ഗരുഡപുരാണമ്

സംസാരബന്ധനാമുക്തിമിച്ഛംല്ലോകോ ഹ്യശേഷതഃ । സ്തുത്വൈവം വരദം വിഷ്ണും സദാ ധ്യായന്വിമുച്യതേ ॥ ൧,൨൩൨.

സംസാരബന്ധനത്തില്‍ നിന്ന് പൂര്‍ണമായ മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ വിഷ്ണുവിനെ, വരദനായ ദൈവത്തെ, സ്തുതിക്കുകയും എല്ലായ്പ്പോഴും ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്താല്‍ അവര്‍ക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കും.

സംസാരബന്ധനാത്കോഽപി മുക്തിമിച്ഛന്സമാഹിതഃ । അനന്തമവ്യയം ദേവം വിഷ്ണം വിശ്വപ്രതിഷ്ഠിതമ് । വിശ്വേശ്വരമജം വിഷ്ണും സംദാ ധ്യായന്വിമുച്യതേ ॥ ൧,൨൩൨.

സംസാരബന്ധത്തില്‍ നിന്ന് മോക്ഷം ആഗ്രഹിച്ച് മനസ്സോടെ അനന്തനും അവിനാശിയും ലോകത്ത് നിലകൊള്ളുന്ന, ലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരനും ജനനം ഇല്ലാത്തവനുമായ വിഷ്ണുവിനെ ആരെങ്കിലും എല്ലായ്പ്പോഴും ധ്യാനിച്ചാല്‍ അവന് മോക്ഷം ലഭിക്കും.

സൂത ഉവാച । നാരദേന പുരാ പൃഷ്ട ഏവം സ വൃഷഭധ്വജഃ । യേത്തേന തസ്മൈ വ്യാഖ്യാതം തന്മയാ കഥിതം തവ ॥ ൧,൨൩൨.

സൂതന് പറഞ്ഞു: നാരദന് മുമ്പ് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ വൃഷഭധ്വജന് അതിന് ഉത്തരം നല്‍കി. അതാണ് ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്.

തമേവ സതതന്ധ്യായന്നിര്വ്യയം ബ്രഹ്മ നിഷ്കലമ് । അവാപ്സ്യസി ധ്രുവം താത ! ശാശ്വതം പദമവ്യയമ് ॥ ൧,൨൩൨.

നശ്വരതയില്ലാത്ത, ഭാഗങ്ങളില്ലാത്ത ബ്രഹ്മത്തെ നീ എല്ലായ്പ്പോഴും ധ്യാനിച്ചാല്‍ നീ ഉറപ്പായും ശാശ്വതമായ അവിനാശിയായ സ്ഥിതിയെ പ്രാപിക്കും, പ്രിയമേ.

അശ്വമേധസഹസ്രാണി വാജപേയശതാനി ച । ക്ഷണമേകാഗ്രചിത്തസ്യ കലാം നാര്ഹന്തി ഷോഡശീമ് ॥ ൧,൨൩൨.

ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങളും നൂറുകണക്കിന് വാജപേയയാഗങ്ങളും ഒരുപാട് ശ്രദ്ധയോടെ ഒരു നിമിഷം മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കുന്നതിന്റെ പത്തിനാറില്‍ ഒന്നിനും തുല്യമല്ല.

ശ്രുത്വാ സുരഋഷിര്വിഷ്ണോഃ പ്രാധാന്യമിദമീശ്വരാത് । സ വിഷ്ണും സമ്യഗാരാധ്യ സിദ്ധഃ പദമവാപ്തവാന് ॥ ൧,൨൩൨.

ദൈവങ്ങളുടെ മുനിയായവന് ഈ വിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്വം ഈശ്വരനില്‍ നിന്ന് കേട്ടു, പിന്നെ വിഷ്ണുവിനെ ശരിയായി ആരാധിച്ച് സിദ്ധസ്ഥിതിയെ പ്രാപിച്ചു.

യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാ പി നിത്യമേവ സ്തവോത്തമമ് । കോടിജന്മകൃതം പാപമപി തസ്യ പ്രണശ്യതി ॥ ൧,൨൩൨.

ആര്‍ക്കെങ്കിലും ഈ ഉത്തമസ്തോത്രം ദിവസേന വായിക്കുകയോ കേള്‍ക്കുകയോ ചെയ്താല്‍ കോടിജന്മങ്ങളില്‍ സമ്പാദിച്ച പാപം പോലും അകറ്റപ്പെടും.

വിഷ്ണോഃ സ്തവമിദം ദിവ്യം മഹാദേവേന കീര്തിതമ് । പ്രയത്നാദ്യഃ പഠേന്നിത്യ മമൃതത്വം സ ഗച്ഛതി ॥ ൧,൨൩൨.

മഹാദേവന്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ ദിവ്യമായ വിഷ്ണുസ്തോത്രം ആര്‍ പരിശ്രമത്തോടെ ദിവസേന വായിച്ചാലും അവന് അമൃതത്വം ലഭിക്കും.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൩൩ സൂത ഉവാച । സ്തോത്രം തത്സം പ്രവക്ഷ്യാമി മാര്കണ്ഡേയന ഭാഷിതമ് । ദാമോദരം പ്രപന്നോഽസ്മി കിന്നോ മൃത്യുഃ കരിഷ്യതി ॥ ൧,൨൩൩.

സൂതന് പറഞ്ഞു: മാര്‍ക്കണ്ടേയന് പറഞ്ഞ ആസ്തോത്രം ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ പറയാം: ദാമോദരനില്‍ ഞാന്‍ ശരണം പ്രാപിച്ചു; മരണത്തിന് എനിക്കെന്ത് ചെയ്യും?

ശങ്ഖചക്രധരം ദേവം വ്യക്തരൂപിണമവ്യയമ് । അധോഽക്ഷജം പ്രപന്നോസ്മി കിന്നോ മൃത്യുഃ കരിഷ്യതി ॥ ൧,൨൩൩.

ശംഖും ചക്രവും കൈവശമുള്ള, വ്യക്തമായ രൂപവും അവിനാശവും ഉള്ള, താഴെ നിലകൊള്ളുന്ന ജനനം ഇല്ലാത്ത ദൈവത്തില്‍ ഞാന്‍ ശരണം പ്രാപിച്ചു; മരണത്തിന് എനിക്കെന്ത് ചെയ്യും?

വരാഹം വാമനം വിഷ്ണും നാരസിംഹം ജനാര്ദനമ് । മാധവം ച പ്രപന്നോഽസ്മി കിന്നോ മൃത്യുഃ കരിഷ്യതി ॥ ൧,൨൩൩.

വരാഹന്‍, വാമനന്‍, വിഷ്ണു, നരസിംഹന്‍, ജനാര്‍ദ്ദനന്‍, മാധവന്‍ ഇവരില്‍ ഞാന്‍ ശരണം പ്രാപിച്ചു; മരണത്തിന് എനിക്കെന്ത് ചെയ്യും?

പുരുഷം പുഷ്കരക്ഷേത്രബീജം പുണ്യം ജഗത്പതിമ് । ലോകനാഥം പ്രപന്നോഽസ്മി കിന്നോ മൃത്യുഃ കരിഷ്യതി ॥ ൧,൨൩൩.

ഞാൻ പൂഷ്കരക്ഷേത്രത്തിന്റെ വിത്തായ, പുണ്യമായ ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകനായ പുരുഷനിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചു. ഇങ്ങനെയുള്ളവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ, മരണത്തിന് എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും?

സഹസ്രശിരസം ദേവം വ്യക്താവ്യക്തം സനാതനമ് । മഹായോഗം പ്രപന്നോഽസ്മി കിന്നോ മൃത്യുഃ കരിഷ്യതി ॥ ൧,൨൩൩.

ആയിരം തലകളുള്ള, പ്രകടവും അപ്രകടവുമായ, ശാശ്വതനും മഹായോഗിയുമായ ദൈവത്തിൽ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിച്ചു. ഇങ്ങനെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ, മരണത്തിന് എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും?

ഭൂതാത്മാനം മഹാത്മാനം യജ്ഞയോനിമയോനിജമ് । വിശ്വരൂപം പ്രപന്നോഽസ്മി കിന്നോ മൂത്യുഃ കരിഷ്യതി ॥ ൧,൨൩൩.

സകലഭൂതങ്ങളുടെ ആത്മാവായ, മഹാത്മാവായ, യജ്ഞത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും ആധാരവുമായ, വിശ്വരൂപനായവനിൽ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിച്ചു. ഇങ്ങനെ ഞാൻ ആശ്രയം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ, മരണത്തിന് എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും?

ഇത്യുദീരിതമാകര്ണ്യ സ്തോത്രം തസ്യ മഹാത്മനുഃ । അപയാതസ്തതോ മൃത്യുര്വിഷ്ണുദൂതൈഃ പ്രപീഡിതഃ ॥ ൧,൨൩൩.

അവൻ ആ മഹാത്മാവ് ഈ സ്തോത്രം ഉച്ചരിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ, വിഷ്ണുദൂതന്മാരാൽ പീഡിതനായ മരണൻ അവിടെ നിന്ന് ഓടി മാറി.

ഇതി തേന ജിതോ മൃത്യുര്മാര്കണ്ഡേയേന ധീമതാ । പ്രസന്നേ പുണ്ഡരീകാക്ഷേ നൃസിംഹേ നാസ്തിദുര്ലഭമ് ॥ ൧,൨൩൩.

ഇങ്ങനെ ധീരനായ മാർകണ്ടേയൻ മരണനെ ജയിച്ചു. കമലനയനായ നരസിംഹൻ പ്രസന്നനാകുമ്പോൾ, ഒന്നും പ്രാപിക്കാനാവാത്തതില്ല.

മൃത്യ്വഷ്ടകമിദം പുണ്യം മൃത്യുപ്രശമനം ശുഭമ് । മാര്കണ്ഡേയഹിതാര്ഥായ സ്വയം വിഷ്ണുരുവാച ഹ ॥ ൧,൨൩൩.

മരണത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഈ പുണ്യമായ, ശുഭമായ, എട്ടു ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സ്തോത്രം മാർകണ്ടേയന്റെ ഭലത്തിനായി വിഷ്ണു സ്വയം പ്രസ്താവിച്ചു.

ഇദം യഃ പഠതേ ഭക്ത്യാ ത്രികാലം നിയതം ശുചിഃ । നാകാലേ തസ്യ മൃത്യുഃ സ്യാന്നരസ്യാച്യുതചേതസഃ ॥ ൧,൨൩൩.

ആർ ഈ സ്തോത്രം ഭക്തിയോടെ, ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം, ശുദ്ധിയും നിയന്ത്രണവും പാലിച്ച് ജപിച്ചാൽ, അച്യുതനിൽ മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കിയ ആ മനുഷ്യന് അന്യായമായി മരണം സംഭവിക്കില്ല.

ഹൃത്പദ്മമധ്യേ പുരുഷം പുരാണം നാരായണം ശാശ്വതമപ്രമേയമ് । വിചിന്ത്യ സൂര്യാദതിരാജമാനം മൃത്യും സ യോഗി ജിതവാംസ്തഥൈവ ॥ ൧,൨൩൩.

ഹൃദയത്തിലെ കമലത്തിൽ, സൂര്യനേക്കാൾ പ്രകാശമുള്ള, പുരാതനനും ശാശ്വതനുമായ, അളവുകിട്ടാത്ത നാരായണനെ ധ്യാനിച്ചാൽ, ആ യോഗി മരണത്തെ അതിജയിക്കും.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൩൪ സൂത ഉവാച । വക്ഷ്യേഽഹമച്യുതസ്തോത്രം ശൃണു ശൌനക സര്വദമ് । ബ്രഹ്മാ പൃഷ്ടോ നാരദായ യഥോവാച തഥാ പരമ് ॥ ൧,൨൩൪.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: ശൗനകാ, ഞാൻ അച്യുതനെ സ്തുതിക്കുന്ന സ്തോത്രം പറയാം, നീ കേൾക്കു. ബ്രഹ്മാവിനെ നാരദൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ ഉച്ചരിക്കുന്നു.

നാരദ ഉവാച । യഥാക്ഷയോഽവ്യയോ വിഷ്ണുഃ സ്തോതവ്യോ വരദോ മയാ । പ്രത്യഹം ചാര്ചനാകാലേ തഥാ ത്വം വക്തുമര്ഹസി ॥ ൧,൨൩൪.

നാരദൻ പറഞ്ഞു: ക്ഷയമില്ലാത്ത, അക്ഷയനായ വിഷ്ണുവിനെ ഞാൻ എങ്ങനെ സ്തുതിക്കണം, എങ്ങനെ അവനിൽ വ്രതഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും, പ്രതിദിനം പൂജാസമയത്ത് നീ അതു പറയണം.

തേ ധന്യാസ്തേ സുജന്മാനസ്തേ ഹി സര്വസുഖപ്രദാഃ । സഫലം ജീവിതം തേഷാം യേ സ്തുവന്തി സദാച്യുതമ് ॥ ൧,൨൩൪.

അച്യുതനെ എല്ലായ്പ്പോഴും സ്തുതിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യശാലികളും ഉത്തമജന്മം പ്രാപിച്ചവരും സകലസുഖങ്ങളും നൽകുന്നവരുമാണ്; അവരുടെ ജീവിതം ഫലപ്രദമാണ്.

ബ്രഹ്മോവാച । മുനേ സ്തോത്രം പ്രവക്ഷ്യാമിഃ വാസുദേവസ്യ മുക്തിദമ് । ശൃണു യേന സ്തുതഃ സമ്യക്പൂജാകാലേ പ്രസീദതി ॥ ൧,൨൩൪.

ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞു: മുനിയേ, മോക്ഷം നൽകുന്ന വാസുദേവന്റെ സ്തോത്രം ഞാൻ പറയാം; പൂജാസമയത്ത് ശരിയായി സ്തുതിച്ചാൽ അവൻ പ്രസന്നനാകും, അതു നീ കേൾക്കു.

ഓം നമോ (ഭഗവതേഃ വാസുദേവാച നമഃ സര്വാപഹാരിണേ । നമോ വിശുദ്ധദേഹായ നമോ ജ്ഞാനസ്വരൂപിണേ ॥ ൧,൨൩൪.

ഓം, വാസുദേവനേ, സകലദോഷങ്ങളും നീക്കുന്നവനേ, വിശുദ്ധമായ രൂപമുള്ളവനേ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ സ്വരൂപമായവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

നമഃ സര്വസുരേശായ നമഃ ശ്രീവത്സധാരിണേ । നമശ്ചര്മാസിഹസ്തായ നമഃ പങ്കജമാലിനേ ॥ ൧,൨൩൪.

സകലദേവന്മാരുടെയും നാഥനായവനേ, ശ്രീവത്സമുദ്രിക ധാരിയായവനേ, കവർച്ചയും വാളും കൈവശമുള്ളവനേ, കമലമാല ധാരിയായവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

നമോ വിശ്വപ്രതിഷ്ഠായ നമഃ പീതാമ്ബരായ ച । നമോ നൃസിംഹരൂപായ വൈകുണ്ഠായ നമോനമഃ ॥ ൧,൨൩൪.

വിശ്വത്തിന്റെ ആധാരമായവനേ, പീതാംബരം ധരിച്ചവനേ, നരസിംഹരൂപനായവനേ, വൈകുണ്ഠനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു നമസ്കാരം.

നമഃ പങ്കജനാഭായ നമഃ ക്ഷീരോദശായിനേ । നമഃ സഹസ്രശീര്ഷായ നമോ നാഗാങ്ഗശായിനേ ॥ ൧,൨൩൪.

കമലനാഭനായവനേ, ക്ഷീരസാഗരത്തിൽ ശയിക്കുന്നവനേ, ആയിരം തലകളുള്ളവനേ, നാഗത്തിന്റെ മേൽ ശയിക്കുന്നവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

നമഃ പരശുഹസ്തായ നമഃ ക്ഷത്ത്രാന്തകാരിണേ । നമഃ സത്യപ്രതിജ്ഞായ ഹ്യജിതായ നമോനമഃ ॥ ൧,൨൩൪.

പരശു കൈവശമുള്ളവനേ, ക്ഷത്രിയരെ സംഹരിച്ചവനേ, വാഗ്ദത്തത്തിൽ ഉറച്ചവനേ, ജയിക്കാനാവാത്തവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു നമസ്കാരം.

നമസ്ത്രൈ ലോക്യനാഥായ നമശ്ചക്രധാരയ ച । നമഃ ശിവായ സൂക്ഷ്മായ പുരാണായ നമോനമഃ ॥ ൧,൨൩൪.

മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും നാഥനായവനേ, ചക്രം കൈവശമുള്ളവനേ, ശിവനായവനേ, സൂക്ഷ്മനായവനേ, പുരാതനനായവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു നമസ്കാരം.