ഗരുഡപുരാണമ്

സര്വമര്ഹതി ശുദ്ധാത്മാ പ്രാതഃ സ്നായീ ജപാദികമ് । അത്യന്തമലിനഃ കായോ നവച്ഛിദ്രസമന്വിതഃ ॥ ൧,൨൧൩.

ആത്മാവ് ശുദ്ധമായവനും രാവിലെ സ്നാനം ചെയ്ത് ജപം തുടങ്ങിയവ ചെയ്യുന്നതും എല്ലാവരും യോഗ്യരാണ്. കാരണം, നമ്മുടെ ശരീരം വളരെ അശുദ്ധവും ഒമ്പത് തുറവുകൾ ഉള്ളതുമാണ്.

സ്ത്രവത്യേഷ ദിവാ രാത്രൌ പ്രാതഃ സ്നാനം വിശോധനമ് । മനഃ പ്രസാദജനനം രൂപസൌഭാഗ്യവര്ധനമ് ॥ ൧,൨൧൩.

ഇത് പകലും രാത്രിയും ഒഴുകുന്നു. രാവിലെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നത് ശരീരത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും മനസ്സിന് ശാന്തിയും സൗന്ദര്യവും ഭാഗ്യവും വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ശോകദുഃ ഖപ്രശമനം ഗങ്ഗാസ്നാനവദാചരേത് । അദ്യ ഹസ്തേ തു നക്ഷത്രേ ദശമ്യാം ജ്യേഷ്ഠകേ സിതേ ॥ ൧,൨൧൩.

ദുഃഖവും വിഷാദവും അകറ്റാൻ, ഇന്ന് ചന്ദ്രൻ ഹസ്തനക്ഷത്രത്തിൽ, ദശമി തിഥിയിലും ജ്യേഷ്ഠ നക്ഷത്രത്തിലും വെളുത്ത ചന്ദ്രനോടുകൂടിയ സമയത്തും ഗംഗാസ്നാനത്തെപ്പോലെ സ്നാനം ചെയ്യണം.

ദശപാപ ഹരായാം ച അദത്വാ ദാനകല്മഷമ് । വിരുദ്ധാചരണം ഹിംസാ പരദാരോപസേവനമ് ॥ ൧,൨൧൩.

പത്ത് പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ഈ ദിവസത്തിൽ, ദാനത്തിന്റെ അശുദ്ധി വിട്ടുകഴിഞ്ഞിട്ടും, വിരുദ്ധമായ പ്രവൃത്തികളും ഹിംസയും മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യയുമായി ബന്ധപ്പെടലും ഒഴിവാക്കണം.

പാരുഷ്യാനൃതപൈശുന്യമസമ്ബദ്ധാഭിഭാഷണമ് । പരദ്രവ്യാഭിധാനം ച മനസാനിഷ്ടചിന്തനമ് ॥ ൧,൨൧൩.

കടുപ്പം, അസത്യവാക്ക്, അപവാദം, പ്രസക്തിയില്ലാത്ത സംസാരങ്ങൾ, മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കൽ, മനസ്സിൽ ദുഷ്ടചിന്തകൾ —

ഏതദ്ദശാഘഘാതാര്ഥം ഗങ്ഗാസ്നാനം കരോമ്യഹമ് । പ്രാതഃ സംക്ഷേപതഃ സ്നാനം വാനപ്രസ്ഥഗൃഹസ്ഥയോഃ ॥ ൧,൨൧൩.

ഈ പത്ത് പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ഗംഗാസ്നാനം ചെയ്യുന്നു. സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞാൽ, രാവിലെ സ്നാനം വനവാസികളും ഗൃഹസ്ഥരും നിർബന്ധമാണ്.

യതേസ്ത്രിഷവണം സ്നാനം സകൃത്ത ബ്രഹ്മചാരിണഃ । ആചമ്യ തീര്ഥമാവാഹ്യ സ്നായാത്സ്മൃത്വാവ്യയം ഹരിമ് ॥ ൧,൨൧൩.

യതികൾക്ക് ദിവസം മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്നാനം വേണം; ബ്രഹ്മചാരികൾക്ക് ഒരിക്കൽ മതി. വെള്ളം കഴിച്ച് തീർത്ഥം ആഹ്വാനിച്ച്, അവ്യയനായ ഹരിയെ ഓർത്ത് സ്നാനം ചെയ്യണം.

തിസ്രഃ കോട്യസ്തു വിജ്ഞേയാ മന്ദേഹാ നാമ രാക്ഷസാഃ । ഉദയന്തം ദുരാത്മാനഃ സൂര്യമിച്ഛന്തി ഖാദിതുമ് ॥ ൧,൨൧൩.

മണ്ടേഹ എന്ന പേരിൽ മൂന്ന് കോടി ദുഷ്ടരായ രാക്ഷസന്മാർ ഉണ്ട്. അവർ ഉദയിക്കുന്ന സൂര്യനേ തിന്നാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

സ ഹന്തി സൂര്യം സന്ധ്യായാം നോപാസ്തിം കുരുതേ തു യഃ । ദഹന്തി മന്ത്രപൂതേന തോയേനാനലരൂപിണാ ॥ ൧,൨൧൩.

സന്ധ്യാസമയത്ത് പൂജ ചെയ്യാത്തവൻ സൂര്യനു ഹാനി ചെയ്യുന്നു. മന്ത്രശുദ്ധമായ വെള്ളം അഗ്നിരൂപത്തിൽ അവരെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.

അഹോരാത്രസ്യ യഃ സന്ധിഃ സാ സന്ധ്യാ ഭവതീതി ഹ । ദ്വിനാഡികാ ഭവേത്സന്ധ്യാ യാവദ്ഭവതി ദര്ശനമ് ॥ ൧,൨൧൩.

പകലും രാത്രിയും തമ്മിലുള്ള സംഗമം സന്ധ്യ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. സൂര്യൻ കാണപ്പെടുന്നതുവരെ രണ്ട് നാളികേരം സമയമാണ് സന്ധ്യയ്ക്ക്.

ഗന്ധ്യാകര്മാവസാനേ തു സ്വയം ഹോമോ വിധീയതേ । സ്വയം ഹോമഫലം യത്തു തദന്യേന ന ജായതേ ॥ ൧,൨൧൩.

സന്ധ്യാകർമ്മം കഴിഞ്ഞ് ഹോമം സ്വയം ചെയ്യണം. സ്വയം ചെയ്ത ഹോമത്തിന് ലഭിക്കുന്ന ഫലം മറ്റൊരാൾ ചെയ്താൽ ലഭിക്കില്ല.

ഋത്വിക്പുത്രോ ഗുരുര്ഭ്രാതാ ഭാഗിനേയോഽഥ വിട്പതിഃ । ഏഭിരേവ ഹുതം യത്തു തദ്ധുതം സ്വയമേവ ഹി ॥ ൧,൨൧൩.

ഋത്വിക്, മകൻ, ഗുരു, സഹോദരൻ, സഹോദരിയുടെ മകൻ, കുടുംബപ്രമുഖൻ — ഇവർ ഹോമം ചെയ്താൽ, അത് സ്വയം ചെയ്തതുപോലെയാണ്.

ബ്രഹ്മാ വൈ ഗാര്ഹപത്യാഗ്നിര്ദക്ഷിണാഗ്നിസ്ത്രിലോചനഃ । വിഷ്ണുരാഹവനീയാഗ്നിഃ കുമാരഃ സത്യ ഉച്യതേ ॥ ൧,൨൧൩.

ബ്രഹ്മാവ് ഗാർഹപത്യാഗ്നിയാണ്, ദക്ഷിണാഗ്നി ത്രിലോചനനാണ്, വിഷ്ണു ആഹവനീയാഗ്നിയാണ്, കുമാരൻ സത്യമായി പറയുന്നു.

കൃത്വാ ഹോമം യഥാകാലം സൌരാന്മന്ത്രാഞ്ജപേത്തതഃ । സമാഹിതാത്മാ സാവിത്രീം പ്രണവം ച യഥോദിതമ് ॥ ൧,൨൧൩.

ഹോമം യഥാസമയം ചെയ്ത ശേഷം, സൂര്യന്റെ മന്ത്രങ്ങൾ, സാവിത്രി, പ്രണവം എന്നിവ ഏകാഗ്രതയോടെ ജപിക്കണം.

പ്രണവേ നിത്യയുക്തസ്യ വ്യാഹൃതീഷു ച സപ്തസു । ത്രിപദായാം ച സാവിത്ര്യാം ന ഭയം വിദ്യതേ ക്വചിത് ॥ ൧,൨൧൩.

പ്രണവത്തിൽ, ഏഴ് വ്യാഹൃതികളിലും, മൂന്ന് പാദങ്ങളുള്ള സാവിത്രിയിലും എപ്പോഴും ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവന് എവിടെയും ഭയം ഉണ്ടാകില്ല.

ഗായത്ത്രീം യോ ജപേന്നിത്യം കല്യമുത്ഥായ മാനവഃ । ലിപ്യതേ ന സ പാപേന പദ്മപത്രമിവാമ്ഭസാ ॥ ൧,൨൧൩.

പ്രഭാതത്തിൽ ഉണർന്ന് ഗായത്രി ജപം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ പാപത്തിൽ അകപ്പെടുന്നില്ല; ജലത്തിൽ കുളിക്കുന്ന താമരയിലപോലെ.

ശ്വേതവര്ണാ സമുദ്ദിഷ്ടാ കൌശൈയവസനാ തഥാ । അക്ഷസൂത്രധരാ ദേവീ പദ്മാസനഗതാ ശുഭാ ॥ ൧,൨൧൩.

അവൾ വെള്ള നിറമുള്ളവളാണ്, പറ്റിയ വസ്ത്രം ധരിച്ചവളാണ്, അക്ഷമാല ധരിച്ച ദേവിയാണ്, പദ്മത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ശുഭയുള്ളവളാണ്.

ആവാഹ്യ യജുപാനേന തേജോഽസീതി വിധാനതഃ । ഏതദ്യജുഃ പുരാ ദൈവൈര്ദൃഷ്ടിദര്ശനകാങ്ക്ഷിഭിഃ ॥ ൧,൨൧൩.

യജുസ് ജലത്തോടെ ആഹ്വാനം ചെയ്ത്, നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം ദീപ്തി വരുത്തിയപ്പോൾ, ഈ യജുസ് ദേവന്മാർക്ക് മുമ്പ് ദർശനത്തിനായി കാണാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ആദിത്യമണ്ഡലാന്തഃ സ്ഥാം ബ്രഹ്മലോകസ്ഥിതാമപി । തത്രാവാഹ്യ ജപിത്വാതോ നമസ്കാരാദ്വിസര്ജയേത് ॥ ൧,൨൧൩.

ആദിത്യന്റെ വട്ടത്തിനുള്ളിലും ബ്രഹ്മലോകത്തിലും നിലകൊള്ളുന്നതും അവിടെ ആഹ്വാനം ചെയ്ത് ജപിച്ച്, ആദരപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ച് വിട്ടയക്കണം.

പൂര്വാഹ്ന ഏവ കുര്വീത ദേവതാനാം ച പൂജനമ് । ന വിഷ്ണോഃ പരമോ ദേവസ്തസ്മാത്തം പൂജയേത്സദാ ॥ ൧,൨൧൩.

ദേവന്മാരുടെ പൂജ രാവിലെ തന്നെ നടത്തണം; വിഷ്ണുവിനേക്കാൾ വലിയ ദേവൻ ഇല്ല, അതുകൊണ്ട് അവനെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കണം.

ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാന്ദേവാന്ന പൃഥഗ്ഭാവയേത്സുധീഃ । ലോകേഽസ്മിന്മങ്ഗലാന്യഷ്ടൌ ബ്രാഹ്മണോ ഗൌര്ഹുതാശനഃ ॥ ൧,൨൧൩.

ബ്രഹ്മാവിനെയും വിഷ്ണുവിനെയും ശിവനെയും വ്യത്യസ്തരായി കണക്കാക്കരുത്; ഈ ലോകത്ത് എട്ട് മംഗളങ്ങൾ ഉണ്ട്: ബ്രാഹ്മണൻ, പശു, അഗ്‌നി, പൊന്നു, നെയ്യ്, സൂര്യൻ, വെള്ളം, രാജാവ്.

ഹിരണ്യം സര്പിരാദിത്യ ആപോ രാജാ തഥാഷ്ടമഃ । ഏതാനി സതതം പശ്യേദര്ചയേച്ച പ്രദക്ഷിണമ് ॥ ൧,൨൧൩.

പൊന്നും നെയ്യും സൂര്യനും വെള്ളവും രാജാവും—ഇവയെ എല്ലായ്പ്പോഴും കാണുകയും, വലത്തുഭാഗം ചുറ്റി ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യണം.

വേദസ്യാധ്യയനം പൂര്വം വിചാരോഭ്യസനം ജപഃ । തദ്ദാനം ചൈവ ശിഷ്യഭ്യോ വേദാഭ്യാസോ ഹി പഞ്ചധാ ॥ ൧,൨൧൩.

വേദം പഠിക്കൽ, ആലോചന, ആവർത്തനം, ജപം, ശിഷ്യന്മാർക്ക് വേദം നൽകൽ—ഇങ്ങനെ വേദപഠനം അഞ്ചു വിധമാണ്.

വേദാര്ഥം യജ്ഞശാസ്ത്രാണി ധര്മശാസ്ത്രാണി ചൈവ ഹി । മൂല്യേന ലേഖയിത്വാ യോ ദദ്യാദ്യാതി സ വൈദികമ് ॥ ൧,൨൧൩.

വേദത്തിന്റെ അർത്ഥവും യജ്ഞശാസ്ത്രങ്ങളും ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളും എഴുതി വിലയ്ക്ക് നൽകുന്നവൻ വേദവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടുന്നു.

ഇതിഹാ സപുരാണാനി ലിഖിത്വായഃ പ്രയച്ഛതി । ബ്രഹ്മദാനസമം പുണ്യം പ്രാപ്നോതി ദ്വിഗുണീകൃതമ് ॥ ൧,൨൧൩.

ഇതിഹാസങ്ങളും പുരാണങ്ങളും എഴുതി മറ്റൊരാള്ക്ക് നൽകുന്നവൻ ബ്രഹ്മദാനത്തിന് സമമായ, ഇരട്ടിയാകുന്ന പുണ്യം നേടുന്നു.

മൃതീയേ ച തഥാ ഭാഗേ പോഷ്യവര്ഗാര്ഥസാധനമ് । മാതാ പിതാ ഗുരുര്ഭ്രാതാ പ്രജാ ദീനാഃ സമാശ്രിതാഃ ॥ ൧,൨൧൩.

മൂന്നാം ഭാഗത്തും, ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ പോഷണം: അമ്മ, അച്ഛൻ, ഗുരു, സഹോദരൻ, മക്കൾ, ദരിദ്രർ, അഭയം തേടിയവർ.

അഭ്യാഗതോഽതിഥിശ്ചാഗ്നിഃ പോഷ്യവര്ഗാ ഉദാഹൃതഃ । ഭരണം പോഷ്യവര്ഗസ്യ പ്രശസ്തം സ്വര്ഗസാധനമ് ॥ ൧,൨൧൩.

വരുന്ന അതിഥിയും അഗ്നിയും പോഷ്യവർഗത്തിൽപ്പെടുന്നു; ഇവരുടെ പോഷണം സ്വർഗ്ഗസാധനമായി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു.

ഭരണം പോഷ്യ വര്ഗസ്യ തസ്മാദ്യത്നേന കാരയേത് । സ ജീവതി വരശ്ചൈകോ ബഹുഭിര്യോപജീവ്യതി ॥ ൧,൨൧൩.

അതിനാൽ, പോഷ്യവർഗത്തെ പോഷിപ്പിക്കാൻ പരിശ്രമിക്കണം; ഒരാൾ ജീവിക്കുമ്പോൾ പലർക്കും അതിൽ ആശ്രയം ലഭിക്കുന്നു.

ജീവന്തോ മൃതകാസ്ത്വന്യേ പുരുഷാഃ സ്വോദരമ്ഭരാഃ । സ്വകീയോദരപൂര്തിശ്ച കുക്കുരസ്യാപി വിദ്യതേ ॥ ൧,൨൧൩.

മറ്റുള്ളവർ ജീവിച്ചിരുന്നാലും, സ്വന്തം വയറു മാത്രം നിറയ്ക്കുന്നവർ മരിച്ചവരുപോലെയാണ്; ഒരു നായ്ക്ക് പോലും സ്വന്തം വയറു നിറയ്ക്കാൻ കഴിയും.