ഗരുഡപുരാണമ്

വംശാനുചരിതം യസ്മാത്തം ദേവം ചിന്തയാമ്യഹമ് 2.

വംശവും ആചാരവും അവനിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്; ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.

ഇത്യുക്തോഽഹം പുരാ രുദ്രഃ ശ്വേതദ്വീപനിവാസിനമ് 2.

ഇങ്ങനെ ഒരു കാലത്ത് രുദ്രൻ ശ്വേതദ്വീപത്തിൽ വസിക്കുന്നവനോട് പറഞ്ഞു.

അസ്മാകം മധ്യതോ രുദ്ര ഉവാച പരമേശ്വരമ് 2.

ഞങ്ങളിലൊരുവൻ ആയ രുദ്രൻ പരമേശ്വരനോടു സംസാരിച്ചു.

യഥാ പപ്രച്ഛ മാം വ്യാസ സ്തഥാസൌ ഭഗവാന് ഭവഃ 2.

വ്യാസൻ എന്നോടു ചോദിച്ചതുപോലെ ഭഗവാൻ ഭവനും ചോദിച്ചു.

ഹരേ കഥയ ദേവേശ ! ദേവദേവഃ ക ഈശ്വരഃ 2.

ഹരിയേ, ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, ദേവന്മാരിൽ ദൈവം ആരാണ്, ഭരണാധികാരി ആരാണ് എന്ന് പറയൂ.

കൈര്ധര്മൈഃ കൈശ്ച നിയമൈഃ കയാ വാ ധര്മപൂജയാ 2.

ഏത് സദ്ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്, ഏത് നിയമങ്ങൾ പാലിച്ചാണ്, എങ്ങനെയുള്ള ധർമ്മപൂജയാൽ ആണ്?

കസ്മാദ്ദേവാജ്ജഗജ്ജാതം ജഗത്പാലയതേ ച കഃ 2.

ഏത് ദൈവത്തിൽ നിന്നാണ് ലോകം ജനിച്ചത്, ലോകത്തെ രക്ഷിക്കുന്നത് ആരാണ്?

സര്ഗശ്ച പ്രതിസര്ഗശ്ച വംശോ മന്വന്തരാണി ച 2.

സൃഷ്ടിയും പ്രലയവും വംശവും മന്വന്തരങ്ങളും—

ഏതത്സര്വം ഹരേ ! ബ്രൂഹി യച്ചാന്യദപി കിഞ്ചന 2.

ഹരിയേ, ഇതെല്ലാം പറയൂ, കൂടാതെ മറ്റെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അതും പറയൂ.

തഥാഷ്ടാദശ വിദ്യാശ്ച ഹരീ രുദ്രം തതോഽബ്രവീത് ഹരിരുവാച 2.

അങ്ങനെ പതിനെട്ട് വിദ്യകളും ഹരി രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു; ഹരി പറഞ്ഞു:

അഹം ഹി ദേവോ ദേവാനാം സര്വലോകേശ്വരേശ്വരഃ 2.

ദേവന്മാരുടെ ദൈവവും എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും അധിപതിയും ഞാൻ തന്നെയാണ്.

അഹം ഹി പൂജിതോ രുദ്ര ! ദദാമി പരമാം ഗതിമ് 2.

രുദ്രാ, എന്നെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ ഞാൻ പരമാവധി ഉന്നതമായ സ്ഥിതിയിലേക്ക് നയിക്കും.

ജഗത്സ്ഥിതേരഹം ബീജം ജഗത്കര്ത്താ ത്വഹം ശിവ ! 2.

ശിവാ, ഈ ലോകത്തിന്റെ നിലനില്പിന് ഞാൻ തന്നെ വിത്താണ്; ലോകം സൃഷ്ടിക്കുന്നത് ഞാൻ തന്നെയാണ്.

അവതാരൈശ്ച മത്സ്യാദ്യൈഃ പാലയാമ്യഖിലം ജഗത് 2.

മത്സ്യാവതാരവും മറ്റു അവതാരങ്ങളും സ്വീകരിച്ച് ഞാൻ ഈ ലോകം മുഴുവൻ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

സ്വര്ഗാദീനാം ച കര്ത്താഹം സ്വര്ഗാദീന്യഹമേവ ച 2.

സ്വർഗ്ഗാദികൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് ഞാൻ തന്നെയാണ്; സ്വർഗ്ഗവും മറ്റൊക്കെയും ഞാൻ തന്നെയാണ്.

ജ്ഞാതാ ശ്രോതാ തഥാ മന്താ വക്താ വക്തവ്യമേവ ച 2.

ഞാൻ അറിയുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും ചിന്തിക്കുന്നവനും സംസാരിക്കുന്നവനും സംസാരിക്കേണ്ടതുമാണ്.

ധ്യാനം പൂജോപഹാരോഽഹം മണ്ഡലാന്യഹമേവ ച 2.

ധ്യാനവും ആരാധനയും അർപ്പണവും, പവിത്രമായ മണ്ടലങ്ങളും എല്ലാം ഞാൻ തന്നെയാണ്.

സര്വജ്ഞാനാന്യഹം ശമ്ഭോ ! ബ്രഹ്മാത്മാഹമഹം ശിവ ! 2.

ശംഭോ, എല്ലാ ജ്ഞാനവും ഞാൻ തന്നെയാണ്; ശിവാ, ബ്രഹ്മത്തിന്റെ സാരവും ഞാൻ തന്നെയാണ്.

അഹം സാക്ഷാത്സദാചാരോ ധര്മോഽഹം വൈഷ്ണവോ ഹ്യഹമ് 2.

നേരിട്ടുള്ള സദാചാരവും ധർമ്മവും വൈഷ്ണവ മാർഗ്ഗവും ഞാൻ തന്നെയാണ്.

യമോഽഹം നിയമോ രുദ്ര ! വ്രതാനി വിവിധാനി ച 2.

രുദ്രാ, ഞാൻ യമവും നിയമവും വിവിധ വ്രതങ്ങളും തന്നെയാണ്.

പുരാ മാം ഗരുഡഃ പക്ഷീ തപസാരാധയദ്ഭുവി 2.

പണ്ടു, ഗരുഡൻ എന്ന പക്ഷി ഭൂമിയിൽ കഠിനതപസ്സിലൂടെ എന്നെ ആരാധിച്ചു.

മമ മാതാ ച വിനതാ നാഗൈര്ദാസീകൃതാ ഹരേ 2.

എന്റെ അമ്മ വിനതയെ, ഹരേ, പാമ്പുകൾ ദാസിയായി ആക്കി.

ദാസ്യാദ്വിമോക്ഷയിഷ്യാമി യഥാഹം വാഹനസ്തവ 2.

നിന്റെ വാഹനം ആയതുപോലെ, അവളെ ദാസ്യത്വത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ മോചിപ്പിക്കും.

പുരാണസംഹിതാകര്ത്താ യഥാഽഹം സ്യാം തഥാ കുരും വിഷ്ണുരുവാച 2.

പുരാണസംഹിതകൾ രചിച്ചതുപോലെ നീയും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം — വിഷ്ണു പറഞ്ഞു.

നാഗദാസ്യാന്മാതരം ത്വം വിനതാം മോക്ഷയിഷ്യസി 2.

നീ പാമ്പുകളുടെ ദാസ്യത്വത്തിൽ നിന്ന് അമ്മ വിനതയെ മോചിപ്പിക്കും.

മഹാബലോ വാഹനസ്ത്വം ഭവിഷ്യസി വിഷാര്ദനഃ 2.

നീ മഹാബലശാലിയും, വാഹനം ആയവനും വിഷം നശിപ്പിക്കുന്നവനും ആകും.

യദുക്തം മത്സ്വരൂപം ച തവ ചാവിര്ഭവിഷ്യതി 2.

എന്റെ രൂപം എങ്ങനെ വിവരണം ചെയ്തുവോ, അതു നിനക്കും പ്രത്യക്ഷമാകും.

യഥാഹം ദേവദേവാനാം ശ്രീഃ ഖ്യാതോ വിനതാസുത 2.

വിനതയുടെ മകനേ, ഞാൻ ദേവതകളുടെ ഐശ്വര്യമായി പ്രശസ്തനാണ്.

യഥാഹം കീര്ത്തനീയോഽഥ തഥാ ത്വം ഗരുഡാത്മനാ 2.

എന്നെപോലെ തന്നെ, ഗരുഡരൂപത്തിൽ നീയും കീർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്.