ഗരുഡപുരാണമ്

ത്രിഃ സ്നാതാ സ്നാപിതാ ഭൈക്ഷ്യം ഗുരൌ പ്രാണാന്തികീ സ്ഥിതിഃ । സമേഖലോ ജടീ ദണ്ഡീ മുണ്ഡീ വാ ഗുരുസംശ്രയഃ ॥ ൧,൨൧൩.

മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്നാനം, മറ്റുള്ളവരാൽ സ്നാനം ചെയ്യിപ്പിക്കൽ, ഭിക്ഷയെടുപ്പ്, ഗുരുവിനൊപ്പം ജീവൻ മുഴുവൻ താമസം; കെട്ടുപട്ട, ജട, ദണ്ഡം, മുണ്ഡം എന്നിവയോടെ ഗുരുവിനെ ആശ്രയിക്കൽ.

അഗ്നിഹോത്രോപചരണം ജീവനം ച സ്വകര്മഭിഃ । ധര്മദാരേഷു കല്പേത പര്വവര്ജം രതിക്രിയാഃ ॥ ൧,൨൧൩.

അഗ്നിഹോത്രം ചെയ്യൽ, സ്വന്തം കർമ്മങ്ങൾകൊണ്ട് ജീവിക്കൽ; ധർമ്മപത്നിയുമായി ഉണരൽ, ഉത്സവദിവസങ്ങളിൽ ഒഴികെ.

ദേവപിത്രതിതിഭ്യശ്ച പൂജാദിഷ്വനുകല്പനമ് । ശ്രുതിസ്മൃത്യര്ഥസംസ്ഥാനം ധര്മോഽയം ഗൃഹമേധിനഃ ॥ ൧,൨൧൩.

ദേവന്മാർക്കും പിതാക്കന്മാർക്കും പ്രേതങ്ങൾക്കും പൂജയും മറ്റ് ചടങ്ങുകളും ഒരുക്കൽ; വേദത്തിന്റെയും സ്മൃതിയുടെയും അർത്ഥം നിലനിര്‍ത്തൽ — ഇതാണ് ഗൃഹസ്ഥന്റെ ധർമ്മം.

ജടിത്വമഗ്നിഹോത്രത്വം ഭൂശയ്യാജിനധാരണമ് । വനേ വാസഃ പയോമൂലനീവാരഫലവൃത്തിതാ ॥ ൧,൨൧൩.

കൂന്തലുകൾ ചുരുണ്ടിരിക്കുക, അഗ്നിഹോത്രം നടത്തുക, നിലത്ത് കിടക്കുക, യജ്ഞോപവീതം ധരിക്കുക, കാടിൽ താമസിക്കുക, പാൽ, കിഴങ്ങ്, വെള്ളം, പഴം എന്നിവയാണു ഭക്ഷണം—ഇവയൊക്കെയാണ്.

പ്രതിഷിദ്ധാന്നിവൃത്തിശ്ച ത്രിഃ സ്നാനം വ്രതധാരിതാ । ദേവതാതിഥിപൂജാ ച ധര്മോഽയം വനവാസിനഃ ॥ ൧,൨൧൩.

വിലക്കിയ ഭക്ഷണങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുക, ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം കുളിക്കുക, വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കുക, ദേവതകളെയും അതിഥികളെയും ആരാധിക്കുക—ഇവയൊക്കെയാണ് കാട്ടിൽ താമസിക്കുന്നവരുടെ ധർമ്മം.

സര്വാരമ്ഭപരിത്യാഗോ ഭിക്ഷാന്നം വൃക്ഷമൂലതാ । നിഷ്പരിഗ്രഹതാദ്രോഹഃ സമതാ സര്വജന്തുഷു ॥ ൧,൨൧൩.

എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കുക, ഭിക്ഷയെടുത്ത് ഭക്ഷണം കഴിക്കുക, വൃക്ഷങ്ങളുടെ ചുവടിൽ താമസിക്കുക, സ്വത്തും വൈരവും ഇല്ലാതിരിക്കുക, എല്ലാ ജീവികളോടും സമത്വം പുലർത്തുക—ഇവയൊക്കെയാണ്.

പ്രിയാപ്രിയപരിഷ്വങ്ഗേസുഖദുഃ ഖാധികാരിതാ । സബാഹ്യാഭ്യന്തരേ ശൌചം വാഗ്യമോ ധ്യാനചാരിതാ ॥ ൧,൨൧൩.

ഇഷ്ടവും അനിഷ്ടവും, സന്തോഷവും ദുഃഖവും ഒരുപോലെ കാണുക, ഉള്ളിലും പുറത്തും ശുദ്ധി പാലിക്കുക, വാക്ക് നിയന്ത്രിക്കുക, ധ്യാനത്തിൽ സ്ഥിരത പുലർത്തുക—ഇവയൊക്കെയാണ്.

സര്വൈദ്രിയസമാഹാരോ ധാരണാധ്യാനനിത്യതാ । ഭാവസംശുദ്ധിരേത്യേഷ പരിവ്രാഡ്ധര്മ ഉച്യതേ ॥ ൧,൨൧൩.

എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ഒരുമിച്ച് നിയന്ത്രിക്കുക, ധാരണയും ധ്യാനവും നിരന്തരം ചെയ്യുക, മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധി നിലനിർത്തുക—ഇവയാണ് പരിവ്രാജകന്റെ ധർമ്മം എന്നു പറയുന്നു.

അഹിംസാ സൂനൃതാ വാണീ സത്യശൌചേ ക്ഷമാ ദയാ । വര്ണിനാം ലിങ്ഗിനാം ചൈവ സാമാന്യോ ധര്മ ഉച്യതേ ॥ ൧,൨൧൩.

ആർക്കും ഹാനി ചെയ്യാതിരിക്കുക, സത്യമായ വാക്ക് സംസാരിക്കുക, ശുദ്ധിയും ക്ഷമയും കരുണയും പുലർത്തുക—വർണ്ണമുള്ളവർക്കും സന്ന്യാസികൾക്കും ഇവയാണ് പൊതുവായ ധർമ്മം.

യഥോക്തകാരിണഃ സര്വേ പ്രയാന്തി പരമാം ഗതിമ് । ആ ബോധാത്സ്വപനം യാവത്ഗൃഹിധര്മം ച വച്മി തേ ॥ ൧,൨൧൩.

നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്ന എല്ലാവരും പരമാവധി സ്ഥിതിയിലേക്ക് എത്തുന്നു; ഇപ്പോൾ ഉണരുന്നതുമുതൽ ഉറങ്ങുന്നതുവരെ ഗൃഹസ്ഥന്റെ ധർമ്മം ഞാൻ പറയുന്നു.

ബ്രാഹ്മേ മുഹൂര്തേ ബുധ്യേത ധര്മാര്ഥൌ ചാനുചിന്തയേത് । കായക്ലേശാംശ്ച തന്മൂലാന്വേദതത്ത്വാര്ഥമേവ ച ॥ ൧,൨൧൩.

ബ്രഹ്മമുഹൂർത്തത്തിൽ ഉണരണം, ധർമ്മത്തെയും സമ്പത്തെയും ചിന്തിക്കണം, അതിൽ നിന്നുള്ള ശരീരശ്രമങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണം, ജ്ഞാനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥവും ആലോചിക്കണം.

ശര്വര്യന്തേ സമുത്ഥായ കൃതശൌചഃ സമാഹിതഃ । സ്നാത്വാ സന്ധ്യാമുപാസീത സര്വകാലമതന്ദ്രിതഃ ॥ ൧,൨൧൩.

രാത്രി അവസാനിക്കുമ്പോൾ എഴുന്നേറ്റ്, ശുദ്ധിയോടെ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, കുളിച്ച്, സന്ധ്യാരാധന നടത്തണം, എല്ലായ്പ്പോഴും ജാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കണം.

പ്രാതഃ സന്ധ്യാമുപാ സീത ദന്തധാവനപൂര്വികാമ് । ഉഭേ മൂത്രപുരീഷേ ച ദിവാ കുര്യാദുദങ്മുഖഃ ॥ ൧,൨൧൩.

പ്രഭാതസന്ധ്യാരാധനയ്ക്ക് മുമ്പ് പല്ലുതേക്കണം; പകലിൽ മൂത്രത്തിനും MALAYALAM WORD (പുരീഷം)ക്കും വടക്കോട്ടു മുഖം നോക്കി ഇരിക്കണം.

രാത്രൌ ച ദക്ഷിണേ കുര്യാദുഭേ സന്ധ്യേ യഥാ ദിവാ । ഛായായാമന്ധകാരേ വാ രാത്രൌ വാഹനി വാ ദ്വിജഃ ॥ ൧,൨൧൩.

രാത്രിയിൽ ഇരുവരും ദക്ഷിണത്തോട്ടു മുഖം നോക്കി ഇരിക്കണം; സന്ധ്യാകാലങ്ങളിൽ പകൽപോലെ തന്നെ ചെയ്യണം; നിഴലിലും ഇരുട്ടിലും രാത്രിയിലും പകലിലും ദ്വിജൻ—

യഥാ തു സമുഖഃ കുര്യാത്പ്രാണബാധാഭയേഷു ച । ഗോമയാങ്ഗാരവല്മീകഫാലാകൃഷ്ടേ ശുഭേ ॥ ൧,൨൧൩.

ജീവൻ അപകടത്തിലായാലും, പശുവിന്റെ ചാണകം, ചാരcoal, പുഴുവിൻ കൂമ്പാരം, പുതുതായി ഉഴുത മണ്ണ് എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ശുദ്ധിയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ ചെയ്യണം.

മാര്ഗോപജീവ്യച്ഛായാസു ന മൂത്രം ച പുരീഷകമ് । അന്തര്ജലാദ്ദേവഗൃഹാദ്വല്മീകാന്മൂഷികസ്ഥലാത് ॥ ൧,൨൧൩.

വഴിയിലും നിഴലിലും, വെള്ളത്തിനകത്തും, ദേവാലയത്തിലും, പുഴുവിൻ കൂമ്പാരത്തിലും, എലികൾ താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തും മൂത്രം ചെയ്യുകയോ MALAYALAM WORD (പുരീഷം) ചെയ്യുകയോ ചെയ്യരുത്.

പരേഷാം ശൌചശിഷ്ടാച്ച ശ്മശാനാച്ച മൃദം ത്യജേത് । ഏകാം ലിങ്ഗേ മൃദം ദദ്യാദ്വാമ ഹസ്തേ മൃദം ദ്വിധാ ॥ ൧,൨൧൩.

മറ്റുള്ളവരുടെ ശുദ്ധിക്കായി ഉപയോഗിച്ച മണ്ണും ശ്മശാനത്തിലെ മണ്ണും ഒഴിവാക്കണം; ഒരു അവയവത്തിന് ഒരിക്കൽ മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം, രണ്ട് അവയവങ്ങൾക്ക് ഇടത് കൈയിൽ രണ്ടുപ്രാവശ്യം മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം.

ഉഭയോര്ദ്വേ ച ദാതവ്യേ മൂത്രശൌചം പ്രചക്ഷതേ । ഏകാം ലിങ്ഗേ ഗുദേ തിസ്ത്രസ്തഥാ വാമകരേ ദശ ॥ ൧,൨൧൩.

രണ്ടു അവയവങ്ങൾക്കായി രണ്ടുപ്രാവശ്യം മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം; ഇതാണ് മൂത്രശുദ്ധി എന്നു പറയുന്നു. ഒരു അവയവത്തിന് മൂന്നു പ്രാവശ്യം MALAYALAM WORD (ഗുദ)യിൽ, ഇടത് കൈയിൽ പത്ത് പ്രാവശ്യം.

പഞ്ച പാദേ ദശൈകസ്മിന്കരയോഃ സപ്തമൃത്തികാഃ । അര്ധപ്രസൃതിമാത്രാ തു പ്രഥമാ മൃത്തികാ സ്മൃതാ ॥ ൧,൨൧൩.

കാൽ കഴുകാൻ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം, ഒരു കൈക്ക് പത്ത് പ്രാവശ്യം, ഏഴു പ്രാവശ്യം മണ്ണ്; ആദ്യത്തെ മണ്ണ് അർദ്ധ handful അളവാണ്.

ദ്വിതീയാ ച തൃതീയാ ച തദര്ധാ പരികീര്തിതാ । ഉപവിഷ്ടസ്തു വിണ്മൂത്രം കര്തും യസ്തു ന വിന്ദതി ॥ ൧,൨൧൩.

രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും അളവ് അതിന്റെ പാതിയാണ്; ഇരുന്ന് മൂത്രം ചെയ്യാനോ MALAYALAM WORD (വിൻ) ചെയ്യാനോ കഴിയാത്തവൻ—

സ കുര്യാദര്ധശൌചം തു സ്വസ്യ ശൌചസ്യ സര്വദാ । ദിവാ ശൌചസ്യ രാത്ര്യര്ധം യദ്വാ പാദോ വിധീയതേ ॥ ൧,൨൧൩.

അവൻ എപ്പോഴും തന്റെ ശുദ്ധിക്ക് പകുതി ശുദ്ധി ചെയ്യണം; പകൽ ശുദ്ധിക്ക്, രാത്രിയിൽ പകുതി, അല്ലെങ്കിൽ പാദം അളവാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്.

സ്വസ്ഥസ്യ തു യഥോദ്ദിഷ്ടമാര്തഃ കുര്യാദ്യഥാബലമ് । വസാ ശുക്രമസൃങ്മജ്ജാ ലാലാ വിണ്മൂത്രകര്ണവിട് ॥ ൧,൨൧൩.

ആരോഗ്യവാനായവൻ നിർദ്ദേശിച്ചപോലെ ആചരണം നടത്തണം. രോഗിയാകുമ്പോൾ കഴിയുന്നതുവരെ മാത്രം ചെയ്യാം. ശരീരത്തിലെ മലങ്ങൾ എന്നാൽ കൊഴുപ്പ്, വീര്യം, രക്തം, മജ്ജ, തുപ്പൽ, മല, മൂത്രം, ചെവിയിലെ മാലിന്യം, ഇവയൊക്കെയാണ്.

ശ്ലേഷ്മാശ്രദൂഷികാ സ്വേദോ ദ്വാദശൈതേ നൃണാം മലാഃ । മന്യേത യാവതാ ശുദ്ധിം താവച്ഛൌചം സമാചരേത് ॥ ൧,൨൧൩.

ശ്ലേഷ്മം, മൂക്കിൽ നിന്നുള്ള പുഴു, ചൊരിയൽ — ഇങ്ങനെ പന്ത്രണ്ടു തരത്തിലുള്ള മലങ്ങൾ മനുഷ്യരിൽ ഉണ്ടാകുന്നു. ഇവയെല്ലാം ശരീരത്തിൽ നിന്ന് നീങ്ങിയശേഷം മാത്രമേ ശുദ്ധി പൂർണ്ണമാവൂ; അതുവരെ ശുദ്ധി പാലിക്കണം.

പ്രമാണം ശൌചസംഖ്യായാ നാദിഷ്ടൈരവശിഷ്യതേ । ശൌചം തു ദ്വിവിധം പ്രോക്തം ബാഹ്യമാഭ്യന്തരം തഥാ ॥ ൧,൨൧൩.

ശുദ്ധി എത്ര തവണ നടത്തണം എന്നത് നിർദ്ദേശം കിട്ടാത്തവർക്ക് അതിക്രമിക്കരുത്. ശുദ്ധി രണ്ടുതരത്തിലാണ് — പുറത്തുള്ളതും ഉള്ളിലുള്ളതും.

മൃജ്ജലാഭ്യാം സ്മൃതം ബാഹ്യം ഭാവശുദ്ധിരഥാന്തരമ് । ത്രിരാചാമേദപഃ പൂര്വം ദ്വിഃ പ്രമൃജ്യാത്തതോ മുഖമ് ॥ ൧,൨൧൩.

പുറശുദ്ധി മണ്ണും വെള്ളവും കൊണ്ട് കഴുകിയാണ് നേടുന്നത്. മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധിയാണു ഉള്ളിലെ ശുദ്ധി. ആദ്യം മൂന്നു പ്രാവശ്യം വെള്ളംകൊണ്ട് വായ് കഴുകണം, പിന്നെ രണ്ടുതവണ വായ് തുടയ്ക്കണം.

സംമൃജ്യാങ്ഗുഷ്ഠമൂലേന ത്രിഭിരാസ്യമുപസ്പൃശേത് । അങ്ഗുഷ്ഠേന പ്രദേശിന്യാ ഘ്രാണം പശ്ചാദനന്തരമ് ॥ ൧,൨൧൩.

വായ് തുടച്ചശേഷം, വലതുകൈയുടെ അങ്ങൂഠത്തിന്റെ അടിയിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം വായ് തൊടണം. പിന്നെ അങ്ങൂഠവും സൂചികയും ഉപയോഗിച്ച് മൂക്കിൽ തൊടണം.

അങ്ഗുഷ്ഠാനാമികാഭ്യാം ച ചക്ഷുഃ ശ്രോത്രേ പുനഃ പുനഃ । കനിഷ്ഠാങ്ഗഷ്ഠയോര്നാഭിം ഹൃദയം തു തലേന വൈ ॥ ൧,൨൧൩.

അങ്ങൂഠവും മധ്യവിരലും കൊണ്ട് കണ്ണുകളും ചെവികളും വീണ്ടും വീണ്ടും തൊടണം. കുഞ്ചികയും അങ്ങൂഠവും കൊണ്ട് നാഭിയിൽ തൊടണം. കൈവിരലിന്റെ തലയാൽ ഹൃദയത്തിൽ തൊടണം.

സര്വാഭിസ്തു ശിരഃ പശ്ചാദ്ബാഹൂ ചാഗ്രേണ സംസ്പൃശേത് । ഋചോ യജൂംഷി സാമാനി ത്രിഃ പഠന്പ്രീണയേത്ക്രമാത് ॥ ൧,൨൧൩.

എല്ലാ വിരലുകളും ഉപയോഗിച്ച് തലയിൽ തൊടണം, പിന്നെ വിരലുകളുടെ അറ്റം കൊണ്ട് കൈകളിൽ തൊടണം. ഋഗ്, യജുർ, സാമവേദങ്ങൾ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഓതിക്കൊണ്ട് ആദരവോടെ ചെയ്യണം.

അഥര്വാങ്ഗിരസൌ പൂര്വം ദ്വിഃ പ്രമാര്ഷ്ട്യഥ തന്സുഖമ് । ഇതിഹാസപുരാണാനി വേദാങ്ഗാനി വേദാങ്ഗാനി യഥാക്രമമ് ॥ ൧,൨൧൩.

ആദ്യം അതർവവേദവും ആംഗിരസും ഓതണം, പിന്നെ രണ്ടുതവണ തുടയ്ക്കണം. അതിനുശേഷം, ഇതിഹാസങ്ങളും പുരാണങ്ങളും വേദാംഗങ്ങളും ക്രമത്തിൽ ഓതണം.