ഗരുഡപുരാണമ്

ശ്രീധരോഽവ്യാദര്ധരാത്രേ പദ്മനാഭോ നിശീഥകേ । ചക്രകൌമോദകീബാണാ ഘ്നന്തു ശത്രൂംശ്ച രാക്ഷസാന് ॥ ൧,൧൯൬.

അര്‍ദ്ധരാത്രിയില്‍ ശ്രീധരന്‍ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, അത്തിരാത്രിയില്‍ പത്മനാഭന്‍; ചക്രം, ഗദ, ബാണങ്ങള്‍ ശത്രുക്കളെയും രാക്ഷസന്മാരെയും സംഹരിക്കട്ടെ.

ശങ്ഖഃ പദ്മം ച ശത്രുഭ്യഃ ശാര്ങ്ഗം വൈ ഗരുഡസ്തഥാ । ബുദ്ധീന്ദ്രിയമനഃ പ്രാണാന്പാന്തു പാര്ശ്വവിഭൂഷണഃ ॥ ൧,൧൯൬.

ശംഖവും പത്മവും ശത്രുക്കളില്‍ നിന്ന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, ശാരംഗം വില്ലും ഗരുഡനും; വലതും ഇടതും ഉള്ള അലങ്കാരങ്ങള്‍ ബുദ്ധിയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സും പ്രാണനും കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.

ശേഷഃ സര്പസ്വരൂപശ്ച സദാ സര്വത്ര പാതു മാമ് । വിദിക്ഷു ദിക്ഷു ച സദാ നാരസിംഹശ്ച രക്ഷതു ॥ ൧,൧൯൬.

ശേഷന്‍ പാമ്പിന്റെ രൂപത്തില്‍ എപ്പോഴും എല്ലായിടത്തും എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; നരസിംഹന്‍ എല്ലാ ദിശകളിലും ഇടക്കാല ദിശകളിലും കാവല്‍ നില്‍ക്കട്ടെ.

ഏതദ്ധാരയമാണശ്ച യം യം പശ്യതി ചക്ഷുഷാ । സ വശീ സ്യാദ്വിപാപ്മാ ച രോഗമുക്തോ ദിവം വ്രജേത് ॥ ൧,൧൯൬.

ഇത് ധരിക്കുന്നവന്‍ കണ്ണുകൊണ്ട് എന്ത് കണ്ടാലും അതിനൊക്കെയും അവന്‍ അധിപതിയാകും; പാപവും രോഗവും വിട്ട് സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകും.

thumb|പഞ്ചമഹാഭൂതാനി ധന്വന്തരിരുവാച । ഗാരുഡം സംപ്രവക്ഷ്യാമി ഗരുഡേന ഹ്യുദീരിതമ് । കശ്യപായ സുമിത്രേണ വിഷഹൃദ്യേന ഗാരുഡഃ ॥ ൧,൧൯൭.

ധന്വന്തരി പറഞ്ഞു: ഗരുഡന്‍ പറഞ്ഞ ഗാരുഡശാസ്ത്രം ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ വിശദീകരിക്കാം; അത് കശ്യപന്‍, സുമിത്രന്‍, വിഷം നീക്കുന്ന ഗരുഡന്‍ എന്നിവരോടാണ് പറഞ്ഞത്.

പൃഥിവ്യാപസ്തഥാ തേജോ വായുരാകാശമേവച । ക്ഷിത്യാദിഷ്വേവ വര്ഗാശ്ച ഹ്യേതേ വൈ മണ്ഡലാധിപാഃ ॥ ൧,൧൯൭.

ഭൂമി, ജലം, അഗ്‌നിഃ, വായു, ആകാശം — ഇവയാണ് അഞ്ചു മഹാഭൂതങ്ങള്‍; ഇവയില്‍ വിവിധ വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്, അവയ്ക്കാണ് ഈ മണ്ഡലാധിപതികള്‍.

പഞ്ചതത്ത്വേ സ്ഥിതാ ദേവാഃ പ്രാപ്യന്തേ വിഷ്ണുസേവകൈഃ । ദീര്ഘസ്വരവിഭിന്നാശ്ച നപുംസകവിവര്ജിതാഃ ॥ ൧,൧൯൭.

ദേവതകള്‍ ഈ അഞ്ചു തത്ത്വങ്ങളില്‍ വസിക്കുന്നു, വിഷ്ണുവിനെ സേവിക്കുന്നവര്‍ക്ക് അവരെ പ്രാപിക്കാം; ദീര്‍ഘസ്വരങ്ങളാല്‍ വേര്‍പെടുത്തപ്പെട്ടവയും, നപുംസക ലിംഗം ഇല്ലാത്തവയുമാണ്.

സഷഡങ്ഗഃ ശിവഃ പ്രോക്തോ ഹൃച്ഛിരശ്ച ശിഖാ ക്രമാത് । കവചം നേത്രമസ്ത്രം സ്യാന്ന്യാസഃ സ്വസ്ഥലസംസ്ഥിതിഃ ॥ ൧,൧൯൭.

ശിവന്‍ ആറു അംശങ്ങളോടെയാണ് വിവരണം: ഹൃദയം, ശിരഃ, ശിഖ, ക്രമത്തില്‍; കവചം, കണ്ണ്, ആയുധം, ഓരോത് തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളില്‍ സ്ഥാപിക്കണം.

സര്വസിദ്ധിപ്രദസ്യാന്തേ കാലവഹ്നിര ധോഽനിലഃ । ഷഷ്ഠസ്വരസമായുക്തമര്ധേന്ദുസംയുതം പരമ് ॥ ൧,൧൯൭.

സകലസിദ്ധികള്‍ നല്‍കുന്നവന്റെ അവസാനം കാലാഗ്നിയും താഴെ വായുവും; ആറാം സ്വരം അര്‍ദ്ധചന്ദ്രത്തോടൊപ്പം ചേര്‍ന്ന പരമമായതാണു.

പരാപരവിഭിന്നാശ്ച ശിവസ്യോര്ധ്വാധ ഈരിതാഃ । രേഫേണാങ്ഗേഷു സര്വത്ര ന്യാസം കുര്യാദ്യഥാവിധി ॥ ൧,൧൯൭.

ശിവന്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മേലും കീഴുമായുള്ള വ്യത്യാസങ്ങള്‍ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും, 'ര' എന്ന അക്ഷരമുദ്രയുള്ള അവയവങ്ങളില്‍, യഥാവിധി ന്യാസം ചെയ്യണം.

ഹൃദി പാണിതലേ ദേഹേ കര്ണേ നേത്രേ കരോതി ച । ജപാത്തു സര്വസിദ്ധിഃ സ്യാച്ചതുര്വക്ത്രസമായുതാമ് ॥ ൧,൧൯൭.

ഹൃദയത്ത്, കൈവിരല്‍ത്തലങ്ങളില്‍, ശരീരത്തില്‍, ചെവികളില്‍, കണ്ണുകളില്‍ ന്യാസം ചെയ്യണം; മന്ത്രം ജപിച്ചാല്‍ എല്ലാ സിദ്ധികളും, നാലുമുഖനോടൊപ്പം, ലഭിക്കും.

ചതുരശ്രാം സുവിസ്താരം പീതവര്ണാന്തു ചിന്തയേത് । പൃഥിവീം ചേന്ദ്രദേവത്യാം മധ്യേ വരുണമണ്ഡലമ് ॥ ൧,൧൯൭.

നാല് വശങ്ങളുള്ള, വിശാലമായ, മഞ്ഞനിറമുള്ള ഭൂമിയെ, അതിന്റെ ദേവതയായ ഇന്ദ്രനെയും, നടുവില്‍ വരുണന്റെ വൃത്തവും ചിന്തിക്കണം.

മധ്യേ പദ്മം തഥായുക്തമര്ധചന്ദ്രം സുശീതലമ് । ഇന്ദ്രനീലദ്യുതിം സൌമ്യമഥവാഗ്നേയമണ്ഡലമ് ॥ ൧,൧൯൭.

നടുവില്‍ അർദ്ധചന്ദ്രം അലങ്കരിച്ച, വളരെ തണുപ്പുള്ള, നീലമണിയുടെ പ്രകാശംപോലുള്ള, സുന്ദരമായ ഒരു താമരയോ, അല്ലെങ്കില്‍ അഗ്നിവൃത്തമോ ചിന്തിക്കണം.

ത്രികോണം സ്വസ്ഥികൈര്യുക്തം ജ്വാലാമാ ലാനലം സ്മരേത് । ഭിന്നാഞ്ജനനിഭാകാരം സ്വവൃത്തം ബിന്ദുഭൂഷിതമ് ॥ ൧,൧൯൭.

സ്വസ്തിക ചിഹ്നങ്ങളോടുകൂടിയ ത്രികോണം, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലും, കറുത്ത അഞ്ജനമുപമമായ വൃത്താകൃതിയും, മുകളിലൊരു ബിന്ദുവും ഉള്ളതായും ഓര്‍മ്മിക്കണം.

ക്ഷീരോര്മിസദൃശാകാരം ശുദ്ധസ്ഫടികവര്ചസമ് । പ്ലാവയന്തം ജഗത്സര്വം വ്യോമാമൃതമനുംസ്മരേത് ॥ ൧,൧൯൭.

പാലിന്റെ തിരമുപമമായ, ശുദ്ധമായ സ്ഫടികത്തിന്റെ പ്രകാശമുള്ള, ലോകം മുഴുവന്‍ നിറയ്ക്കുന്ന, ആകാശസുദയുടെ രൂപം ചിന്തിക്കണം.

വാസുകിഃ ശങ്ഖപാലശ്ച സ്ഥിതൌ പാര്ഥിവമണ്ഡലേ । കര്കോടഃ പദ്മനാഭശ്ച വാരുണേ തൌ വ്യവസ്ഥിതൌ ॥ ൧,൧൯൭.

വാസുകിയും ശംഖപാലനും ഭൂമിവൃത്തത്തില്‍ നിലകൊള്ളുന്നു; കര്‍ക്കോടനും പദ്മനാഭനും ജലവൃത്തത്തില്‍ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

ആഗ്നേയേ ചാപി കുലികസ്തക്ഷശ്ചൈവ മഹാബ്ജകൌ । വായുമണ്ഡലസംസ്ഥൌ ച പഞ്ച ഭൂതാനി വിന്യസേത് ॥ ൧,൧൯൭.

അഗ്നിവൃത്തത്തില്‍ കുലികനും തക്ഷകനും മഹാതാമരകളും ഉണ്ട്; വായുവിന്റെ വൃത്തത്തില്‍ അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളെ ക്രമീകരിക്കണം.

അങ്ഗുഷ്ഠാദികനിഷ്ഠാന്തമനുലോമവിലോമതഃ । പര്വസന്ധിഷു ച ന്യസ്യാ ജയാ ച വിജയാ തഥാ ॥ ൧,൧൯൭.

അംഗുഷ്ഠം മുതല്‍ കനിഷ്ഠവിരല്‍ വരെ മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും, വിരല്‍സന്ധികളിലും ജയയും വിജയയും ന്യസിക്കണം.

ആസ്യാദിസ്വപുരസ്ഥാനേ ന്യസ്യാച്ഛിവപഡങ്ഗകമ് । കനിഷ്ഠാദൌ ഹൃദാദൌ ച ശിഖായാം കരയോര്ന്യസേത് ॥ ൧,൧൯൭.

വായ്ക്ക് തുടങ്ങിയ ശരീരഭാഗങ്ങളില്‍ ശിവപദങ്ങള്‍ ന്യസിക്കണം; കനിഷ്ഠവിരല്‍ മുതല്‍ ഹൃദയം, ശിഖ, കൈകള്‍ എന്നിവിടങ്ങളിലും ന്യാസം നടത്തണം.

വ്യാപകന്തു തത്വപൂര്വം ക്രമാദങ്ഗുലിപര്വസു । ഭൂതാനാഞ്ച പുനര്ന്യാസഃ ശിവാങ്ഗാനി തഥൈവ ച ॥ ൧,൧൯൭.

തത്ത്വങ്ങള്‍ മുന്‍പിട്ട്, എല്ലാ വിരല്‍സന്ധികളിലും വ്യാപകമായ മന്ത്രം ക്രമമായി ന്യസിക്കണം; വീണ്ടും ഭൂതങ്ങളുടെ ന്യാസവും ശിവാംഗങ്ങളുടെ ന്യാസവും ചെയ്യണം.

പ്രണവാദിനമശ്ചാന്തേ നാമ്നൈവ ച സമന്വിതഃ । സര്വമന്ത്രേഷു കഥിതോ വിധിഃ സ്ഥാപനപൂജനേ ॥ ൧,൧൯൭.

പ്രണവം തുടങ്ങിയ നാമം അവസാനം ചേര്‍ത്ത്, അതേ നാമം ഉപയോഗിച്ച്, എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളിലും സ്ഥാപനം, പൂജ എന്നിവയ്ക്ക് ഈ വിധി പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

ആദ്യാക്ഷരം തന്നാമ്നശ്ച മന്ത്രോഽയം പരികീര്തിതഃ । അഷ്ടാനാം നാഗജാതീനാം മന്ത്രഃ സാന്നിധ്യകാരകഃ ॥ ൧,൧൯൭.

ആ നാമത്തിന്റെ ആദ്യക്ഷരമാണ് മന്ത്രമായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത്; ഇത് എട്ടു നാഗജാതികളുടെ സാന്നിധ്യം വരുത്തുന്ന മന്ത്രമാണ്.

ഓം സ്വാഹാ ക്രമശശ്ചൈവ പഞ്ചഭൂതപുരോഗതമ് । ഏഷ സാക്ഷാദ്ഭവേത്താര്ക്ഷ്യഃ സര്വകര്മപ്രസാധകഃ ॥ ൧,൧൯൭.

'ഓം സ്വാഹാ'യും, അഞ്ചു ഭൂതങ്ങള്‍ മുന്‍പിട്ട്, ക്രമമായി ചേര്‍ത്താല്‍ ഈ മന്ത്രം, ഹേ താര്‍ക്ഷ്യ, എല്ലാ കര്‍മങ്ങള്‍ക്കും ഫലപ്രദമായിത്തീരുന്നു.

കരന്യാസം സ്വരൈഃ കൃത്വാ ശരീരേ തു പുനര്ന്യസേത് । ജ്വലന്തം ചിന്തയേത്പ്രാണമാത്മസംശുദ്ധികാരകമ് ॥ ൧,൧൯൭.

സ്വരങ്ങളോടെ കരന്യാസം ചെയ്ത ശേഷം, വീണ്ടും ശരീരത്തില്‍ ന്യാസം നടത്തണം; പ്രാണനെ ജ്വലിക്കുന്നതായും, ആത്മാവിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതായും ചിന്തിക്കണം.

ബീജന്തു ചിന്തയേത്പശ്ചാദ്വര്ഷാന്തമമൃതാത്മകമ് । ഏവഞ്ചാപ്യായനം കൃത്വാ മൂര്ധ്നി സഞ്ചിന്ത്യ ചാത്മനഃ ॥ ൧,൧൯൭.

ശേഷം, ബീജം അമൃതസ്വഭാവമുള്ളതായും, വര്‍ഷാവസാനം വരെ നിലനില്‍ക്കുന്നതായും ധ്യാനിക്കണം; അങ്ങനെ പൂരിപ്പിച്ച്, അതിനെ തലയിലെത്തും വിധം ചിന്തിക്കണം.

പൃഥിവീം പാദയോര്ദദ്യാത്തപ്തകാഞ്ചനസപ്രഭാമ് । അശേഷഭുവനാകീര്ണാം ലോകപാലസമന്വിതാമ് ॥ ൧,൧൯൭.

പാദങ്ങളില്‍ ഉരുകിയ പൊന്നുപോലുള്ള, എല്ലാ ലോകങ്ങളും നിറഞ്ഞു, ലോകപാലന്മാരോടുകൂടിയ ഭൂമിയെ ന്യസിക്കണം.

ഏതാം ഭഗവതീം പൃഥ്വീം സ്വദേഹേ വിന്യസേദ്ബുധഃ । ശ്യാമവര്ണമയം ധ്യായേത്പൃഥിവീദ്വിഗുണം ഭവേത് ॥ ൧,൧൯൭.

ഈ ദൈവികമായ ഭൂമിയെ ബുദ്ധിമാന്‍ തന്റെ ശരീരത്തില്‍ സ്ഥാപിക്കണം; കറുത്ത നിറത്തിലുള്ളതായും, ഭൂമി ഇരട്ടശക്തിയുള്ളതായും ധ്യാനിക്കണം.

ജ്വാലാമാലാകുലം ദീപ്തമാബ്രഹ്മഭുവനാന്തകമ് । നാഭിഗ്രീവാന്തരേ ന്യസ്യ ത്രികോണം മണ്ഡലം രവേഃ ॥ ൧,൧൯൭.

നാഭിക്കും കഴുത്തിനും ഇടയിൽ, ജ്വാലകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് പ്രകാശിക്കുന്ന, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകം വരെ ദഹിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ത്രികോണമാകുന്ന സൂര്യന്റെ മണ്ഡലം സ്ഥാപിക്കണം.

ഭിന്നാഞ്ജനനിഭാകാരം നിഖിലം വ്യാപ്യ സംസ്ഥിതമ് । ആത്മമൂര്തിസ്ഥിതം ധ്യായേദ്വായവ്യം തീക്ഷ്ണമണ്ഡലമ് ॥ ൧,൧൯൭.

വിഭജിച്ച കജൽപോലെയുള്ള രൂപത്തിൽ, എല്ലാം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന, ആത്മാവിന്റെ രൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന, കഠിനമായ വായുവിന്റെ മണ്ഡലത്തിൽ ധ്യാനിക്കണം.