ഗരുഡപുരാണമ്

ഭൂതന്യാസം പുരാ കൃത്വാ നാഗാനാഞ്ച യഥാക്രമമ് । ലകാരാന്താ ബിന്ദുയുതാ മന്ത്രാ ഭൂതക്രമേണ തു ॥ ൧,൧൯൭.

മുൻപായി ഭൂതങ്ങളും പാമ്പുകളും യഥാക്രമം സ്ഥാപിച്ചശേഷം, 'ല' അക്ഷരത്തിൽ അവസാനിക്കുകയും ബിന്ദുവോടെ കൂടിയ മന്ത്രങ്ങൾ ഭൂതങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ ഉപയോഗിക്കണം.

ശിവബീജം തതോ ദദ്യാത്തതോ ധ്യായേച്ച മണ്ഡലമ് । യോയസ്യ ക്രമാഖ്യാതോ മണ്ഡലസ്യ വിചക്ഷണഃ । തസ്യ തച്ചിന്തയേദ്വര്ണം കര്മകാലേ വിധാനവിത് ॥ ൧,൧൯൭.

ശിവബീജം പിന്നീട് അർപ്പിച്ച്, മണ്ഡലത്തിൽ ധ്യാനിക്കണം; മന്ത്രവിദ്യയുള്ളവർക്ക് മുമ്പ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ഓരോ മണ്ഡലഭാഗത്തെയും അക്ഷരം കര്‍മസമയത്ത് ചിന്തിക്കണം.

പാദപക്ഷൈസ്തഥാ ചഞ്ചത്കൃഷ്ണനാഗൈര്വിഭൂഷിതമ് । താര്ക്ഷ്യം ധ്യായേത്തതോ നിത്യം വിഷേ സ്ഥാവരജങ്ഗമേ ॥ ൧,൧൯൭.

പാദങ്ങളിലും ചിറകിലും കറുത്ത പാമ്പുകൾ ചലിക്കുന്നതുപോലെ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്ന ഗരുഡനെ, സ്ഥിരമായതോ ചലിക്കുന്നതോ ആയ വിഷം മാറ്റാൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും ധ്യാനിക്കണം.

ഗ്രഹഭൂതപിശാചേ ച ഡാകിനീയക്ഷരാക്ഷസേ । നാഗൈര്വിവേഷ്ടിതം കൃത്വാ സ്വദേഹേ വിന്യസേച്ഛിവമ് ॥ ൧,൧൯൭.

ഗ്രഹങ്ങൾ, ഭൂതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, ഡാകിനികൾ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ എന്നിവയെ പാമ്പുകൾ കൊണ്ട് ചുറ്റിയശേഷം, ശിവനെ സ്വദേഹത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

ദ്വിധാ ന്യാസഃ സമാഖ്യാതോ നാഗാനാം ചൈവ ഭൂതയോഃ । ഏവം ധ്യാത്വാ കര്മ കുര്യാദാത്മതത്ത്വാദികം ക്രമാത് ॥ ൧,൧൯൭.

പാമ്പുകളും ഭൂതങ്ങളും രണ്ടുവിധത്തിൽ സ്ഥാപിക്കേണ്ടതാണെന്ന് വിശദീകരിച്ചു; ഇങ്ങനെ ധ്യാനിച്ചശേഷം, ആത്മതത്വം തുടങ്ങിയവ ക്രമമായി കര്‍മം നിർവഹിക്കണം.

ത്രിതത്ത്വം പ്രഥം ദത്ത്വാ സിവതത്ത്വം തതഃ പരമ് । യഥാ ദേഹേ തഥാ ദേവേ അങ്ഗുലീനാം ച പര്വസു ॥ ൧,൧൯൭.

ആദ്യം മൂന്നു തത്വങ്ങൾ ദേഹത്തിലും ദൈവത്തിലും, വിരലുകളുടെ സംയുക്തങ്ങളിലും, പിന്നീട് പരമമായ ശിവതത്വം സ്ഥാപിക്കണം.

ദേഹേ ന്യാസം പുരാ കൃത്വാ ഹ്യനുലോമവിലോമതഃ । കന്ദം നാലം തഥാ പദ്മം ധര്മം ജ്ഞാനാദിമേവ ച ॥ ൧,൧൯൭.

ദേഹത്തിൽ നേരായും മറിച്ചും സ്ഥാപിച്ചശേഷം, കണ്ഠം, നാളം, താമര, ധർമ്മം, ജ്ഞാനം തുടങ്ങിയതത്വങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം.

ദ്വിതീയസ്വരസമ്ഭിന്നം വര്ഗാന്തേന തു പൂജയേത് । ശൌമിതി കര്ണികാമധ്യേ മൂര്ധ്നി രേഫേണ സംയുതമ് ॥ ൧,൧൯൭.

രണ്ടാമത്തെ സ്വരം ചേർത്ത്, വർഗ്ഗത്തിലെ അവസാന അക്ഷരത്തിൽ അവസാനിപ്പിച്ച്, 'ശ'യെ കർണികയുടെ മധ്യത്തിൽ, 'മ'യെ മുകളിൽ 'ര'യോടൊപ്പം പൂജിക്കണം.

അകചടതപയശാ വര്ഗാഃ പൂര്വാദികേ ന്യസേത് । പത്രാന്തകേസരാന്തേ തു ദ്വൌ ദ്വൌ പൂര്വാദികൌ തഥാ ॥ ൧,൧൯൭.

'അ', 'ക', 'ച', 'ട', 'ത', 'പ', 'യ' എന്നീ വർഗ്ഗങ്ങൾ കിഴക്കോട്ട് സ്ഥാപിക്കണം; ദളങ്ങളുടെ അറ്റത്തും കേശരത്തിന്റെ അറ്റത്തും, രണ്ട് രണ്ട് അക്ഷരങ്ങൾ കിഴക്കിലും മറ്റു ദിശകളിലും സ്ഥാപിക്കണം.

കേശരേ തു സ്വരാന്ന്യസ്യാദീശാന്താന്ഷോഡശാര്ചയേത് । വാമാദ്യാഃ ശക്തയഃ പ്രോക്താസ്ത്രിതത്ത്വന്തു തതോ ന്യസേത് ॥ ൧,൧൯൭.

കേശരത്തിൽ 'ഈ' മുതൽ 'അം' വരെ സ്വരങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച് പതിനാറെണ്ണം പൂജിക്കണം; ഇടത് ഭാഗം തുടങ്ങി ശക്തികൾ സ്ഥാപിച്ച്, ശേഷം മൂന്നു തത്വങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം.

ആവാഹയേത്തതോ മര്ധ്നി ശിവമങ്ഗം തതഃ പരമ് । കര്ണികായാം ന്യസേദ്ദേവം സാംഗം തത്ര പുരഃ സരമ് ॥ ൧,൧൯൭.

ശിവനെ മുകളിൽ ആഹ്വാനിച്ച്, ദേവനെയും അവന്റെ അനുചരന്മാരെയും കർണികയിൽ എല്ലാ അംശങ്ങളോടും കൂടി മുൻപിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

പൃതിവീ പശ്ചിമേ പത്രേ ആപശ്ചോത്തരസംസ്ഥിതാഃ । തേജസ്തു ദക്ഷിണേ പത്രേ വായും പൂര്വേണ പൂജയേത് ॥ ൧,൧൯൭.

പശ്ചിമദളത്തിൽ ഭൂമിയെ, ഉത്തരദളത്തിൽ ജലം, തെക്കുദളത്തിൽ അഗ്‌നി, കിഴക്കുദളത്തിൽ വായു എന്നിവയെ പൂജിക്കണം.

സ്വബീജം മൂര്തിരൂപന്തു പ്രാഗുക്തം പാരകല്പയേത് । യം വായുമൂലം നൈരൃത്യേ രേഫസ്ത്വനലസംസ്ഥിതഃ ॥ ൧,൧൯൭.

മുൻപറഞ്ഞ ബീജവും രൂപവും അർപ്പിക്കണം; വായുവിന്റെ മൂലത്തെ നൈരൃത്യത്തിൽ, 'ര'യെ അഗ്നിയിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

വം ച ത്വീശേ സദാ പൂജ്യ ഓം ഹൃദിസ്ഥഞ്ച പൂജയേത് । തന്മാത്രാന്ഭൂതമാത്രാംസ്താന്ബഹിരേവ പ്രപൂജയേത് ॥ ൧,൧൯൭.

'വം'യെ ഈശാന്യത്തിൽ എപ്പോഴും പൂജിക്കണം; 'ഓം' ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം; തന്മാത്രകളും ഭൂതമാത്രകളും പുറത്തു പൂജിക്കണം.

ശിവാങ്ഗാനി തതഃ പശ്ചാദ്ധ്യാത്വാ സംപൂജയേത്തതഃ । ആഗ്നേയ്യാം ഹൃദയം പൂജ്യ ശിര ഈശാനഗോചരേ ॥ ൧,൧൯൭.

ശിവന്റെ അംശങ്ങൾ ധ്യാനിച്ചശേഷം അവയെ പൂജിക്കണം; ഹൃദയം അഗ്നിക്കോണിൽ, ശിരസ്സ് ഈശാനഭാഗത്ത് പൂജിക്കണം.

നൈരൃത്യേ തു ശിഖാം ദദ്യാദ്വായവ്യാം കവചം ന്യസേത് । അസ്ത്രന്തു ബാഹ്യതോ ദദ്യാന്നേത്രമുത്തരസംസ്ഥിതമ് ॥ ൧,൧൯൭.

തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് ശിഖയിടണം; വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് കവചം സ്ഥാപിക്കണം. ആയുധം പുറത്തായി വയ്ക്കണം; വടക്കുഭാഗത്ത് കണ്ണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

പത്രാഗ്രേ കര്ണികഗ്രേ തു ബീജാനി പരിപൂജയേത് । അനന്താദികുലീരാന്താ അഷ്ടൌ നാഗാഃ ക്രമാത്സ്ഥിതാഃ ॥ ൧,൧൯൭.

ഇലയുടെ അഗ്രത്തിലും നടുവിലും ബീജങ്ങൾ ഭക്തിപൂർവ്വം അർപ്പിക്കണം. അനന്തൻ മുതൽ കുലീരൻ വരെ എട്ട് പാമ്പുകൾ ക്രമത്തിൽ അവിടെയുണ്ട്.

പൂര്വാദികക്രമേണൈവ ത്വീശപര്യന്തമേവ ച । പൂജയേച്ച സദാ മന്ത്രീ വിധാനേന പൃഥക്പൃഥക് ॥ ൧,൧൯൭.

കിഴക്കു തുടങ്ങിയ ദിശാക്രമത്തിൽ ഈശാനവരെ ഓരോന്നായി, നിർദ്ദേശിച്ച വിധിയിൽ, ഉപാസകൻ എപ്പോഴും വേർതിരിച്ച് പൂജിക്കണം.

ഹൃദി പദ്മേ വിധാനേന ശിലാദൌ ദത്തമണ്ഡലേ । ഏതത്കാര്യം സമുദ്ദിഷ്ടം നിത്യനൈമിത്തികേഽപി ച ॥ ൧,൧൯൭.

ഹൃദയത്തിലെ താമരയിൽ, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ, ആദ്യം കല്ലിൽ മണ്ഡലം സ്ഥാപിച്ച്, ഈ ക്രമം ദൈനംദിനവും പ്രത്യേക ചടങ്ങുകളിലും പാലിക്കണം.

ആത്മാനം ചിന്തയേന്നിത്യം കാമരൂപം മനോഹരമ് । പ്ലാവയന്തം ജഗത്സര്വം സൃഷ്ടിസംഹാരകാരകമ് ॥ ൧,൧൯൭.

സ്വയം മനോഹരമായ ആകർഷകമായ രൂപത്തിൽ, ലോകം മുഴുവൻ നിറയ്ക്കുന്നവനായി, സൃഷ്ടിയും സംഹാരവും ചെയ്യുന്നവനായി എപ്പോഴും ധ്യാനിക്കണം.

ജ്വാലാമാലാഭിരുദ്ദീപ്തം ആബ്രഹ്മഭുവനാന്തകമ് । ദശബാഹും ചതുര്വക്ത്രം പിങ്ഗാക്ഷം ശൂലപാണിനമ് ॥ ൧,൧൯൭.

ജ്വാലാമാലകളാൽ പ്രകാശിക്കുന്നവൻ, ബ്രഹ്മലോകം വരെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; പത്ത് കൈകളും നാല് മുഖങ്ങളും, കാപ്പിച്ചുണ്ടായ കണ്ണുകളും, കൈയിൽ കുന്തവുമുണ്ട്.

ദംഷ്ട്രാകരാലമത്യുഗ്രം ത്രിനേത്രം ശശിശേഖരമ് । ഭൈരവന്തു സ്മരേത്സിദ്ധ്യൈ ഗരുഡം സര്വകര്മസു ॥ ൧,൧൯൭.

കുരിശ്ശുള്ള പല്ലുകളും അത്യന്തം ഭയാനകമായ രൂപവും, മൂന്നു കണ്ണുകളും, ചന്ദ്രൻ അലങ്കാരമായതും, സിദ്ധിക്കായി ഭൈരവനെയും എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഗരുഡനെയും ഓർക്കണം.

നാഗാനാം നാശനാര്ഥായ ഗരുഡം ഭീമഭീഷണമ് । പാദൌ പാതാലം സംസ്ഥൌ ച ദിശഃ പക്ഷാസ്തു സംശ്രിതാഃ ॥ ൧,൧൯൭.

പാമ്പുകളെ നശിപ്പിക്കാൻ ഭയാനകവും ഭീമമായ ഗരുഡനെ ധ്യാനിക്കണം; അവന്റെ കാലുകൾ പാതാളത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, ദിശകൾ ചിറകുകൾ കൊണ്ട് ആലിംഗനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

സപ്ത സ്വര്ഗാ ഉരസി ച ബ്രഹ്മാണ്ഡം കണ്ഠമാശ്രിതമ് । പൂര്വാദീശാനപര്യന്തം ശിരസ്തസ്യ വിചിന്തയേത് ॥ ൧,൧൯൭.

ഏഴു സ്വർഗ്ഗങ്ങൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ, ബ്രഹ്മാണ്ഡം കഴുത്തിൽ; കിഴക്കിൽ നിന്ന് ഈശാനവരെ അവന്റെ തല ധ്യാനിക്കണം.

സദാശിവശിഖാന്തസ്ഥം ശക്തിത്രിതയമേവ ച । പരാത്പരം ശിവം സാക്ഷാത്താര്ക്ഷ്യം ഭുവനനായകമ് ॥ ൧,൧൯൭.

സദാശിവന്റെ ശിഖയിൽ, മൂന്നു വിധമായ ശക്തികളിൽ, പരമശിവൻ നേരിട്ട് താർക്ഷ്യനായി, ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായി പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.

ത്രിനേത്രമുഗ്രരൂപഞ്ച വിഷനാഗക്ഷയങ്കരമ് । ഗ്രസനം ഭീമവക്ത്രം ച ഗരുഡം മന്ത്രവിഗ്രഹമ് ॥ ൧,൧൯൭.

മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ള, ഭയങ്കരമായ രൂപമുള്ള, വിഷവും പാമ്പുകളും നശിപ്പിക്കുന്ന, ഭയാനകമായ വായും ഉള്ള, മന്ത്രത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരമായ ഗരുഡനെ.

കാലാഗ്നിമിവ ദീപ്തം ച ചിന്തയേത്സര്വകര്മസു । ഏവം ന്യാസവിധിം കൃത്വാ യദ്യന്മനസി ചിന്തയേത് ॥ ൧,൧൯൭.

കാലാഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്നവനായി എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ധ്യാനിക്കണം; ഇങ്ങനെ ന്യാസവിധി ചെയ്തശേഷം മനസ്സിൽ എന്ത് ആലോചിച്ചാലും,

തത്തദേവ ഭവേത്സാധ്യം നരോ വൈ ഗരുഡായതേ । പ്രേതാ ഭൂതാസ്തഥാ യക്ഷാ നാഗാ ഗന്ധര്വരാക്ഷസാഃ । ദര്ശനാത്തസ്യ നശ്യന്തി ജ്വരാശ്ചാതുര്ഥികാദയഃ ॥ ൧,൧൯൭.

അത് തന്നെ സിദ്ധിക്കും; ആ മനുഷ്യൻ ഗരുഡനുപോലെയാകും. പ്രേതങ്ങൾ, ഭൂതങ്ങൾ, യക്ഷന്മാർ, പാമ്പുകൾ, ഗന്ധർവന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ എന്നിവരും, നാലാംതരം ജ്വരവും മറ്റും അവനെ കണ്ടാൽ നശിക്കും.

ധന്വന്തരിരുവാച । ഏവം സ ഗരുഡം പ്രോചേ ഗരുഡഃ കശ്യപായ ച । മഹേശ്വരോ യഥാ ഗൌരീം പ്രാഹ വിദ്യാം തഥാ ശൃണു ॥ ൧,൧൯൭.

ധന്വന്തരി പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു; ഗരുഡൻ കശ്യപനോടും ഉപദേശിച്ചു. മഹേശ്വരൻ ഗൗരിയോട് വിദ്യ ഉപദേശിച്ചപോലെ, നീയും കേൾക്കുക.