ഗരുഡപുരാണമ്

കണ്ഠാഭരണദോഷേണ കൃച്ഛ്രപാദം മൃതേ ഗവി । അസ്ഥിഭങ്ഗം ഗവാം കൃത്വാ ശൃങ്ഗഭങ്ഗമഥാപി വാ ॥ ൧,൨൨൨.

കഴുത്തിൽ ആഭരണം ധരിച്ച പാപത്തിന്, പശു മരിച്ചാൽ കൃച്ഛ്ര വ്രതം ചെയ്യണം. പശുവിന്റെ അസ്ഥി അല്ലെങ്കിൽ കൊമ്പ് പൊട്ടിച്ചാൽ അതുപോലെയാണ്.

ത്വഗ്ഭേദം പുച്ഛനാശേ വാ മാസാര്ധം യാവകം പിബേത് । സര്വം ഹസ്ത്യശ്വശസ്ത്രാദ്യൈര്നിശ്ചയം കൃച്ഛ്രമേവ തു ॥ ൧,൨൨൨.

ചർമ്മം പൊട്ടിച്ചാൽ അല്ലെങ്കിൽ വാൽ നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ പകുതി മാസം യവജലം കുടിക്കണം. ആന, കുതിര, ആയുധം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കും കൃച്ഛ്ര വ്രതം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

അജ്ഞാനാത്പ്രാശ്യ വിണ്മൂത്രം സുരാസംസ്പൃഷ്ടമേവ ച । പുനഃ സംസ്കാരമായാന്തി ത്രയോ വര്ണാ ദ്വിജാതയഃ ॥ ൧,൨൨൨.

അജ്ഞാനത്തിൽ മലം, മൂത്രം കഴിച്ചാൽ അല്ലെങ്കിൽ മദ്യം തൊട്ടാൽ, മൂന്ന് വർണ്ണക്കാരും വീണ്ടും ശുദ്ധിക്രമം ചെയ്യണം.

വപനം മേഖ്ലാ ദണ്ഡോ ഭൈക്ഷ്യചര്യാവ്രതാനി ച । നിവര്തന്തേ ദ്വിജാതീനാം പുനഃ സംസ്കാരകര്മണി ॥ ൧,൨൨൨.

മുടി മുടിക്കൽ, മേഖല, ദണ്ഡം, ഭിക്ഷയെടുപ്പ് തുടങ്ങിയ വ്രതങ്ങൾ, വീണ്ടും ശുദ്ധിക്രമം ചെയ്യുമ്പോൾ ദ്വിജന്മാർക്ക് ആവർത്തിക്കണം.

ആമമാംസം ഘൃതം ക്ഷൌദ്രം സ്നേഹശ്ച കാലസമ്ഭവാഃ । അന്ത്യഭാണ്ഡസ്ഥിതാഃ സര്വേ നിഷ്ക്രാന്താഃ ശുചയഃ സ്മൃതാഃ ॥ ൧,൨൨൨.

അച്ചുതരിച്ച മാംസം, നെയ്, തേൻ, പഴയ എണ്ണ എന്നിവ അശുദ്ധമായ പാത്രത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചാൽ, പുറത്തെടുത്താൽ ശുദ്ധമാകുന്നു.

തൈലാദിഘൃതമാധ്വീകം പണ്യദ്രവ്യം ദ്രവസ്തഥാ । ഏകഭക്തം ക്രമാന്നക്തം ഏകൈകാഹമയാചിതമ് । ഉപവാസഃ പാദകൃച്ഛ്രം കൃച്ഛാര്ധദ്വിഗുണം ഹി യത് ॥ ൧,൨൨൨.

എണ്ണ, നെയ്യ്, തേൻ, വ്യാപാര സാധനങ്ങൾ, മറ്റ് ദ്രവ്യങ്ങൾ, ദിവസത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കൽ, ക്രമത്തിൽ ഭക്ഷണം, രാത്രി മാത്രം ഭക്ഷണം, ഒരു ദിവസം മാത്രം ഭക്ഷണം, ഒരു ദിവസം മാത്രം ഭിക്ഷയെടുപ്പ്, ഉപവാസം, പാദകൃച്ച്രം എന്ന വ്രതം — ഇവയെല്ലാം കൃച്ച്ര വ്രതത്തിന്റെ പകുതിയോ ഇരട്ടിയോ ആകുന്നു, ആചാരത്തിന് അനുസരിച്ച്.

പ്രാജാപത്യന്തു തത്സ്യാച്ച സര്വപാതകനാശനമ് । കൃച്ഛ്രം സപ്തോപവാസൈശ്ച മഹാസാന്തപനം സ്മൃതമ് ॥ ൧,൨൨൨.

പ്രാജാപത്യ വ്രതം അങ്ങനെ തന്നെയാണ്; അത് എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു. ഏഴു ഉപവാസങ്ങളോടെ കൃച്ച്രം ചെയ്താൽ അതാണ് മഹാസാന്തപനം എന്ന് പറയുന്നു.

ത്ര്യഹമുഷ്ണം പിബേച്ഛാപഃ ത്ര്യഹമുഷ്ണം പയഃ പിബേത് । ത്ര്യമുഷ്ണം പിബേത്സര്പിസ്തപ്തകൃച്ഛ്രമഘാപഹമ് ॥ ൧,൨൨൨.

മൂന്ന് ദിവസം ചൂടുള്ള വെള്ളം മാത്രം കുടിക്കണം; മൂന്നു ദിവസം ചൂടുള്ള പാലും, പിന്നെ മൂന്നു ദിവസം ചൂടുള്ള നെയ്യും കുടിക്കണം. ഇതാണ് തപ്ത കൃച്ച്രം, പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നതായി അറിയപ്പെടുന്നത്.

ദ്വാദശാഹോപവാസേന പരാകഃ സര്വപാപഹാ । ഏകൈകം വര്ധയേത്പിണ്ഡം ശുക്ലേ കൃഷ്ണേ ച ഹ്രാസയേത് ॥ ൧,൨൨൨.

പന്ത്രണ്ടു ദിവസം ഉപവാസം ചെയ്താൽ പരാക വ്രതം എല്ലാ പാപങ്ങളും അകറ്റുന്നു. ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ ഓരോ ദിവസവും അളവ് കൂട്ടണം; കൃഷ്ണപക്ഷത്തിൽ ഓരോ ദിവസവും കുറയ്ക്കണം.

പയഃ കാഞ്ചനവര്ണായാഃ ശ്വേതവര്ണം ച ഗോമയമ് । ഗോമൂത്രം താമ്രവര്ണായാ നീലവര്ണഭവം ഘൃതമ് ॥ ൧,൨൨൨.

പൊന്നനിറമുള്ളവർക്ക് പാൽ, വെള്ളനിറമുള്ളവർക്ക് പശുവിന്റെ ചാണകം, താമ്രനിറമുള്ളവർക്ക് പശുവിന്റെ മൂത്രം, നീലനിറമുള്ളവർക്ക് നെയ്യ് — ഇവയാണ് അനുയോജ്യം.

ദധി സ്യാത്കൃഷ്ണവര്ണായാ ദര്ഭോദകസമായുതമ് । ഗോമൂത്രമാഷകാണ്യഷ്ടൌ ഗോമയസ്യ ചതുഷ്ടയമ് ॥ ൧,൨൨൨.

കറുത്തവർക്ക് ദധി, ദർഭജലം ചേർത്ത്, പശുവിന്റെ മൂത്രത്തിന് എട്ട് ഉഴുന്ന്, പശുവിന്റെ ചാണകത്തിന് നാല് ഉഴുന്ന് ചേർക്കണം.

ക്ഷീരസ്യ ദ്വാദശ പ്രോക്താ ദധ്നസ്തു ദശ ഉച്യതേ । ഘൃതസ്യ മാഷകാഃ പഞ്ച പഞ്ചഗവ്യം മലാപഹമ് ॥ ൧,൨൨൨.

പാലിന് പന്ത്രണ്ടു ഉഴുന്ന്, ദധിക്ക് പത്ത് ഉഴുന്ന്, നെയ്യിന് അഞ്ചു ഉഴുന്ന് ചേർക്കണമെന്ന് പറയുന്നു. പഞ്ചഗവ്യം മലിനതയെ അകറ്റുന്നു.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൨൩ ബ്രഹ്മോവാച മുനിഭിശ്ചരിതാ ധര്മാ ഭക്ത്യാ വ്യാസ മയോദിതാഃ । യൈര്വിഷ്ണുസ്തുഷ്യതേ ചൈവ സൂര്യാദിപരിചാരണാത് ॥ ൧,൨൨൩.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: മുനികൾ ഭക്തിയോടെ ആചരിച്ച ധർമ്മങ്ങൾ ഞാൻയും വ്യാസനും പഠിപ്പിച്ചതാണ്. ഈ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്താൽ വിഷ്ണു സന്തുഷ്ടനാകുന്നു; സൂര്യാദികൾക്ക് സേവനം ഉൾപ്പെടെ.

തര്പണേന ച ഹോമേന സന്ധ്യായാ വന്ദനേന ച । പ്രാപ്യതേ ഭഗവാന് വിഷ്ണുര്ധര്മകാമാര്ഥമോക്ഷദഃ ॥ ൧,൨൨൩.

തർപ്പണം, ഹോമം, സന്ധ്യാവന്ദനം എന്നിവയിലൂടെ ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിനെ പ്രാപിക്കാം; അവൻ ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം, മോക്ഷം എന്നിവ നൽകുന്നവനാണ്.

ധര്മോ ഹി ഭഗവാന്വിഷ്ണുഃ പൂജീ വിഷ്ണോസ്തു തര്പണമ് । ഹോമഃ സന്ധ്യാ തഥാ ധ്യാനം ധാരണാ സകലം ഹരിഃ ॥ ൧,൨൨൩.

ധർമ്മം തന്നെയാണ് ഭഗവാൻ വിഷ്ണു; വിഷ്ണുവിന്റെ പൂജ തന്നെ തർപ്പണമാണ്. ഹോമം, സന്ധ്യ, ധ്യാനം, ധാരണ — ഇവയൊക്കെയും ഹരിയിലാണ് ലയിക്കുന്നത്.

സൂച ഉവാച । പ്രലയം ജഗതോ വക്ഷ്യേ തത്സര്വം ശൃണു ശൌനക । ചതുര്യുഗസഹസ്രന്തു കല്പൈകാബ്ജദിനം സ്മൃതമ് ॥ ൧,൨൨൩.

സൂചൻ പറഞ്ഞു: ലോകത്തിന്റെ പ്രളയം ഞാൻ വിവരിക്കും; അതെല്ലാം നീ കേൾക്കൂ ശൗനക. നാലു യുഗങ്ങൾ ചേർന്ന ആയിരം ചക്രങ്ങൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു കല്പദിനം ആകുന്നു.

കൃതത്രേതാദ്വാപരാദിയുഗാവസ്ഥാ നിബോധമേ । കൃതേ ധര്മശ്ചതുഷ്പാച്ച സത്യം ദാനം തപോ ദയാ ॥ ൧,൨൨൩.

കൃത, ത്രേത, ദ്വാപര, കലിയുഗങ്ങളുടെ അവസ്ഥകൾ മനസ്സിലാക്കണം. കൃതയുഗത്തിൽ ധർമ്മം നാലു കാലുകളിലും നിലനിൽക്കുന്നു: സത്യം, ദാനം, തപസ്, ദയ.

ധര്മപാതാ ഹരിശ്ചേതി സന്തുഷ്ടാ ജ്ഞാനിനോ നരാഃ । ചതുര്വര്ഷസഹസ്രാണി നരാ ജീവന്തി വൈ തദാ ॥ ൧,൨൨൩.

ധർമ്മം തളർന്നാലും ഹരി നിലനിൽക്കും; ജ്ഞാനികൾ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും. ആ കാലത്ത് മനുഷ്യർ നാലായിരം വർഷം ജീവിക്കും.

കൃതാന്തേ ക്ഷത്ത്രിയൈര്വിപ്രാ വിട്ശൂദ്രാശ്ച ജിതാ ദ്വിജൈഃ । ശൂരശ്ചാതിബലോ വിഷ്ണൂ രക്ഷാംസി ച ജഘാന ഹ ॥ ൧,൨൨൩.

കൃതയുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ക്ഷത്രിയർ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും, വൈശ്യന്മാരെയും, ശൂദ്രന്മാരെയും ജയിച്ചു. അതിവീര്യശാലിയായ വിഷ്ണു ദാനവരെ സംഹരിച്ചു.

ത്രേതായുഗേ ത്രിപാദ്ധര്മഃ സത്യദാനദയാത്മകഃ । നരാ യജ്ഞപരാസ്തസ്മിംസ്തഥാ ക്ഷത്രോദ്ഭവം ജഗത് ॥ ൧,൨൨൩.

ത്രേതായുഗത്തിൽ ധർമ്മം മൂന്നു കാലുകളിൽ നിലനിൽക്കും; സത്യം, ദാനം, ദയ — ഇവയാണ് അതിന്റെ സ്വഭാവം. ആ കാലത്ത് മനുഷ്യർ യജ്ഞങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടും; ലോകം ക്ഷത്രിയരിൽനിന്ന് ഉദ്ഭവിക്കും.

രക്തോ ഹരിര്നരൈഃ പൂജ്യോ നരാ ദശശതായുഷഃ । തത്ര വിഷ്ണുര്ഭോമരഥഃ ക്ഷത്രിയാ രാക്ഷസാനഹന് ॥ ൧,൨൨൩.

രക്തനിറമുള്ള മനുഷ്യർ ഹരിയെ ആരാധിക്കും; അവർക്ക് ആയുസ്സ് ആയിരം വർഷം. അവിടെ വിഷ്ണു ഭൂമിയിൽ രഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കും; ക്ഷത്രിയർ രാക്ഷസന്മാരെ സംഹരിക്കും.

ദ്വിപാദവിഗ്രഹോ ധര്മഃ പീതതാഞ്ചാച്യുതേ ഗതേ । ചതുഃ ശതായുഷോ ലോകാ ദ്വിജക്ഷത്രോദ്ഭവാഃ പ്രജാഃ ॥ ൧,൨൨൩.

ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ധർമ്മം രണ്ട് കാലുകളിൽ നിലനിൽക്കും; അച്യുതൻ വിട്ടുപോകുമ്പോൾ അതിന്റെ തളർച്ചയാകും. ആ കാലത്ത് മനുഷ്യർ നാലുനൂറ് വർഷം ജീവിക്കും; ജനങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷത്രിയരും ആകും.

തത്ര ദൃഷ്ട്വാല്പബുദ്ധീംശ്ച വിഷ്ണുര്വ്യാസസ്വരൂപധൃക് । തദേകന്തു യജുര്വേദം? ചതുര്ധാ വ്യഭജത്പുനഃ ॥ ൧,൨൨൩.

അവിടെ, മനുഷ്യരുടെ ബുദ്ധി കുറവാണെന്ന് കണ്ട വിഷ്ണു, വ്യാസന്റെ രൂപം ധരിച്ച്, യജുർവേദം വീണ്ടും നാലായി വിഭജിച്ചു.

ശിഷ്യാനധ്യാപയാമാസ സമസ്താംസ്താന്നിബോധ മേ । ഋഗ്വേദമഥ പൈലന്ത്സാമവേദഞ്ച ജൈമിനിമ് ॥ ൧,൨൨൩.

അവൻ തന്റെ എല്ലാ ശിഷ്യന്മാരെയും പഠിപ്പിച്ചു. അവരാരെന്നു ഞാൻ പറയാം: പൈലൻ ഋഗ്വേദം പഠിച്ചു, ജൈമിനി സാമവേദം.

അഥര്വാണം സുമന്തുന്തു യജുര്വേദം മഹാമുനിമ് । വൈശമ്പായനമങ്ഗന്തു പുരാണം സൂതമേവ ച । അഷ്ടാദശപുരാണാനി യൈര്വേദ്യോ ഹരിരേവ ഹി ॥ ൧,൨൨൩.

സുമന്തു അഥർവ്വവേദം പഠിച്ചു, മഹാമുനി യജുര്‍വേദം, വൈശമ്പായനൻ അങ്കം, സൂതൻ പുരാണം. ഈ പതിനെട്ട് പുരാണങ്ങളിലൂടെ ഹരിയെ അറിയാം.

സര്ഗശ്ച പ്രതിസര്ഗശ്ച വംശോ മന്വന്തരാണി ച । വംശാനുചരിതച്ചൈവ പുരാണം പഞ്ചലക്ഷണമ് ॥ ൧,൨൨൩.

സൃഷ്ടി, പ്രലയം, വംശാവലി, മന്വന്തരങ്ങൾ, വംശചരിതം — ഇതാണ് ഒരു പുരാണത്തിന്റെ അഞ്ചു ലക്ഷണങ്ങൾ.

ബ്രാഹ്മം പാദ്മം വൈഷ്ണവഞ്ച ശൈവം ഭാഗവതന്തഥാ । ഭവിഷ്യന്നാരദീയഞ്ചസ്കാന്ദം ലിങ്ഗം വരാഹകമ് ॥ ൧,൨൨൩.

ബ്രാഹ്മം, പദ്മം, വൈഷ്ണവം, ശൈവം, ഭാഗവതം, ഭവിഷ്യത്, നാരദീയവും, സ്കന്ദം, ലിംഗം, വരാഹം — ഇതാകുന്നു പുരാണങ്ങൾ.

മാര്കണ്ഡേയം തഥാഗ്നേയം ബ്രഹ്മവൈവര്തമേവ ച । കൌര്മം മാത്സ്യം ഗാരുഡഞ്ച വായവീയമനന്തരമ് । അഷ്ടാദശസമുദ്ദിഷ്ടം ബ്രഹ്മാണ്ഡമിതി സംജ്ഞിതമ് ॥ ൧,൨൨൩.

മാർകണ്ടേയ, അഗ്നേയ, ബ്രഹ്മവൈവർത, കൂർമ, മത്സ്യ, ഗാരുഡ, വായു, ബ്രഹ്മാണ്ഡം — ഇതാണ് പതിനെട്ട് പുരാണങ്ങൾ എന്ന് പറയുന്നത്.

അന്യാന്യുപപുരാണാനി മുനിഭിഃ കഥിതാനി തു । ആദ്യം സനത്കുമാരോക്തം നാരസിംഹമഥാപരമ് ॥ ൧,൨൨൩.

മറ്റു ഉപപുരാണങ്ങൾ മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു: ആദ്യം സനത്കുമാരൻ പറഞ്ഞത്, പിന്നെ നരസിംഹം.