വിദ്യുത്സര്പവിഷോദ്വേഗേ രോഗേ വൈ വിഘ്നസങ്കടേ । ജപ്യമേതജ്ജപേന്നിത്യം ശരീരേ ഭയമാഗതേ ॥ ൧,൧൯൪.
മിന്നൽ, പാമ്പ്, വിഷം എന്നിവയുടെ ഭീഷണി, രോഗം, തടസ്സം, കഷ്ടത എന്നിവയിൽ, ശരീരത്തിൽ ഭയം വന്നാൽ ഈ മന്ത്രം എപ്പോഴും ജപിക്കണം.
അയം ഭഗവതോ മന്ത്രോ മന്ത്രാണാം പരമോ മഹാന് । വിഖ്യാതം കവചം ഗുഹ്യം സര്പപാപപ്രണാശനമ് । സ്വമായാകൃതിനിര്മാണം കല്പാന്തഗഹനം മഹത് ॥ ൧,൧൯൪.
ഇത് ഭഗവാന്റെ മഹാമന്ത്രമാണ്; മന്ത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമവും മഹത്തായതും. പ്രസിദ്ധവും രഹസ്യവുമായ കവചം, പാമ്പ് സംബന്ധമായ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതും, സ്വയം മായയാൽ സൃഷ്ടിച്ചതും, കാലാന്ത്യത്തിലെ അനന്തതയത്രയും വിശാലവുമായതുമാണ്.
ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൯൫ ഹരിരുവാച । സല്വകാമപ്രദാം വിദ്യാം സപ്തരാത്രേണ താം ശൃണു । നമസ്തുഭ്യം ഭഗവതേ വാസുദേവായ ധീമഹി ॥ ൧,൧൯൫.
ഹരി പറഞ്ഞു: ഏഴു രാത്രികൾക്കുള്ളിൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്ന ആ വിജ്ഞാനം കേൾക്കൂ. വാസുദേവനേ, ഭഗവാനേ, നമസ്കാരം; ഞങ്ങൾ നിന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നു.
പ്രദ്യുമ്നായാനിരുദ്ധായ നമഃ സങ്ഗര്ഷണായ ച । നമോ വിജ്ഞാനമാത്രായ പരമാനന്ദമൂര്തയേ ॥ ൧,൧൯൫.
പ്രദ്യുമ്നനും അനിരുദ്ധനും സങ്കർഷണനും നമസ്കാരം. ശുദ്ധമായ ജ്ഞാനസ്വരൂപനേ, പരമാനന്ദത്തിന്റെ രൂപമായവനേ, നമസ്കാരം.
ആത്മാരാമായ ശാന്തായ നിവൃത്തദ്വൈതദൃഷ്ടയേ । ത്വദ്രൂപാണി ച സര്വാണി തസ്മാത്തുഭ്യം നമോ നമഃ ॥ ൧,൧൯൫.
ആത്മാരാമനായ ശാന്തസ്വരൂപനേ, ദ്വൈതബോധം ഇല്ലാത്ത ദൃഷ്ടിയുള്ളവനേ, നിന്റെ എല്ലാ രൂപങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നവനേ, നിന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഹൃഷീകേശായ മഹതേ നമസ്തേഽനന്തമൂര്തയേ । യസ്മിന്നിദം യതശ്ചൈതത്തിഷ്ഠത്യഗ്രേഽപി ജായതേ ॥ ൧,൧൯൫.
ഹൃഷീകേശനേ, മഹാനായ അനന്തരൂപനേ, ഈ ലോകം നിലകൊള്ളുന്നതും ഉദ്ഭവിക്കുന്നതും അങ്ങയിൽ നിന്നുമാണ്; ആദിയിൽ പോലും അതു അങ്ങിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. അങ്ങയെ നമസ്കരിക്കുന്നു.
മൃന്മയീം വഹസി ക്ഷോണീം തസ്മൈ തേ ബ്രഹ്മണേ നമഃ । യന്ന സ്പൃശന്തി ന വിദുഃ മനോബുദ്ധീന്ദ്രിയാസവഃ । അന്തര്ബഹിസ്ത്വം ചരസി വ്യോമതുല്യം നമാമ്യഹമ് ॥ ൧,൧൯൫.
കല്ലുകൊണ്ടുള്ള ഭൂമിയെ ചുമക്കുന്നവനേ, ബ്രഹ്മനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം. മനസ്സും ബുദ്ധിയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും പ്രാണനും അങ്ങയെ സ്പർശിക്കുകയോ അറിയുകയോ ചെയ്യില്ല. അകത്തും പുറത്തും ആകാശംപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഓം നമോ ഭഗവതേ മഹാപുരാഷായ മഹാഭൂതപതയേ സകലസത്ത്വഭാവിവ്രീഡനികരകമലരേണൂത്പലനിഭധര്മാഖ്യവിദ്യയാ? ചരണാരവിന്ദയുഗല പരമേഷ്ഠിന്നമസ്തേ । അവാപ വിദ്യാധരതാം ചിത്രകേതോശ്ച വിദ്യയാ ॥ ൧,൧൯൫.
ഓം, ഭഗവാനായ മഹാപുരുഷനേ, മഹാഭൂതങ്ങളുടെ അധിപനേ, എല്ലാ ജീവികളുടെ പാദധൂളി കമലരേണുവിനേക്കാൾ സുഖമുള്ളതുമായ നിന്റെ ധർമ്മവിദ്യയാൽ, പരമേശ്വരനേ, നിന്റെ കമലപാദങ്ങളിലേക്ക് നമസ്കാരം. ഈ വിജ്ഞാനത്തിലൂടെ ചിത്രകേതു വിദ്യാധരത്വം നേടി.
ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൯൬ ഹരിരുവാച । അവാപ ജപ്ത്വാ ചേന്ദ്രത്വം വിഷ്ണുധര്മാഖ്യവിദ്യയാ । സര്വാഞ്ഛത്രൂന്വിനിര്ജിത്യ താഞ്ച വക്ഷ്യേ മഹേശ്വര ॥ ൧,൧൯൬.
ഹരി പറഞ്ഞു: ഈ മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ, വിഷ്ണുദർമ്മം എന്ന വിജ്ഞാനത്തിലൂടെ, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ജയിച്ച്, ഇന്ദ്രപദവി നേടാം. മഹേശ്വരാ, ഞാൻ അതിനെപ്പറ്റി ഇപ്പോൾ പറയാം.
പാദയോര്ജാനുനോരൂര്വോരുദരേ ഹൃദ്യഥോരസി । മുഖേ ശിരസ്യാനുപൂര്വമോങ്കാ രാദീനി വിന്യസേത് ॥ ൧,൧൯൬.
പാദങ്ങളിൽ, മുട്ടുകളിൽ, തോളുകളിൽ, വയറ്റിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, നെഞ്ചിൽ, വായിൽ, തലയിൽ എന്നിങ്ങനെ ക്രമമായി, ഓം തുടങ്ങിയ അക്ഷരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം.
നമോ നാരായണായേതി വിപര്യാസമഥാപി ച । കരന്യാസം തതഃ കുര്യാദ്ദ്വാദക്ഷരവിദ്യയാ ॥ ൧,൧൯൬.
'നമോ നാരായണായ' എന്നു പറഞ്ഞ്, പിന്നെ അതിന്റെ വിപരീത ക്രമത്തിലും, പന്ത്രണ്ടക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് കരങ്ങളിൽ ന്യാസം നടത്തണം.
പ്രണവാദിയകാരാന്തമങ്ഗുല്യം ഗുഷ്ഠപര്വസു । ന്യസേദ്ധൃദയ ഓങ്കാരം മനും മൂര്ധ്നി സമസ്തകമ് ॥ ൧,൧൯൬.
പ്രണവം മുതല് യയാകാരം വരെ ഉള്ള അക്ഷരങ്ങള് വലതുകൈയുടെ വിരല്മുട്ടുകളില് സ്ഥാപിക്കണം; ഹൃദയത്തില് 'ഓം' അക്ഷരവും, തലയുടെ മുകളില് മുഴുവന് മന്ത്രവും സ്ഥാപിക്കണം.
ഓങ്കാരന്തു ഭ്രുവോര്മധ്യേ ശികാനേത്രാദിമൂര്ധതഃ । ഓം വിഷ്ണവേ ഇതി ഇമം മന്ത്രന്യാസമുദീരയേത് ॥ ൧,൧൯൬.
'ഓം' എന്നത് കണ്പുറത്ത്, ശിഖയില്, കണ്ണുകളില്, തലയുടെ മുകളില് എന്നിവിടങ്ങളില് സ്ഥാപിക്കണം; 'ഓം വിഷ്ണവേ' എന്ന മന്ത്രന്യാസം ഉച്ചരിക്കണം.
ആത്മാനം പരമം ധ്യായേച്ഛേഷം യച്ഛക്തിഭിര്യുതമ് । മമ രക്ഷാം ഹരിഃ കുര്യാന്മത്സ്യമൂര്തിര്ജലേഽവതു ॥ ൧,൧൯൬.
സ്വയം പരമാത്മാവിനെ, എല്ലാ ശക്തികളോടും കൂടിയവനായി ധ്യാനിക്കണം; ഹരിയെന്ന ഭഗവാന് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, ജലത്തില് മീനാകൃതിയായവന് എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.
ത്രിവിക്രമസ്തഥാകാശേ സ്ഥലേ രക്ഷതു വാമനഃ । അടവ്യാം നരസിംഹസ്തു രാമോ രക്ഷതു പര്വതേ ॥ ൧,൧൯൬.
ആകാശത്ത് ത്രിവിക്രമന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, നിലത്ത് വാമനന്; കാടുകളില് നരസിംഹന്, പര്വ്വതത്തില് രാമന് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ഭൂമൌ രക്ഷതു വാരാഹൌ വ്യോമ്നി നാരായണോഽവതു । കര്മബന്ധാച്ച കപിലോ ദത്തോ രോഗാച്ച രക്ഷതു ॥ ൧,൧൯൬.
ഭൂമിയില് വരാഹന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, ആകാശത്ത് നാരായണന്; കര്മബന്ധത്തില് നിന്ന് കപിലന് മോചിപ്പിക്കട്ടെ, രോഗങ്ങളില് നിന്ന് ദത്താത്രേയന് രക്ഷിക്കട്ടെ.
ഹയഗ്രീവോ ദേവതാഭ്യഃ കുമാരോ മകരധ്വജാത് । നാരദോഽന്യാര്ചനാദ്ദേവഃ കൂര്മോ വൈ നൈരൃതേ സദാ ॥ ൧,൧൯൬.
ഹയഗ്രീവന് ദേവതകളില് നിന്ന്, കുമാരന് മകരധ്വജന് നിന്നുമാണ് രക്ഷിക്കേണ്ടത്; നാരദന് മറ്റു ആരാധനകളില് നിന്ന്, കൂര്മന് എപ്പോഴും നൈരൃത്യദിശയില് നിന്ന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.
ധന്വന്തീരശ്ചാപഥ്യാച്ച നാഗഃ ക്രോധവശാത്കില । യജ്ഞോ രോഗാത്സമസ്താച്ച വ്യാസോഽജ്ഞാനാച്ച രക്ഷതു ॥ ൧,൧൯൬.
ധന്വന്തരി അപചാരഭോജനങ്ങളില് നിന്ന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, നാഗന് കോപത്തില് നിന്ന്; യജ്ഞന് രോഗങ്ങളിലും എല്ലാ കഷ്ടതകളിലും നിന്ന് രക്ഷിക്കട്ടെ, വ്യാസന് അജ്ഞാനത്തില് നിന്ന്.
ബുദ്ധഃ പാഷണ്ഡസംഘാതാത്കല്കീ രക്ഷതു കല്മഷാത് । പായാന്മധ്യന്ദിനേ വിഷ്ണുഃ പ്രാതര്നാരായണോഽവതു ॥ ൧,൧൯൬.
ബുദ്ധന് പാശണ്ഡസംഘങ്ങളില് നിന്ന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, കല്കി പാപങ്ങളില് നിന്ന്; മധ്യാഹ്നത്തില് വിഷ്ണു കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, പ്രഭാതത്തില് നാരായണന്.
മധുഹാ ചാപരാഹ്നേ ച സായം രക്ഷതു മാധവഃ । ഹൃഷീകേശഃ പ്രദോഷേഽവ്യാത്പ്രത്യൂഷേഽവ്യാജ്ജനാര്ദനഃ ॥ ൧,൧൯൬.
അപരാഹ്നത്തില് മധുസൂദനന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, സായാഹ്നത്തില് മാധവന്; പ്രദോഷസമയത്ത് ഹൃഷീകേശന്, പ്രഭാതത്തില് ജനാര്ദനന് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ശ്രീധരോഽവ്യാദര്ധരാത്രേ പദ്മനാഭോ നിശീഥകേ । ചക്രകൌമോദകീബാണാ ഘ്നന്തു ശത്രൂംശ്ച രാക്ഷസാന് ॥ ൧,൧൯൬.
അര്ദ്ധരാത്രിയില് ശ്രീധരന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, അത്തിരാത്രിയില് പത്മനാഭന്; ചക്രം, ഗദ, ബാണങ്ങള് ശത്രുക്കളെയും രാക്ഷസന്മാരെയും സംഹരിക്കട്ടെ.
ശങ്ഖഃ പദ്മം ച ശത്രുഭ്യഃ ശാര്ങ്ഗം വൈ ഗരുഡസ്തഥാ । ബുദ്ധീന്ദ്രിയമനഃ പ്രാണാന്പാന്തു പാര്ശ്വവിഭൂഷണഃ ॥ ൧,൧൯൬.
ശംഖവും പത്മവും ശത്രുക്കളില് നിന്ന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, ശാരംഗം വില്ലും ഗരുഡനും; വലതും ഇടതും ഉള്ള അലങ്കാരങ്ങള് ബുദ്ധിയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സും പ്രാണനും കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.
ശേഷഃ സര്പസ്വരൂപശ്ച സദാ സര്വത്ര പാതു മാമ് । വിദിക്ഷു ദിക്ഷു ച സദാ നാരസിംഹശ്ച രക്ഷതു ॥ ൧,൧൯൬.
ശേഷന് പാമ്പിന്റെ രൂപത്തില് എപ്പോഴും എല്ലായിടത്തും എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; നരസിംഹന് എല്ലാ ദിശകളിലും ഇടക്കാല ദിശകളിലും കാവല് നില്ക്കട്ടെ.
ഏതദ്ധാരയമാണശ്ച യം യം പശ്യതി ചക്ഷുഷാ । സ വശീ സ്യാദ്വിപാപ്മാ ച രോഗമുക്തോ ദിവം വ്രജേത് ॥ ൧,൧൯൬.
ഇത് ധരിക്കുന്നവന് കണ്ണുകൊണ്ട് എന്ത് കണ്ടാലും അതിനൊക്കെയും അവന് അധിപതിയാകും; പാപവും രോഗവും വിട്ട് സ്വര്ഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകും.
thumb|പഞ്ചമഹാഭൂതാനി ധന്വന്തരിരുവാച । ഗാരുഡം സംപ്രവക്ഷ്യാമി ഗരുഡേന ഹ്യുദീരിതമ് । കശ്യപായ സുമിത്രേണ വിഷഹൃദ്യേന ഗാരുഡഃ ॥ ൧,൧൯൭.
ധന്വന്തരി പറഞ്ഞു: ഗരുഡന് പറഞ്ഞ ഗാരുഡശാസ്ത്രം ഞാന് ഇപ്പോള് വിശദീകരിക്കാം; അത് കശ്യപന്, സുമിത്രന്, വിഷം നീക്കുന്ന ഗരുഡന് എന്നിവരോടാണ് പറഞ്ഞത്.
പൃഥിവ്യാപസ്തഥാ തേജോ വായുരാകാശമേവച । ക്ഷിത്യാദിഷ്വേവ വര്ഗാശ്ച ഹ്യേതേ വൈ മണ്ഡലാധിപാഃ ॥ ൧,൧൯൭.
ഭൂമി, ജലം, അഗ്നിഃ, വായു, ആകാശം — ഇവയാണ് അഞ്ചു മഹാഭൂതങ്ങള്; ഇവയില് വിവിധ വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്, അവയ്ക്കാണ് ഈ മണ്ഡലാധിപതികള്.
പഞ്ചതത്ത്വേ സ്ഥിതാ ദേവാഃ പ്രാപ്യന്തേ വിഷ്ണുസേവകൈഃ । ദീര്ഘസ്വരവിഭിന്നാശ്ച നപുംസകവിവര്ജിതാഃ ॥ ൧,൧൯൭.
ദേവതകള് ഈ അഞ്ചു തത്ത്വങ്ങളില് വസിക്കുന്നു, വിഷ്ണുവിനെ സേവിക്കുന്നവര്ക്ക് അവരെ പ്രാപിക്കാം; ദീര്ഘസ്വരങ്ങളാല് വേര്പെടുത്തപ്പെട്ടവയും, നപുംസക ലിംഗം ഇല്ലാത്തവയുമാണ്.
സഷഡങ്ഗഃ ശിവഃ പ്രോക്തോ ഹൃച്ഛിരശ്ച ശിഖാ ക്രമാത് । കവചം നേത്രമസ്ത്രം സ്യാന്ന്യാസഃ സ്വസ്ഥലസംസ്ഥിതിഃ ॥ ൧,൧൯൭.
ശിവന് ആറു അംശങ്ങളോടെയാണ് വിവരണം: ഹൃദയം, ശിരഃ, ശിഖ, ക്രമത്തില്; കവചം, കണ്ണ്, ആയുധം, ഓരോത് തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളില് സ്ഥാപിക്കണം.
സര്വസിദ്ധിപ്രദസ്യാന്തേ കാലവഹ്നിര ധോഽനിലഃ । ഷഷ്ഠസ്വരസമായുക്തമര്ധേന്ദുസംയുതം പരമ് ॥ ൧,൧൯൭.
സകലസിദ്ധികള് നല്കുന്നവന്റെ അവസാനം കാലാഗ്നിയും താഴെ വായുവും; ആറാം സ്വരം അര്ദ്ധചന്ദ്രത്തോടൊപ്പം ചേര്ന്ന പരമമായതാണു.
അനാദ്യന്ത ! ജഗദ്ബീജ ! പദ്മനാഭ ! നമോഽസ്തു തേ । ഓം കാലായ സ്വാഹാ । ഓം കാലപുരുഷായ സ്വാഹാ । ഓം കൃഷ്ണായ സ്വാഹാ । ഓം കൃഷ്ണരൂപായ സ്വാഹാ । ഓം ചണ്ഡായ സ്വാഹാ । ഓം ചണ്ഡരൂപായ സ്വാഹാ । ഓം പ്രചണ്ഡായ സ്വാഹാ । ഓം പ്രചണരൂപായ സ്വാഹാ । ഓം സര്വായ സ്വാഹാ । ഓം സര്വരൂപായ സ്വാഹാ । ഓം നമോ ഭുവനേശായ ത്രിലോകധാത്രേ ഇഹ വിടി സിവിടി സിവിടി സ്വാഹാ। ഓം നമഃ അയോഖേതയേ യേ യേ സംജ്ഞാപയ ദൈത്യദാനവയക്ഷരാക്ഷസഭൂതപിശാചകൂഷ്മാണ്ഡാന്താപസ്മാരകച്ഛര്ദനദുദ്ധര്രാണാമേകാഹികദ്വ്യാഹികത്ര്യാഹികചാതുര്ഥികമൌഹൂര്തികദിനജ്വരരാത്രിജ്വരസന്ധ്യാജ്വരസര്വജ്വരാദീനാം ലൂതാകീടകണ്ടകപൂതനാഭുജങ്ഗസ്ഥാവരജങ്ഗമവിഷാദീ നാമിദം ശരീരം മമ പഥ്യം ത്വം കുരു സ്ഫുട സ്ഫുട സ്ഫുട പ്രകോട ലഫട വികടദംഷ്ട്ര പൂര്വതോ രക്ഷതു ഓം ഹൈ ഹൈ ഹൈ ഹൈ ദിനകരസഹസ്രകാലസമാഹതോ ജയ പശ്ചിമതോ രക്ഷ ഓം നിവി നിവി പ്രദീപ്തജ്വലനജ്വാലാകാര മഹാകപില ഉത്തരതോ രക്ഷ ഓം വിലി വിലി മിലി മിലി ഗരുഡി ഗരുഡി ഗൌരീഗാന്ധാരീവിഷമോഹവിഷമവിഷമാം മഹോഹയതു സ്വാഹാ ദക്ഷിണതോ രക്ഷ മാം പശ്യ സര്വഭൂതഭയോപദ്രവേഭ്യോ രക്ഷ രക്ഷ ജയ ജയ വിജയ തേന ഹീയതേ രിപുത്രാസാഹങ്കൃതവാദ്യതോ ഭയനുദഭയതോഽഭയം ദിശതുച്യുതം । തദുദരമഖിലം വിശന്തു യുഗപരിവര്തസഹസ്രസംഖ്യേയോഽസ്തംഹംസമിവ പ്രവിശന്തി രശ്മയഃ । വാസുദേവസങ്കര്ഷണപ്രദ്യുമ്നാശ്ചാനിരുദ്ധകഃ । സര്വജ്വരാന്മമഘ്നന്തു വിഷ്ണുര്നാരായണോ ഹരിഃ ॥ ൧,൧൯൪.
ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്തവനേ! ലോകത്തിന്റെ വിത്തേ! പദ്മനാഭനേ! നമസ്കാരം. ഓം, കാലനേ, സ്വാഹാ. ഓം, കാലപുരുഷനേ, സ്വാഹാ. ഓം, കൃഷ്ണനേ, സ്വാഹാ. ഓം, കൃഷ്ണസ്വരൂപനേ, സ്വാഹാ. ഓം, ചണ്ടനേ, സ്വാഹാ. ഓം, ചണ്ടസ്വരൂപനേ, സ്വാഹാ. ഓം, അതിചണ്ടനേ, സ്വാഹാ. ഓം, അതിചണ്ടസ്വരൂപനേ, സ്വാഹാ. ഓം, സർവ്വനേ, സ്വാഹാ. ഓം, സർവ്വസ്വരൂപനേ, സ്വാഹാ. ഓം, ഭൂവനേശ്വരനേ, ത്രിലോകധാരകനേ, ഇവിടെ വിറ്റി സിവിട്ടി സിവിട്ടി, സ്വാഹാ. ഓം, അയോഖേതനേ, നമസ്കാരം. ദൈത്യൻമാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും യക്ഷന്മാർക്കും രാക്ഷസന്മാർക്കും ഭൂതങ്ങൾക്കും പിശാചുകൾക്കും കൂഷ്മാണ്ഡങ്ങൾക്കും അപസ്മാരത്തിനും ഛർദിക്കും മറ്റും, ഒരുദിനം, രണ്ടുദിനം, മൂന്നു ദിവസം, നാലുദിനം, ക്ഷണികം, ദിനജ്വരം, രാത്രി ജ്വരം, സന്ധ്യാ ജ്വരം, എല്ലായിടത്തും, ലൂത, കീടങ്ങൾ, മുള്ള്, പൂതന, പാമ്പ്, ചലനമില്ലാത്തതും ചലിക്കുന്നതുമായ വിഷം—എന്റെ ഈ ശരീരം നീ ആരോഗ്യകരമാക്കണം. പൊട്ടുക, പൊട്ടുക, പൊട്ടുക, ഭയങ്കരമായ പല്ലുകളോടെ കിഴിച്ചുതുറക്കുക; കിഴക്കേ ഭാഗത്ത് എന്നെ രക്ഷിക്കണം. ഓം, ഹൈ ഹൈ ഹൈ ഹൈ, ആയിരം സൂര്യന്മാരുടെ ശക്തിയാൽ അടിച്ചുപൊട്ടിച്ച കാലൻ—വിജയം! പടിഞ്ഞാറ് എന്നെ രക്ഷിക്കണം. ഓം, നിവി നിവി, ജ്വലിക്കുന്ന തീപോലെയുള്ള മഹാകപിലൻ, വടക്കേ ഭാഗത്ത് എന്നെ രക്ഷിക്കണം. ഓം, വിലി വിലി, മിലി മിലി, ഗരുഡി, ഗരുഡി, ഗൗരി, ഗാന്ധാരി, വിഷം, മോഹം, വിഷം, വിഷം—ഇത് നശിപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ, സ്വാഹാ! തെക്കേ ഭാഗത്ത് എന്നെ രക്ഷിക്കണം. എന്നെ നോക്കുക, എല്ലാ ഭയങ്ങളിലും ഉപദ്രവങ്ങളിലും നിന്നു രക്ഷിക്കണം, രക്ഷിക്കണം, ജയിക്കണം, വിജയിക്കണം! ശത്രുക്കളുടെ ഭയം, അഭിമാനം എന്നിവ അപ്രധാനമാകുന്നു; ഭയം അകറ്റപ്പെടുന്നു, നിർഭയം ലഭിക്കുന്നു. യുക്തികളുടെ ആയിരക്കണക്കിന് പര്യായങ്ങൾ പോലെ, എല്ലാ കിരണങ്ങളും എന്റെ വയറിലേക്കു ഹംസങ്ങൾ കടക്കുന്നതുപോലെ കടക്കട്ടെ. വാസുദേവൻ, സങ്കർഷണൻ, പ്രദ്യുമ്നൻ, അനിരുദ്ധൻ—വിഷ്ണു, നാരായണൻ, ഹരി—എന്റെ എല്ലാ ജ്വരങ്ങളും നശിപ്പിക്കട്ടെ.