ഗരുഡപുരാണമ്

ദുഷ്കൃതം യച്ച മേ കിഞ്ചിദ്ബാങ്മനഃ കായകര്മഭിഃ । പുനാതു മേ തദിന്ദ്രസ്തു വരുണഃ സബൃഹസ്പതിഃ ॥ ൧,൨൧൩.

എന്റെ വാക്കുകൾകൊണ്ടും മനസ്സുകൊണ്ടും ശരീരത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളാലും ചെയ്ത എല്ലാ ദോഷങ്ങളും ഇന്ദ്രനും വരുണനും ബൃഹസ്പതിയും ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ.

സവിതാ ച ഭഗശ്ചൈവ മുനയഃ സനകാദയഃ । ആബ്രഹ്മസ്തമ്ബപര്യന്തം ജഗത്തൃപ്യത്വിതി ബ്രുവന് ॥ ൧,൨൧൩.

'സവിത, ഭാഗ, സനകാദി മുനികൾ, ബ്രഹ്മസ്തംഭം വരെ ഉള്ള ലോകം മുഴുവൻ തൃപ്തരാകട്ടെ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകണം.

ക്ഷിപേദബഞ്ജലീംസ്ത്രീസ്തു കുര്വന്സംക്ഷേപതര്പണമ് । സുരാണാമര്ചനം കുര്യാദ്ബ്രഹ്മാ ദീനാമമത്സരീ ॥ ൧,൨൧൩.

മൂന്നു അഞ്ജലി വെള്ളം അർപ്പിച്ച് സംക്ഷിപ്തമായ അർപ്പണം നടത്തണം. ദേവന്മാരെയും, ദയയുള്ളതും അസൂയയില്ലാത്തതുമായ ബ്രഹ്മാവിനെയും ആരാധിക്കണം.

ബ്രാഹ്മവൈഷ്ണവരൌദ്രൈശ്ച സാവിത്രൈര്മൈത്രവാരുണൈഃ । തല്ലിങ്ഗൈരര്ചയേന്മന്ത്രൈഃ സര്വദേവാന്നമസ്യ ച ॥ ൧,൨൧൩.

ബ്രഹ്മ, വിഷ്ണു, രുദ്ര, സാവിത്രി, മിത്ര, വരുണൻ എന്നിവരുടെ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, അവരവരുടെ രൂപത്തിൽ, എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ആരാധിച്ച് നമസ്കരിക്കണം.

നമസ്കാരേണ പുഷ്പാണി വിന്യസേത്തു പൃഥക്പൃഥക് । സര്വദേവമയം വിഷ്ണും ഭാസ്കരം ചാപ്യഥാര്ചയേത് ॥ ൧,൨൧൩.

നമസ്കാരത്തോടെ, ഓരോ ദേവനും വേണ്ടി പുഷ്പങ്ങൾ വേർതിരിച്ച് വയ്ക്കണം. പിന്നെ സർവ്വദേവരൂപനായ വിഷ്ണുവിനെയും സൂര്യനെയും ആരാധിക്കണം.

ദദ്യാത്പുരുഷസൂക്തേന യഃ പുഷ്പാണ്യപ ഏവ വാ । അര്ചിതം സ്യാജ്ജഗാദിദം തേന സര്വം ചരാചരമ് ॥ ൧,൨൧൩.

പുരുഷസൂക്തം ഉപയോഗിച്ച് ആരെങ്കിലും പുഷ്പമോ വെള്ളമോ അർപ്പിച്ചാൽ, അതിനാൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലമായതുമായ ഈ ലോകം മുഴുവൻ ആരാധിച്ചവനാകുന്നു.

അന്യൈശ്ച താന്ത്രികൈര്മന്ത്രൈഃ പൂജയേച്ച ജനാര്ദനമ് । ആദാവര്ഘ്യം പ്രദാതവ്യം തതഃ പശ്ചാദ്വിലേപനമ് ॥ ൧,൨൧൩.

മറ്റു താന്ത്രിക മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചും ജനാർദ്ദനനെ ആരാധിക്കണം. ആദ്യം അർഘ്യം അർപ്പിച്ച്, അതിന് ശേഷം ലേപനം നടത്തണം.

തതഃ പുഷ്പാഞ്ജലിം ധൂപമു പഹാരഫലാനി ച । സ്നാനമന്തര്ജലേ ചൈവ മാര്ജനാചമനം തഥാ ॥ ൧,൨൧൩.

അതിനുശേഷം പുഷ്പങ്ങൾ, ധൂപം, വിളക്ക്, പഴങ്ങൾ എന്നിവ അർപ്പിക്കണം. ദേവതയെ വെള്ളത്തിൽ കുളിപ്പിക്കുകയും ശുദ്ധീകരണത്തിനായി കഴുകുകയും ആചമനം ചെയ്യുകയും വേണം.

ജലാഭിമന്ത്രണം യച്ച തീര്ഥസ്യ പരികല്പയേത് । അഘമര്ഷണസൂക്തേന ത്രിവാരം ത്വേവ നിത്യശഃ ॥ ൧,൨൧൩.

തീർത്ഥജല consecrate ചെയ്യാൻ അഘമർഷണ സൂക്തം ദിവസത്തിൽ മൂന്ന് പ്രാവശ്യം ജപിച്ച് ജലം ശുദ്ധീകരിക്കണം.

സ്നാനേ ചരിതമിത്യേതത്സമുദ്ദിഷ്ടം മഹാത്മഭിഃ । ബ്രഹ്മക്ഷത്രവിശാം ചൈവ മന്ത്രവത്സ്നാനമിഷ്യതേ ॥ ൧,൨൧൩.

സ്നാനത്തിന്റെ ഈ ആചാരം മഹാത്മാക്കൾ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ക്ഷത്രിയന്മാർക്കും വൈശ്യന്മാർക്കും മന്ത്രങ്ങളോടുകൂടിയ സ്നാനം അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

തൂഷ്ണീമേവ തു ശൂദ്രസ്യ സനമസ്കാരകം സ്മൃതമ് । അധ്യാപനം ബ്രഹ്മയജ്ഞഃ പിതൃയജ്ഞസ്തു തര്പണമ് ॥ ൧,൨൧൩.

ശൂദ്രൻ സ്നാനം നിർവഹിക്കുമ്പോൾ ശാന്തതയോടെയും വിനയത്തോടെയും ചെയ്യണം. പഠിപ്പിക്കൽ, ബ്രഹ്മയജ്ഞം, പിതൃയജ്ഞം എന്നിവയ്ക്ക് ജലം ഒഴിച്ച് തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം.

ഹോമോ ദൈവീ ബലിര്ഭൌതോ ന യജ്ഞോഽതിഥിപൂജനമ് । ഗവാ ഗോഷ്ഠേ ദശഗുണം അഗ്ന്യഗാരേ ശതാധികമ് ॥ ൧,൨൧൩.

ഹോമം ദേവന്മാർക്കാണ്, ബലി ഭൂതങ്ങൾക്കാണ്, അതിഥികളെ ആദരിക്കുന്നത് യജ്ഞമല്ല. പശുക്കളെ ഗോശാലയിൽ നൽകുന്നത് പത്ത് ഗുണം ഫലം നൽകും, അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നൽകുമ്പോൾ നൂറിരട്ടി കൂടുതൽ ലഭിക്കും.

സിദ്ധക്ഷേത്രേഷു തീര്ഥേഷു ദേവതായതനേഷു ച । സഹസ്രശതകോടീനാമനന്തം വിഷ്ണുസന്നിധൌ ॥ ൧,൨൧൩.

സിദ്ധക്ഷേത്രങ്ങളിലും തീർത്ഥങ്ങളിലും ദേവതാമന്ദിരങ്ങളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വിഷ്ണുവിന്റെ സന്നിധിയിൽ, ലക്ഷക്കണക്കിന് കോടികൾ എണ്ണാനാവാത്ത വിധം ഫലം ലഭിക്കും.

പഞ്ചമേ ച തഥാ ഭാഗേ സംവിഭാഗോ യഥാര്ഥതഃ । പിതൃദേ വമനുഷ്യാണാം കോടീനാം ചോപദിശ്യതേ ॥ ൧,൨൧൩.

അങ്ങനെ തന്നെ അഞ്ചാം ഭാഗത്തിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ പങ്കിടണം; പിതാക്കന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും കോടിക്കണക്കിന് ഫലം ലഭിക്കും എന്ന് പറയുന്നു.

ബ്രാഹ്മണേഭ്യഃ പ്രദായാഗ്ര യഃ സുഹൃദ്ഭിഃ സഹാശ്നുതേ । സ പ്രേത്യ ലഭതേ സ്വര്ഗമന്നദാനം സമാചരന് ॥ ൧,൨൧൩.

ആദ്യം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് അന്നം നൽകി, സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ അന്നദാനം ചെയ്യുമ്പോൾ മരണത്തിന് ശേഷം സ്വർഗം പ്രാപിക്കും.

പൂര്വം മധുരമശ്രീയാല്ലവണാമ്ലൌ ച മധ്യതഃ । കടുതിക്തകഷായാംശ്ച പയശ്ചൈവ തഥാന്തതഃ ॥ ൧,൨൧൩.

ആദ്യമായി മധുരം ഭക്ഷിക്കണം, മധ്യത്തിൽ ഉപ്പും പുളിയും കഴിക്കണം; അവസാനം കഠിനം, കയ്പ്, കഷായം, പാൽ എന്നിവയുമാണ് കഴിക്കേണ്ടത്.

ശാകം ച രാത്രൌ ഭൂമിഷ്ഠമത്യന്തം ച വിവര്ജയേത് । നചൈകരസസേവായാം പ്രസജ്ജേത കദാചന ॥ ൧,൨൧൩.

രാത്രിയിൽ നിലത്ത النموന്ന പച്ചക്കറികൾ കഴിക്കുന്നത് പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കണം. ഒരേ രുചിയുള്ള ഭക്ഷണത്തിൽ ഒരിക്കലും ആസക്തി കാണിക്കരുത്.

സമൃതം ബ്രാഹ്മണസ്യാന്നം ക്ഷത്രിയാന്നം പയഃ സ്മൃതമ് । വൈശ്യസ്യ ചാന്നമേവാന്നം ശൂദ്രാന്നം രുധിരം സ്മൃതമ് ॥ ൧,൨൧൩.

ബ്രാഹ്മണൻക്ക് അന്നം, ക്ഷത്രിയൻക്ക് പാൽ, വൈശ്യൻക്ക് അന്നം തന്നെയാണ്, ശൂദ്രൻക്ക് രക്തം തന്നെയാണ് ഭക്ഷണമായി പറയുന്നത്.

അമാവാസീ വസേദത്ര ഏകഹായനമേവ വാ ॥ ൧,൨൧൩.

അമാവാസ്യയിൽ ഇവിടെ താമസിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വർഷം മാത്രം താമസിക്കാം.

തത്ര ശ്രീശ്ചൈവ ലക്ഷ്മീശ്ച വസതേ നാത്ര സംശയഃ । ഉദരേ ഗാര്ഹപത്യാഗ്നിഃ പൃഷ്ഠദേശേ തു ദക്ഷിണഃ ॥ ൧,൨൧൩.

അവിടെ ശ്രീയും ലക്ഷ്മിയും ഇരുവരും വസിക്കുന്നു എന്നതിൽ സംശയം ഇല്ല; വയറിലാണ് ഗാർഹപത്യാഗ്നി, പിന്നിൽ ദക്ഷിണാഗ്നി.

ആസ്യേ ചാഹവനീയോഽഗ്നിഃ സത്യഃ പര്വ ച മൂര്ധനി । യഃ പഞ്ചാഗ്നീനിമാന്വേദ ആഹിതാഗ്നിഃ സ ഉച്യതേ ॥ ൧,൨൧൩.

വായിലാണ് ആഹവനീയാഗ്നി, തലയിൽ സത്യംയും ഉത്സവവും; ഈ അഞ്ചു അഗ്നികളെ അറിയുന്നവനാണ് ആഹിതാഗ്നി എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.

ശരിരമാപഃ സോമം ച വിവിധം ചാന്നമുച്യതേ । പ്രാണോ ഹ്യഗ്നിസ്തഥാദിത്യസ്ത്രിഭോക്താ ഏക ഏവ തു ॥ ൧,൨൧൩.

ശരീരം വെള്ളവും സോമവും പലവിധ അന്നവും ആണ്; പ്രാണൻ അഗ്നിയും സൂര്യനും ആണ്, എന്നാൽ ഈ മൂവിന്റെയും അനുഭവം ഒരാളിൽ തന്നെയാണ്.

അന്നം ബലായ മേ ഭൂമേരപാമഗ്ന്യനിലസ്യ ച । ഭവത്യേതത്പരിണതൌ മമാപ്യവ്യാഹതം സുഖമ് ॥ ൧,൨൧൩.

ഭക്ഷണം എന്നെ, ഭൂമിയെ, വെള്ളത്തെ, അഗ്നിയെ, വായുവിനെ ശക്തിയോടെ നിലനിര്‍ത്തുന്നു; ഇത് പാകമായപ്പോൾ എനിക്ക് തടസ്സമില്ലാത്ത സന്തോഷം ലഭിക്കട്ടെ.

ഹസ്തേന പരിമാര്ജ്യാഥ കുര്യാത്താമ്ബൂലഭക്ഷണമ് । ശ്രവണം ചേതിഹാസസ്യ തത്കുര്യാത്സുസമാഹിതഃ ॥ ൧,൨൧൩.

കൈ നന്നായി തുടച്ചശേഷം താമ്പൂൽം കഴിക്കണം; അതിനുശേഷം മനസ്സോടെ ഇതിഹാസം കേൾക്കണം.

ഇതിഹാസപുരാണാദ്യൈഃ ഷഷ്ഠസപ്തമകേനയേത് । തതഃ സന്ധ്യാമുപാസീത സ്നാത്വാ വൈ പശ്ചിമാം നരഃ ॥ ൧,൨൧൩.

ദിവസത്തിന്റെ ആറാം ഏഴാം ഭാഗങ്ങളിൽ ഇതിഹാസങ്ങളും പുരാണങ്ങളും പഠിക്കണം; പിന്നെ സ്നാനം ചെയ്ത് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യണം.

ഏതദ്വാ ദിവസേ പ്രോക്തമനുഷ്ഠാനം മയാ ദ്വിജ । ആചാരം യഃ പഠേദ്വിദ്വാഞ്ഛൃണുയാത്സ ദിവംവ്രജേത് । ആചാരാദിര്ധര്മകര്താ കേശവോ ഹി സ്മൃതോ ദ്വിജ ॥ ൧,൨൧൩.

ദ്വിജന്മാരേ, ദിവസത്തിൽ ചെയ്യേണ്ട ആചാരങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു; ഇതു വായിക്കുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും സ്വർഗം പ്രാപിക്കും. ആചാരങ്ങൾക്കും ധർമ്മത്തിനും തുടക്കം കെശവനാണെന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൧൪ ബ്രഹ്മോവാച । അഥ സ്നാനവിധിം വക്ഷ്യേ സ്നാനമൂലാ ക്രിയാ യതഃ । മൃദ്ഗോമയതിലാന്ദര്ഭാന്പുഷ്പാണി സുരഭീണി ച ॥ ൧,൨൧൪.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ഇനി സ്നാനത്തിന്റെ വിധി ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം, കാരണം എല്ലാ കർമ്മങ്ങൾക്കും അടിസ്ഥാനം സ്നാനമാണ്. മണ്ണ്, പശുവിന്റെ ചാണകം, എള്ള്, ദർഭ, സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിക്കണം.

ആഹരേത്സ്നാനകാലേ ച സ്നാനാര്ഥോ പ്രയതഃ ശുചിഃ । ഗന്ധോദകാന്തം വിവിക്തേ (ധം) സ്ഥാപയേത്താന്യഥ ക്ഷിതൌ ॥ ൧,൨൧൪.

കുളിക്കുമ്പോൾ, ശുദ്ധിയോടെ ശ്രദ്ധയോടെ കുളിക്കാൻ വേണ്ട എല്ലാ വസ്തുക്കളും, സുഗന്ധമുള്ള വെള്ളം മുതലായവ, ശുദ്ധവും ശാന്തവുമായ സ്ഥലത്ത്, അല്ലെങ്കിൽ നിലത്തോ വയ്ക്കണം.

ത്രിധാ കൃത്വാ മൃദം താം തു ഗോമയം ച വിചക്ഷണഃ । അദ്ഭിര്മൃദ്ഭിശ്ച ചരണൌ പ്രക്ഷാല്യാഥ കരൌ തഥാ ॥ ൧,൨൧൪.

ബുദ്ധിമാനായവൻ മണ്ണും പശുവിന്റെ ചാണകവും മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി വേർതിരിച്ച്, വെള്ളവും മണ്ണും ഉപയോഗിച്ച് കാലും കൈയും കഴുകണം.