ്രയതേ തദാ । ശവം സ്കന്ധേ വഹേത്പുത്രോ അഗ്നിദാതാ ച പൌത്രകഃ ॥ ൨,൧.

അതി സൂക്ഷ്മമായ ശരീരം എങ്ങനെ സ്വീകരിക്കുന്നു? മകൻ ശവം തോളിൽ എടുക്കുന്നതും, മുമ്മകൻ അഗ്നി അർപ്പിക്കുന്നതും എന്തുകൊണ്ടാണ്?

ആജ്യേനാഭ്യഞ്ജനം കസ്മാത്കുത ഏകാഹുതിക്രിയാ । വസുന്ധരാ കിമര്ഥം ച കുതഃ സ്ത്രീശബ്ദകീര്തനമ് ॥ ൨,൧.

ശരീരത്തിൽ നെയ്യ് പുരട്ടുന്നതെന്തിനാണ്? ഏകാഹുതി ചെയ്യുന്നതിന് കാരണമെന്ത്? മണ്ണ് അർപ്പിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്? 'സ്ത്രീ' എന്ന വാക്ക് പറയുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?

യമസൂക്തം കിമര്ഥം ച ഉദീച്യാ ദിശമാഹരേത് । പാനീയമേകവസ്ത്രേണ സൂര്യബിമ്ബനിരീക്ഷണമ് ॥ ൨,൧.

യമസൂക്തം എന്തിനാണ് ഉച്ചരിക്കുന്നത്? ശരീരം വടക്കോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നതെന്തിനാണ്? ഒരൊറ്റ വസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് വെള്ളം നൽകുന്നതും, സൂര്യനെ നോക്കുന്നതും എന്തുകൊണ്ടാണ്?

യവസര്ഷപദൂര്വാസ്തു പാഷാണേ നിമ്ബപത്രകമ് । വസ്ത്രം നരശ്ച നാരീ ച വിദധ്യാദധരോത്തരമ് ॥ ൨,൧.

യവം, കടുക്, ദർഭ പുല്ല്, നിംബ ഇല എന്നിവ കല്ലിൻമേൽ വെക്കുന്നതെന്തിനാണ്? വസ്ത്രവും, പുരുഷനും, സ്ത്രീയും മുകളിൽ താഴെ വെക്കുന്നതെന്തിനാണ്?

അന്നാദ്യം ഗൃഹമാഗത്യ ന ഭോക്തവ്യം ജനൈഃ സഹ । നവകാംശ്ചൈവ പിണ്ഡാംശ്ച കിമര്ഥം ദദതേ സുതാഃ ॥ ൨,൧.

വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം അന്നം കഴിക്കരുത് എന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? മക്കൾ ഒമ്പത് പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്?