ഗരുഡപുരാണമ്

ശ്രുത്യുക്തഃ പരമോ ധര്മഃ സ്മൃതിശാസ്ത്രഗതോഽപരഃ । സിഷ്ടാചാരേണ സംപ്രാപ്തസ്ത്രയോ ധര്മാഃ സനാതനാഃ ॥ ൧,൨൧൩.

വേദത്തിൽ പറയുന്നത് പരമധർമ്മം, സ്മൃതിശാസ്ത്രത്തിൽ പറയുന്നത് മറ്റൊരു ധർമ്മം, നല്ലവരുടെ ആചാരത്തിൽ ലഭിക്കുന്നത് മൂന്നാമത്തേതു; ഈ മൂന്നു ധർമ്മങ്ങളും ശാശ്വതമാണ്.

സത്യം ദാനം ദയാലോഭോ വിദ്യേജ്യാ പൂജനം ദമഃ । അഷ്ടൌ താനി പവിത്രാണി ശിഷ്ടാചാരസ്യ ലക്ഷണമ് ॥ ൧,൨൧൩.

സത്യം, ദാനം, കരുണ, ലോഭമില്ലായ്മ, വിദ്യ, പൂജ, ആത്മനിയന്ത്രണം — ഈ എട്ട് ശുദ്ധമായവയാണ്, നല്ലവരുടെ ആചാരത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ.

തേജോമയാനി പൂര്വേഷാം ശരീരാണീന്ദ്രിയാണി ച । ന ലിപ്യതേ പാതകേന പദ്മപത്രമിവാമ്ഭസാ ॥ ൧,൨൧൩.

പഴയവരുടെ ശരീരങ്ങളും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും പ്രകാശം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു; അവ പാപത്തിൽ കറയില്ല, താമരയിലത്ത് വെള്ളം പോലെ.

നിവാസമുഖ്യാ വര്ണാനാം ധര്മാചാരാഃ പ്രകീര്തിതാഃ । സത്യം യജ്ഞസ്തപോ ദാനമേതദ്ധര്മസ്യ ലക്ഷണമ് ॥ ൧,൨൧൩.

വർണ്ണങ്ങളുടെ പ്രധാന വാസസ്ഥലങ്ങൾ അവരുടെ ധർമ്മങ്ങളും ആചാരങ്ങളുമാണ്; സത്യം, യജ്ഞം, തപസ്, ദാനം — ഇതാണ് ധർമ്മത്തിന്റെ ലക്ഷണം.

അദത്തസ്യാനുപാദാനം ദാനമധ്യയനം ജപഃ । വിദ്യാ വിത്തം തപഃ ശൌചം കുലേ ജന്മ ത്വരോഗിതാ ॥ ൧,൨൧൩.

അന്യായമായി കിട്ടാത്തത് എടുക്കാതിരിക്കുക, ദാനം ചെയ്യുക, പഠനം, ജപം; വിജ്ഞാനം, സമ്പത്ത്, തപസ്, ശുചിത്വം, നല്ല കുടുംബത്തിൽ ജനനം, രോഗമില്ലായ്മ.

സംസാരോച്ഛിത്തിഹേതുശ്ച ധര്മാദേവ പ്രവര്തതേ । ധര്മാത്സുഖം ച ജ്ഞാനം ച ജ്ഞാനാന്മോക്ഷോഽധിഗമ്യതേ ॥ ൧,൨൧൩.

ജന്മമരണചക്രം അവസാനിപ്പിക്കാൻ കാരണം ധർമ്മത്തിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്; ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് സുഖവും വിജ്ഞാനവും, വിജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് മോക്ഷവും ലഭിക്കുന്നു.

ഇജ്യാധ്യയനദാനാനി യഥാശാസ്ത്രം സനാതനഃ । ബ്രഹ്മക്ഷത്ത്രിയവൈശ്യാനാം സാമാന്യോ ധര്മ ഉച്യതേ ॥ ൧,൨൧൩.

യജ്ഞം, പഠനം, ദാനം — ശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ — ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷത്രിയൻ, വൈശ്യൻ എന്നിവർക്ക് ശാശ്വതമായ പൊതുധർമ്മമാണ്.

യാജനാധ്യയനേ ശുദ്ധേ വിശുദ്ധാച്ച പ്രതിഗ്രഹഃ । വൃത്തിത്രയമിദം പ്രാഹുര്മുനയഃ ശ്രേഷ്ഠവര്ണിനഃ ॥ ൧,൨൧൩.

ശുദ്ധമായ യജ്ഞം നടത്തലും പഠനവും, ശുദ്ധമായ സ്വീകരണവും — ഈ മൂന്നു ഉപജീവന മാർഗങ്ങൾ ഉന്നത വർണ്ണക്കാർക്ക് മുനികൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ശസ്ത്രേണാജീവനം രാജ്ഞോ ഭൂതാനാഞ്ചാഭിരക്ഷണമ് । പാശുപാല്യം കൃഷിഃ പണ്യം വൈശ്യസ്യാജീവനം സ്മൃതമ് ॥ ൧,൨൧൩.

അയുധം ഉപയോഗിച്ച് ജീവിക്കുന്നത് രാജാവിനും, ജീവികളെ രക്ഷിക്കലും; പശുപാലനം, കൃഷി, വ്യാപാരം — ഇവ വൈശ്യന്റെ ഉപജീവന മാർഗങ്ങളാണ്.

ശൂദ്രസ്യ ദ്വിജശുശ്രൂഷാ ദ്വിജാനാമനുപൂര്വശഃ । ഗുരൌ വാസോഽഗ്നിശുശ്രൂഷാ സ്വാധ്യായോ ബ്രഹ്മചാരിണഃ ॥ ൧,൨൧൩.

ശൂദ്രന് ദ്വിജന്മാരെ സേവിക്കണം; ദ്വിജന്മാർക്ക് ക്രമത്തിൽ; ഗുരുവിനൊപ്പം താമസം, അഗ്നി സേവനം, സ്വാധ്യായം — ബ്രഹ്മചാരിക്ക് ഇവ ചെയ്യണം.

ത്രിഃ സ്നാതാ സ്നാപിതാ ഭൈക്ഷ്യം ഗുരൌ പ്രാണാന്തികീ സ്ഥിതിഃ । സമേഖലോ ജടീ ദണ്ഡീ മുണ്ഡീ വാ ഗുരുസംശ്രയഃ ॥ ൧,൨൧൩.

മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്നാനം, മറ്റുള്ളവരാൽ സ്നാനം ചെയ്യിപ്പിക്കൽ, ഭിക്ഷയെടുപ്പ്, ഗുരുവിനൊപ്പം ജീവൻ മുഴുവൻ താമസം; കെട്ടുപട്ട, ജട, ദണ്ഡം, മുണ്ഡം എന്നിവയോടെ ഗുരുവിനെ ആശ്രയിക്കൽ.

അഗ്നിഹോത്രോപചരണം ജീവനം ച സ്വകര്മഭിഃ । ധര്മദാരേഷു കല്പേത പര്വവര്ജം രതിക്രിയാഃ ॥ ൧,൨൧൩.

അഗ്നിഹോത്രം ചെയ്യൽ, സ്വന്തം കർമ്മങ്ങൾകൊണ്ട് ജീവിക്കൽ; ധർമ്മപത്നിയുമായി ഉണരൽ, ഉത്സവദിവസങ്ങളിൽ ഒഴികെ.

ദേവപിത്രതിതിഭ്യശ്ച പൂജാദിഷ്വനുകല്പനമ് । ശ്രുതിസ്മൃത്യര്ഥസംസ്ഥാനം ധര്മോഽയം ഗൃഹമേധിനഃ ॥ ൧,൨൧൩.

ദേവന്മാർക്കും പിതാക്കന്മാർക്കും പ്രേതങ്ങൾക്കും പൂജയും മറ്റ് ചടങ്ങുകളും ഒരുക്കൽ; വേദത്തിന്റെയും സ്മൃതിയുടെയും അർത്ഥം നിലനിര്‍ത്തൽ — ഇതാണ് ഗൃഹസ്ഥന്റെ ധർമ്മം.

ജടിത്വമഗ്നിഹോത്രത്വം ഭൂശയ്യാജിനധാരണമ് । വനേ വാസഃ പയോമൂലനീവാരഫലവൃത്തിതാ ॥ ൧,൨൧൩.

കൂന്തലുകൾ ചുരുണ്ടിരിക്കുക, അഗ്നിഹോത്രം നടത്തുക, നിലത്ത് കിടക്കുക, യജ്ഞോപവീതം ധരിക്കുക, കാടിൽ താമസിക്കുക, പാൽ, കിഴങ്ങ്, വെള്ളം, പഴം എന്നിവയാണു ഭക്ഷണം—ഇവയൊക്കെയാണ്.

പ്രതിഷിദ്ധാന്നിവൃത്തിശ്ച ത്രിഃ സ്നാനം വ്രതധാരിതാ । ദേവതാതിഥിപൂജാ ച ധര്മോഽയം വനവാസിനഃ ॥ ൧,൨൧൩.

വിലക്കിയ ഭക്ഷണങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുക, ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം കുളിക്കുക, വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കുക, ദേവതകളെയും അതിഥികളെയും ആരാധിക്കുക—ഇവയൊക്കെയാണ് കാട്ടിൽ താമസിക്കുന്നവരുടെ ധർമ്മം.

സര്വാരമ്ഭപരിത്യാഗോ ഭിക്ഷാന്നം വൃക്ഷമൂലതാ । നിഷ്പരിഗ്രഹതാദ്രോഹഃ സമതാ സര്വജന്തുഷു ॥ ൧,൨൧൩.

എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കുക, ഭിക്ഷയെടുത്ത് ഭക്ഷണം കഴിക്കുക, വൃക്ഷങ്ങളുടെ ചുവടിൽ താമസിക്കുക, സ്വത്തും വൈരവും ഇല്ലാതിരിക്കുക, എല്ലാ ജീവികളോടും സമത്വം പുലർത്തുക—ഇവയൊക്കെയാണ്.

പ്രിയാപ്രിയപരിഷ്വങ്ഗേസുഖദുഃ ഖാധികാരിതാ । സബാഹ്യാഭ്യന്തരേ ശൌചം വാഗ്യമോ ധ്യാനചാരിതാ ॥ ൧,൨൧൩.

ഇഷ്ടവും അനിഷ്ടവും, സന്തോഷവും ദുഃഖവും ഒരുപോലെ കാണുക, ഉള്ളിലും പുറത്തും ശുദ്ധി പാലിക്കുക, വാക്ക് നിയന്ത്രിക്കുക, ധ്യാനത്തിൽ സ്ഥിരത പുലർത്തുക—ഇവയൊക്കെയാണ്.

സര്വൈദ്രിയസമാഹാരോ ധാരണാധ്യാനനിത്യതാ । ഭാവസംശുദ്ധിരേത്യേഷ പരിവ്രാഡ്ധര്മ ഉച്യതേ ॥ ൧,൨൧൩.

എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ഒരുമിച്ച് നിയന്ത്രിക്കുക, ധാരണയും ധ്യാനവും നിരന്തരം ചെയ്യുക, മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധി നിലനിർത്തുക—ഇവയാണ് പരിവ്രാജകന്റെ ധർമ്മം എന്നു പറയുന്നു.

അഹിംസാ സൂനൃതാ വാണീ സത്യശൌചേ ക്ഷമാ ദയാ । വര്ണിനാം ലിങ്ഗിനാം ചൈവ സാമാന്യോ ധര്മ ഉച്യതേ ॥ ൧,൨൧൩.

ആർക്കും ഹാനി ചെയ്യാതിരിക്കുക, സത്യമായ വാക്ക് സംസാരിക്കുക, ശുദ്ധിയും ക്ഷമയും കരുണയും പുലർത്തുക—വർണ്ണമുള്ളവർക്കും സന്ന്യാസികൾക്കും ഇവയാണ് പൊതുവായ ധർമ്മം.

യഥോക്തകാരിണഃ സര്വേ പ്രയാന്തി പരമാം ഗതിമ് । ആ ബോധാത്സ്വപനം യാവത്ഗൃഹിധര്മം ച വച്മി തേ ॥ ൧,൨൧൩.

നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്ന എല്ലാവരും പരമാവധി സ്ഥിതിയിലേക്ക് എത്തുന്നു; ഇപ്പോൾ ഉണരുന്നതുമുതൽ ഉറങ്ങുന്നതുവരെ ഗൃഹസ്ഥന്റെ ധർമ്മം ഞാൻ പറയുന്നു.

ബ്രാഹ്മേ മുഹൂര്തേ ബുധ്യേത ധര്മാര്ഥൌ ചാനുചിന്തയേത് । കായക്ലേശാംശ്ച തന്മൂലാന്വേദതത്ത്വാര്ഥമേവ ച ॥ ൧,൨൧൩.

ബ്രഹ്മമുഹൂർത്തത്തിൽ ഉണരണം, ധർമ്മത്തെയും സമ്പത്തെയും ചിന്തിക്കണം, അതിൽ നിന്നുള്ള ശരീരശ്രമങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണം, ജ്ഞാനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥവും ആലോചിക്കണം.

ശര്വര്യന്തേ സമുത്ഥായ കൃതശൌചഃ സമാഹിതഃ । സ്നാത്വാ സന്ധ്യാമുപാസീത സര്വകാലമതന്ദ്രിതഃ ॥ ൧,൨൧൩.

രാത്രി അവസാനിക്കുമ്പോൾ എഴുന്നേറ്റ്, ശുദ്ധിയോടെ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, കുളിച്ച്, സന്ധ്യാരാധന നടത്തണം, എല്ലായ്പ്പോഴും ജാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കണം.

പ്രാതഃ സന്ധ്യാമുപാ സീത ദന്തധാവനപൂര്വികാമ് । ഉഭേ മൂത്രപുരീഷേ ച ദിവാ കുര്യാദുദങ്മുഖഃ ॥ ൧,൨൧൩.

പ്രഭാതസന്ധ്യാരാധനയ്ക്ക് മുമ്പ് പല്ലുതേക്കണം; പകലിൽ മൂത്രത്തിനും MALAYALAM WORD (പുരീഷം)ക്കും വടക്കോട്ടു മുഖം നോക്കി ഇരിക്കണം.

രാത്രൌ ച ദക്ഷിണേ കുര്യാദുഭേ സന്ധ്യേ യഥാ ദിവാ । ഛായായാമന്ധകാരേ വാ രാത്രൌ വാഹനി വാ ദ്വിജഃ ॥ ൧,൨൧൩.

രാത്രിയിൽ ഇരുവരും ദക്ഷിണത്തോട്ടു മുഖം നോക്കി ഇരിക്കണം; സന്ധ്യാകാലങ്ങളിൽ പകൽപോലെ തന്നെ ചെയ്യണം; നിഴലിലും ഇരുട്ടിലും രാത്രിയിലും പകലിലും ദ്വിജൻ—

യഥാ തു സമുഖഃ കുര്യാത്പ്രാണബാധാഭയേഷു ച । ഗോമയാങ്ഗാരവല്മീകഫാലാകൃഷ്ടേ ശുഭേ ॥ ൧,൨൧൩.

ജീവൻ അപകടത്തിലായാലും, പശുവിന്റെ ചാണകം, ചാരcoal, പുഴുവിൻ കൂമ്പാരം, പുതുതായി ഉഴുത മണ്ണ് എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ശുദ്ധിയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ ചെയ്യണം.

മാര്ഗോപജീവ്യച്ഛായാസു ന മൂത്രം ച പുരീഷകമ് । അന്തര്ജലാദ്ദേവഗൃഹാദ്വല്മീകാന്മൂഷികസ്ഥലാത് ॥ ൧,൨൧൩.

വഴിയിലും നിഴലിലും, വെള്ളത്തിനകത്തും, ദേവാലയത്തിലും, പുഴുവിൻ കൂമ്പാരത്തിലും, എലികൾ താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തും മൂത്രം ചെയ്യുകയോ MALAYALAM WORD (പുരീഷം) ചെയ്യുകയോ ചെയ്യരുത്.

പരേഷാം ശൌചശിഷ്ടാച്ച ശ്മശാനാച്ച മൃദം ത്യജേത് । ഏകാം ലിങ്ഗേ മൃദം ദദ്യാദ്വാമ ഹസ്തേ മൃദം ദ്വിധാ ॥ ൧,൨൧൩.

മറ്റുള്ളവരുടെ ശുദ്ധിക്കായി ഉപയോഗിച്ച മണ്ണും ശ്മശാനത്തിലെ മണ്ണും ഒഴിവാക്കണം; ഒരു അവയവത്തിന് ഒരിക്കൽ മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം, രണ്ട് അവയവങ്ങൾക്ക് ഇടത് കൈയിൽ രണ്ടുപ്രാവശ്യം മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം.

ഉഭയോര്ദ്വേ ച ദാതവ്യേ മൂത്രശൌചം പ്രചക്ഷതേ । ഏകാം ലിങ്ഗേ ഗുദേ തിസ്ത്രസ്തഥാ വാമകരേ ദശ ॥ ൧,൨൧൩.

രണ്ടു അവയവങ്ങൾക്കായി രണ്ടുപ്രാവശ്യം മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം; ഇതാണ് മൂത്രശുദ്ധി എന്നു പറയുന്നു. ഒരു അവയവത്തിന് മൂന്നു പ്രാവശ്യം MALAYALAM WORD (ഗുദ)യിൽ, ഇടത് കൈയിൽ പത്ത് പ്രാവശ്യം.

പഞ്ച പാദേ ദശൈകസ്മിന്കരയോഃ സപ്തമൃത്തികാഃ । അര്ധപ്രസൃതിമാത്രാ തു പ്രഥമാ മൃത്തികാ സ്മൃതാ ॥ ൧,൨൧൩.

കാൽ കഴുകാൻ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം, ഒരു കൈക്ക് പത്ത് പ്രാവശ്യം, ഏഴു പ്രാവശ്യം മണ്ണ്; ആദ്യത്തെ മണ്ണ് അർദ്ധ handful അളവാണ്.