ഗരുഡപുരാണമ്

തസ്യ പക്ഷസ്യ ദേവേന്ദ്രോ യദാനീതം ഹി ദൃഷ്ടവാന് । തദാ തവ സുപര്ണോതി നാമ സ്ഥാനം ജഗത്ത്രയേ ॥ ൧,൨൪൦.

ദേവേന്ദ്രൻ ആ ചിറകു കൊണ്ടുവന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, മൂന്ന് ലോകത്തിലും നിന്റെ പേര് 'സുപർണ്ണൻ' എന്നായി പ്രസിദ്ധമായി.

ധ്യാനമാത്രാദ്വിനശ്യേത്തു വിഷം സ്ഥാവരജങ്ഗമമ് । പഠേദ്വാ ശൃണുയാദ്യശ്ച ഭുക്തിം മുക്തിമവാപ്നുയാത് ॥ ൧,൨൪൦.

ധ്യാനമാത്രത്തിൽ തന്നെ സ്താവരജംഗമമായ വിഷം നശിക്കും; ഇത് വായിക്കുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും സൗഖ്യവും മോക്ഷവും ലഭിക്കും.

സൂത ഉവാച । വസുരാജോ ഗാരുഡം വൈ ശ്രുത്വാ സര്വമവാപ്തവാന് । ഗരുഡോ ഭഗവാന്വിഷ്ണുധ്യാംയന്സര്വവാപ്തവാന് ॥ ൧,൨൪൦.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഗാരുഡകഥ മുഴുവനും കേട്ട വസുരാജാവ് എല്ലാം നേടി; ഭഗവാൻ ഗരുഡൻ വിഷ്ണുവിൽ ധ്യാനം ചെയ്ത് സർവ്വം നേടി.

തദുക്തം ഗാരുഡം പുണ്യം പുരാണം യഃ പഠേന്നരഃ । സര്വകാമമവാപ്യാഥ പ്രാപ്നോതി പരമാം ഗതിമ് ॥ ൧,൨൪൦.

ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഗാരുഡ പുരാണം ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ വായിച്ചാൽ, അവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടുകയും, ഒടുവിൽ പരമാവധി സ്ഥിതിയിലേക്കും എത്തുകയും ചെയ്യും.

ശ്ലോകപാദം പഠിത്വാ ച സര്വപാപക്ഷയോ ഭവേത് । യസ്യേദം വര്തതേ ഗേഹ തസ്യ സര്വം ഭവേദിഹ ॥ ൧,൨൪൦.

ഒരു ശ്ലോകം പോലും വായിച്ചാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും; ഈ ഗ്രന്ഥം ആരുടെ വീട്ടിലുണ്ടോ, അവിടെ എല്ലാം നല്ലതും ലഭിക്കും.

ഗാരുഡം യസ്യ ഹസ്തേ തു തസ്യ ഹസ്തഗതോ നയഃ । യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദേതദ്ഭുക്തിം മുക്തിം സമാപ്നുയാത് ॥ ൧,൨൪൦.

ഗാരുഡ പുരാണം കൈയിൽ വച്ചിരിക്കുന്നവന് ധർമ്മം തന്നെ കൈവശമാകും; ആരെങ്കിലും ഇതു വായിക്കുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ ഭോഗവും മോക്ഷവും ലഭിക്കും.

ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷാംശ്ച പ്രാപ്നുയാച്ഛ്രവണാദിതഃ । പുത്രാര്ഥോ ലഭതേ പുത്രാന് കാമാര്ഥോ കാമമാപ്നുയാത് ॥ ൧,൨൪൦.

ഇത് കേൾക്കുന്നവന് ധർമ്മവും ധനവും കാമവും മോക്ഷവും ലഭിക്കും; മകനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് മക്കളും, ഇച്ഛകൾക്കായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും.

വിദ്യാര്ഥോ ലഭതേ വിദ്യാം ജയാര്ഥോ ലഭതേ ജയമ് । ബ്രഹ്മഹത്യാദിനാ പാപീ പാപശുദ്ധിമവാപ്നുയാത് ॥ ൧,൨൪൦.

വിദ്യയിലേക്കുള്ള ആഗ്രഹമുള്ളവന് വിജ്ഞാനവും, ജയത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് വിജയം ലഭിക്കും; ബ്രാഹ്മണഹത്യ പോലുള്ള വലിയ പാപം ചെയ്തവനും ഇതിലൂടെ പാപമുക്തനാകും.

വന്ധ്യാപി ലഭതേ പുത്ത്രം കന്യാ വിന്ദതി സത്പതിമ് । ക്ഷേമാര്ഥോ ലഭതേ ക്ഷേമം ബോഗാര്ഥോ ബോഗമാപ്നുയാത് ॥ ൧,൨൪൦.

മക്കളില്ലാത്ത സ്ത്രീക്കും മകൻ ലഭിക്കും; കന്യക്ക് നല്ല ഭർത്താവും ലഭിക്കും; ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ക്ഷേമവും, ഭോഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ഭോഗവും ലഭിക്കും.

മങ്ഗലാര്ഥോ മങ്ഗലാനി ഗുണാര്ഥോ ഗുണമാപ്നുയാത് । കാവ്യാര്ഥോ ച കവിത്വം ച സാരാര്ഥോ സാരമാപ്നുയാത് ॥ ൧,൨൪൦.

മംഗളത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് എല്ലാ മംഗളങ്ങളും ലഭിക്കും; ഗുണങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ഗുണങ്ങളും, കവിതയ്ക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് കവിതാശക്തിയും, സാരത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് സാരവും ലഭിക്കും.

ജ്ഞാനാര്ഥോ ലഭതേ ജ്ഞാനം സര്വസംസാരമര്ദനമ് । ഇദം സ്വസ്ത്യയനം ധന്യം ഗാരുഡം ഗരുഡേരിതമ് ॥ ൧,൨൪൦.

ജ്ഞാനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ലോകബന്ധനങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ജ്ഞാനവും ലഭിക്കും; ഗാരുഡൻ പറഞ്ഞ ഈ ഗാരുഡ പുരാണം ഭാഗ്യവും മംഗളകരവുമാണ്.

നാകാലേ മരണം തസ്യ ശ്ലോകമേകം തു യഃ പഠേത് । ശ്ലോകാര്ധപഠനാദസ്യ ദുഷ്ടശത്രുക്ഷയോ ധ്രുവമ് ॥ ൧,൨൪൦.

ഒരു ശ്ലോകം പോലും വായിക്കുന്നവന് അകാലമരണം ഉണ്ടാകില്ല; പകുതി ശ്ലോകം പോലും വായിച്ചാൽ ദുഷ്ടശത്രുക്കൾ നിശ്ചയമായും നശിക്കും.

സൂതാച്ഛ്രുത്വാ ശൌനകസ്തുനൌമിഷേ മുനിഭിഃ ക്രതൌ । അഹം ബ്രഹേതി സംധ്യായന്മുക്തോഭൂദ്ഗരുഡധ്വജാത് ॥ ൧,൨൪൦.

സൂതനിൽ നിന്ന് കേട്ടശേഷം, ശൗനകനും മറ്റു മുനികളും യാഗത്തിൽ അവനെ സ്തുതിച്ചു; 'ഞാൻ ബ്രഹ്മം' എന്നു പറഞ്ഞ സന്ധ്യായനൻ ഗാരുഡധ്വജന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ മോചിതനായി.

നൈമിഷേഽനിമിഷക്ഷേത്രേ ശൌനകാദ്യാ മുനീശ്വരാഃ । കര്മണാമന്തരേ സൂതം സ്വാസീനമിദമബ്രുവന് ॥ ൨,൧.

നൈമിഷക്ഷേത്രത്തിൽ, ശൗനകനെയും മറ്റു മഹർഷിമാരെയും നയിച്ച്, യാഗത്തിനിടയിൽ, സീതനായ സൂതനോട് അവർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

സൂത ജാനാസി സകലം വസ്തു വ്യാസപ്രസാദതഃ । തേന നഃ സന്ദിഹാനാനാം സന്ദേഹം ഛേത്തുമര്ഹസി ॥ ൨,൧.

സൂതാ, വ്യാസന്റെ കൃപയാൽ നീ എല്ലാം അറിയുന്നവനാണ്; അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്കുള്ള സംശയങ്ങൾ നീ തീർക്കണം.

യഥാ തൃണജലൌകേതി ന്യായമാ ശ്രിത്യ കഞ്ചന । ദേഹിനോഽന്യതനുപ്രാപ്തിം കേചിത്ത്വേവം വദന്തി ഹി ॥ ൨,൧.

തൃണവും വെള്ളവും തോണിയും ഉദാഹരിച്ച്, ചിലർ പറയുന്നു — ശരീരധാരി മറ്റൊരു ശരീരത്തിൽ ജനിക്കുന്നു എന്ന്.

കേചിത്പുനര്യാതനാനാം യാമീനാമുപഭോഗതഃ । പശ്ചാദ്ദേഹാന്തരപ്രാപ്തിം വദന്തി കിമു തത്രസത് ॥ ൨,൧.

മറ്റുചിലർ പറയുന്നു — യമലോകത്തിലെ ശിക്ഷകൾ അനുഭവിച്ചശേഷം, പിന്നെ മറ്റൊരു ശരീരം ലഭിക്കുന്നു എന്ന്. ഇതിൽ യഥാർത്ഥം എന്താണ്?

സൂത ഉവാച । സാധു പൃഷ്ടം മഹാഭാഗാഃ ശൃണുധ്വം ഭവതാം പുനഃ । സന്ദേഹോ നോപപദ്യേത ലോകാര്ഥം കില പൃച്ഛതാമ് ॥ ൨,൧.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗ്യശാലികളേ, നിങ്ങൾ നല്ലതായാണ് ചോദിച്ചത്; വീണ്ടും ശ്രദ്ധിക്കൂ. ലോകത്തിനായി ചോദിക്കുന്നവർക്കു സംശയം ഉണ്ടാകേണ്ടതില്ല.

തദഹം കൃഷ്ണഗരുഡസംവാദദ്വാരകം ദ്വിജാഃ । അപാകരിഷ്യേ സന്ദേഹം ഭവതാം ഭാവിതാത്മനാമ് ॥ ൨,൧.

അതുകൊണ്ട്, ദ്വിജന്മാരേ, കൃഷ്ണനും ഗാരുഡനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിലൂടെ, മനസ്സിൽ ഭക്തിയുള്ള നിങ്ങളുടെ സംശയങ്ങൾ ഞാൻ നീക്കാം.

നമഃ കൃഷ്ണായ മുനയേ യ ഏനം സമുപാശ്രിതാഃ । അഞ്ജസ്തരന്തി സംസാരസാഗരം കുനദീമിവ ॥ ൨,൧.

കൃഷ്ണമുനിയെ നമസ്കരിക്കുന്നു; അവനെ ആശ്രയിക്കുന്നവർക്ക്, ഈ സാംസാരികസമുദ്രം ഒരു ചെറുനദിപോലും എളുപ്പത്തിൽ കടക്കാം.

ഏകദാ വൈനതേയസ്യ ലോകാനാം ലോകനസ്പൃഹാ । ബഭൂവ സോഽഥ ബഭ്രാമ തേഷു നാമ ഹരേര്ഗൃണന് ॥ ൨,൧.

ഒരു ദിവസം, എല്ലാ ലോകങ്ങളും കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ, വിനതയുടെ മകനായ ഗരുഡൻ ഹരിയുടെ നാമം ജപിച്ചുകൊണ്ട് ആ ലോകങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ചു.

സ പാതാലം ഭുവം സ്വര്ഗം ഭ്രാന്ത്വാലബ്ധശമാശയഃ । ലോകദുഃ ഖേനാതിദുഃ ഖീ പുനര്വൈകുണ്ഠമാഗമത് ॥ ൨,൧.

അവൻ പാതാളം, ഭൂമി, സ്വർഗം എന്നിവയിൽ സഞ്ചരിച്ചു; എങ്കിലും മനസ്സിന് സമാധാനം ലഭിച്ചില്ല. ലോകങ്ങളുടെ ദു:ഖം കാണുമ്പോൾ ക്ഷീണിച്ച്, വീണ്ടും വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.

ന രജോ ന തമശ്ചൈവ സത്ത്വം താഭ്യാം ച മിശ്രിതമ് । യത്ര പ്രവര്തതേ നൈവ സത്ത്വമേവ പ്രവര്തതേ ॥ ൨,൧.

അവിടെ രജസോ, തമസോ, അതിന്റെ കലവറയോ ഒന്നും ഇല്ല; ശുദ്ധമായ സത്ത്വം മാത്രമേ പ്രവർത്തിക്കൂ.

ന യത്ര മായാ നാശശ്ച ന ചൈ രാഗാദയോ മലാഃ । ശ്യാമാവദാതാഃ സുരുചഃ ശതപത്രവിലോചനാഃ ॥ ൨,൧.

അവിടെ മായയും നാശവും, രാഗാദി ദോഷങ്ങളും ഇല്ല; അവിടെയുള്ളവർ കറുത്തും വെളുത്തും, പ്രകാശമുള്ളവരും, ശതദള കമലപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുമുള്ളവരാണ്.

സുരാസുരാര്ചിതാ യത്ര ഗണാ വിഷ്ണോഃ സുപേശസഃ । പിശങ്ഗവസ്ത്രാഭാരണാ മണിയുങ്നിഷ്കഭൂഷിതാഃ ॥ ൨,൧.

അവിടെ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആരാധിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിന്റെ ഭടന്മാർ മനോഹരരായി, മഞ്ഞ നിറമുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, രത്നമാലകളും അലങ്കാരങ്ങളും അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ചതുര്ഭുജാഃ കുണ്ഡലിനോ മൌലിനോ മാലിനസ്തഥാ । ഭ്രാജിഷ്ണുഭിര്വിമാനാനാം പങ്കിഭിര്യേ മഹാത്മനാമ് ॥ ൨,൧.

അവർക്ക് നാലു കൈകളും, കുണ്ഡലവും മുടിയിലുമുള്ള കിരീടവും മാലയും ഉണ്ട്; മഹാത്മാക്കളുടേതായ പ്രകാശമുള്ള വിമാനങ്ങളുടെ നിരയിൽ അവർ തിളങ്ങുന്നു.

ദ്യോതന്തേ ദ്യോതമാനാനാം പ്രമദാനാം ച പങ്ക്തിഭിഃ । ശ്രീര്യത്ര നാനാവിഭവൈര്ഹരേഃ പാദൌ മുദാര്ചതി ॥ ൨,൧.

പ്രഭയുള്ള സ്ത്രികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ അവർ തിളങ്ങുന്നു; അവിടെ ശ്രീദേവി അനേകം ഐശ്വര്യങ്ങളോടെ സന്തോഷത്തോടെ ഹരിയുടെ പാദങ്ങൾ പൂജിക്കുന്നു.

ഹരിം ഗായതി ദോലാസ്ഥം ഗീയമാനാലിഭിഃ സ്വയമ് । ദദര്ശ ശ്രീഹരിം തത്ര ശ്രീപതിം സാത്വതാം പതിമ് ॥ ൨,൧.

അവിടെ ഹരി തൂക്കിലിരിക്കുന്നു; സ്വയം പാടുകയും, അനുചരികൾ പാടുകയും ചെയ്യുന്നു. അവിടെ ശ്രീഹരിയെ, ശ്രീപതിയെയും സാത്വതരുടെ നാഥനെയും ഗരുഡൻ കണ്ടു.