ഗരുഡപുരാണമ്

ഓം യേ തേ ശതം വരുണയേ സഹസ്രം യജ്ഞിയാഃ പാശാ വിതതാ മഹാന്തഃ । തേഭിര്നോ അദ്യ സവിതോത വിഷ്ണുര്വിശ്വേ മുഞ്ചന്തു മരുതഃ സ്വര്കാഃ സ്വാഹാ । സുമിത്രിയാന ഇത്യബഞ്ജലിമാകൃത്യോത്തരേണ തോയം പശ്ചാദ്വിരാജ്യ ചൈവ വിനിഃ ക്ഷിപേത് । ഓം സുമിത്രിയാ ന ആപ ഓഷധയഃ സന്തു । ദുര്മിത്രിയാസ്തസ്മൈ സന്തു യോഽസ്മാന്ദ്വേഷ്ടി യഞ്ച വയം ദ്വിഷ്മഃ ॥ ൧,൨൧൪.

'ഓം വരുണനേ, നിന്റെ നൂറുകണക്കിന് ആയിരക്കണക്കിന് യാഗപാശങ്ങൾ വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നു; അവയാൽ ഇന്ന് സവിറ്റാവ്, വിഷ്ണു, എല്ലാ മരുത് ദേവന്മാരും പ്രകാശമുള്ള ദേവതകളും നമ്മെ മോചിപ്പിക്കട്ടെ. സ്വാഹാ. കൈകൂപ്പി വടക്കോട്ടും പിന്നെ പടിഞ്ഞാറോട്ടും വെള്ളം ഒഴിക്കണം. ഓം, ജലവും ഔഷധികളും നമ്മോട് സൗഹൃദം പുലർത്തട്ടെ; നമ്മെ ദ്വേഷിക്കുന്നവർക്കും നാം ദ്വേഷിക്കുന്നവർക്കും അവ ശത്രുതയാകട്ടെ.'

ഓം തത്ത്വയാമി ബ്രഹ്മണാ വന്ദമാനസ്തദാശാസ്തേ യജമാനോ ഹവിര്ഭിഃ । അഹേഡമാനോ വരുണേഹ ബോധ്യുരുശം സമാന ആയുഃ പ്രമോഷീഃ । ഓം ത്വന്നോ അഗ്നേ വരുണസ്യ വിദ്വാന്ദേവസ്യ ഹേഡോ അവയാസിസീഷ്ഠാഃ । യജിഷ്ഠോ വഹ്നിതമഃ ശോശുചാനോ വിശ്വാ ദ്വേഷാംസിപ്രമുമുഗ്ധ്യസ്മത്സ്വാഹാ । ഓം സ ത്വന്നോ അഗ്നേവമോ ഭവതീ നേദിഷ്ഠോ അസ്യാ ഉഷസോവ്യുഷ്ടൌ । അവയക്ഷ്വനോ വരുണം രരാണോ വീഹിമൃഡീകം സുഹവോ ന ഏധി । ഓം ആപോ നൌഷധി ഹിംസാര്ധമ്നോ രാജസ്തതോ വരുണോ നോമുഞ്ചാ യദാഹരഘ്ന്യാ ഇതി വരുണേതി ശപാര്മഹേ തതോ വരുണ നോ മുഞ്ച । ഓം ഉദുത്തമം വരുണ പാശമസ്മദവാധമം വിമധ്യമംശ്രഥായ । അഥാവയമാദിത്യവ്രതേ തവാനാഗസോ അദിതയേ സ്യാമ । മുഞ്ചന്തുമാമപ്യഥാദ്വരുണസ്യ ത്വത് । അഹോ യമസ്യ പത്നീമാനഃ സര്വസ്മാദേവ കില്ബിഷാത് । അവഭൃഥനിചം പുനര്വിചേരുസി നിത്യം പ്രന്നഃ । അവദേവൈര്ദേവകൃതാ മനോയാസി സമവത്യൈ കൃതം പുഷ്പാച്ഛാ ദേവധീമല്പാഹീ ॥ ൧,൨൧൪.

'ഓം, ഇതോടെ ഞാൻ ഭക്തിപൂർവ്വം ബ്രഹ്മാവിനെ സമീപിക്കുന്നു; യജമാൻ ഹവിസ്സുമായി നിന്നെ ആശ്രയിക്കുന്നു. വരുണനേ, കോപമില്ലാതെ ഇവിടെ വന്നു ദീർഘായുസ്സ് നൽകണം. ഓം, അഗ്നേ, വരുണന്റെ മനസ്സറിയുന്നവനേ, ദൈവത്തിന്റെ കോപം ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് നീക്കം ചെയ്യണം. ഏറ്റവും ആരാധ്യനും പ്രകാശവാനുമായവനേ, എല്ലാ ദ്വേഷങ്ങൾ നിന്നെ വിട്ട് അകറ്റണം. സ്വാഹാ. ഓം, അഗ്നേ, പ്രഭാതത്തിൽ ഞങ്ങളോടൊപ്പം അടുത്തവനായി ഇരിക്കണം. വരുണനെ തേടി ഞാൻ അവന്റെ അനുഗ്രഹം നേടട്ടെ; ദയയും കൃപയും കാണിക്കണം. ഓം, ജലവും ഔഷധികളും രാജാവും ഞങ്ങളെ ഹാനിക്കരുതേ; അപ്പോൾ, വരുണനേ, ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കണം. ഇങ്ങനെ വരുണനെ വിളിച്ച്, 'വരു‍ണനേ, ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കണം' എന്നു പറയും. ഓം, വരുണനേ, നിന്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്നതും താഴെയുള്ളതും നടുവിലുള്ളതുമായ പാശങ്ങൾ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റണം. അതിനുശേഷം, ആദിത്യപുത്രനേ, നിന്റെ വ്രതത്തിൽ ഞങ്ങൾ പാപരഹിതരാകട്ടെ. ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കണം, വരുണന്റെ ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന്. യമന്റെ ഭാര്യയുടെ കോപം ഞങ്ങളിലേക്ക് വരരുതേ; എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കട്ടെ. കുളിച്ചശേഷം എപ്പോഴും ശുദ്ധമായ അഹാരം കഴിക്കണം. ദേവതകൾ സൃഷ്ടിച്ച മനസ്സ് ശുദ്ധമായിരിക്കട്ടെ, ജ്ഞാനികൾ പൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെടട്ടെ.'

ആപോ മാ തസ്മാദേനസഃ പാവമാനശ്ച മുഞ്ചതു ഇവിഷ്മതോ വിമാ ആപോഹവിഷ്മാനാവിരാസതി । ഹവിഷ്മാന് ദേവ അസുരോ ഹവിഷ്മാനസ്തു സൂര്യഃ । ദേവീരാപോ അപാ പത്ന്യാ യശ്ച ഊര്മിര്ഹവിഷ്യഃ ഇന്ദ്രിയവാന്മാദിത്യന്തനഃ തം ദേവേഭ്യോ ദേവതാ ദാഭുശുക്രലേഭ്യസ്തേഷാം ഭാഗകര്ഷിവസിസമുദ്രസ്യ ദക്ഷിണ്യാഗ്രയാസിമേനാപോഗ്രര്ഭിരശ്മതമോധോഃ । ആപോ ദേവീ മധുമതീരഗൃഹ്ണന്തു ഹ്യന്നതീ രാജസ്വതിലാഃ । യാഭിര്മിത്രാവരുണസ്യ സിഞ്ചയാഭിരിന്ദ്രമനയത്യന്ന വാതീ വദ്രുപദാം ശന്നോ ദേവീ അപാമസൃഗ്ദ്വയസംസൂര്യേ സന്തം സമാഹിതം അപാംരസസ്യ യോ രസ്യ യോ ഗൃഹ്ണാസ്യുത്തമമ് । ആപോ ദേവീരുപസൂര്യ മധുമതീവയസ്യായ പ്രജാഭ്യഃ താസാ മാസ്ഥാനാത്വര്ജിഹതാമോഷധയഃ സപിപ്പലാഃ । പുനന്തു മാ പിതരഃ സൌമ്യാസഃ പുനന്ത്വനാപി പിതാ സഹസാഃ പവിത്രേണ ഗതായുഷാ । പുനന്തു മാ പിതാമഹാഃ പുനന്തു പ്രപിതാമഹാഃ । പവിത്രേണ ഗതായുഷാ വിശ്വമായുര്വ്യശ്രവൈഃ । അഗ്ന ആയൂംഷി പരസത്മാചരോര്ജമിഷഞ്ച ത്വചേ വാവസ്വത്വച്ഛൂനാമ് । പുനന്തു മാ ദേവജനാഃ പുനന്തു മനസാ ധിയഃ । പുനന്തു വിശ്വാ ഭൂതാനി ജാതവേദഃ ! പുനീഹി മാ । പവിത്രേണ പുനീഹി മാ ശുക്രേണ ദേവ ദീദ്യത് । അഗ്നേ ക്രത്വാ ക്രതൂംരനു । യത്തേ പവിത്രമര്ചിഷ്യഗ്നേ വിതതമന്തരാ ബ്രഹ്മാ തേന പുനാതു മാ । പവമാനഃ സുവര്ജനഃ । പവിത്രേണ വിചര്ഷണിഃ । യഃ പോതാ സ പുനാതു മാ । ഉഭാഭ്യാം ദേവ സവിതഃ । പവിത്രേണ സവേന ച । ഇദം ബ്രഹ്മപുനീമഹേ । വൈശ്വദേവീഃ പുനതീ ദേവ്യാ ഗൃഭ്നാസ്യാമിസാവക്ഷ്യസ്താന്നോവീത പൂജ്യാഃ । തയാമദന്തഃ സധമാദേഷു വയം സ്യാമ പതയോ രയീണാമ് । ചിത്പ തിര്മാ പുനാത്വച്ഛിദ്രേണ പവിത്രേണ സൂര്യസ്യ രശ്മിഭിഃ । തസ്യ തേ പവിത്രപൂതസ്യ യത്കാമഃ । പ്രണിതച്ഛകേയം ദേവോ വാക്പതിര്മാ സവിതാ ത്വച്ഛിദ്രേണ പവിത്രേണ സൂര്യസ്യ രശ്മിഭിഃ । തസ്യ തേ പവിത്രപതേ ! പവിത്രപൂതസ്യ ചത്കാമഃ । പുനസ്തച്ഛകേയം ദ്യുപതിം അയം ഗൌഃ പൃശ്രിരക്രമീസദശശതം മാതരം പുനഃ പിതരഞ്ച പ്രയസ്മഃ । ദേവോ മാ സവിതാ പുനാത്വച്ഛിദ്രേണ പവിത്രേണ സൂര്യസ്യ രശ്മിഭിഃ । തസ്യ തേ പവിത്രപതേ പവിത്രപൂതസ്യ യത്കാമഃ പുനാതച്ഛകേയമ്? । ഓം തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദം സദാ പശ്യന്തി സൂരയഃ । ദിവീവ ചക്ഷുരാതതമ് ॥ ൧,൨൧൪.

ജലങ്ങൾ എന്നെ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കട്ടെ; പാവമാനൻ എന്നെ വിടുവിക്കട്ടെ. ഹവിയാൽ നിറഞ്ഞ ജലങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷമാണ്. ദേവനും അസുരനും സൂര്യനും ഹവിയാൽ സമ്പന്നരാണ്. ദൈവജലങ്ങളും ജലപത്നിമാരും ഹവിയാൽ സമ്പന്നമായ തരംഗവും ശക്തിയോടെ സൂര്യന്റെ അന്ത്യത്തുവരെ—ദേവതകളും ദേവന്മാരും സമുദ്രത്തിന്റെ തെക്കേ അഗ്രപ്രവാഹത്തിൽ അവരവരുടെ ഭാഗം ഏറ്റെടുക്കട്ടെ. മധുരമുള്ള ദൈവജലങ്ങൾ, അന്നവും തിലവും ഉൾക്കൊണ്ടു ഞങ്ങളെ സ്വീകരിക്കട്ടെ. മിത്രനും വരുണനും ചൊരിയുന്ന ജലങ്ങൾ, ഇന്ദ്രനെ നയിക്കുന്ന ജലങ്ങൾ, ദ്രുപദം ഉണ്ടാക്കുന്ന ജലങ്ങൾ, ദൈവജലങ്ങൾ ഇരട്ടശക്തിയും ഏകാഗ്രതയും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകട്ടെ. ജലത്തിന്റെ സാരം, അതിന്റെ ഉത്തമമായ സാരം നീ സ്വീകരിക്കട്ടെ. ദൈവജലങ്ങൾ സൂര്യനോട് സമീപിക്കട്ടെ, മധുരമായി, സന്തതിക്കായി; ഔഷധികളും അരയാൽമരങ്ങളും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം വിട്ടുപോകരുത്. സൌമ്യനായ പിതാക്കന്മാർ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ, പവിത്രംകൊണ്ട് ആയുസ്സ് കഴിഞ്ഞ പിതാവും, പിതാമഹനും, പ്രപിതാമഹനും എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ; പവിത്രംകൊണ്ട് മുഴുവൻ ആയുസ്സും ശുദ്ധമാകട്ടെ. അഗ്നേ, നീ എന്റെ ആയുസിനും ശക്തിക്കും ചർമ്മത്തിനും വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കണം. ദേവജനങ്ങൾ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ, മനസ്സും ബുദ്ധിയും എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ, എല്ലാ ജീവികളും എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ, ജാതവേദസേ, എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കണം! പവിത്രംകൊണ്ടും ശുദ്ധതകൊണ്ടും ദേവത്വംകൊണ്ടും എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കണം. അഗ്നേ, നിന്റെ മനസ്സുകൊണ്ടും പവിത്രംകൊണ്ടും എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കണം. പാവമാനൻ, സുവർജനൻ, പവിത്രംകൊണ്ടും ശുദ്ധീകരണശക്തിയാൽ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. ദേവ സവിതാവേ, ഇരട്ടശക്തിയും ഹവിയും ചേർത്ത് ഈ ബ്രഹ്മണനെ ഞങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. വൈശ്വദേവീ ദേവതകൾ, ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവരായ ദേവതകൾ, ഞങ്ങളെ സ്വീകരിക്കണം, പൂജ്യരായവരെ. അതിനാൽ, ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഇരുന്ന് ധനത്തിന്റെ ഉടമകളാകട്ടെ. ചിത്പതി എന്നെ സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളാൽ പവിത്രംകൊണ്ടും അക്ഷതമായ പവിത്രംകൊണ്ടും ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. പവിത്രംകൊണ്ട് ശുദ്ധമായ നിന്റെ ആഗ്രഹം, ദേവൻ വാക്പതിയായ സവിതാവേ, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളാൽ അക്ഷതമായ പവിത്രംകൊണ്ടും എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. പവിത്രംകൊണ്ടു ശുദ്ധമായ ആഗ്രഹം, അതിനാൽ ഞാൻ അതിനെ പ്രാപിക്കട്ടെ. ഈ പുള്ളിക്കാളി നൂറു പ്രാവശ്യം അമ്മയെയും അച്ഛനെയും സമീപിച്ചു. ദേവൻ സവിതാവേ, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളാൽ അക്ഷതമായ പവിത്രംകൊണ്ടും എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. പവിത്രംകൊണ്ടു ശുദ്ധമായ ആഗ്രഹം, അതിനാൽ ഞാൻ അതിനെ പ്രാപിക്കട്ടെ. ഓം. വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം സദാ ജ്ഞാനികൾ കാണുന്നു, ആകാശത്തിൽ കണ്ണ് വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ.