ഗരുഡപുരാണമ്

ഏകാന്തിനഃ സ്വവപുഷാ ഗച്ഛന്തി പരമം പദമ് । ഏകാന്തേന സമോ വിഷ്ണുസ്തസ്മാദേഷാം പരായണഃ ॥ ൧,൨൨൭.

ഏകാഗ്രരായി ഭക്തിയോടെ ഉള്ളവർ സ്വയം പരമപദം എത്തുന്നു; അവർക്കു വിഷ്ണുവാണ് ഏക ലക്ഷ്യവും പരമശ്രേയസ്സും.

യസ്മാദേകാന്തിനഃ പ്രോക്താസ്തദ്ഭാഗവതചേതസഃ । പ്രിയാണാമപി സര്വേഷാം ദേവദേവസ്യ സുപ്രിയഃ ॥ ൧,൨൨൭.

അവർക്ക് ഏകാഗ്രതയുണ്ട്, മനസ്സ് മുഴുവൻ ഭഗവാനിലാണു; എല്ലാവരിലും ദേവദേവന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവരാണ് ഇവർ.

ആപത്സ്വപി സദാ ഭസ്യ ഭക്തിരവ്യഭിചാരിണാ । യാ പ്രീതിരധികാ വിഷ്ണോര്വിഷയേഷ്വനപായിനീ ॥ ൧,൨൨൭.

പ്രതിസന്ധികളിലും അചഞ്ചലമായ ഭക്തി എപ്പോഴും പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു; വിഷ്ണുവിനുള്ള സ്നേഹം മറ്റെന്തിനേക്കാളും വലിയതും, ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കാത്തതുമാണ്.

വിഷ്ണും സംസ്മരതഃ സാ മേ ഹൃദയാന്നോപസര്പതി । ദൃഢഭക്തോഽപി വേദാദിസര്വശാസ്ത്രാര്ഥപാരഗഃ ॥ ൧,൨൨൭.

ഞാൻ വിഷ്ണുവിനെ ഓർക്കുമ്പോൾ ആ ഭക്തി എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് പോവില്ല; വേദങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും മുഴുവൻ മനസ്സിലാക്കിയ ദൃഢഭക്തനും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.

യോ ന സര്വേശ്വരേ ഭക്തസ്തം വിദ്യാത്പുരുഷാധമമ് । നാധീതവേദശാസ്ത്രോഽപി ന കൃതോഽധ്വരസമ്ഭവഃ । യോ ഭക്തിം വഹതേ വിഷ്ണൌ തേന സര്വം കൃതം ഭവേത് ॥ ൧,൨൨൭.

സർവ്വേശ്വരനിൽ ഭക്തിയില്ലാത്തവനെ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനായി അറിയണം; വേദങ്ങൾ പഠിച്ചില്ലെങ്കിലും, യാഗങ്ങൾ ചെയ്തില്ലെങ്കിലും, വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ എല്ലാം നേടിയവനാണ്.

യജ്വാനഃ ക്രതുമുഖ്യാനാം വേദാനാം പാരഗാ അപി । ന താം യാന്തി ഗതിം ഭക്താ യാം യാന്തി മുനിസത്തമാഃ ॥ ൧,൨൨൭.

വേദങ്ങൾ പഠിച്ചവരും, പ്രധാന യാഗങ്ങൾ നടത്തിയവരും, ഭക്തർ നേടുന്ന സ്ഥിതിയിലെത്താൻ കഴിയില്ല; അതാണ് മഹർഷിമാർക്ക് ലഭിക്കുന്നത്.

യഃ കശ്ചിദ്വൈഷ്ണവോ ലോകേ മിഥ്യാചാരോഽപ്യനാശ്രമീ । പുനാതി സകലാംല്ലോകാന്സഹസ്രാംശുരിവോദിതഃ ॥ ൧,൨൨൭.

ലോകത്തിൽ ആരെങ്കിലും വൈഷ്ണവനാണെങ്കിൽ, അവന്റെ ആചാരങ്ങൾ തെറ്റായാലും, ആശ്രമങ്ങളിൽപ്പെട്ടവനല്ലെങ്കിലും, ഉദയിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ അവൻ ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.

യേ നൃശംസാ ദുരാത്മാനഃ പാപാചരരതാസ്തഥാ । തേഽപി യാന്തി പരം സ്ഥാനം നാരായണപരായണാഃ ॥ ൧,൨൨൭.

ക്രൂരരും ദുഷ്ടരും പാപത്തിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവരും നാരായണഭക്തരായാൽ, അവർ പോലും പരമസ്ഥാനം നേടുന്നു.

ദൃഢാ ജനാര്ദനേ ഭക്തിര്യദൈവാവ്യഭിചാരിണീ । തദാ കിയത്സ്വര്ഗസുഖം സൈവ നിര്വാണഹേതുകാ ॥ ൧,൨൨൭.

ജനാർദ്ദനനിൽ ദൃഢവും അചഞ്ചലവുമായ ഭക്തി ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സുഖം അത്തരം ഭക്തിയിലാണ്, അതാണ് മോക്ഷത്തിന് കാരണമായത്.

ഭ്രാമ്യതാം തത്ര സംസാരേ നരാണാം കുര്മദുര്ഗമേ । ഹസ്താവലമ്ബനേ ഹ്യേകം യേന തുഷ്യേജ്ജനാര്ദനഃ । ന ശൃണോതി ഗുണാന്ദിവ്യാന്ദേവദേവസ്യ ചക്രിണഃ । സ മരോ ബധിരോ ജ്ഞേയഃ സര്വധര്മബഹിഷ്കൃതഃ ॥ ൧,൨൨൭.

ഈ ലോകത്തിൽ, കടന്നുപോകാൻ അത്യന്തം കഠിനമായ കുര്മമാർഗത്തിൽ അലഞ്ഞു തിരിയുന്നവർക്കു, ജനാർദ്ദനനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ആശ്രയമില്ല; ദേവദേവനായ ചക്രധാരിയുടെ ദിവ്യഗുണങ്ങൾ കേൾക്കാത്തവൻ മരിച്ചവനും, ബധിരനും, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കിയവനും ആകുന്നു.

നാമ്നി സംകീര്തിതേ വിഷ്ണോര്യസ്യ പുംസോ ന ജായതേ । ശരീരം പുലകോദ്ഭാസി തദ്ഭവേത്കുണപോപമമ് ॥ ൧,൨൨൭.

വിഷ്ണുവിന്റെ നാമം പാടുമ്പോൾ ആരുടെയെങ്കിലും ശരീരത്തിൽ ആനന്ദകമ്പം തോന്നുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവന്റെ ശരീരം ശവത്തോടു സമമാണ്.

യസ്മിന്ഭക്തിര്ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ മുക്തിരപ്യചിരാദ്ഭവേത് । നിവിഷ്ടമനസാം പുംസാം സര്വഥാ വൃജിനക്ഷയഃ ॥ ൧,൨൨൭.

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ആരിൽ ഭക്തിയുണ്ടോ, അവനു മോക്ഷം ഉടൻ ലഭിക്കും; മനസ്സ് പൂർണ്ണമായി സമർപ്പിച്ചവർക്കു പാപം എല്ലാം നശിക്കുന്നു.

സ്വപുരുഷമഭിവീക്ഷ്യ പാശഹസ്തം വദതി യമഃ കില തസ്യ കര്ണമൂലേ । പരിഹര മധുസൂദനപ്രാപന്നന്പ്രഭുരഹമന്യനൃണാം ന വൈഷ്ണവാനാമ് ॥ ൧,൨൨൭.

തന്റെ ദൂതൻ പാശം പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നത് യമൻ കാണുമ്പോൾ, ആ മനുഷ്യന്റെ ചെവിയിൽ യമൻ പറയും: 'മധുസൂദനനെ ആശ്രയിച്ചവരെ ഒഴിവാക്കൂ; ഞാൻ മറ്റു മനുഷ്യർക്കാണ് അധിപൻ, വൈഷ്ണവന്മാർക്ക് അല്ല.'

അപി ചേത്സുദുരാചാരോ ഭജതേ മാമനന്യഭാക് । സാധുരേവ സ മന്തവ്യഃ സമ്യഗവ്യവസിതോ ഹി സഃ ॥ ൧,൨൨൭.

വളരെ ദുഷ്ടനായവൻ പോലും എനിക്ക് ഏകഭക്തിയോടെ ആരാധന ചെയ്താൽ, അവനെ നല്ലവനായി തന്നെ കണക്കാക്കണം; കാരണം അവൻ ശരിയായ തീരുമാനത്തിലാണ്.

ക്ഷിപ്രം ഭവതി ധര്മാത്മാ ശശ്വച്ഛാന്തിം സ ഗച്ഛതി । വിപ്രേന്ദ്ര പ്രതിജാനീഹി വിഷ്ണുഭക്തോ ന നശ്യതി ॥ ൧,൨൨൭.

അവൻ വേഗത്തിൽ ധാർമ്മികനായി മാറി, ശാശ്വതമായ ശാന്തി നേടുന്നു; ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, വിഷ്ണുഭക്തൻ ഒരിക്കലും നശിക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പായി അറിഞ്ഞിരിക്കണം.

ധര്മാര്ഥകാമഃ കിം തസ്യ മുക്തിസ്തസ്യ കരേ സ്ഥിതാ । സമസ്തജഗതാം മൂലം യസ്യ ഭക്തിഃ സ്ഥിരാ ഹരൌ ॥ ൧,൨൨൭.

അവനു ധർമ്മം, സമ്പത്ത്, കാമം എന്നിവയ്ക്ക് എന്ത് ആവശ്യം? ഹരിയിൽ ദൃഢമായ ഭക്തിയുള്ളവനു മോക്ഷം കൈവശത്താണ്; അവനാണ് സമസ്തലോകങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനമായത്.

ദൈവീ ഹ്യേഷാ ഗുണമയീ ഹരേര്മായാ ദുരത്യയാ । തമേവ യേ പ്രപദ്യന്തേ മായാമേതാം തരന്തി തേ ॥ ൧,൨൨൭.

ഹരിയുടെ ഈ ദൈവികമായ ഗുണങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ മായയെ കടക്കാൻ വളരെ പ്രയാസമാണ്; എന്നാൽ അവനിൽ മാത്രം അഭയം പ്രാപിക്കുന്നവർ ഈ മായയെ അതിജയിക്കുന്നു.

കിം യജ്ഞാരാധനേ പുംസാ ശിഷ്യതേ ഹരിമേധസാമ് । ഭക്ത്യൈവാരാധ്യതേ വിഷ്ണുര്നാന്യത്തത്രോപകാരകമ് ॥ ൧,൨൨൭.

ഹരിയെ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ള യജ്ഞങ്ങളിലൂടെ മനുഷ്യന് എന്താണ് ലഭിക്കാനാവുക? ഭക്തിയിലൂടെയാണ് വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കാനാകുന്നത്; അതിന് മറ്റൊന്നും സഹായകരമല്ല.

ന ദാനൈര്വിവിധൈര്ദത്തൈഃ പുഷ്പൈര്നൈവാനുലേപനൈഃ । തോഷമേതി മഹാത്മാസൌ യഥാ ഭക്ത്യാ ജനാര്ദനഃ ॥ ൧,൨൨൭.

വിവിധ തരത്തിലുള്ള ദാനങ്ങൾകൊണ്ടും പൂക്കളാലോ ചന്ദനാദികളാൽ അലങ്കരിച്ചാലോ മഹാത്മാവായ ജനാർദ്ദനൻ അത്ര സന്തോഷിക്കുന്നില്ല; ഭക്തിയിലൂടെയാണ് അവൻ ഏറ്റവും സന്തുഷ്ടനാകുന്നത്.

സംസാരവിഷവൃക്ഷസ്യ ദ്വേ ഫലേ ഹ്യമൃതോപമേ । കദാചിത്കേശവേ ഭക്തിസ്തദ്ഭക്തൈര്വാ സമാഗമഃ ॥ ൧,൨൨൭.

ഇഹലോകജീവിതം എന്ന വിഷവൃക്ഷത്തിന് രണ്ട് അമൃതസദൃശമായ ഫലങ്ങൾ മാത്രം ഉണ്ട്: ഒരിക്കൽ കെശവനിലേക്കുള്ള ഭക്തിയും, അവന്റെ ഭക്തന്മാരുടെ സാന്നിധ്യവും.

പത്രേഷു പുഷ്പേഷു ഫലേഷു തോയേഷ്വകഷ്ടലഭ്യേഷു സദൈവ സത്സു । ഭക്ത്യൈകലഭ്യേ പുരുഷേ പുരാണേ മുക്ത്യൈകലാഭേ ക്രിയതേ പ്രയത്നഃ ॥ ൧,൨൨൭.

ഇല, പുഷ്പം, ഫലം, വെള്ളം—എല്ലാം എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യമായവ—ഇവയിലൂടെ ഭക്തിയാൽ മാത്രമേ പുരാതനപുരുഷനിലേക്കെത്താനാവൂ; അതിലൂടെ മോക്ഷം മാത്രമാണ് ലഭ്യമാകുന്നത്; അതിനായാണ് പരിശ്രമം.

ആസ്ഫോടയന്തി പിതരഃ പ്രനൃത്യന്തി പിതാമാഹഃ । വൈഷ്ണവോസ്മത്കുലേ ജാതഃ സ നഃ സന്താരയിഷ്യതി ॥ ൧,൨൨൭.

വൈഷ്ണവൻ നമ്മുടെ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചാൽ പിതാക്കന്മാർ കൈയടിച്ചു നൃത്തം ചെയ്യുകയും പിതാമഹന്മാർ സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്യും; അവൻ നമ്മെ രക്ഷിക്കും.

അജ്ഞാനിനഃ സുഖരേ സമധിക്ഷിപന്തോ യത്പാപിനോഽപി ശിശുപാലസുയോധനാദ്യാഃ । മുക്തിം ഗതാഃ സ്മരണമാത്രവിധൂതപാപാഃ കഃ സംശയഃ പരമഭക്തിമതാം ജനാനാമ് ॥ ൧,൨൨൭.

അറിയാത്തവരും പാപികളുമായ ശിശുപാലനും ദുര്യോധനനും പോലുള്ളവർ അവനെ അപമാനിച്ചിട്ടും, ഓർമ്മിച്ചുമാത്രം പാപങ്ങൾ അകറ്റി മോക്ഷം നേടി; അതിനാൽ പരമഭക്തിയുള്ളവർക്കു സംശയമുണ്ടാകേണ്ടതില്ല.

ശരമം തം പ്രപന്നാ യേ ധ്യാനയോഗവിവര്ജിതാഃ । തേഽപി മൃത്യുമതിക്രമ്യ യാന്തി തദ്വൈഷ്ണവം പദമ് ॥ ൧,൨൨൭.

ധ്യാനയോ ഗമോ ഇല്ലാതിരുന്നാലും, ആരെങ്കിലും അവനിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചാൽ, അവർ മരണത്തെ അതിജീവിച്ച് വൈഷ്ണവപദം നേടും.

ഭവോദ്ഭവക്ലേശശതൈര്ഹതസ്തഥാ പരിഭ്രമന്നിന്ദ്രിയരന്ധ്രകൈര്ഹയൈഃ । നിയമ്യതാം മാധവ ! മേ മനോഹയസ്ത്വദങ്ഘ്രിശങ്കൌ ദൃഢഭക്തിബന്ധനേ ॥ ൧,൨൨൭.

ജന്മമരണങ്ങളാൽ ഉണ്ടാകുന്ന അനേകം ദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ എന്ന കുതിരകളാൽ ചുറ്റി അലയുന്ന എന്റെ മനസ്സ്, മാധവാ, നിന്റെ പാദങ്ങളിൽ ദൃഢമായ ഭക്തിബന്ധനത്തിൽ കെട്ടിയിരിക്കാൻ അനുഗ്രഹിക്കണം.

വിഷ്ണുരേവ പരം ബ്രഹ്മ ത്രിഭേദമിഹ പഠ്യതേ । വേദസിദ്ധാന്തമാര്ഗേഷു തന്ന ജാനന്തി മോഹിതാഃ ॥ ൧,൨൨൭.

വിഷ്ണുവാണ് പരബ്രഹ്മം, ഇക്കാലത്ത് മൂന്നു രൂപങ്ങളായി പറയപ്പെടുന്നു; വേദസിദ്ധാന്തങ്ങൾ പഠിച്ചിട്ടും, ഭ്രമിതരായവർ ഇതറിയുന്നില്ല.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൨൮ സൂത ഉവാച । മുക്തിഹേതുമനാദ്യന്തമജമവ്യയമക്ഷയമ് । യോ നമേത്സര്വലോകസ്യ നമസ്യോ ജായതേ നരഃ

സൂതൻ പറഞ്ഞു: ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത, ജനനം ഇല്ലാത്ത, നശിക്കാത്ത, ക്ഷയിക്കാത്ത മോക്ഷത്തിന്റെ കാരണമായവനെ നമസ്കരിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും വന്ദനീയനാകും.

വിഷ്ണുമാനന്ദമദ്വൈതം വിജ്ഞാനം സര്വഗം പ്രഭുമ് । പ്രണമാമി സദാ ഭക്ത്യാ ചേതസാ ഹൃദയാലയമ്

ആനന്ദസ്വരൂപനും, അദ്വൈതനും, സർവ്വജ്ഞനും, എല്ലായിടത്തും ഉള്ളവനും, ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവനും ആയ വിഷ്ണുവിനെ ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭക്തിയോടും മനസ്സോടും കൂടി നമസ്കരിക്കുന്നു.

യോഽന്തസ്തിഷ്ഠന്നശേഷസ്യ പശ്യതീശഃ ശുഭാശുഭമ് । തം സര്വസാക്ഷിണം വിഷ്ണും നമസ്യേ പരമേശ്വരമ്

എല്ലാവരിലും ഉള്ളവനും, നല്ലതും ചീത്തയും കാണുന്ന ഈശ്വരനും, സർവ്വസാക്ഷിയായ പരമേശ്വരനായ വിഷ്ണുവിനെയാണ് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നത്.