ഗരുഡപുരാണമ്

ജയസ്തേഽസ്തു നിരാലമ്ബ ജയ ശാന്ത സനാതന । ജയ നാഥ ജഗത്പുഷ്ട (ത്പൂജ്യ) ജയ വിഷ്ണോ നമോഽസ്തൂതേ ॥ ൧,൨൩൪.

സ്വതന്ത്രനായവനേ, നിനക്ക് ജയം. ശാന്തനും ശാശ്വതനുമായവനേ, നിനക്ക് ജയം. ലോകത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന നാഥനേ, വിശ്ണുവേ, നിനക്ക് ജയവും നമസ്കാരവും.

ത്വം ഗുരുസ്ത്വം ഹരേ ശിഷ്യസ്ത്വം ദീക്ഷാമന്ത്രമണ്ഡലമ് । ത്വം ന്യാസമുദ്രാസമയാസ്ത്വം ച പുഷ്പാദിസാധനമ് ॥ ൧,൨൩൪.

നീ ഗുരുവും ഹരിയും ശിഷ്യനും ദീക്ഷാമന്ത്രങ്ങളുടെ വലയവും ആകുന്നു. നീ ന്യാസവും മുദ്രകളും പൂവുമൊക്കെയുള്ള ഉപകരണങ്ങളും ആകുന്നു.

ത്വമാധാരസ്ത്വം ഹ്യനന്തസ്ത്വം കൂര്മഃസ്ത്വം ധരാമ്ബുജമ് । ധര്മജ്ഞാനാദയസ്ത്വം ഹി വേദിമണ്ഡലശക്തയഃ ॥ ൧,൨൩൪.

നീ ആധാരവും അനന്തനും ആകുന്നു. നീ കൂർമ്മനും ഭൂമിയിലെ കമലവും ആകുന്നു. നീ ധർമ്മം, ജ്ഞാനം എന്നിവയും, വേദിമണ്ഡലത്തിലെ ശക്തികളും ആകുന്നു.

ത്വം പ്രഭോ ഛലഭൃദ്രാമസ്ത്വം പുനഃ സ ഖരാന്തകഃ । ത്വം ബ്രഹ്മര്ഷിശ്ചദേവസ്ത്വം വിഷ്ണുഃ സത്യപരാക്രമഃ ॥ ൧,൨൩൪.

പ്രഭുവേ, നീ വില്ലുധരിയായ രാമനും വീണ്ടും ഖരനെ സംഹരിച്ചവനും ആകുന്നു. നീ ദിവ്യർഷിയും ദേവനും സത്യപരാക്രമനായ വിശ്ണുവും ആകുന്നു.

ത്വം നൃസിംഹഃ പരാനന്ദോ വരാഹസ്ത്വം ധരാധരഃ । ത്വം സുപര്ണസ്തഥാ ചക്രം ത്വം ഗദാ ശങ്ഖ ഏവ ച ॥ ൧,൨൩൪.

നീ നരസിംഹനും പരമാനന്ദസ്വരൂപനും ആകുന്നു. നീ വരാഹനും ഭൂമിയെ താങ്ങുന്നവനും ആകുന്നു. നീ സുപർണ്ണനും ചക്രവും ആകുന്നു. നീ ഗദയും ശംഖും ആകുന്നു.

ത്വം ശ്രീഃ പ്രഭോ ത്വം മുഷ്ടിസത്വം ത്വം മാലാ ദേവ ശാവതീ । ശ്രീവത്സഃ കൌസ്തുഭസ്ത്വം ഹി ശാര്ങ്ഗോ ത്വം ച തഥേഷുധിഃ ॥ ൧,൨൩൪.

പ്രഭുവേ, നീ ശ്രീയും, മുഷ്ടിയും, ദൈവികമായ മാലയും ആകുന്നു. നീ ശ്രീവത്സവും കൗസ്തുഭവും, ശാരംഗവില്ലും അമ്പൊടിയുമാകുന്നു.

ത്വം ഖഡ്ഗചര്മണാ സാര്ധം ത്വം ദിക്പാലാസ്തഥാ പ്രഭോ । ത്വം വേധാസ്ത്വം വിധാതാ ച ത്വം യമസ്ത്വം ഹുതാശനഃ ॥ ൧,൨൩൪.

നീ ഖഡ്ഗവും ചർമവും കൂടിയവനാണ്. നീ ദിശാപാലകരും പ്രഭുവുമാണ്. നീ സ്രഷ്ടാവും വിധാതാവും യമനും അഗ്നിയും ആകുന്നു.

ത്വം ധനേശസ്ത്വമീശാനസ്ത്വമിന്ദ്രസ്ത്വമപാംപതിഃ । ത്വം രക്ഷോഽധിപതിഃ സാധ്യസ്ത്വം വായുസ്ത്വം നിശാകരഃ ॥ ൧,൨൩൪.

നീ ധനത്തിന്റെ ദൈവം, നീ ഭരണാധികാരി, നീ ഇന്ദ്രൻ, നീ ജലങ്ങളുടെ അധിപൻ, നീ രാക്ഷസന്മാരുടെ തലവൻ, നീ സാദ്ധ്യൻ, നീ വായു, നീ ചന്ദ്രൻ.

ആദിത്യാ വസവോ രുദ്രാ അശ്വിനൌ ത്വം മരുദ്ഗണാഃ । ത്വം ദൈത്യാ ദാനവാ നാഗാസ്ത്വം യക്ഷാ രാക്ഷസാഃ ഖഗാഃ ॥ ൧,൨൩൪.

നീ ആദിത്യന്മാർ, നീ വസുക്കൾ, നീ രുദ്രന്മാർ, നീ അശ്വിനികൾ, നീ മരുത്‌ഗണം; നീ ദൈത്യന്മാർ, നീ ദാനവന്മാർ, നീ നാഗങ്ങൾ, നീ യക്ഷന്മാർ, നീ രാക്ഷസന്മാർ, നീ പക്ഷികൾ.

ഗന്ധര്വാപ്യരസഃ സിദ്ധാഃ പിതരസ്ത്വം മഹാമരാഃ । ഭൂതാനി വിഷയസ്ത്വം ഹി ത്വമവ്യക്തേന്ദ്രിയാണി ച ॥ ൧,൨൩൪.

നീ ഗന്ധർവന്മാർ, നീ അപ്സരസ്സ്, നീ സിദ്ധന്മാർ, നീ പിതൃകൾ, നീ മഹാമരന്മാർ; നീ എല്ലാ ജീവികളും, നീ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, നീ അപ്രത്യക്ഷമായ ശേഷികളും.

മനോബുദ്ധിരഹങ്കാരഃ ക്ഷേത്രജ്ഞസ്ത്വം ഹൃദീശ്വരഃ । ത്വം യജ്ഞസ്ത്വം വഷട്കാരസ്ത്വമോങ്കാരഃ സമിത്കുശാഃ ॥ ൧,൨൩൪.

നീ മനസ്സ്, നീ ബുദ്ധി, നീ അഹംഭാവം, നീ ക്ഷേത്രജ്ഞൻ, നീ ഹൃദയത്തിലെ അധിപൻ; നീ യജ്ഞം, നീ വഷട്‌ധ്വനി, നീ ഓം, നീ സമിത്കുശങ്ങൾ.

ത്വം വേദീ ത്വം ഹരേ ദീക്ഷാ ത്വം യൂപസ്ത്വം ഹുതാശനഃ । ത്വം പത്നീ ത്വം പുരോഡാശസ്ത്വം ശാലാ സ്ത്രുക്ച ത്വം സ്തുവഃ ॥ ൧,൨൩൪.

നീ വേദി, ഹരേ, നീ ദീക്ഷ, നീ യൂപം, നീ ഹോമാഗ്നി; നീ ഭാര്യ, നീ പുരോഡാശം, നീ ശാല, നീ സ്രുക്, നീ സ്തുതികൾ.

ഗ്രാവാണഃ സകലം ത്വം ഹി സദസ്യാസ്ത്വം സദാക്ഷിണഃ । ത്വം സൂര്പാദിസ്ത്വം ച ബ്രഹ്മാ മുസലോലൂഖലേ ധ്രുവമ് ॥ ൧,൨൩൪.

നീ ഗ്രാവാണങ്ങൾ, നീ എല്ലാ സദസ്യരും, നീ സദാക്ഷിണൻ, നീ സൂർപ്പാദികൾ, നീ ബ്രഹ്മാവ്, നീ മുസലം, നീ ഉലൂഖലം, നീ ധ്രുവം.

ത്വം ഹോതാ യജമാനസ്ത്വം ത്വം ധാന്യം പശുയാജകഃ । ത്വമധ്വര്യുസ്ത്വമുദ്ഗാതാ ത്വം യജ്ഞഃ പുരുഷോത്തമഃ ॥ ൧,൨൩൪.

നീ ഹോതാവ്, നീ യജമാൻ, നീ ധാന്യം, നീ പശുയാജകൻ; നീ അധ്വര്യു, നീ ഉദ്‌ഗാതാവ്, നീ യജ്ഞം, നീ പരമപുരുഷൻ.

ദിക്പാതാലമഹി വ്യോമ ദ്യൌസ്ത്വം നക്ഷത്രകാരകഃ । ദേവതിര്യങ്മനുഷ്യേഷു ജഗദേതച്ചരാചരമ് ॥ ൧,൨൩൪.

നീ ദിശാപാലന്മാർ, നീ പാതാളം, നീ ഭൂമി, നീ ആകാശം, നീ ദ്യൗസ്, നീ നക്ഷത്രങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ; ദേവന്മാരിലും, മൃഗങ്ങളിലും, മനുഷ്യരിലും നീ ഈ മുഴുവൻ ചലനസ്ഥിരജഗത്ത്.

യത്കിഞ്ചിദ്ദൃശ്യതേ ദേവ ബ്രഹ്മാണ്ഡമഖിലം ജഗത് । തവ രൂപമിദം സര്വം ദൃഷ്ട്യര്ഥം സംപ്രകാശിതമ് ॥ ൧,൨൩൪.

ദേവാ, ഈ ലോകത്ത് കാണുന്ന എല്ലാം, ബ്രഹ്മാണ്ഡവും സകല ജഗത്തും, ഇതെല്ലാം നിന്റെ രൂപം തന്നെയാണ്, ദർശനത്തിനായി വെളിപ്പെടുത്തിയതാകുന്നു.

നാഥയന്തേ പരം ബ്രഹ്മ ദൈവേരപി ദുരാസദമ് । കസ്തഞ്ജാനാതി വിമലം യോഗഗമ്യമതീന്ദ്രിയമ് ॥ ൧,൨൩൪.

ദൈവങ്ങൾക്കും എടുക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള പരബ്രഹ്മം ആരും കൈവരിക്കില്ല; ആരാണ് നിനക്ക്, നിർമ്മലനും യോഗത്തിലൂടെ മാത്രം ലഭ്യനും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ളവനും, യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയാൻ കഴിയുക?

അക്ഷയം പുരുഷം നിത്യമവ്യക്തമജമവ്യയമ് । പ്രലയോത്പത്തിരഹിതം സര്വവ്യാപിനമീശ്വരമ് ॥ ൧,൨൩൪.

ക്ഷയമില്ലാത്തവൻ, ശാശ്വതൻ, അപ്രത്യക്ഷൻ, ജനനം ഇല്ലാത്തവൻ, ക്ഷയം അറിയാത്തവൻ, ലയമോ ഉത്ഭവമോ ഇല്ലാത്തവൻ, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ഈശ്വരൻ.

സര്വജ്ഞം നിര്ഗുണം ശുദ്ധമാനന്ദമജരം പരമ് । ബോധരൂപം ധ്രുവം ശാന്തം പൂര്ണമദ്വൈതമക്ഷയമ് ॥ ൧,൨൩൪.

എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, ഗുണരഹിതൻ, ശുദ്ധൻ, ആനന്ദസ്വരൂപൻ, വയസ്സില്ലാത്തവൻ, പരമൻ, ബോധസ്വരൂപൻ, സ്ഥിരൻ, ശാന്തൻ, പൂർണ്ണൻ, അദ്വൈതൻ, അക്ഷയൻ.

അവതാരേഷു യാ മൂര്തിര്വിദൂരേ ദേവ ദൃശ്യതേ । പരം ഭാവംമജാനന്തസ്ത്വാം ഭജന്തി ദിവൌകസഃ ॥ ൧,൨൩൪.

അവതാരങ്ങളിൽ ദൂരത്ത് നിന്ന് കാണപ്പെടുന്ന ആ രൂപം, ദൈവമേ, നിന്റെ പരമസ്വഭാവം അറിയാത്ത സ്വർഗ്ഗവാസികൾ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു.

കഥം ത്വാമീദൃശം സൂക്ഷ്മം ശക്നോമി പുരുഷോത്തമ । അരാധയിതുമീശാന മനോഗമ്യമഗോചരമ് ॥ ൧,൨൩൪.

പരമപുരുഷാ, ഇങ്ങനെ സൂക്ഷ്മമായ, മനസ്സിൽ എത്താവുന്നെങ്കിലും അതിനപ്പുറമുള്ള, ഈശാനേ, ഞാൻ എങ്ങനെ നിന്നെ ശരിയായി ആരാധിക്കാനാകും?

ഇഹ യന്മണ്ഡലേ നാഥ പൂജ്യതേ വിധിവത്ക്രമൈഃ । പുഷ്പധൂപാദിഭിര്യത്ര തത്ര സര്വാ വിഭൂതയഃ ॥ ൧,൨൩൪.

നാഥാ, ഈ മണ്ഡലത്തിൽ യഥാവിധി പൂജയും പൂക്കളും ധൂപവും മുതലായവയുമായി എവിടെയോ നിന്നെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ, അവിടെയൊക്കെയും നിന്റെ സകല മഹിമകളും നിലകൊള്ളുന്നു.

സംകര്ഷണാദിഭേദേന തവ യത്പൂജിതാ മയാ । ക്ഷന്തുമര്ഹസി തത്സര്വം യത്കൃതം ന കൃതം മയാ ॥ ൧,൨൩൪.

സംകർഷണനും മറ്റും എന്ന രൂപങ്ങളിൽ ഞാൻ ചെയ്ത എല്ലാ പൂജകളും, ചെയ്തതും ചെയ്യാതിരുന്നതും, നീ ക്ഷമിക്കണമേ.

ന ശക്നോമി വിഭോ സമ്യക്കര്തും പൂജാം യഥോദിതാമ് । യത്കൃതം ജപഹോമാദി അസാധ്യം പുരുഷോത്തമ ॥ ൧,൨൩൪.

വിബോ, ഞാൻ നിർദ്ദേശിച്ചപോലെ പൂജ പൂർണ്ണമായി ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നില്ല; ഞാൻ ചെയ്ത ജപം, ഹോമം തുടങ്ങിയവ പര്യാപ്തമല്ല, പരമപുരുഷാ.

വിനിഷ്പാദയിതും ഭക്ത്യാ അത സ്ത്വാം ക്ഷമയാമ്യഹമ് । ദിവാ രാത്രൌ ച സന്ധ്യായാം സര്വാവസ്ഥാസു ചേഷ്ടതഃ ॥ ൧,൨൩൪.

ഭക്തിയോടെ ഇതെല്ലാം പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ, അതിനാൽ ഞാൻ നിന്നോട് ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു; പകലും രാത്രിയും സംധ്യയിലും എല്ലാ അവസ്ഥകളിലും ചെയ്തതിനു വേണ്ടി.

അചലാ തു ഹരേ ! ഭക്തിസ്തവാങ്ഘ്രിയുഗലേ മമ । ശരിരേ ന (ണ) തഥാ പ്രീതിര്ന ച ധര്മാദികേഷു ച ॥ ൧,൨൩൪.

ഹരേ, എന്റെ ഭക്തി നിന്റെ രണ്ടു പാദങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും കുലുങ്ങാതെ നിലനിൽക്കട്ടെ. എനിക്ക് എന്റെ ശരീരത്തോടോ, ധർമ്മാദികളോടോ അങ്ങനെ സ്നേഹം ഇല്ല.

യഥാ ത്വയി ജഗന്നാഥ പ്രീതിംരാത്യന്തികീ മമ । കിം തേന ന കൃതം കര്മ സ്വര്ഗമോക്ഷാദിസാധനമ് ॥ ൧,൨൩൪.

ജഗന്നാഥാ, എനിക്ക് നിന്നിലേക്കുള്ള പരമമായ സ്നേഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ, സ്വർഗ്ഗം, മോക്ഷം മുതലായവ നേടാൻ വേറെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടോ?

യസ്യ വിഷ്ണൌ ദൃഢാ ഭക്തിഃ സര്വകാമഫലപ്രദേ । പൂജാം കര്തും തഥാ സ്തോത്രം കഃ ശക്നോതി തവാച്യുത ॥ ൧,൨൩൪.

അച്യുതാ, എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും നൽകുന്ന വിഷ്ണുവിനോടു ദൃഢമായ ഭക്തിയില്ലാത്തവൻക്ക് നിന്റെ പൂജയോ സ്തുതിയോ ചെയ്യാൻ കഴിയുമോ?

സ്തുതം തു പൂജിതം മേഽദ്യ തത്ക്ഷമസ്വ നമോഽസ്തു തേ । ഇതി ചക്രധാരസ്തോത്രം മയാ സമ്യഗുദാഹൃതമ് । സ്തൌഹി വിഷ്ണും മുനേ ഭക്ത്യാ യദീച്ഛസി പരം പദമ് ॥ ൧,൨൩൪.

ഇന്ന് ഞാൻ ചെയ്ത സ്തുതി, പൂജ എന്നിവയെ നീ ക്ഷമിക്കണമേ; നമസ്കാരം. ഇങ്ങനെ ഞാൻ ചക്രധാരിയുടെ സ്തോത്രം ശരിയായി ഉച്ചരിച്ചിരിക്കുന്നു. മഹർഷേ, നീ പരമപദം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഭക്തിയോടെ വിഷ്ണുവിനെ സ്തുതിക്കണം.