പാദയോര്ജാനുനോരൂര്വോരുദരേ ഹൃദ്യഥോരസി । മുഖേ ശിരസ്യാനുപൂര്വമോങ്കാ രാദീനി വിന്യസേത് ॥ ൧,൧൯൬.
പാദങ്ങളിൽ, മുട്ടുകളിൽ, തോളുകളിൽ, വയറ്റിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, നെഞ്ചിൽ, വായിൽ, തലയിൽ എന്നിങ്ങനെ ക്രമമായി, ഓം തുടങ്ങിയ അക്ഷരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം.
നമോ നാരായണായേതി വിപര്യാസമഥാപി ച । കരന്യാസം തതഃ കുര്യാദ്ദ്വാദക്ഷരവിദ്യയാ ॥ ൧,൧൯൬.
'നമോ നാരായണായ' എന്നു പറഞ്ഞ്, പിന്നെ അതിന്റെ വിപരീത ക്രമത്തിലും, പന്ത്രണ്ടക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് കരങ്ങളിൽ ന്യാസം നടത്തണം.
പ്രണവാദിയകാരാന്തമങ്ഗുല്യം ഗുഷ്ഠപര്വസു । ന്യസേദ്ധൃദയ ഓങ്കാരം മനും മൂര്ധ്നി സമസ്തകമ് ॥ ൧,൧൯൬.
പ്രണവം മുതല് യയാകാരം വരെ ഉള്ള അക്ഷരങ്ങള് വലതുകൈയുടെ വിരല്മുട്ടുകളില് സ്ഥാപിക്കണം; ഹൃദയത്തില് 'ഓം' അക്ഷരവും, തലയുടെ മുകളില് മുഴുവന് മന്ത്രവും സ്ഥാപിക്കണം.
ഓങ്കാരന്തു ഭ്രുവോര്മധ്യേ ശികാനേത്രാദിമൂര്ധതഃ । ഓം വിഷ്ണവേ ഇതി ഇമം മന്ത്രന്യാസമുദീരയേത് ॥ ൧,൧൯൬.
'ഓം' എന്നത് കണ്പുറത്ത്, ശിഖയില്, കണ്ണുകളില്, തലയുടെ മുകളില് എന്നിവിടങ്ങളില് സ്ഥാപിക്കണം; 'ഓം വിഷ്ണവേ' എന്ന മന്ത്രന്യാസം ഉച്ചരിക്കണം.
ആത്മാനം പരമം ധ്യായേച്ഛേഷം യച്ഛക്തിഭിര്യുതമ് । മമ രക്ഷാം ഹരിഃ കുര്യാന്മത്സ്യമൂര്തിര്ജലേഽവതു ॥ ൧,൧൯൬.
സ്വയം പരമാത്മാവിനെ, എല്ലാ ശക്തികളോടും കൂടിയവനായി ധ്യാനിക്കണം; ഹരിയെന്ന ഭഗവാന് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, ജലത്തില് മീനാകൃതിയായവന് എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.
ത്രിവിക്രമസ്തഥാകാശേ സ്ഥലേ രക്ഷതു വാമനഃ । അടവ്യാം നരസിംഹസ്തു രാമോ രക്ഷതു പര്വതേ ॥ ൧,൧൯൬.
ആകാശത്ത് ത്രിവിക്രമന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, നിലത്ത് വാമനന്; കാടുകളില് നരസിംഹന്, പര്വ്വതത്തില് രാമന് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ഭൂമൌ രക്ഷതു വാരാഹൌ വ്യോമ്നി നാരായണോഽവതു । കര്മബന്ധാച്ച കപിലോ ദത്തോ രോഗാച്ച രക്ഷതു ॥ ൧,൧൯൬.
ഭൂമിയില് വരാഹന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, ആകാശത്ത് നാരായണന്; കര്മബന്ധത്തില് നിന്ന് കപിലന് മോചിപ്പിക്കട്ടെ, രോഗങ്ങളില് നിന്ന് ദത്താത്രേയന് രക്ഷിക്കട്ടെ.
ഹയഗ്രീവോ ദേവതാഭ്യഃ കുമാരോ മകരധ്വജാത് । നാരദോഽന്യാര്ചനാദ്ദേവഃ കൂര്മോ വൈ നൈരൃതേ സദാ ॥ ൧,൧൯൬.
ഹയഗ്രീവന് ദേവതകളില് നിന്ന്, കുമാരന് മകരധ്വജന് നിന്നുമാണ് രക്ഷിക്കേണ്ടത്; നാരദന് മറ്റു ആരാധനകളില് നിന്ന്, കൂര്മന് എപ്പോഴും നൈരൃത്യദിശയില് നിന്ന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.
ധന്വന്തീരശ്ചാപഥ്യാച്ച നാഗഃ ക്രോധവശാത്കില । യജ്ഞോ രോഗാത്സമസ്താച്ച വ്യാസോഽജ്ഞാനാച്ച രക്ഷതു ॥ ൧,൧൯൬.
ധന്വന്തരി അപചാരഭോജനങ്ങളില് നിന്ന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, നാഗന് കോപത്തില് നിന്ന്; യജ്ഞന് രോഗങ്ങളിലും എല്ലാ കഷ്ടതകളിലും നിന്ന് രക്ഷിക്കട്ടെ, വ്യാസന് അജ്ഞാനത്തില് നിന്ന്.
ബുദ്ധഃ പാഷണ്ഡസംഘാതാത്കല്കീ രക്ഷതു കല്മഷാത് । പായാന്മധ്യന്ദിനേ വിഷ്ണുഃ പ്രാതര്നാരായണോഽവതു ॥ ൧,൧൯൬.
ബുദ്ധന് പാശണ്ഡസംഘങ്ങളില് നിന്ന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, കല്കി പാപങ്ങളില് നിന്ന്; മധ്യാഹ്നത്തില് വിഷ്ണു കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, പ്രഭാതത്തില് നാരായണന്.
മധുഹാ ചാപരാഹ്നേ ച സായം രക്ഷതു മാധവഃ । ഹൃഷീകേശഃ പ്രദോഷേഽവ്യാത്പ്രത്യൂഷേഽവ്യാജ്ജനാര്ദനഃ ॥ ൧,൧൯൬.
അപരാഹ്നത്തില് മധുസൂദനന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, സായാഹ്നത്തില് മാധവന്; പ്രദോഷസമയത്ത് ഹൃഷീകേശന്, പ്രഭാതത്തില് ജനാര്ദനന് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ശ്രീധരോഽവ്യാദര്ധരാത്രേ പദ്മനാഭോ നിശീഥകേ । ചക്രകൌമോദകീബാണാ ഘ്നന്തു ശത്രൂംശ്ച രാക്ഷസാന് ॥ ൧,൧൯൬.
അര്ദ്ധരാത്രിയില് ശ്രീധരന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, അത്തിരാത്രിയില് പത്മനാഭന്; ചക്രം, ഗദ, ബാണങ്ങള് ശത്രുക്കളെയും രാക്ഷസന്മാരെയും സംഹരിക്കട്ടെ.
ശങ്ഖഃ പദ്മം ച ശത്രുഭ്യഃ ശാര്ങ്ഗം വൈ ഗരുഡസ്തഥാ । ബുദ്ധീന്ദ്രിയമനഃ പ്രാണാന്പാന്തു പാര്ശ്വവിഭൂഷണഃ ॥ ൧,൧൯൬.
ശംഖവും പത്മവും ശത്രുക്കളില് നിന്ന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, ശാരംഗം വില്ലും ഗരുഡനും; വലതും ഇടതും ഉള്ള അലങ്കാരങ്ങള് ബുദ്ധിയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സും പ്രാണനും കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.
ശേഷഃ സര്പസ്വരൂപശ്ച സദാ സര്വത്ര പാതു മാമ് । വിദിക്ഷു ദിക്ഷു ച സദാ നാരസിംഹശ്ച രക്ഷതു ॥ ൧,൧൯൬.
ശേഷന് പാമ്പിന്റെ രൂപത്തില് എപ്പോഴും എല്ലായിടത്തും എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; നരസിംഹന് എല്ലാ ദിശകളിലും ഇടക്കാല ദിശകളിലും കാവല് നില്ക്കട്ടെ.
ഏതദ്ധാരയമാണശ്ച യം യം പശ്യതി ചക്ഷുഷാ । സ വശീ സ്യാദ്വിപാപ്മാ ച രോഗമുക്തോ ദിവം വ്രജേത് ॥ ൧,൧൯൬.
ഇത് ധരിക്കുന്നവന് കണ്ണുകൊണ്ട് എന്ത് കണ്ടാലും അതിനൊക്കെയും അവന് അധിപതിയാകും; പാപവും രോഗവും വിട്ട് സ്വര്ഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകും.
thumb|പഞ്ചമഹാഭൂതാനി ധന്വന്തരിരുവാച । ഗാരുഡം സംപ്രവക്ഷ്യാമി ഗരുഡേന ഹ്യുദീരിതമ് । കശ്യപായ സുമിത്രേണ വിഷഹൃദ്യേന ഗാരുഡഃ ॥ ൧,൧൯൭.
ധന്വന്തരി പറഞ്ഞു: ഗരുഡന് പറഞ്ഞ ഗാരുഡശാസ്ത്രം ഞാന് ഇപ്പോള് വിശദീകരിക്കാം; അത് കശ്യപന്, സുമിത്രന്, വിഷം നീക്കുന്ന ഗരുഡന് എന്നിവരോടാണ് പറഞ്ഞത്.
പൃഥിവ്യാപസ്തഥാ തേജോ വായുരാകാശമേവച । ക്ഷിത്യാദിഷ്വേവ വര്ഗാശ്ച ഹ്യേതേ വൈ മണ്ഡലാധിപാഃ ॥ ൧,൧൯൭.
ഭൂമി, ജലം, അഗ്നിഃ, വായു, ആകാശം — ഇവയാണ് അഞ്ചു മഹാഭൂതങ്ങള്; ഇവയില് വിവിധ വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്, അവയ്ക്കാണ് ഈ മണ്ഡലാധിപതികള്.
പഞ്ചതത്ത്വേ സ്ഥിതാ ദേവാഃ പ്രാപ്യന്തേ വിഷ്ണുസേവകൈഃ । ദീര്ഘസ്വരവിഭിന്നാശ്ച നപുംസകവിവര്ജിതാഃ ॥ ൧,൧൯൭.
ദേവതകള് ഈ അഞ്ചു തത്ത്വങ്ങളില് വസിക്കുന്നു, വിഷ്ണുവിനെ സേവിക്കുന്നവര്ക്ക് അവരെ പ്രാപിക്കാം; ദീര്ഘസ്വരങ്ങളാല് വേര്പെടുത്തപ്പെട്ടവയും, നപുംസക ലിംഗം ഇല്ലാത്തവയുമാണ്.
സഷഡങ്ഗഃ ശിവഃ പ്രോക്തോ ഹൃച്ഛിരശ്ച ശിഖാ ക്രമാത് । കവചം നേത്രമസ്ത്രം സ്യാന്ന്യാസഃ സ്വസ്ഥലസംസ്ഥിതിഃ ॥ ൧,൧൯൭.
ശിവന് ആറു അംശങ്ങളോടെയാണ് വിവരണം: ഹൃദയം, ശിരഃ, ശിഖ, ക്രമത്തില്; കവചം, കണ്ണ്, ആയുധം, ഓരോത് തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളില് സ്ഥാപിക്കണം.
സര്വസിദ്ധിപ്രദസ്യാന്തേ കാലവഹ്നിര ധോഽനിലഃ । ഷഷ്ഠസ്വരസമായുക്തമര്ധേന്ദുസംയുതം പരമ് ॥ ൧,൧൯൭.
സകലസിദ്ധികള് നല്കുന്നവന്റെ അവസാനം കാലാഗ്നിയും താഴെ വായുവും; ആറാം സ്വരം അര്ദ്ധചന്ദ്രത്തോടൊപ്പം ചേര്ന്ന പരമമായതാണു.
പരാപരവിഭിന്നാശ്ച ശിവസ്യോര്ധ്വാധ ഈരിതാഃ । രേഫേണാങ്ഗേഷു സര്വത്ര ന്യാസം കുര്യാദ്യഥാവിധി ॥ ൧,൧൯൭.
ശിവന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മേലും കീഴുമായുള്ള വ്യത്യാസങ്ങള് ശരീരത്തിലെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും, 'ര' എന്ന അക്ഷരമുദ്രയുള്ള അവയവങ്ങളില്, യഥാവിധി ന്യാസം ചെയ്യണം.
ഹൃദി പാണിതലേ ദേഹേ കര്ണേ നേത്രേ കരോതി ച । ജപാത്തു സര്വസിദ്ധിഃ സ്യാച്ചതുര്വക്ത്രസമായുതാമ് ॥ ൧,൧൯൭.
ഹൃദയത്ത്, കൈവിരല്ത്തലങ്ങളില്, ശരീരത്തില്, ചെവികളില്, കണ്ണുകളില് ന്യാസം ചെയ്യണം; മന്ത്രം ജപിച്ചാല് എല്ലാ സിദ്ധികളും, നാലുമുഖനോടൊപ്പം, ലഭിക്കും.
ചതുരശ്രാം സുവിസ്താരം പീതവര്ണാന്തു ചിന്തയേത് । പൃഥിവീം ചേന്ദ്രദേവത്യാം മധ്യേ വരുണമണ്ഡലമ് ॥ ൧,൧൯൭.
നാല് വശങ്ങളുള്ള, വിശാലമായ, മഞ്ഞനിറമുള്ള ഭൂമിയെ, അതിന്റെ ദേവതയായ ഇന്ദ്രനെയും, നടുവില് വരുണന്റെ വൃത്തവും ചിന്തിക്കണം.
മധ്യേ പദ്മം തഥായുക്തമര്ധചന്ദ്രം സുശീതലമ് । ഇന്ദ്രനീലദ്യുതിം സൌമ്യമഥവാഗ്നേയമണ്ഡലമ് ॥ ൧,൧൯൭.
നടുവില് അർദ്ധചന്ദ്രം അലങ്കരിച്ച, വളരെ തണുപ്പുള്ള, നീലമണിയുടെ പ്രകാശംപോലുള്ള, സുന്ദരമായ ഒരു താമരയോ, അല്ലെങ്കില് അഗ്നിവൃത്തമോ ചിന്തിക്കണം.
ത്രികോണം സ്വസ്ഥികൈര്യുക്തം ജ്വാലാമാ ലാനലം സ്മരേത് । ഭിന്നാഞ്ജനനിഭാകാരം സ്വവൃത്തം ബിന്ദുഭൂഷിതമ് ॥ ൧,൧൯൭.
സ്വസ്തിക ചിഹ്നങ്ങളോടുകൂടിയ ത്രികോണം, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലും, കറുത്ത അഞ്ജനമുപമമായ വൃത്താകൃതിയും, മുകളിലൊരു ബിന്ദുവും ഉള്ളതായും ഓര്മ്മിക്കണം.
ക്ഷീരോര്മിസദൃശാകാരം ശുദ്ധസ്ഫടികവര്ചസമ് । പ്ലാവയന്തം ജഗത്സര്വം വ്യോമാമൃതമനുംസ്മരേത് ॥ ൧,൧൯൭.
പാലിന്റെ തിരമുപമമായ, ശുദ്ധമായ സ്ഫടികത്തിന്റെ പ്രകാശമുള്ള, ലോകം മുഴുവന് നിറയ്ക്കുന്ന, ആകാശസുദയുടെ രൂപം ചിന്തിക്കണം.
വാസുകിഃ ശങ്ഖപാലശ്ച സ്ഥിതൌ പാര്ഥിവമണ്ഡലേ । കര്കോടഃ പദ്മനാഭശ്ച വാരുണേ തൌ വ്യവസ്ഥിതൌ ॥ ൧,൧൯൭.
വാസുകിയും ശംഖപാലനും ഭൂമിവൃത്തത്തില് നിലകൊള്ളുന്നു; കര്ക്കോടനും പദ്മനാഭനും ജലവൃത്തത്തില് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ആഗ്നേയേ ചാപി കുലികസ്തക്ഷശ്ചൈവ മഹാബ്ജകൌ । വായുമണ്ഡലസംസ്ഥൌ ച പഞ്ച ഭൂതാനി വിന്യസേത് ॥ ൧,൧൯൭.
അഗ്നിവൃത്തത്തില് കുലികനും തക്ഷകനും മഹാതാമരകളും ഉണ്ട്; വായുവിന്റെ വൃത്തത്തില് അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളെ ക്രമീകരിക്കണം.
അങ്ഗുഷ്ഠാദികനിഷ്ഠാന്തമനുലോമവിലോമതഃ । പര്വസന്ധിഷു ച ന്യസ്യാ ജയാ ച വിജയാ തഥാ ॥ ൧,൧൯൭.
അംഗുഷ്ഠം മുതല് കനിഷ്ഠവിരല് വരെ മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും, വിരല്സന്ധികളിലും ജയയും വിജയയും ന്യസിക്കണം.
ആസ്യാദിസ്വപുരസ്ഥാനേ ന്യസ്യാച്ഛിവപഡങ്ഗകമ് । കനിഷ്ഠാദൌ ഹൃദാദൌ ച ശിഖായാം കരയോര്ന്യസേത് ॥ ൧,൧൯൭.
വായ്ക്ക് തുടങ്ങിയ ശരീരഭാഗങ്ങളില് ശിവപദങ്ങള് ന്യസിക്കണം; കനിഷ്ഠവിരല് മുതല് ഹൃദയം, ശിഖ, കൈകള് എന്നിവിടങ്ങളിലും ന്യാസം നടത്തണം.