ഗരുഡപുരാണമ്

നിഷാദദേശസ്വാദേന ദേവം ബ്രൂസ്മാനിദിതമ്? । വിഷാദീശസ്തതോ മുക്തസ്തത്രാപി ബ്രാഹ്മണസ്ത്വയാ ॥ ൧,൨൪൦.

നിഷാദദേശത്തെ രുചിച്ചുകൊണ്ട്, ഞാൻ ദേവനോട് പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ച് നടന്നു; വിഷാധിപൻ അപ്പോൾ മോചിതനായി, അവിടെ ഒരു ബ്രാഹ്മണനും നിന്നാൽ മോചിതനായി.

വടാരോഹിണവൃക്ഷസ്യ യോജനാനാം ശതായുതാ । ശാഖാ ഭിന്നാ ത്വയാ യത്ര വാലഖില്യാഃ സമാസ്ഥിതാഃ ॥ ൧,൨൪൦.

നൂറായിരം യോജന ദൈർഘ്യമുള്ള വടവൃക്ഷത്തിൽ, നീ തകർത്ത ശാഖയിൽ വാലഖില്യന്മാർ പാർപ്പിച്ചിരുന്നു.

ത്വയാ യത്നകൃതാ കൃത്വാനഖസ്ഥൌ ഗജകച്ഛപൌ । നഭസ്പപിനിരാലംബേ സര്വതഃ പരിവാരിതൌ ॥ ൧,൨൪൦.

നിന്റെ പരിശ്രമത്തിൽ, ആനയും ആമയും നഖത്തിൽ വെച്ച് ആകാശത്ത് തൂക്കിയിരുത്തി, എല്ലായിടത്തും ചുറ്റിപ്പറ്റി നിന്നു.

ത്വയാ ജിതാ രണേ ദേവാഃ സര്വേ ശക്രപുരോഗമാഃ । ആഹൃതം തത്പുരാ സോമം വാഹ്നിം നിര്വാപ്യ കാശ്യപേ ॥ ൧,൨൪൦.

നീ ഇന്ദ്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയുള്ള എല്ലാ ദേവന്മാരെയും യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ചു; അപ്പോൾ സോമം കൊണ്ടുവന്നു, അഗ്‌നി ശമിപ്പിച്ച് കശ്യപന് വേണ്ടി നൽകി.

നാഗൌ ദൃഷ്ടിവിഷൌ കൃത്വാ രജസാ തു വിചക്ഷുഷൌ । തീക്ഷ്ണാഗ്രേണ ന സാ ഭങ്ക്ത്വാവിക്രവേതൌ മനോഹതഃ? ॥ ൧,൨൪൦.

നിന്റെ കാഴ്ചയും പൊടിയും കൊണ്ട് പാമ്പുകളെ കുരുടാക്കുകയും, മൂർച്ചയുള്ള ചുണ്ടുകൊണ്ട് അവരെ തകർക്കാതെ, മനസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ കീഴടക്കുകയും ചെയ്തു.

ആഹൃത്യാപി ത്വയാ സോമം നീതമേവ ന ഭക്തിതഃ । തേന വിഷ്ണോര്ധ്വജസ്ഥാനം വാഹനത്വം ഗതോ ഹ്യസി ॥ ൧,൨൪൦.

നീ സോമം കൊണ്ടുവന്നെങ്കിലും അതിനെ സ്വന്തമായി സ്വീകരിച്ചില്ല; അതുകൊണ്ട് നീ വിഷ്ണുവിന്റെ മുകളിൽ വാഹനമായ് സ്ഥാനം നേടി.

ത്വയാ നിഃ ക്ഷിപ്യ ദര്ഭേഷു സോമം നാഗാശ്ച വഞ്ചിതാഃ । ജഹാര ചാമൃതം പാത്രം ശീഘ്രം വൈ ബ്രഹ്മസൂദന ॥ ൧,൨൪൦.

നീ ദർഭയിൽ സോമം വലിച്ചിട്ടു, പാമ്പുകളെ വഞ്ചിച്ചു; ഉടൻ അമൃതം നിറച്ച പാത്രം പിടിച്ചു.

യത്ര ജിഹ്വാദ്വിധാഭൂതാഃ പന്നഗാനാം ദ്വിജോത്തമ । വിനതാ മോചിതാ ദാസ്യാത്കദ്വാ പൂര്വജിതാ രണേ ॥ ൧,൨൪൦.

പാമ്പുകളുടെ നാവുകൾ വിഭജിക്കപ്പെട്ടിടത്ത്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, യുദ്ധത്തിൽ തോറ്റു അടിമയായിരുന്നു വിനത, അവിടെ അവൾ മോചിതയായി.

ഉച്ചൈഃ ശ്രവാഃ സ കിംവര്ണഃ ശുക്ല ഇത്യേവ ഭാഷതേ । കൃഷ്ണവര്ണമഹം മന്യേ പൂര്വദൃഷ്ടമുവാച ഹ ॥ ൧,൨൪൦.

ഉച്ചൈശ്രവാസ് വെളുപ്പാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; ഞാൻ മുമ്പ് കണ്ടതുപോലെ കറുപ്പാണെന്ന് കരുതുന്നു.

ത്വയാ വജ്രപഹാരേണ പക്ഷമുക്തം പുരാ സ്വതഃ? । ദധീചവജ്രശക്രാണാം മാതുരര്ഥായ നാന്യഥാ ॥ ൧,൨൪൦.

വജ്രപ്രഹാരത്തിൽ നിന്നെ നിന്റെ ചിറകു വിട്ടുപോയി; ദധീചിയുടെ വജ്രം നിന്റെ അമ്മയ്ക്കായി മാത്രം ഉപയോഗിച്ചു.

തസ്യ പക്ഷസ്യ ദേവേന്ദ്രോ യദാനീതം ഹി ദൃഷ്ടവാന് । തദാ തവ സുപര്ണോതി നാമ സ്ഥാനം ജഗത്ത്രയേ ॥ ൧,൨൪൦.

ദേവേന്ദ്രൻ ആ ചിറകു കൊണ്ടുവന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, മൂന്ന് ലോകത്തിലും നിന്റെ പേര് 'സുപർണ്ണൻ' എന്നായി പ്രസിദ്ധമായി.

ധ്യാനമാത്രാദ്വിനശ്യേത്തു വിഷം സ്ഥാവരജങ്ഗമമ് । പഠേദ്വാ ശൃണുയാദ്യശ്ച ഭുക്തിം മുക്തിമവാപ്നുയാത് ॥ ൧,൨൪൦.

ധ്യാനമാത്രത്തിൽ തന്നെ സ്താവരജംഗമമായ വിഷം നശിക്കും; ഇത് വായിക്കുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും സൗഖ്യവും മോക്ഷവും ലഭിക്കും.

സൂത ഉവാച । വസുരാജോ ഗാരുഡം വൈ ശ്രുത്വാ സര്വമവാപ്തവാന് । ഗരുഡോ ഭഗവാന്വിഷ്ണുധ്യാംയന്സര്വവാപ്തവാന് ॥ ൧,൨൪൦.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഗാരുഡകഥ മുഴുവനും കേട്ട വസുരാജാവ് എല്ലാം നേടി; ഭഗവാൻ ഗരുഡൻ വിഷ്ണുവിൽ ധ്യാനം ചെയ്ത് സർവ്വം നേടി.

തദുക്തം ഗാരുഡം പുണ്യം പുരാണം യഃ പഠേന്നരഃ । സര്വകാമമവാപ്യാഥ പ്രാപ്നോതി പരമാം ഗതിമ് ॥ ൧,൨൪൦.

ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഗാരുഡ പുരാണം ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ വായിച്ചാൽ, അവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടുകയും, ഒടുവിൽ പരമാവധി സ്ഥിതിയിലേക്കും എത്തുകയും ചെയ്യും.

ശ്ലോകപാദം പഠിത്വാ ച സര്വപാപക്ഷയോ ഭവേത് । യസ്യേദം വര്തതേ ഗേഹ തസ്യ സര്വം ഭവേദിഹ ॥ ൧,൨൪൦.

ഒരു ശ്ലോകം പോലും വായിച്ചാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും; ഈ ഗ്രന്ഥം ആരുടെ വീട്ടിലുണ്ടോ, അവിടെ എല്ലാം നല്ലതും ലഭിക്കും.

ഗാരുഡം യസ്യ ഹസ്തേ തു തസ്യ ഹസ്തഗതോ നയഃ । യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദേതദ്ഭുക്തിം മുക്തിം സമാപ്നുയാത് ॥ ൧,൨൪൦.

ഗാരുഡ പുരാണം കൈയിൽ വച്ചിരിക്കുന്നവന് ധർമ്മം തന്നെ കൈവശമാകും; ആരെങ്കിലും ഇതു വായിക്കുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ ഭോഗവും മോക്ഷവും ലഭിക്കും.

ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷാംശ്ച പ്രാപ്നുയാച്ഛ്രവണാദിതഃ । പുത്രാര്ഥോ ലഭതേ പുത്രാന് കാമാര്ഥോ കാമമാപ്നുയാത് ॥ ൧,൨൪൦.

ഇത് കേൾക്കുന്നവന് ധർമ്മവും ധനവും കാമവും മോക്ഷവും ലഭിക്കും; മകനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് മക്കളും, ഇച്ഛകൾക്കായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും.

വിദ്യാര്ഥോ ലഭതേ വിദ്യാം ജയാര്ഥോ ലഭതേ ജയമ് । ബ്രഹ്മഹത്യാദിനാ പാപീ പാപശുദ്ധിമവാപ്നുയാത് ॥ ൧,൨൪൦.

വിദ്യയിലേക്കുള്ള ആഗ്രഹമുള്ളവന് വിജ്ഞാനവും, ജയത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് വിജയം ലഭിക്കും; ബ്രാഹ്മണഹത്യ പോലുള്ള വലിയ പാപം ചെയ്തവനും ഇതിലൂടെ പാപമുക്തനാകും.

വന്ധ്യാപി ലഭതേ പുത്ത്രം കന്യാ വിന്ദതി സത്പതിമ് । ക്ഷേമാര്ഥോ ലഭതേ ക്ഷേമം ബോഗാര്ഥോ ബോഗമാപ്നുയാത് ॥ ൧,൨൪൦.

മക്കളില്ലാത്ത സ്ത്രീക്കും മകൻ ലഭിക്കും; കന്യക്ക് നല്ല ഭർത്താവും ലഭിക്കും; ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ക്ഷേമവും, ഭോഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ഭോഗവും ലഭിക്കും.

മങ്ഗലാര്ഥോ മങ്ഗലാനി ഗുണാര്ഥോ ഗുണമാപ്നുയാത് । കാവ്യാര്ഥോ ച കവിത്വം ച സാരാര്ഥോ സാരമാപ്നുയാത് ॥ ൧,൨൪൦.

മംഗളത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് എല്ലാ മംഗളങ്ങളും ലഭിക്കും; ഗുണങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ഗുണങ്ങളും, കവിതയ്ക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് കവിതാശക്തിയും, സാരത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് സാരവും ലഭിക്കും.

ജ്ഞാനാര്ഥോ ലഭതേ ജ്ഞാനം സര്വസംസാരമര്ദനമ് । ഇദം സ്വസ്ത്യയനം ധന്യം ഗാരുഡം ഗരുഡേരിതമ് ॥ ൧,൨൪൦.

ജ്ഞാനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ലോകബന്ധനങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ജ്ഞാനവും ലഭിക്കും; ഗാരുഡൻ പറഞ്ഞ ഈ ഗാരുഡ പുരാണം ഭാഗ്യവും മംഗളകരവുമാണ്.

നാകാലേ മരണം തസ്യ ശ്ലോകമേകം തു യഃ പഠേത് । ശ്ലോകാര്ധപഠനാദസ്യ ദുഷ്ടശത്രുക്ഷയോ ധ്രുവമ് ॥ ൧,൨൪൦.

ഒരു ശ്ലോകം പോലും വായിക്കുന്നവന് അകാലമരണം ഉണ്ടാകില്ല; പകുതി ശ്ലോകം പോലും വായിച്ചാൽ ദുഷ്ടശത്രുക്കൾ നിശ്ചയമായും നശിക്കും.

സൂതാച്ഛ്രുത്വാ ശൌനകസ്തുനൌമിഷേ മുനിഭിഃ ക്രതൌ । അഹം ബ്രഹേതി സംധ്യായന്മുക്തോഭൂദ്ഗരുഡധ്വജാത് ॥ ൧,൨൪൦.

സൂതനിൽ നിന്ന് കേട്ടശേഷം, ശൗനകനും മറ്റു മുനികളും യാഗത്തിൽ അവനെ സ്തുതിച്ചു; 'ഞാൻ ബ്രഹ്മം' എന്നു പറഞ്ഞ സന്ധ്യായനൻ ഗാരുഡധ്വജന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ മോചിതനായി.

നൈമിഷേഽനിമിഷക്ഷേത്രേ ശൌനകാദ്യാ മുനീശ്വരാഃ । കര്മണാമന്തരേ സൂതം സ്വാസീനമിദമബ്രുവന് ॥ ൨,൧.

നൈമിഷക്ഷേത്രത്തിൽ, ശൗനകനെയും മറ്റു മഹർഷിമാരെയും നയിച്ച്, യാഗത്തിനിടയിൽ, സീതനായ സൂതനോട് അവർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

സൂത ജാനാസി സകലം വസ്തു വ്യാസപ്രസാദതഃ । തേന നഃ സന്ദിഹാനാനാം സന്ദേഹം ഛേത്തുമര്ഹസി ॥ ൨,൧.

സൂതാ, വ്യാസന്റെ കൃപയാൽ നീ എല്ലാം അറിയുന്നവനാണ്; അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്കുള്ള സംശയങ്ങൾ നീ തീർക്കണം.

യഥാ തൃണജലൌകേതി ന്യായമാ ശ്രിത്യ കഞ്ചന । ദേഹിനോഽന്യതനുപ്രാപ്തിം കേചിത്ത്വേവം വദന്തി ഹി ॥ ൨,൧.

തൃണവും വെള്ളവും തോണിയും ഉദാഹരിച്ച്, ചിലർ പറയുന്നു — ശരീരധാരി മറ്റൊരു ശരീരത്തിൽ ജനിക്കുന്നു എന്ന്.

കേചിത്പുനര്യാതനാനാം യാമീനാമുപഭോഗതഃ । പശ്ചാദ്ദേഹാന്തരപ്രാപ്തിം വദന്തി കിമു തത്രസത് ॥ ൨,൧.

മറ്റുചിലർ പറയുന്നു — യമലോകത്തിലെ ശിക്ഷകൾ അനുഭവിച്ചശേഷം, പിന്നെ മറ്റൊരു ശരീരം ലഭിക്കുന്നു എന്ന്. ഇതിൽ യഥാർത്ഥം എന്താണ്?

സൂത ഉവാച । സാധു പൃഷ്ടം മഹാഭാഗാഃ ശൃണുധ്വം ഭവതാം പുനഃ । സന്ദേഹോ നോപപദ്യേത ലോകാര്ഥം കില പൃച്ഛതാമ് ॥ ൨,൧.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗ്യശാലികളേ, നിങ്ങൾ നല്ലതായാണ് ചോദിച്ചത്; വീണ്ടും ശ്രദ്ധിക്കൂ. ലോകത്തിനായി ചോദിക്കുന്നവർക്കു സംശയം ഉണ്ടാകേണ്ടതില്ല.